UPDATE28102017/401 Rutte III: spoed, tempo, haast ….. werk aan de winkel…… jhihadisten, klimaat, militaire missies, polderoverleg, zorg en begrotingen

Begin deze week heeft de formateur de 24 voorgedragen bewindspersonen van het kabinet Rutte III in audiëntie ontvangen. Hier en daar zouden nog wel wat ‘smetjes’ ter tafel zijn gekomen. Overigens zonder consequenties voor toetreding tot het nieuwe kabinet, dat 26 oktober werd beëdigd door de Koning, inclusief de bordes scene. Ik heb eerder al kritiek geuit op enkele bewindslieden die door de politiek leider van de VVD werden gepresenteerd. Ik noemde de namen al van Wiebes en Dekker en daar komt nu een derde liberaal bij: Halbe Zijlstra. De kritiek die geuit wordt over de nieuwe minister van Buitenlandse Zaken komt hard aan: hij zou de diplomatieke kwaliteiten missen die voor de uitoefening van die functie absoluut noodzakelijk zijn. Politiek den Haag kent Zijlstra als een Friese stijfkop, hij ontkent dat niet maar hij sust het binnenbrandje door te stellen dat hij wel degelijk diplomatieke kwaliteiten bezit. Er zijn twee ministers op het ministerie van Buitenlandse Zaken, beiden van liberale komaf. De een is vooruitstrevend, de ander is conservatief. De een werkt resultaatgericht en bezit internationaal gezag, de ander is in het beleid dat hij nastreeft (de bestaande waarden behouden, geen visie op de toekomst dus) niet van zijn stuk te brengen. De een wil vluchtelingen ver van de Nederlandse grenzen houden, de ander streeft een humaan beleid na. De een streeft het Europese beleid na van asielzoekers/vluchtelingen zo ver mogelijk van onze grens houden door geld aan Afrikaanse leiders te beloven (dat is iets anders dan die belofte uitvoeren) opdat die landen vluchtelingen terugnemen dan wel voorkomen dat vluchtelingen richting Europa reizen. De ander kent de rechten en plichten van vreemdelingen. Bij de verdeling van de portefeuilles valt op dat uitgerekend de VVD-minister Eric Wiebes, samen met de klimaatgezinde partijen D66 en ChristenUnie de taak heeft het klimaatbeleid in te vullen, onder de uitsluiting dat internationale klimaatafspraken onder de verantwoordelijkheid van de D66-minister van Buitenlandse Zaken Sigrid Kaag, die belast is met Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking, valt. De fopspeen van de niets voorstellende afspraken over medisch-ethitische vraagstukken in het regeerakkoord, is toegewezen aan Hugo de Jonge (CDA), minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en vicepremier. Wilders liet voor de beëdiging van Ferdinand Grapperhaus tot minister van Justitie in het kabinet Rutte III al weten het vertrouwen in deze minister op te zeggen. Grapperhaus was de afgelopen dagen in het nieuws omdat hij eerder uitgesproken meningen heeft geuit over Haagse politici en het kabinetsbeleid. In zijn persoonlijke blog heeft Grapperhaus al eerder geschreven dat “je jihadisten niet hun staatsburgerschap moet ontnemen. Integendeel, je moet ze laten terugkomen.” Ze zouden dan in Nederland verantwoording moeten afleggen.” Wilders kreeg onvoldoende steun voor een debat in de 2e Kamer over deze uitspraak en heeft daarna zijn kritiek op de minister van Justitie ingeslikt. Een goede vriend van mij, met contacten in de politiek, vertelde mij dat de VVD veel betere kandidaat-minister heeft dan de nu afgevaardigde 5 mannen en slechts 1 vrouw, en 3 staatssecretarissen, waaronder 2 vrouwen. In totaal dus 3 vrouwen van de 9 VVD-bewindslieden. De zware gegadigden, die zich niet beschikbaar wilden stellen om onder premier Rutte het vaderland te dienen gaven als reden aan zijn gebrek aan visie en wordt zijn flexibiliteit en zijn kwaliteit als debater als onvoldoende beoordeeld. We waren het wel eens dat het kabinet Rutte III de eindstreep niet zal halen. Afwachten dus …… maar hoe lang deze ministersploeg erin slaagt ‘alles zoveel mogelijk bij het oude te houden’. Een acuut onderwerp voor het nieuwe kabinet is het Sint-Maarten dossier over de