UPDATE27072013/180 G20+EU: bezuinig niet, maar zorg voor groei en banen

De peiling van Maurice de Hond van 21 juli j.l. laat een stabiel beeld zien voor de twee coalitiepartijen: VVD en PvdA. Er is wel sprake van een verschuiving met 1 zetel. De VVD en de PVV (2 rechtse partijen) behalen één meer en de PvdA en de SP (2 linkse partijen) leveren ieder één virtuele zetel in. De grootste politieke partij in de peiling wordt de PVV van Geert Wilders met 30 zetels, gevolgd door de SP met 23, de VVD met 20, D66 met 17, het CDA met 17, de PvdA met 14 en 50+ met 11 zetels. De vier kleine partijen hadden samen 19 zetels en behouden die. De grote verliezer sinds de uitslag van de verkiezingen van 12 september 2012 is de PvdA, geleid door Diederik Samsom, die 63% van de toen behaalde 38 zetels is verloren. Dat noemen we een forse afstraffing. De Hond geeft daarover een toelichting: slechts 19% van het electoraat steunt de extra bezuinigingen van €6 mrd, die het kabinet volgend jaar wil gaan doorvoeren. Ook onder de kiezers die op de coalitie stemden is er geen meerderheid die het kabinet hierin steunt. Bij de VVD stemt 32% voor de bezuinigingen en bij de PvdA slechts een schamele 10%. Kun je op grond van deze analyse stellen dat Samsom 'aangeschoten wild' is? Op de vraag of het kabinet Rutte/Asscher door kan regeren komt een helder beeld naar voren. Een derde zegt van ja, 41% wil nieuwe verkiezingen en 20% wil een nieuwe kabinetsformatie met een bredere politieke basis, die een meerderheid heeft in de 1e Kamer.

De Belgisch-Franse bank Dexia dreigt geld te verliezen door het faillissement van de Amerikaanse stad Detroit. De Belgische financiële krant De Tijd meldde dat de bank net voor de crisis schuldpapier van de stad heeft gekocht, waarmee Detroit het pensioenfonds van de stad financierde. Dexia werd twee jaar geleden genationaliseerd. Dexia kan mogelijk €100 mln verliezen, zeggen financiële bronnen. Dat is een grote last voor de bank, omdat zij over een kleine kapitaalbuffer beschikt. België en Frankrijk houden de situatie nauwlettend in het oog, die twee landen hebben Dexia met belastinggeld gered. Uit een recente berekening blijkt dat elke Belgische belastingbetaler €600 heeft betaald voor de redding. Volgens de zakenkrant zou Dexia bovendien niet de enige bank zijn die schuldpapier uit Detroit in bezit heeft. Europese financiële instellingen zouden voor 1 miljard dollar (€761 mln) in het schuldpapier hebben gestoken.

De landen van de G20 en de EU spraken vorig weekend uit dat ze economische groei belangrijker vinden dan het versoberen van de samenleving. De G20 wil op die manier de balans in de wereldeconomie terugkrijgen. Het beleid moet voorzichtig worden aangepast, zodat herstel van de economie niet wordt verstoord door vluchtige financiële markten. In Moskou spraken de betrokken ministers van Financiën en bestuurders van de centrale banken met elkaar over het terugdringen van de overheidstekorten en een krachtige inzet voor de groei van de economie. ,,De beleidsmakers van de G20+EU hebben niet besloten om de verantwoordelijkheid te nemen om hun tekorten en schulden in 2016 te hebben verlaagd''. ,,Sommigen vinden dat je eerst voor economische groei moet zorgen.'' In september spreken de regeringsleiders van de G20+EU over dit onderwerp verder. Je kunt stellen dat de G20+EU de hoogste prioriteit: het terugdringen van de overheidstekorten naar het 2e plan verschuift en de groei van de economie naar de eerste plaats gaat. Het is wat vroeg om daar nu al een mening over te geven, maar wat betekent dat voor de geplande bezuinigingen van €6 mrd die Rutte c.s. willen doorvoeren. Hoe gaat Brussel en politiek den Haag, ik kijk dan speciaal naar Samsom, daarop reageren. Dat wordt varen tegen de wind. En wie wordt daarvan de dupe? Hoe lagen de kaarten in Moskou? Vooral de opkomende markten lieten luid en duidelijk horen wat zij vinden van bezuinigen of stimuleren. Als het beste scenario werd genoemd dat de ontwikkelde economieën, in Europa dus Duitsland, Nederland, Finland, Oostenrijk, voor groei gaan zorgen. Het is hun verantwoordelijkheid tegenover de nieuwe landen dat we niet langer wegzakken in de modder. Voor de FED werd ook een boodschap afgegeven: handel heel zorgvuldig in de monetaire politiek.

