UPDATE26082017/391 Draghi had helemaal niks te melden over zijn monetair beleid

Er zijn deze week twee onderwerpen die in de belangstelling staan: de eerste is de voortgang van formatie-onderhandelingen voor het volgende kabinet en het beleid dat gevoerd moet gaan worden (met een economie versie 4.0). De andere hoofdzaak is het monetaire beleid, onder meer van Draghi, waarover in Jackson Hole, een ski-resort in de Amerikaanse staat Wyoming, is gesproken door financiële en monetaire autoriteiten uit de hele wereld. Voor ons is van groot belang wat Mario Draghi daar naar buiten zou brengen over het monetaire beleid van de ECB nu en in de toekomst. Maar In de langverwachte toespraak vermeed Draghi eigenlijk handig alle thema’s waarop door de financiële markten juist sterk werd gelet. Zo gaf hij geen aanwijzingen over toekomstige rentestappen en de afbouw van het opkoopprogramma.

De economen Willem Vermeend en Rick van der Ploeg schrijven deze week onder meer in hun column dat Jackson Hole veel media-aandacht trekt omdat dit gezaghebbende gezelschap van oudsher een invloedrijke rol speelt op het terrein van de ontwikkeling van de wereldeconomie. Met hun rente- en financiële stimuleringsbeleid kunnen ze invloed uitoefenen op economische ontwikkelingen in landen. Rondom dit symposium wordt ook druk gedemonstreerd door organisaties die vinden dat de globalisering van de wereldeconomie ertoe leidt dat de rijken steeds rijker worden en de armen alleen maar armer. Daarnaast wordt het gezelschap ook geconfronteerd met de opmars van economisch protectionisme in veel landen waarvan de Amerikaanse president Donald Trump een aanhanger is. Centrale bankiers zijn tegenstanders van Trump’s economisch nationalisme omdat het funest uit zal uitpakken voor de groei van de wereldeconomie. Is de mediabelangstelling in Jackson Hole het allemaal wel waard? Wij, Vermeend en van der Ploeg, vinden van niet. Het is een voorbeeld van de oude economie en tegelijk ook een voorbeeld van de overschatting van de financiële wereld die steeds meer aan economische invloed zal verliezen. Ik vraag mij wel af of die stelling standhoudt? De speech die voorzitter Mario Draghi van de Europese Centrale Bank vrijdagavond in het Amerikaanse Jackson Hole gaf, was een anti-climax. Centrale banken hebben de mogelijkheden om een effectief rentebeleid te voeren, mits ze ,,niet-alledaagse” beleidsopties overwegen. Dat zei president van de Europese Centrale Bank (ECB) Mario Draghi deze week tijdens een toespraak in het Duitse Lindau. Onderzoek heeft volgens Draghi aangetoond dat centrale banken niet aan de zijlijn hoeven toe te kijken. Hij doelde onder meer op het omvangrijke steunprogramma, het opkopen van obligaties door de ECB om de inflatie richting de 2% te krijgen. Dat was de boodschap van president van de Europese Centrale Bank, Mario Draghi, in zijn toespraak op de conferentie voor centrale bankiers in Jackson Hole.