wederopbouw van deze autonome staat binnen het Koninkrijk der Nederlanden. De Nederlandse regering, vertegenwoordigt door staatssecretaris Raymond Knops (CDA) van Binnenlandse Zaken, wil wel honderden miljoenen lenen aan Sint-Maarten maar alleen onder harde condities. De regering van Sint-Maarten gaat niet akkoord met de voorwaarden die het kabinet in een ultimatum heeft gesteld, dat schrijft premier William Marlin aan de deze week afgetreden minister Ronald Plasterk (Koninkrijksrelaties, PvdA). Marlin stelt dat de eilandregering “niet kan accepteren” dat de Nederlandse overheid de bestuurstaken van Sint-Maarten overneemt. Het eiland, dat een autonoom land vormt binnen het koninkrijk, is zwaar getroffen door de orkaan Irma. Het kabinet dwingt dat Sint-Maarten meewerkt aan de oprichting van een zogeheten Integriteitskamer. Deze instelling moet de wijdverbreide corruptie op het eiland tegengaan. Volgens premier Marlin heeft de ministerraad van Sint-Maarten eind augustus, kort voor orkaan Irma, goedkeuring gegeven aan deze Integriteitskamer, maar moet de wetgeving nog langs de Raad van Advies van de regering. De deadline van 31 oktober, die de Nederlandse regering heeft gesteld, zou daarom niet haalbaar zijn. De andere voorwaarde van het kabinet is dat de Nederlandse marechaussee de grensbewaking van het land versterkt. Premier Marlin wijst deze voorwaarde af. Hij benadrukt in de brief dankbaar te zijn voor de hulp van de Nederlandse regering, maar stelt dat “de hulp rekening moet houden met de wettelijke bevoegdheden en verantwoordelijkheden van Sint-Maarten”. De premier van Sint-Maarten is bereid om met een delegatie naar Nederland af te reizen om over de voorwaarden te spreken. Er is geen steun in de Tweede Kamer voor het verlenen van financiële steun zonder harde voorwaarden. We moeten ons wel realiseren dat wij niet meer leven in de periode waarin wij een koloniale heerser waren. Anderzijds rust op ons wel de plicht dit Caraïbische eiland (half Nederlands/half Frans) financieel te ondersteunen. Anderzijds moeten we zorgdragen dat het geld wordt gebruikt voor de wederopbouw van de aangerichte verwoesting van de orkaan Irma en wordt aangewend om de lokale bevolking weer aan het werk worden gezet bij lokale ondernemers.

Wil Nederland gelijk loon voor gelijk werk in Europa. Mijn antwoord is ‘nee’ De inzet was dat Oost-Europese vrachtwagenchauffeurs, bouwvakkers, loodgieters, schilders, zorgverleners en tijdelijke krachten in de tuinbouw (aardbeien en tomaten plukkers) net zoveel moeten verdienen als Nederlanders die hetzelfde werk doen. Ook voor buitenlandse ingehuurde werknemers uit EU-landen moet dezelfde CAO gaan gelden. Aan de ene kant is er sprake van uitbuiting, waar West-Europese werknemers de dupe van worden, aan de andere kant kan de EU-detacheringsrichtlijn niet worden ingevuld zolang niet bekend is hoe om te gaan met sociale zekerheden. Verandert er op korte termijn veel, nee. De stapjes die gezet worden zijn heel klein en vergen veel tijd en overleg. Op de eerste plaats verdedigen de EU-staten hun eigen belangen.

De nieuwe regering begint volgende week in het eerste debat met een motie van wantrouwen van Geert Wilders. De PVV vindt dat vice-premier Kajsa Ollongren moet aftreden. PVV-leider Wilders kondigde een motie van wantrouwen aan, vanwege de dubbele nationaliteit van Ollongren. Zij heeft naast een Nederlands, ook een Zweeds paspoort. Wilders verwijst naar de vicepremier van Australië, die daar tot aftreden werd gedwongen, omdat hij ook een Nieuw-Zeelands paspoort heeft. De PVV heeft altijd al gereageerd tegen politici met een dubbele nationaliteit. Toch is er wel een opvallend verschil met de regeringsperiode van Rutte I, toen de PVV gedoogpartner was. Ook toen was er een staatssecretaris met een Zweeds paspoort. Maar Marlies Veldhuijzen van Zanten kreeg toen geen motie van wantrouwen van de PVV, ofwel een verzoek op te stappen, aan de broek, maar enkel de vraag haar Zweedse paspoort op te geven.