De besluiteloosheid van de 17 Europese regeringsleiders van de eurozone om tijdig orde op zaken te stellen wordt deze week op een hardhandige wijze terechtgewezen door het IMF. En terecht, zeg ik erbij. De eurozone moet zich meer inspannen om banken gezond te maken en moet de werkgelegenheid aanjagen om jaren van economische stagnatie af te wenden. ,,Door halfslachtige of afgestelde politieke toezeggingen op nationaal of internationaal niveau kunnen de spanningen op de financiële markten weer oplaaien'', aldus het IMF. ,,Op de middellange termijn bestaat er een grote kans op stagnatie, vooral in de zwakke eurolanden.'' Het bruto binnenlands product van de eurozone krimpt voor het tweede jaar op rij en de schuldencrisis woekert al 4 jaar voort. Het IMF verwacht dat de economie van de eurozone dit jaar met 0,6% krimpt, gevolgd door een groei van 0,9% in 2014. Het IMF zegt er alleen niet bij waar die groei vandaan moet komen. Ik heb hier al eerder voor gewaarschuwd. In de media worden dagelijks prognoses en aannames gemeld, afkomstig van instituten, die niet worden doorgerekend. Duitsland en de VS zijn daar voorgangers in. Al langere tijd valt het mij op dat er berichten verschijnen die verwachtingen uitspreken over het aantrekken van de economie. Niet nu, maar in de toekomst. In de praktijk blijkt dat de aannames bij de verwachtingen veel te optimistisch waren. De toekomst ziet er minder rooskleurig uit dan zogenaamde betrouwbare instituten ons wilden doen geloven. Kijk naar Europa, kijk naar Nederland. Met het beleid dat wordt gevoerd wordt de crisis niet opgelost. Vee landen slagen er niet in het emu-saldo van 3% te halen en/of de emu-schuld van 60% bbp. Waar wordt er geinvesteerd in werk en banen en waar worden hardnodige hervormingen doorgevoerd? Het rendement op euroleningen ligt extreem laag, de banken zijn terughoudend in krediet/hypotheekverlening en de investeringen in het bedrijfsleven staan op een laag pitje. In heel Europa stijgt de werkeloosheid nog steeds rekening houdend met seizoensarbeid in de tuinbouw en in het toerisme in Zuid-Europa. De autoverkoop is in het eerste halfjaar dramatisch gedaald. Ik zie in de verste verte nog geen licht in de tunnel, al helemaal niet als Rutte zijn bezuinigingsdriften voortzet. Een kennis van me, een ondernemer, belde mij op met de vraag hoe hij aan moet kijken tegen de terugval van omzetten in de detailhandel. Hij was met de boot op vakantie geweest in Friesland en was erg geschrokken van het troosteloze beeld dat hij daar had aangetroffen. In het hoogseizoen van de watersport was hij de zomerse bedrijvigheid niet tegen gekomen. Hij had veel, teveel in zijn beleving, boten zien liggen die dit jaar nog niet van hun plek waren geweest, waar de spinnenrages, als het ware, nog zichtbaar waren. Alleen Sneek was een uitzondering vanwege de Sneekweek. Een niet onderbouwde aanname haalt de media: 'de ontwikkelingen van de Amerikaanse economie in de komende jaren gaan eenieder positief verrassen. Dat denkt een groot deel (38%) van de kleine beleggers. Ook Japan scoort, met 26%, vrij goed. Het beleid van premier Abe, de economie stimuleren door kwantitatieve verruiming, lijkt op vertrouwen van de particuliere beleggers te kunnen rekenen. Wat verder opvalt: Beleggers denken dat de kans dat de Nederlandse economie positief verrast, groter is dan dat de Chinese economie positief zal verrassen. Je moet je afvragen waarom mensen dat denken. De Japanse economie trekt aan dankzij het feit dat de Japanse politiek de monetaire autoriteiten heeft gedwongen de geldkranen open te draaien. Op wat langere termijn levert dat desastreuze gevolgen op. Waarop is het optimisme gestoeld dat onze economie krachtiger gaat reageren dan de Chinese? Dit soort uitspraken zijn voor mij niet meer dan 'kretologie'.