Wanneer we denken aan de mondiale economie is een van de belangrijkste ingrediënten om de productiviteit te verbeteren openheid. Open handel, investeringen en financiële stromen spelen een sleutelrol in het verspreiden van nieuwe technologie, wat verbetering in efficiency drijft”, zei de ECB-president. Draghi waarschuwde dat protectionisme een serieus risico is voor de mondiale economische groei. „In 2025 zijn er in OESO-landen 35 mensen van boven de 65 jaar voor iedere 100 werkenden, vergeleken met 14 in 1950. Bovendien is de publieke schuld in die landen gestegen tot 56% van het bbp in 2007 tot ongeveer 87% nu. Het enige dat hier een blijvende oplossing voor biedt, is een hogere potentiële groei.” De Italiaanse centrale bankier erkende dat globalisering ook risico’s met zich meebrengt. Openheid moet eerlijk en veilig zijn en het mag niet zo zijn dat sommige groepen in de samenleving veel meer profiteren van anderen, zei hij in zijn toespraak. Om die risico’s in goede banen te leiden, zijn moeten landen beter samenwerken. Als we willen dat de wereldeconomie blijft groeien, is het nodig dat we de potentiële groei aanjagen. Om dat te doen, moeten we ons niet achter grenzen en barrières verschuilen, maar open en zonder protectionisme, blijven handelen. Alle aanwezigen wisten dat hij daarmee Donald Trump aansprak. ECB-watchers speuren al maanden naar aanwijzingen om meer te weten te komen over hoe en wanneer de ECB het opkoopprogramma gaat afbouwen. Bij de rentevergadering in juli zei Draghi nog dat er in de herfst een beslissing zou worden genomen. Drie jaar geleden greep Draghi zijn toespraak tijdens Jackson Hole nog aan om tussen de regels door aan te kondigen dat de ECB met een opkoopprogramma zou komen. Toen kampte de eurozone nog met hoge werkloosheid, het risico op deflatie en bloedeloos herstel. Sindsdien is er veel veranderd. De economie groeit al 17 kwartalen op rij, en ook het vertrouwen onder consumenten is terug. Helaas blijft de inflatie steken op 1,3%, ver van de ECB-doelstelling van net onder de 2%. 

ING verwacht dat de ECB in september een plan van aanpak presenteert, en dat werkgroepen binnen de ECB in aanloop daar naartoe aan het werk worden gezet om uit te zoeken hoe het steunprogramma afgebouwd kan worden. Dit stellen economen van ING. Zij denken dat de druk op de ECB om zijn plannen te ontvouwen hoe het denkt het ruime monetaire beleid af te bouwen, steeds groter wordt. Volgens Brzeski en Colijn kan de markt waarschijnlijk wel toe met minder stimuleringen, terwijl de ECB ook steeds minder opties overhoudt om nog te stimuleren. De vraag is hoe dit aan de markt moet worden gecommuniceerd zonder dat dit tot paniek leidt? De economen wijzen erop dat de laatste optredens van Draghi er duidelijk op wijzen dat de ECB de weg aan het vrij maken is om te starten met het terugbrengen van QE. Hoe en wanneer is echter de vraag. De speech van Draghi bevestigde dat als de ECB al een plan heeft, het niet bereid is dit te delen met de markt, althans niet op dit moment. “Draghi kwam naar Jackson Hole om een speech te geven dat niet over het monetaire beleid zou gaan, en dat is wat hij deed”, zo concludeerden de economen. “Zie dit niet als een dovish signaal, maar alleen als een signaal dat 7 september de grote dag zal zijn”, menen Brzeski en Colijn. Het Engelse woord ‘dovish’ verwijst naar de toon van de taal die wordt gebruikt om een situatie te beschrijven en de bijbehorende implicaties voor acties. Bijvoorbeeld, als een centrale bank verwijst naar inflatie in een doffe toon, is het onwaarschijnlijk dat ze agressieve acties zouden willen aannemen. Dovish betekent soms ook verzoenend: het tegenovergestelde van ‘hawkish’. De beide ING-economen noemen het wegnemen van het risico op deflatie, het sterke economische herstel en het schaarse aanbod van obligaties de belangrijkste argumenten voor de ECB om QE af te bouwen. Wel waarschuwde ING dat de ECB voorzichtig en geleidelijk zal moeten optreden. Brzeski en Colijn denken dat de centrale bank er het beste voor zou kunnen kiezen om de opkopen van obligaties van €60 mrd per maand terug te te brengen naar €30 mrd per januari 2018 en dan voor een periode van tenminste zes maanden. Daarbij zou de ECB de lijst met potentieel op te kopen obligaties kunnen uitbreiden, voegde ING toe, wat ook in lijn zou zijn met wat naar voren kwam uit de notulen van de laatste monetaire vergadering van de ECB. Het monetaire beleid dat de beide ING-economen voorstaan is er een van grote voorzichtigheid. Vooral niemand pijn willen doen, ondanks de enorme schades die de overliquiditeit teweeg heeft gebracht. Ik ben niet van die strategie door zowel de kool als de geit te willen sparen. Niet nog jaren uittrekken om de afbouw van het QE-programma door te voeren. Het is geen kunst om in gemakkelijke tijden mooi weer te spelen. In moeilijke tijden moeten besluiten worden genomen, die het tij zullen keren. En daar moet je stevige boys voor hebben.