De media en de financiële markten reageerden gematigd optimistisch op de trage afbouw van het stimuleringsprogramma van de ECB. Draghi meldde dat de inkoop van obligaties per 1 januari 2018 wordt teruggebracht van €60 mrd naar 30 mrd per maand tot en met september 2018. Wat er daarna gebeurt hangt af van de economische omstandigheden. Na het bekendmaken van het besluit steeg de dollar. Vorig weekend 1,1784, nu 1,161. Dat Mario Draghi aangaf dat de ECB meer bedrijfsobligaties zal opkopen indien de aankoop van staatsobligaties problematischer wordt, maakt de uitvoering van het monetaire beleid plausibeler. Hij liet ook doorschemeren na september waarschijnlijk niet naar nul te gaan, om te voorkomen dat er over tapering wordt gesproken.” Dat betekent dat de ECB en de 19 centrale banken in de eurozone verdergaan met de opbouw van hun obligatieporteuilles van €2.118 mrd nu naar €2.508 mrd per eind september 2018. De korte rente van de ECB, rondom de nul (-0,04%-0%) procent, blijft gehandhaafd, terwijl de markten de lange rente mogen laten stijgen. Dat betekent dat banken bij de ECB geld kunnen lenen tegen 0% en daarmee rentewinst kunnen maken door het op een wat langere termijn uit te lenen. Het duurt zeker nog tot 2019 voordat de korte rente weer kan gaan stijgen. Als we het monetaire beleid van Frankfurt (ECB) afzetten tegenover dat in New-York (FED) maken de Amerikanen meer voortgang van de afbouw, maar daar gaat het wel om $5200 mrd. Ik blijf bij mijn eerdere mening dat het vertrouwen in het monetaire stelsel van het verder verruimen van de liquiditeiten, op enig moment, onder druk zal komen te staan. De behoefte aan nieuw beleid en een nieuwe visie voor de euro wordt dringender.

Nederland hoeft voor de EU-begroting van dit jaar €460 mln minder af te dragen. Voor een deel komt dit door een meevaller. Dat heeft de vertrokken minister Jeroen Dijsselbloem van Financiën gemeld, in zijn allerlaatste brief aan de Tweede Kamer. Vooral door een vertraagde invoering van EU-fondsen, die zijn bedoeld voor subsidies aan minder ontwikkelde regio’s in Europa, hoeft Nederland €361 mln minder te betalen. Dijsselbloem zegt er wel bij dat dit naar verwachting de komende jaren wordt ingehaald. Daardoor zal de afdracht dan ook weer omhoog gaan. Hogere ontvangsten uit boetes aan Brussel betekenen ook een lagere afdracht voor Nederland. Het bedrag dat hiermee is gemoeid, €99 mln, wordt gezien als een echte meevaller.