Op Facebook schreef ik deze week een recensie over de documentaire “End of the road”. Het gaat over over de wereldwijde financiële ineenstorting. In een onderhoudende en makkelijk te volgen stijl vertelt de film hoe de huidige problematische situatie is ontstaan in de periode vanaf de Tweede Wereldoorlog tot aan de mogelijke toekomst die ons te wachten staat. Enkele wereldberoemde topeconomen delen het verborgen verhaal achter het wanbeleid in de globale financiële sector en geven inzicht in hoe slecht beleid en een gebrekkig monetair systeem leidt tot een catastrofe. Zij delen bovendien hun eigen persoonlijke adviezen over hoe de gemiddelde persoon zich het beste kan voorbereiden op de toekomst. Wall Street wordt bezet en Europa dreigt in elkaar te storten. Over de hele wereld worden mensen geteisterd door angst en woede. Een vraag die op ieders lippen brandt: Is de financiële crisis voorbij of worden we geleid naar een economische ramp?

Een blik op onze wereld vanuit de visie van een blogger: Dit is geen betoog voor hersenloos geld uitgeven door de Staat. Wel een betoog voor beleid waarover nagedacht is. Van alle schuld in Nederland is maar een kwart staatsschuld en driekwart zijn private schulden. En van alle rentelasten in Nederland is 10 miljard voor de staatsschuld en 75 miljard voor de private schuld. Want op de staatsschuld betalen we ruim 2 procent rente en op de private schuld een kleine 6 procent. En ja, de schulden in Nederland zijn inderdaad te hoog en we moeten dus ook aflossen. Maar het is veel beter en veel goedkoper om eerst de private schuld af te bouwen. Dat leidt veel sneller tot lagere rentes, lagere rentelasten, sterkere banken en meer consumentenvertrouwen. En zo tot meer ruimte voor bestedingen en investeringen. Je zit toch lekkerder in je vel met een hypotheekschuld waar de kop van af is. En dat geldt dubbel voor de 1 miljoen huishoudens die met hun huis onder water staan. Het zijn de te hoge private schulden die de crisis hebben veroorzaakt en die zijn nog steeds de grootste kwetsbaarheid van de Nederlandse economie. De staatsschuld is ons grootste probleem niet. Platte lastenverzwaringen en loonmatiging zijn daarom totaal contraproductief. Het grote koopkrachtverlies leidt tot minder ruimte voor private huishoudens en ondernemingen om rente en aflossing te betalen, tot wanbetalers, faillissementen, werkloosheid, dalende woningprijzen en kwetsbare banken. Dat gaat ten koste van huidige en toekomstige generaties. Het is eigenlijk gewoon doorschuiven.
We hebben beleid nodig waarbij de begrotingstekorten een aantal jaren stabiel blijven, dat geeft ruimte voor beleid dat huishoudens aanzet om schulden af te lossen en het verstrekt gezinnen de financiële ruimte om dat ook daadwerkelijk te doen.