Omdat het hoofd van de Europese Centrale Bank (ECB) geen moeite deed de koers van de euro wat omlaag te praten, steeg de waarde van de Europese eenheidsmunt na zijn woorden tot het hoogste niveau sinds begin 2015. Draghi zei onder meer dat de consolidatie van het economisch herstel in Europa en Japan zich nog in een vroege fase bevindt. Volgens Draghi is juist een meer ,,dynamische” wereldeconomie nodig en werken handelsbelemmeringen daarvoor alleen maar averechts. De euro had eerder op de dag al aan waarde gewonnen ten opzichte van de dollar, na een speech van Federal Reserve-voorzitter Janet Yellen. Draghi deed niets om die koersbeweging weer wat weg te poetsen. Met als gevolg dat de euro uiteindelijk werd verhandeld werd voor 1,1923 dollar, tegen 1,876 dollar vlak even daarvoor. Bij het slot van de Europese beurzen op donderdag was de euro nog 1,1801 dollar waard. Maandagmorgen kan het nog heel spannend worden bij de opening van de Europese beurzen.

Bondskanselier Angela Merkel waarschuwt het Verenigd Koninkrijk dat het de rekening voor de brexit moet betalen. Het is geen ‘boete’ of ‘scheidingsrekening’ maar een verplichting die bij het verlaten van de EU hoort. De brexit-rekening anders zien dan een verplichting is misleidend, vindt ze. “Dit gaat om verplichtingen die Groot-Brittannië is aangegaan”, zei Merkel dit weekend. Merkel deed haar uitspraken vlak voor de nieuwe ronde brexit-onderhandelingen die maandag begint. Na de laatste ronde is nog erg weinig duidelijkheid over belangrijke zaken. Een van de meest omstreden onderwerpen is hoe hoog de rekening precies is die de Britten moeten betalen voor het verlaten van de EU. De EU heeft wel een idee, en stelde een uitgebreide lijst op met daarop de instanties en fondsen waar de Britten voor zouden moeten betalen. Schattingen voor de hoogte van de eindrekening lopen op tot€100 mrd. Als de EU vasthoudt aan de €100 miljard, die zij moeten gaan betalen, stoppen de Engelsen de brexit-onderhandelingen. Maar daar zijn veel vraagtekens bij te zetten. Als ook de andere 27 EU-lidstaten schulden en garanties zijn aangegaan als nu van de Engelsen wordt geëist dan is de EU failliet. Dan wordt het de allerhoogste tijd dat er openheid van zaken wordt gegeven over de financiële verplichtingen die de EU-lidstaten zijn aangegaan. Wat hebben Zalm, de Jager en Dijssel allemaal in achterkamertjes afgesproken?