Nederland is in verwarring. Nog steeds. De economische crisis ligt al lang en breed achter ons, maar we zijn er nog beduusd van. Murw gebeukt door jarenlang negatief nieuws over werk en inkomen, over pensioenen, over Europa, is er een breed doorleefde somberte. Achter de pieken in het consumentenvertrouwen, die vrolijk zouden moeten stemmen, zit een diepere laag. En als je die afpelt, blijft er van dat optimisme weinig over. Onzekerheid over werk en inkomen is er nog altijd. En die voedt een groeiend wantrouwen richting politici en de door hen beloofde koopkrachtplaatjes. De internationale turbulentie heeft ook geen goed gedaan. Geopolitieke onzekerheden kwamen dicht bij huis met de stroom vluchtelingen. Zo blijven de gevoeligheden rond immigratie en integratie springlevend. Met mij gaat het goed, maar met ons gaat het minder, zo zegt de gemiddelde Nederlander volgens regelmatig onderzoek door het Sociaal en Cultureel Planbureau. Ook dergelijke uitkomsten kun je weer afpellen. Daaronder gaat een groot verschil schuil tussen hoog-, middelbaar en laagopgeleiden. De hoogopgeleide ervaart dat hij grip heeft op zijn eigen leven. Voor hem is succes een keuze en als dat succes hem ten deel valt, schrijft hij dat toe aan zijn eigen doorzettingsvermogen. Laagopgeleiden missen die grip. Zij hebben het gevoel dat baanonzekerheid en inkomensverlies hen overkomt. Zorgelijk is dat de middenlaag zich amper onderscheidt van de mensen met een lagere opleiding. Zo breidt het ongenoegen en de onzekerheid zich langzamerhand uit. En deze almaar groeiende groep gaat kabinet-Rutte III, deze week op het bordes, vertellen dat het vanaf nu écht beter gaat. Dat ze deze keer de prognoses wel kunnen geloven en dat de ingewikkelde koopkrachtpuntenwolken zeker voelbaar zullen zijn in de portemonnee. Vertrouwen in de toekomst’ lijkt een vlak motto voor deze nieuwe coalitie. Maar ik lees het als een dure belofte. Eén die bijna niet waar te maken is. De belofte is wel precies waar veel Nederlanders behoefte aan hebben: vertrouwen, meer zekerheid, grip op hun eigen leven. Maar kan het kabinet dat eigenlijk wel beloven? Je kunt op zijn minst zeggen dat de opgave die VVD, CDA, D66 en CU zichzelf opleggen dapper is. In het voorwoord van het regeerakkoord slaan ze ook precies de juiste toon aan: „Een goed land is meer dan alleen macro-economische cijfers en internationale ranglijsten. Als we een foto maken van Nederland, zien we ook tegenstellingen en zorgen.” Daarom wil dit kabinet mensen boven statistieken stellen. Maar van die mensen krijgt de coalitie wel een wankel mandaat. De onvrede heeft tot zo’n versplinterd politiek landschap geleid dat er nauwelijks meer stabiel te regeren valt. Zo bijt het probleem zichzelf in zijn staart. Het enige antwoord op de verwarring is doen wat je belooft. Dat wordt – zeker met een krappe meerderheid – nog een harde dobber. Om met CU-leider Gert-Jan Segers te spreken: „Op hoop van zegen.”

De ministersploeg van VVD, CDA, D66 en ChristenUnie was nog geen dag bezig, of de spijkerharde cijfers van het Nibud kwamen boven water. Werkenden gaan er tot 2021, als dit kabinet alweer afzwaait, 4% tot 6% in koopkracht op vooruit. Maar niet voor iedereen. Ouderen, gepensioneerden en kwetsbare burgers behoren niet tot de doelgroep van werkenden die dit kabinet met cadeaus gaat verwennen. Mensen met een laag inkomen hebben last van een hogere eerste belastingschijf, voor uitkeringsgerechtigden verandert er weinig. Rijkere gepensioneerden leveren zelfs iets aan koopkracht in. Na alle ophef over het verdwijnen van de Hillen-regeling (of het opleggen van een aflosboete), kwam het Centraal Planbureau met voor huiseigenaren geruststellende cijfers: onder ’rechts met den Bijbel’ hebben ze het nog altijd beter dan de huurders. Maar kopers van een woning krijgen wel te maken met dwingender regels die aan hypotheekgevers, die dus een hypotheek krijgen, worden opgelegd. En daarbij komt ook nog dat de aftrek van hypotheekrente wordt versoberd. Maar er volgt ook nog een een fiscaal goedmakertje per 1 januari 2019. Kan Jan Modaal in de toekomst nog wel een eigen huisje kopen? Dat wordt moeilijk want als tweeverdieners samen geen €45.000 per jaar verdienen komen ze per 1 januari 2018 niet meer in aanmerking voor een hypothecaire lening. Dan moeten ze wel snel zijn, want in 2018 veranderen de hypotheekregels in het nadeel.  Daar komt bij dat Draghi deze week heeft laten weten dat hij niet uitsluit dat de lange rente, nu nog <2% voor een tienjarige lening, gaat stijgen. Dat betekent dat er minder kopers zich op de woningmarkt gaan begeven, waardoor de huizenprijzen kunnen gaan dalen als gevolg van hogere maandelijkse lasten.