Banken in de eurozone zijn nog lang niet in staat om een nieuwe financiële crisis het hoofd te bieden. Dat blijkt uit een analyse van de Royal Bank of Scotland (RBS). De financiële instellingen zouden flink moeten afslanken om hun formaat in overeenstemming te brengen met de economie van de regio. Volgens RBS zouden de banken circa €2,7 biljoen aan vermogen van hun balansen af moeten halen, om stabiel te blijven. Op dit moment hebben Europese banken nog zo'n €33 biljoen aan vermogen, bijna drie keer zo veel als het bruto binnenlands product (bbp) van de eurozone. ,,Als je een bankencrisis hebt en de banken zijn in omvang drie keer zo groot als de reële economie, dan zullen regeringen de instellingen niet kunnen steunen'', aldus RBS. Volgens het onderzoek is de Europese financiële systeem de grootste ter wereld. In Japan, Canada en Australië zijn de banken ongeveer twee keer zo groot als de economie, terwijl in de VS de bankwereld circa dezelfde omvang heeft als het bbp. ,,De banken zullen kleiner moeten worden'', aldus een analist van Deutsche Bank in een reactie op het rapport. ,,Als ze het goed doen, zouden ze ook winstgevender kunnen zijn''. RBS waarschuwt echter voor de effecten op de economie als banken te snel hun bezittingen afbouwen. ,,Als dit te snel gebeurt, wordt het risico op een kredietcrisis groter. Maar als het tempo achterblijft, is dit problematisch op langere termijn''. Conclusie: het Europese bankwezen moet gesaneerd worden misschien wel met €22 biljoen. Het gaat dan om gigantische hoeveelheden geld. Niet alleen treffen hieraan schuld, ook de ECB heeft de kranen wijd openstaan. Wat de gevolgen zullen zijn van het zwaard van Damocles dat boven Europa hangt voor de Europese burgers: laten we ons voorbereiden op het ergste. Hebben onze politici de wijsheid in huis om dit gigantische en complexe probleem te 'handlen'? Ik vrees met grote vreze.

Het afgelopen jaar is de Nederlandse staatsschuld fors toegenomen. In het eerste kwartaal groeide de staatsschuld naar 72% bbp. Vorig jaar was dit nog 67,7%. Dat betekent dat de staatsschuld met 6,3% is gestegen. Dat is hoger dan het gemiddelde in de eurozone, want die steeg met 4,5% naar 92,2% bbp. De stijging in Nederland moet als negatief worden beoordeeld, maar gelukkig blijven we nog altijd een stuk onder de gemiddelde emu-schuld van 92,2%. De staatsschulden zijn gegroeid doordat de eurolanden meer geld uitgeven dan ze binnenkrijgen. Afgesproken is dat de staatsschuld niet meer mag zijn dan 60% van het bbp, maar de meeste landen halen dat in de verste verte niet. Toch moeten Rutte en Samsom zich achter het oor krabben wat nu te doen nu het regeringsbeleid van bezuinigingen een averechts effect heeft opgeleverd. Het wordt de allerhoogste tijd dat Rutte en Samsom over het door hen gevoerde beleid rekening en verantwoording gaan afleggen en of ze van plan zijn op de ingeslagen weg voort te gaan. De weg van kapotbezuinigen eindigt op de rand van de afgrond. Het zal toch niet waar zijn dat we doorgaan met bezuinigen. De achterban van de coalitiepartijen zal tot het bewustzijn moeten komen dat Rutte c.s. 'de ballen verstand hebben van economie en er vooral keihard allerlei lobby-agenda's, geheime EU-plannen en algehele burgerhatende principes doorheen jagen'.

De internationaal georiënteerde zakenkrant The Wall Street Journal berichtte deze week op haar voorpagina “Dutch Economy Springs Leak, Faces Stagnation”. De gerenommeerde krant schrijft dat de steeds dieper wegzakkende Nederlandse economie op de financiële markten het gesprek van de dag is geworden. De WSJ beschrijft de grote problemen waarin dit land zich bevindt: dalende consumentenuitgaven, stijgende werkeloosheid, stijgende staatsschuld en de problemen op de woningmarkt. De krant benoemt dat als de negatieve spiraal die kan leiden naar een langdurige stagnatie. Gewezen wordt ook op de moeilijke situatie waarin het kabinet van Mark Rutte zich bevindt, waarbij nieuwe bezuinigingen het vertrouwen in de economie verder kunnen ondermijnen. Dit artikel zal zijn weerslag niet missen tijdens dit politieke zomerreces. De rente op 10-jarig Staat loopt op naar de 2%.