In het blog van 19 augustus j.l. heb ik aandacht gegeven aan een onderzoek van de Adviesraad AVI (Adviesraad Internationale Vraagstukken), die op verzoek van de regering, onderzoek heeft gedaan naar de positie van ons land binnen de Eurozone. In haar advies stelt de Adviesraad dat de eurozone (de 19 lidstaten van de Muntunie) onvoldoende beschermd is tegen een nieuwe crisis. Nadat ik dit blog gepost had heb ik mij afgevraagd wat wij, volk en politiek, nog kunnen doen, om een nieuwe crisis te beschermen. Ik loop aan tegen de stemming in de politiek en bij de partijen die nu aan de formatietafel zitten dat Rutte de premier van het kabinet Rutte III. Daar is geen enkele discussie over. Ik betreur dat zeer omdat ik Mark Rutte zie als het grootste struikelblok voor de vorming van een nieuw Europa. Rutte mist de visie die nodig is om de fundamenten vorm te geven. Hij doet daar zelf niet moeilijk over, want het zijn zijn eigen woorden. Rutte mist de kwaliteiten om invulling te geven aan het Europa voor de volgende generatie. Op zich ben ik heel positief over de ontwikkelingen in het bedrijfsleven, over de snelle vooruitgang in technische ontwikkeling, die zich laat vertalen in economische groei, maar het (internationale) bedrijfsleven en het bankwezen kunnen en mogen de teugels niet in handen nemen van het Europa van de toekomst. Waar de politiek de verantwoording moet nemen voor het sociaal/maatschappelijke beleid voor Nederland, de eurozone en de EU haakt Rutte en de VVD af met hun neo-liberaal beleid waarin de machtsfactor bij kapitaal ligt en waar arbeid zo goedkoop mogelijk moet zijn. Over de gevolgen daarvan maak ik mij grote zorgen. De mens mag niet de slaaf worden van geld. Geld wordt gezien als de demon in de Christelijke cultuur.

De problemen bij de Belastingdienst kunnen alleen worden verholpen als apolitieke belastingspecialisten in het nieuwe kabinet verantwoordelijk worden voor deze dienst. Dat stellen de oud-staatssecretarissen van Financiën Martin van Rooijen en Willem Vermeend in de Volkskrant. Volgens Van Rooijen zou de dienst weer geleid moeten worden door bewindslieden die vakinhoudelijk sterke belastingspecialisten zijn die alles ondergeschikt maken aan ordentelijke belastinginning. ,,Tot 2000 was elke staatssecretaris van Financiën zo’n specialist. Daarna werden belastingen politieker en kwam de autonomie van de belastinginspecteur onder druk te staan.” Van Rooijen pleit tevens voor een minister van Belastingen, die naast de minister van Financiën in de ministerraad de belangen van de Belastingdienst verdedigt. Willem Vermeend vindt ook dat juist de bewindspersoon die over de Belastingdienst gaat, een fiscaal specialist moet zijn. ,,Een staatssecretaris van Financiën zonder fiscale kennis krijgt het altijd moeilijk. In de Kamer, in het kabinet en ook bij de Belastingdienst. Weet je op hoog niveau niet waarover het gaat, dan kun je je makkelijk laten overbluffen.” Wiebes kan daarover duidelijkheid scheppen. Hij weet van de hoed en de rand. Het komende kabinet moet met een zeer ambitieuze economische agenda komen. Met stip op 1 staat de herziening van ons belastingstelsel. Het toeslagencircus moet gekortwiekt worden en de lasten op arbeid moeten omlaag. Met deze aanbeveling komen 19 vooraanstaande economen in een enquête die door De Financiële Telegraaf is uitgezet. Lees het rapport op http://www.telegraaf.nl/dft/article29038391.ece/BINARY/Topprioriteiten+Rutte3.pdf De economen noemen, naast de belastinghervorming, de aanpak van de arbeidsmarkt, het oplossen van de pensioencrisis en het halen van de klimaatdoelen als belangrijke prioriteiten voor het komende kabinet-Rutte III. Nu is er geld om eventuele koopkrachtverliezen van dergelijke hervormingen te compenseren, zo luidt de redenering. Toch is er scepsis of VVD, CDA, D66 en ChristenUnie erin zullen slagen met een stevige economische agenda te komen. „De ervaring leert dat in Nederland verandering alleen plaatsvindt als de nood erg hoog is”, zegt Bas ter Weel, oud-onderdirecteur van het Centraal Planbureau. Werk moet lonender worden, menen de meeste ondervraagde economen. Om lagere belastingtarieven te kunnen financieren zou een volgend kabinet kunnen snoeien in aftrekposten en toeslagen. Het kabinet zal een „paar honderd miljoen euro” uittrekken om te voorkomen dat uitkeringsgerechtigden en een deel van de gepensioneerden er volgend jaar op achteruit gaan in hun koopkracht. Dat meldden ingewijden naar aanleiding van berichtgeving van NRC. Die krant schrijft dat volgens cijfers van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid alle uitkeringsgerechtigden en AOW’ers met een klein aanvullend pensioen er volgend jaar netto op achteruitgaan. Ze gaan er ,,tot enkele tienden van procenten” op achteruit, zo citeert de krant een PvdA’er. Het Centraal Planbureau meldde vorige week dat de koopkracht volgend jaar groeit met 0,3%. Het demissionaire kabinet overlegt komende week over de begroting van 2018, die op 1 september naar de drukker moet en op Prinsjesdag wordt gepresenteerd. Net als voorgaande jaren wil de coalitie van VVD en PvdA dan een evenwichtig koopkrachtbeeld presenteren. Het wegwerken van de minnen in de koopkracht van de sociale minima zal ,,geen grote problemen” opleveren, is te horen in de coalitie. Een ander probleem dat de komende dagen moet worden opgelost, is de wens van de PvdA om de salarissen van de leraren in het basisonderwijs te verhogen. Het zittende kabinet moet dit probleem oplossen, lieten D66 en ChristenUnie eerder weten. Deze partijen onderhandelen met VVD en CDA over een nieuwe regering. De VVD wilde de kwestie aan het nieuwe kabinet overlaten. Het is niet duidelijk hoeveel de wens van de PvdA gaat kosten. Overigens staan ChristenUnie, CDA en D66 niet afwijzend tegen loonsverhoging voor leerkrachten.