Werkt Flextensie wel naar behoren: ja zeggen de werkgevers, nee zeggen de vakbonden. Flextensie Nederland BV / OSPS BV is een management-consultant in Den Haag. Het werkt samen met circa 40 gemeentes en een aantal bedrijven. Het Burau helpt bijstandstrekkers aan de slag met tijdelijk werk. Flextensie helpt gemeenten met een slimme oplossing die alle administratieve rompslomp oplost wanneer je vanuit de uitkering met flexwerk aan de slag gaat om werkervaring op te doen. Gemeenten mogen bepalen wat de hoogte is van die premie die bedrijven moeten betalen. De eis van Flextensie is minimaal €12 per uur. Bijstandsontvangers met een uitkering mogen daarvan zelf €2 houden, de rest wordt verdeeld tussen gemeenten en Flextensie. Het project gaat ervan uit dat de uitkeringsgerechtigden niet de plekken innemen van reguliere arbeidskrachten. We praten wel over duizend plekken, vooral in de agrarische sector, de detailhandel en de zorg. Ze doen productiewerk en schoonmaak. Bijna een kwart van de trajecten vindt plaats via een uitzendbureau. Is hier sprake van verdringing op de arbeidsmarkt?

Banken informererden afgelopen week hun klanten over een wijziging van de ‘bankvoorwaarden’ als gevolg van de inwerkingtreding per uiterlijk 13 januari aanstaande van de Payment Services Directive 2 (PSD2). Pas heel recentelijk is er een wetsvoorstel PSD2 naar de Tweede Kamer gestuurd. In dit voorstel komt het woord privacy of privégegevens niet voor. Dat betekent dat Nederland de deadline niet gaat halen. Als PSD2 in werking treedt en bankklanten daarmee instemmen moeten ze aan derden onder meer hun pincode beschikbaar stellen aan alle financiële technologie bedrijven, die zijn toegelaten door de Toezichthouders (centrale banken) van de 27 EU-lidstaten. Dus ook fintech-bedrijven met een vergunning die is afgegeven door de Toezichthouders uit Kroatië, Bulgarije, Roemenië en Griekenland mogen de belangen van Nederlandse klanten behartigen. Alleen als een klant uitdrukkelijk toestemming geeft, zijn banken verplicht bankgegevens te delen met andere (nieuwe) dienstverleners. De nieuwe aanbieders krijgen dan inzage in het banksaldo of kunnen rekeningafschriften ophalen van de betaalrekening van consumenten. Voor iedere aanbieder afzonderlijk moet toestemming gegeven worden. Wat zijn de voordelen van PSD2, zoals die worden voorgespiegeld? De verwachting is dat er nieuwe handige toepassingen komen. Nieuwe aanbieders kunnen voor de consument betalingen uitvoeren bij bijvoorbeeld een online-aankoop. In Nederland lopen we op dit gebied behoorlijk voor. Denk aan een iDEAL, die in in Nederland goed is ingeburgerd en via de eigen bank verloopt. Of Tikkie, waarbij je vrienden via WhatsApp een betaalverzoek zonder moeilijke IBAN-nummers kan sturen. De rest van Europa loopt minder voorop in betaalgemak. Straks kun je in heel Europa betalen via andere fintechbedrijven en niet meer alleen via je eigen bank. Deze nieuwe financiële aanbieders kunnen ook digitale huishoudboekjes aanbieden, zodat je meer grip hebt op je financiën. Handig als je bijvoorbeeld bankiert bij verschillende banken en overzicht wil hebben over al je inkomsten en uitgaven. Nu moet je bij iedere bank afzonderlijk inloggen en straks kunnen al je bankgegevens overzichtelijk in één app staan. Of hypotheekverstrekkers hebben – na toestemming – meteen inzage in je financiële gegevens en je krijgt korting op je hypotheek, omdat het proces sneller verloopt. De verwachting is dat start-ups en grote internetbedrijven als Google, Facebook, Apple, Microsoft en Amazon interesse hebben in deze nieuwe mogelijkheden. In de Europese betaalmarkt gaat 170 mrd om en bankgegevens zijn waardevolle gegevens. De Europese Commissie bedacht PSD2 en wil de monopoliepositie