Als we drie berichten, G20+EU: bezuinig niet, maar zorg voor groei en banen, de analyse van de RBS over de gewenste afslanking van het Europese bankwezen en de oplopende staatsschuld van ons land, dan tekent zich een 'slecht weer gebied, af. De stellingnames van de opkomende landen binnen de G20 hebben hun wensen helder op tafel gelegd. Europa moet weer gaan investeren en de Europese consumenten die nog spaargeld hebben staan op de bank moeten de hand van de knip halen. Het is de vraag hoe Europa daar op gaat reageren. Dat de Nederlandse staatsschuld stijgt, dat was ook al het geval onder de Jager op Financiën, is de resultante van het gevoerde neo-liberale beleid, dat door de sociaal-democraten van Samsom wordt gesteund. Een verdere stijging van de emu-schuld moet, ook als dat nodig is met indringende hervormingen, worden voorkomen. Ik sla een bruggetje door te stellen dat de kredietbehoefte van de Nederlandse Staat is toegenomen. Is dat op dit moment dramatisch: nee, bij een 10-jaarsrente van 2,04%. Maar de situatie kan veel ernstiger worden als gevolg van de analyse van de RBS dat de Europese banken €33 biljoen aan vermogen hebben. Dat is drie maal het gezamenlijke bbp van de eurozone. Dat is buiten proportioneel groot. De vraag rijst wie daarvoor verantwoordelijk zijn: de Europese regeringsleiders, die hebben toegekeken maar niet ingegrepen toen de markten overgefinancierd werden. In één opzicht waren ze zelfs gelukkig met die ontwikkeling want dat deed de rente dalen, waardoor oplopende oversschulden 'soepeltjes' konden worden gefinancierd. De partij die er actief aan heeft meegewerkt is de ECB, in de persoon van Mario Draghi, die de geldpersen heeft laten draaien met als resultaat dat de rente nog maar 0,5% bedraagt. Tenslotte de banken zelf die de verleiding niet konden weerstaan heel goedkoop geld op te nemen, met als resultaat dat de solvabiliteit tot ver onder de wenselijke normen zijn gedaald. RBS stelt dat banken gezamenlijk hun vermogen slechts met €2700 mrd hoeven terug te brengen om in rustiger vaarwater terecht te komen. Dat is nog maar zeer de vraag. Het gezamenlijke vermogen van de Amerikaanse banken bedraagt 'slechts' ca 1 maal het bbp. Andere grootmachten als Japan, Canada en Australië hanteren 2 maal het bbp en in Europa is dat 3 maal bbp. Is dat een gezonde situatie: absoluut niet. Ik verdedig de stelling dat in een gezonde economie volstaan zou kunnen worden met 1x bbp. Dat is momenteel niet realiseerbaar. Maar de stelling van RBS dat met het terugbrengen van het gezamenlijke vermogen van de banken van €33 bln naar €30,3 bln is verre van realistisch. De aanname dat de afbouw van het bankvermogen stapvoetsgewijs moet plaatsvinden is juist en onjuist. De bijwerking van zo een proces is dat de rente gaat stijgen. Als de overvloed aan geld afneemt, door welke oorzaak dan ook, zal de markt hogere rentevergoedingen gaan eisen. Ik ben geen profeet die gaat zeggen dat de rente wellicht met x% gaat stijgen, maar dat die ontwikkeling in gang gezet gaat worden is zeker. Daar zet ik dan wel bij 'met heel onaangename gevolgen voor de de overheidsfinanciering'. We moeten dan wel denken aan hogere rentelasten van vele miljarden per jaar. Zo een ontwikkeling zal ook consequenties hebben voor de koersen van de bankaandelen en -obligaties. En wellicht worden niet alleen de banken daardoor getroffen, want ook het bedrijfsleven zal de gevolgen van zo een afbouw merken en niet te vergeten de consumentenfinanciering, waaronder de hypotheekrentes. Die slag moeten we nog aangaan en de overwinning staat op voorhand niet vast.

