UPDATE30062012/122 VVD daalt in de peilingen naar 26 zetels

Premier Rutte is woensdagavond naar Brussel vertrokken voor de EU-top. Hij heeft van de 2e Kamer geen instructie meegekregen, door de grote verdeeldheid over het Europa-dossier, hoe in Brussel te handelen. Naar bewind van zaken dus. Er moeten oplossingen komen voor de korte termijn, denk aan de nog steeds stijgende rentes in Spanje en Italië. Er moet een toekomstperspectief komen voor de langere termijn op financieel/economisch terrein, maar ook een fiscale unie, een politieke unie, een bankenunie. Kortom, er is veel te bekokstoven. Frankrijk, Italië en Spanje willen geld hebben voor henzelf en de banken dat op de een of andere manier uit de zakken moet worden geklopt van de rijkere eurolanden. Maar Duitsland, Nederland n Finland houden de boot af. Eerst orde op zaken stellen, begrotingen op orde, staatsschuld binnen de emu-norm. Dat duurt zeker tien jaar en die tijd is er niet. De financiële markten blijven die tijd niet afwachten. Daar komt bij dat bankiers en politici bang zijn macht af te staan aan Brussel. Een Europees deposito-garantiestelsel betekent ook dat de sterkere banken garant moeten staan voor de zwakkere banken, als die omvallen. Een ander aspect, waar ik al veel eerder voor heb gewaarschuwd, is dat een bankenunie onderscheid gaat maken voor de noordelijke en de zuidelijke lidstaten. Voor de politici in de rijkere landen is het niet ondenkbaar dat wij ons garant moeten gaan stellen, wat de Jager al een aantal keren heeft gedaan, voor de gigantische verliezen bij probleembanken in het zuiden. En daar moet dan de belastingbetaler in de rijkere landen voor opdraaien. Voor de aanvang van de onderhandelingen op de zoveelste top der toppen waren de verwachtingen op succes niet hooggespannen. De discussie tussen de loopgraven van Merkel c.s tegen de rest van de eurolanden, die worden gesteund door Brussel en het IMF, zal niet leiden tot een succesformule. De zwakkere broeders zakken steeds verder weg in het moeras en of de €130 mrd bestemd voor economische groei voldoende is om er weer bovenop te komen moeten we afwachten. Maar dan zijn we wel 2 jaar verder.