van banken doorbreken en nieuwe spelers toelaten. Dit zou de concurrentie verbeteren, de innovatie bevorderen en de banktarieven zouden mogelijk dalen. Ook zou het betalingsverkeer veiliger worden. Alle banken worden verplicht hieraan mee te werken. De consument is hierbij ‘in control’, die beslist wie wel en geen toegang krijgt tot zijn of haar bankgegevens. Maar zo simpel is het niet want niemand kan meer de bescherming garanderen van financiële gegevens. Achter de schermen vindt momenteel een machtsstrijd plaats tussen de banken en de nieuwe aanbieders over vier punten. Banken zijn bang dat ze het contact met de klant verliezen en hun ‘kapitaal’ kwijtraken. Zij zijn nu de enige die betalingen kunnen verrichten en ze raken dat alleenrecht kwijt. Ook speelt er een discussie hoe de nieuwe aanbieders toestemming krijgen van de consument, en hoe toegang tot de betaalrekening en of de privacy van de klant voldoende blijft gewaarborgd. De banken willen niet alle poorten opzetten naar alle klantgegevens en de fintechbedrijven willen juist zo min mogelijk beperkingen. Ze willen automatisch toegang tot dezelfde bankgegevens als de klant. Waarin hebben ze dan inzage? Het consumentenprogramma Radar heeft aandacht besteed aan dit nieuwe Europese project. Zij vragen zich af hoe de consument straks toestemming geeft tot inzage in zijn bankgegevens? Wie kent niet de vaak vijftig pagina’s tellende voorwaarden in kleine lettertjes in onbegrijpelijke juridische taal. We klikken al heel snel op het vinkje om verder te gaan. Daarom houdt de Autoriteit Financiële Markten goed in de gaten of de nieuwe dienstverleners niet oneigenlijk gebruik maken van transactiegegevens en of vóóraf goed duidelijk is gemaakt wat ze precies doen met de opgevraagde gegevens. En in welke taal wordt er gecommuniceerd? En wordt de opgevraagde uiterst privacygevoelige informatie wel veilig opgeslagen, zodat ze niet op straat belanden. Ook over de veilige toegang tot een betaalrekening is ruzie. Er is nog geen besluit genomen hoe dat zou moeten. Wel dat minimaal twee van de drie persoonlijke en vertrouwelijke kenmerken nodig zijn: iets wat alleen de klant weet, bijvoorbeeld een geheim wachtwoord of pincode; iets wat alleen de klant bezit, bijvoorbeeld een persoonlijke betaalpas of mobiele telefoon; een persoonlijk en uniek fysiek kenmerk van de klant, zoals een vingerafdruk of selfie. Reinier Pollmann, toezichthouder bij de AFM waarschuwt dat ‘de controle te versnipperd is en dus lopen klanten gevaar dat hun betaalgegevens worden misbruikt’. De Consumentenbond maakt zich zorgen over de privacy van de consumenten. Woordvoerster Joyce Donat: ‘We hebben nog niet duidelijk hoe de privacy is gewaarborgd. Dat moet echt dichtgetimmerd zijn. Je wilt niet dat dit soort privégegevens gaan rondzwerven of dat je gespamd wordt door commerciële bedrijven, waar je niet op zit te wachten.’ De Consumentenbond zou willen dat de accountant bij de boekcontrole ook meteen de datastromen controleert. ‘Dan heb je een constante check. En dan moet je verantwoording afgeven hoe je met data omgaat.’ Ook Bart Jacobs, hoogleraar computerbeveiliging aan de Radboud Universiteit in Nijmegen vreest privacy-problemen. Hij zegt in Radar dat hij verwacht dat de invoering van PSD2 ‘een enorme chaos en puinhoop’ wordt. Hij omschrijft PSD2 als ‘een Europese strategische blunder’. ‘Er is te weinig geregeld op het gebied van privacywetgeving en verantwoordelijkheden rondom de bescherming van klantgegevens. De Europese Commissie denkt alleen maar aan mededinging en meer concurrentie en kijkt onvoldoende naar de gevaren. We zeggen continu tegen consumenten ‘deel nooit je pincode en inloggegevens met anderen’. En nu komen er wellicht allerlei cowboys op de markt, die