Het Wooninvesteringsfonds (WIF) te Zeist verkeert in problemen. De zwaar gefinancierde corporatie voldeed in 2012 niet aan de financiële ratio’s die het met de banken was overeengekomen. Dat zal dit jaar opnieuw het geval zijn, zo meldt het WIF. De corporatie is in 2005 opgericht om woningcomplexen op te kopen van sectorgenoten die liquiditeit nodig hebben. Zelf verkoopt het WIF die woningen weer door. Zijn missie is de sector van geld te voorzien. Maar in de huidige woningmarkt werkt dit verdienmodel niet meer. Niet alleen de verkopen dalen, ook de waarde van de woningen die het in de boeken heeft staan, werd minder. Door de inzakkende woningmarkt moest het in 2012 de vastgoedportefeuille met € 21 mln afwaarderen. In 2011 is een afboeking van € 11 mln gedaan. Daarnaast halveerde in 2012 het verkoopresultaat – van € 7,2 mln naar € 3,4 mln. Tegelijk kampt het WIF al enige tijd met hoge financieringslasten. Per saldo was het nettoresultaat vorig jaar € 17,8 mln negatief. Het Wooninvesteringsfonds laat zich enerzijds financieren door collega-corporaties (zijn leden) in de vorm van achtergestelde, eeuwigdurende obligatieleningen en anderzijds door ABN Amro en de Bank Nederlandse Gemeenten (BNG). Bij de banken heeft het WIF € 320 mln geleend.

FD: Oud-minister van Financiën Johan Witteveen wil dat de regering meewerkt aan het geven van een investeringsimpuls van €10 mrd tot € 12 mrd ten behoeve van de nationale economie. Witteveen, ook oud-directeur van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en vooraanstaand VVD’er presenteert het betreffende investeringsplan ook aan de fractieleiders van de coalitiepartijen VVD en PvdA in de Tweede Kamer. Witteveen pleit voor de oprichting van een Maatschappelijk Investeringsfonds (MIF) waarin zowel de overheid als de pensioenfondsen een belang nemen en zo de risico’s delen. De pensioenfondsen zouden een groot programma kunnen financieren, gericht op duurzaamheid door een sterke stimulering van zonne-energie.‘Misschien zouden zij ook de bouw van scholen en ziekenhuizen kunnen financieren en — als de juiste figuur wordt gevonden — ook van woningen’, aldus de 92-jarige econoom. Tegelijkertijd zou volgens hem de Staat garanties moeten geven aan het MIF voor de uitvoering van een nieuw Deltaplan ter verdediging van de kust en versterking van de rivierdijken. Voor dat nieuwe Deltaplan zou van nu tot 2050 in totaal €50 mrd nodig zijn. Witteveen vond eerder bij premier Rutte geen gehoor voor zijn pleidooi om meer te investeren. ‘Ik betreur dat met hem’, zegt partijgenoot Frans Weisglas, oud-voorzitter van de Tweede Kamer. Op zijn website meldt Weisglas dat Witteveen kritisch is over het beleid van het kabinet en van de VVD, zeer tegen de zin van Rutte. ‘Ik was erbij toen Rutte onlangs tegen Witteveen zei het niet met hem eens te zijn, zonder ook maar in te gaan op zijn waardevolle economische argumentatie’, aldus Weisglas. Het kan niet zo zijn dat het niet tot de premier doordringt dat het vertrouwen in zijn beleid, zowel in zijn eigen partij als in de Nederlandse samenleving, op een kil dieptepunt is aangeland. Zijn handelen doet mij sterk denken aan de behoefte van een "masochist(e)" om door onderwerping of kleinering vernederd en gekweld te worden. Het ondergaan van pijn brengt zo iemand in een toestand van extase. Aan dat spel moet een einde worden gemaakt en wel zo snel mogelijk: wie blaast de aftocht?