Het consumenten- en producentenvertrouwen in de economie van de eurozone is in juni voor de derde opeenvolgende maand afgenomen. Het vertrouwen nam af bij de consumenten en producenten in de industrie en de dienstensector, wat leidde tot een daling van 90,5 naar 89,9 van de index. Dat is de laagste stand sinds 2009. Ook de graadmeter voor het ondernemersklimaat in de eurozone daalde deze maand verder. Dat schreef ik dus afgelopen woensdagavond, voor de aanvang van het EU-topberaad. Het liep allemaal heel anders. Wat ik niet voor mogelijk had gehouden was dat Merkel en Rutte hun ingenomen standpunten over het toestaan van noodhulp aan de banken zonder erg veel verzet moesten verlaten. Rutte was voor de aanvang van de top daarover nog heel duidelijk geweest: 'als we dat gaan toestaan betalen onze belastingbetalers de rekening'. En daar had hij nog een keer helemaal gelijk in ook. Na afloop was Rutte tevreden over het resultaat dat in Brussel was bereikt. “Hij heeft er hard voor gewerkt om dit compromis te bereiken. De leiders besloten tijdens de top onder meer dat het onder strenge voorwaarden mogelijk moet zijn om banken direct van kapitaal te voorzien uit het Europees noodfonds. "Het is ook niet zo dat we nu allemaal banken gaan herkapitaliseren. Er komt nu Europees bankentoezicht" van de ECB, zei premier Rutte. Om banken te herkapitaliseren moet een unanieme beslissing worden genomen op basis van heel zware eisen. "Dat kan alleen tegen de achtergrond van het feit dat er dadelijk Europees toezicht is. En dat is er op dit moment niet. Als je het nu zou doen zou je zeggen tegen de Nederlandse belastingbetaler dat zij garant gaan staan voor banken in Zuid-Europa waarvan we zelfs niet weten wat er voor rommel in zit. Dadelijk weten we dat wel, omdat de Europese Centrale Bank precies in kaart brengt wat de problemen zijn en we ook precies weten welk besluit we nemen." Hoe de controle in de praktijk toe wordt gepast, is nog niet duidelijk. ECB-president Mario Draghi gaf aan dat dit nog verder uitgewerkt moet worden. "Hij zei dat dit plan alleen maar wint aan geloofwaardigheid als de voorwaarden ook goed worden uitgevoerd en streng zijn". Rutte zei in zijn afsluitende persconferentie dat er goed gekeken moet worden naar "institutie specifieke omstandigheden". "Dus hoe staat het met die bank en omstandigheden die te maken hebben met de sector en met de hele economie van zo’n land. Al die elementen worden opgenomen in een contract. En op basis van dat contract kan eventueel besloten worden om een bank te herkapitaliseren. Dat kan alleen bij unanimiteit gebeuren vanuit het ESM. Dus dat moet iedere keer opnieuw besloten worden." Een paar opmerkingen: de regeringsleiders hebben geen stem in de besluitvorming door de gouverneurs (ministers van Financiën van de 17 eurolanden) in het bestuur. Het Spaanse bankwezen is geen stuiver meer waard, maar de EU-top heeft de Spaanse regering wel €100 mrd toegekend voor de herkapitalisatie van het bankwezen. Vraag aan Rutte: stel de institutie specifieke omstandigheden worden door de ECB als 'te zwak' beoordeeld, laat Europa zo'n bank dan omvallen? De Europese Commissie was eerder naar buiten gekomen met het standpunt dat er een einde moet komen aan het beleid dat de winst van de banken naar de aandeelhouders gaat en het verlies moet worden opgehoest door de belastingbetalers. Als banken, door risicovolle investeringen en beleggingen, in problemen komen moeten de aandeelhouders dan worden aangesproken voor nieuw geld. Dat was een heel verstandige uitspraak, maar ziet U daar iets van terug in de afspraken van de EU-top? Even terzijde: de volgende EU-top staat pas gepland voor oktober. In de Nederlandse politiek werd er onvrede uitgesproken over het bereikte compromis in Brussel. De premier bestempelde dat als verkiezingsretoriek. De politieke leider van de PvdA deed dit weekend verstandige uitspraken. Hij zei op een partijbijeenkomst in Utrecht onder meer: “het wordt tijd dat politici het eerlijke verhaal gaan vertellen over Europa. Hou op met het bezweren dat we ons geld allemaal terugkrijgen, Mark. Emile, vertel de kiezers geen sprookjes over de geldpersen van de Europese Centrale Bank, die alle problemen oplost. En laten we geen illusies aan de man brengen over de euroloze welvaart, Geert. Het echte verhaal is dat we van het geleende geld minder terugzien dan we hoopten en dat we meer zeggenschap zullen delen met anderen dan we wellicht comfortabel vinden`. Ik zou tegen Diederik willen zeggen: het gaat niet om zeggenschap maar om politieke macht, om politiek beleid vanuit Brussel, dat ons niet lief is. We moeten ook stoppen met de verwachting uit te spreken dat de ECB 'wonderen' kan verrichten. We moeten ons heel goed realiseren dat alle geld dat in de markt wordt gepompt, dat alle risicodragende beleggingen en investeringen worden uitgevoerd voor rekening en risico van de burger/belastingbetaler. Als de financiële markten positief reageren met stijgende koersen voor vastrentende overheidswaarden en een vaste markt voor aandelenkoersen dan duidt dat erop dat de financiële risico's in Europa zijn verschoven van de belegger/aandeelhouder naar de belastingbetaler. Dat feestje wordt nu gevierd op de beurzen. En daarover is Rutte heel tevreden want hij denkt zelf dat hij een topprestatie heeft geleverd met het bereikte compromis. Tegen Plasterk wil ik zeggen: de uitspraken van Diederik zijn correct, maar het is niet het hele verhaal. Vertel de realiteit waarin we in Nederland en in Europa verkeren aan de kiezer. Het enige wat op 28 en 29 juni is besloten in Brussel is dat er tijd gekocht is in de hoop dat er nog een 'wonder' gaat plaatsvinden. De regeringsleiders hebben opnieuw het spaargeld en de pensioenreserves ingezet om uitstel van executie te voorkomen. Ze beslissen, zonder dat ons burgers daarover verantwoording wordt afgelegd, over ons spaargeld, ons pensioen en ons bezit, dat als sneeuw voor de zon verdwijnt. Stel dat de harde realiteit is dat de lidstaten en de banken uit de eurozone er zo slecht bijstaan dat Europa niet meer te repareren is. Het kan zo maar gebeuren dat er een domino-effect ontstaat met zwak gekapitaliseerde banken. Dat als gevolg van aanspraken van spaarders op het deposito garantiestelsel er dan nog meer banken omvallen, dat het ESM tekortschiet. Stel dat er nog maar één oplossing voorhanden is: de muntunie valt om, de ECB is een huls zonder inhoud, het betekent einde euro. Dan leven de 500 miljoen inwoners in barre armoede. We moeten dan een herstart in Europa maken en beginnen met het bouwen van de fundamenten. Politiek is dat een 'mission impossible'. Voor politici is dat geen werkelijkheid, dat snap ik ook nog wel. Maar suggereren, van Rutte en andere politici, dat er nog een toekomst is voor dit brakke staketsel, spreekt mij ook niet aan. Moet een volgende generatie het probleem van de babyboomers oplossen? Moeten we naar een ondemocratische samenleving, die orde op zaken moet gaan stellen. Ik word daar 's nachts wel eens wakker van.