consumenten van alle kanten bestelen van hun bankgegevens’, zegt Jacobs. De hoogleraar zegt dat bankgegevens goud waard zijn. ‘In de digitale economie hebben zorgvuldig opgebouwde verzamelingen van persoonsgegevens grote waarde. En het businessmodel van deze nieuwe dienstverleners is het verwerken van deze persoonsgegevens. Wat gaan ze doen met jouw gegevens? Google kan bijvoorbeeld eigen financiële diensten opzetten en die vervolgens koppelen aan alle gegevens die ze inmiddels over je hebben opgeslagen. Willen we dit? Of zeggen we over vijf jaar: hoe hebben we dit ooit kunnen laten gebeuren!’ Jacobs vreest ook voor het sturen en manipuleren van de consument in de vorm van differential pricing: het afhankelijk maken van de prijs van een product van de persoonlijke omstandigheden van de koper. Je weet namelijk precies wat iemand te besteden heeft. En wat als er iets misgaat? Je bankrekening wordt gehackt of leeggetrokken? Gijs Boudewijn van de Betaalvereniging Nederland stelt consumenten gerust. Je hoeft niet naar je centen te fluiten. ‘Dan ga je naar je eigen bank en niet naar de derde partij. Je eigen bank stelt de klant schadeloos minus 50 eigen risico. Je krijgt alleen geen compensatie als je grof nalatig bent geweest. De bank verhaalt de schade vervolgens bij de derde partij. En de nieuwe aanbieders zijn verplicht een verzekering af te sluiten om dit soort schades te vergoeden. Zonder zo’n vergunning krijg je geen vergunning van DNB.’ Dat kan wel zo zijn maar geldt dat ook voor de Toezichthouders in Oost-Europese landen? Daarnaast kan de Autoriteit Persoonsgegevens ook forse boetes uitdelen als bankgegevens op straat belanden, tot zelfs 4% van de wereldwijde omzet van een bedrijf. Maar ja, dan is het kwaad geschied en is het bijna niet meer terug te draaien. Bovendien zijn de privacyregels in PSD2 minder streng dan de nieuwe Algemene Verordening gegevensbescherming (AVG), die op 25 mei 2018 van kracht wordt. Die regels schuren met elkaar. Uiteindelijk beslist de consument of die gebruik gaat maken van de nieuwe dienstverleners. Jij kunt ook besluiten niets te doen en dan verandert er niets aan de huidige situatie. Nieuwe aanbieders hebben pas toegang tot jouw bankrekening, mits jij uitdrukkelijk toestemming hebt gegeven. En de consument kan ook op ieder moment zijn toestemming weer intrekken. Maar wat gebeurt er als ik geen toestemming heb gegeven voor PSD2 en ik een bedrag overboek naar iemand die zijn financiële zaken aan een fintech bedrijf heeft overgedragen? Ondanks de garantie dat mijn financiële data niet naar ‘derden’ gaan, zou in zo’n case dat WEL het geval zijn. Op https://www.nvb.nl/thema-s/bank-maatschappij/2732/payment-service-directive-2-psd2.html staan antwoorden op veelgestelde vragen over PSD2, belicht vanuit het standpunt van de banken. Dit is een project waarin ik geen vertrouwen heb. Ik ben het met Jacobs eens: dit project kan een strategische blunder worden en het einde van de EU betekenen. Typisch zo’n initiatief dat van achter een bureau wordt uitgedacht. De realiteit zal heel anders zijn.

©2017 hannesdewitte@gmail.com

Slotstand indices d.d. 27 oktober 2017; week 43: AEX 549,73; BEL-20 4092,16; CAC-40 5494,13; DAX 30 13.217,54; FTSE 100 7505,03; SMI 9183,42; RTS (Rusland) 1118,62; DJIA 23434,19; NY-Nasdaq 100 6213,468; Nikkei 225 22008,45; Hang Seng 28.413,40; All Ords 5969,30; SSEC 3,416.813; €/$ 1,161; goud $1273,20; dat is €35.232,17 per kilo; 3 maands Euribor -0,331% (1 weeks -0,379%, 1 mnds -0,372%), 10 jarig Nederlandse Staat 0,509%; 10 jaar VS 2,4358%. 10 jaar Duitse Staat 0,404%, 10 jaar CHF (Zwitserse franken) -0,041%. Een liter diesel hier aan de pomp €1,189

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch. Bookmark de permalink.