Prof Rene Tissen schrijft inzijn column bij RTLZ deze week over zijn kijk op het Europa van de 17. Een moment om stil te staan bij de sprookjes, waarin de politici geloven. Hij zegt onder meer van de politieke onmacht in Portugal om aan het enorme verval van het land het hoofd te kunnen bieden, ogenschijnlijk bezworen is en meteen duiken weer de berichten op dat de Europese crisis onder controle is. In Spanje lijkt premier Rajoy de corruptie affaire van zich af te schudden. Blijft hij in functie door bluf of kennis van zaken? In Frankrijk is er al sinds zijn benoeming geen enkele steun voor president Hollande en beginnen de sociale straatprotesten wederom op te laaien. In Nederland verliest het kabinet Rutte 2 steeds meer aanhang en draagt de regering inmiddels het karakter van een splintercoalitie. Er is bij burgers geen begrip voor het beleid van dit kabinet. Mijn bewering is echter dat dit het huidige kabinet niet mag worden aangerekend. Er wordt hard en integer gewerkt. Maar niemand weet meer waaraan. De crisis blijkt in hoge mate beleidsbestendig te zijn. Mijn bewering gaat verder. Geen enkel kabinet, van geen enkele parlementaire kleur of samenstelling, weet hoe Nederland ( en Europa) de dans van de bestaande en komende ellende kan ontspringen. Zou Roemer het beter doen? Nee. Pechtold misschien? Ook niet. Haersma Buma? Geen schijn van kans. Mijn bewering is dat Nederland binnenkort een enorme welvaartsklap gaat krijgen. Zoals het nu gaat kan het gewoon niet langer. Lees verder op: http://www.rtlnieuws.nl/economie/home/de-politiek-gelooft-sprookjes

Kort Nieuws

Van wat in Nederland wordt verdiend, komt een steeds groter deel niet meer in de huishoudportemonnee terecht. De groei van de beschikbare inkomens was de afgelopen 20 jaar lager dan de economische groei, constateert De Nederlandsche Bank. Het beschikbare inkomen van huishoudens in 1992 nog ruim 54 procent van het bruto binnenlands product (bbp), vorig jaar lag dat aandeel op krap 45 procent. Een steeds groter deel van wat in Nederland verdiend wordt, komt huishoudens op een andere manier ten goede, namelijk in de vorm van collectieve zorguitgaven en toekomstige pensioenaanspraken. Ook heeft het bedrijfsleven zijn inkomensaandeel weten te vergroten, ten koste van dat van particuliere huishoudens. Ik zet bij deze aanname wel 2 kanttekeningen: op de eerste plaats nemen de vergoedingen uit hoofde van collectieve zorguitgaven, denk aan de AWBZ, af en blijken de opgebouwde pensioenreserves van de babyboom-generatie onvoldoende te zijn om de toegezegde pensioenaanspraken na te kunnen komen. Dat betekent dus dat de consumentenuitgaven in de komende jaren verder zullen worden beperkt.

Van de >700 werknemers bij de Free Record Shop werkten zullen na het faillissement slechts 100 hun baan behouden.

Renault leed in de eerste zes maanden een flink verlies door een miljoenvoorziening die de Franse automaker moest nemen door de strenge economische sancties die zijn opgelegd aan Iran. De omzet liep terug vanwege de aanhoudende moeilijke economische omstandigheden, in het bijzonder in Europa.

Door de dalende huizenprijzen kunnen de verkopers alleen van hun huis af als zij financiering weten te vinden voor hun restschuld van vaak tienduizenden euro’s. Daardoor bevat het voorlopig koopcontract meer onzekerheden en duurt het verkoopproces langer.

De Ierse centrale bank verlaagt de groeivooruitzichten voor het land van 1,2% naar 0,7%.

Bestaande koopwoningen waren in het 2e kwartaal 8,5% goedkoper dan een jaar eerder. De grootste daling trad op bij vrijstaande huizen. Er werden slechts 22.000 huizen verkocht tegen 34.628 in het 2e kwartaal 2012. De huizenprijzen gaan dit jaar 5,5% dalen.

Slotstand indices 26 juli 2013/week 30: AEX 368,31; BEL 20 2.638,99; CAC 40 3.968,84; DAX 30 8.244,91; FTSE 100 6.554,79; SMI 7.796,84; RTS (Rusland) 1348,37; DJIA 15.558,83; Nasdaq 100 3.076,228; Nikkei 14129,98; Hang Seng 21968,95; All Ords 5023,80; € $1,3279; goud $1333,80 dat is €32.299,22 per kg, 3 maands Euribor 0,226%, 10 jarig 2,048%. 

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch met de tags , , , , . Bookmark de permalink.