De industriële sector in de eurozone is in juni hard geraakt door de zorgen over de ontwikkeling van de economie die voortvloeien uit de schuldencrisis. De inkoopmanagersindex, die de bedrijvigheid in de sector weerspiegelt, bleef evenals in mei steken op 45,1. Dat was weliswaar een fractie beter dan de 44,8 in de eerste raming, maar desalniettemin de laagste stand sinds juni 2009. Een stand boven 50 duidt op groei, daaronder op krimp. De economische grootmachten Duitsland en Frankrijk hadden een groot effect op de index. In beide landen kromp de industrie in het sterkste tempo in 3 jaar. Daaruit blijkt dat Duitsland en Frankrijk niet langer immuun zijn voor de economische malaise die begon in de zuidelijke lidstaten van de eurozone. Vlak voor de bekendmaking van het cijfer voor de eurozone kwamen cijfers naar buiten over de industriële productie in Spanje en Italië. In Spanje zakte de productie ook tot het laagste niveau in 3 jaar. De inkoopmanagersindex voor Italië daalde voor de elfde maand op rij en zakte van 44,8 in mei naar 44,6 vorige maand. De deelindex voor de werkgelegenheid in de sector daalde van 47,1 in mei tot 46,7 in juni. Dat is de laagste stand in 2,5 jaar. ,,Bedrijven in de branche bereiden zich duidelijk voor op nog slechtere tijden. Zowel de werkgelegenheid als de aanleg van voorraden grondstoffen daalden in het hoogste tempo sinds januari 2010''. Het enige lichtpunt voor de industrie is de sterk gedaalde olieprijs, waardoor de inflatie al enige tijd op de laagste stand in 16 maanden staat. Brentolie kostte in maart bijvoorbeeld nog ruim 128 dollar per vat. 2 juli is de prijs met 1,5 procent tot 96,37 dollar per vat gedaald. De bedrijvigheid in de Nederlandse industrie is in juni voor de vierde achtereenvolgende maand gedaald. De inkoopmanagersindex voor de Nederlandse industrie steeg van 47,6 in mei naar 48,9 in juni. Een stand lager dan 50 wijst op krimp in de sector, een uitslag hoger dan 50 duidt op groei. Het aantal nieuwe orders daalde aanzienlijk, maar minder dan in mei. Het aantal export orders daalde zelfs het sterkst sinds november vorig jaar. Enig lichtpunt was in juni de afnemende inkoopprijsinflatie. Grondstoffen als olie, staal en kunststoffen werden voor het eerst sinds maanden goedkoper. Ondanks dat verhoogden bedrijven hun verkoopprijzen fors om hun marges te herstellen na kostenstijgingen van de vorige maanden.

Slotstand indices 29 juni 2012/week 26: AEX 307,31; BEL 20 2.227,63; CAC 40 3.196,65; DAX 30 6.416,28; FTSE 100 5.571,15; SMI 6.066,86; RTS (Rusland) 1.326,92; DJIA 12.880,09; Nasdaq 100 2.615,72; Nikkei 9.006,78; Hang Seng 19.441,46; All Ords 4.135,50; € $1,2663; goud $1599,10.

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch met de tags , , , . Bookmark de permalink.