De beide economen van socialistische komaf, Willem Vermeend en Rick van der Ploeg, schreven afgelopen weekend in dft.nl hun wekelijkse column, deze keer met als thema “Politiek Den Haag kan geen miljarden verjubelen”. Volgens de nieuwste macro-economische cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) en het Centraal Planbureau (CPB) gaat het geweldig met onze economie. Alle signalen staan op groen en de vooruitzichten zijn zonnig. Politieke tegenstanders van het kabinet Rutte 2 menen dat deze prestatie vooral te danken is aan gunstige internationale ontwikkelingen en dat de coalitie van VVD en PvdA juist een afbraakbeleid heeft gevoerd. Inmiddels wordt dit ‘geschreeuw’ door niemand meer serieus genomen. Het is inderdaad waar dat het Rutte 2 heeft geprofiteerd van gunstige internationale effecten, zoals de wereldhandel, de lage euro en olieprijs, maar onafhankelijke economische deskundigen en ook internationale economische denktanks menen dat Rutte juist lof verdient voor het gevoerde beleid. Toen het kabinet in november 2012 van start ging, stond Nederland er bar slecht voor. We hadden een krimpende economie, de werkloosheid steeg, de koopkracht van de burgers daalde, het overheidstekort lag rond de 4% en de staatsschuld nam toe. Nu, bijna vijf jaar later bij het afscheid van Rutte 2, behoort Nederland tot de best presterende landen van Europa. Volgens het CPB komt de economische groei dit jaar uit op 3,3% en wordt voor de periode tussen 2018 en 2021 een groei geraamd van bijna 2%. De werkloosheid daalt naar 4,3% van de beroepsbevolking en de werkgelegenheid neemt toe met circa 100.000 banen. Mede door deze ontwikkeling neemt de gezondheid van onze overheidsfinanciën sterk toe. Bij ongewijzigd beleid stijgt het begrotingsoverschot (EMU-saldo) van 0,6% BBP dit jaar tot 1,6% aan het einde van de volgende kabinetsperiode in 2021. Dit komt neer op een overschot van 13,5 miljard. Bovendien daalt de staatsschuld tot 45% BBP, ver onder de Brusselse norm van 60%. Voor de formatietafel is dit goed nieuws, maar ook partijen die niet bij de onderhandelingen voor een nieuw kabinet zijn betrokken, maken zich op om op Prinsjesdag het overschot te benutten voor leuke dingen voor de mensen, zoals de beloften aan kiezers voor een verlaging van belastingen en de afschaffing van het eigen risico bij de ziektepremies. Dit laatste voorstel lijkt weinig kans te maken. Uit cijfers blijkt namelijk dat de zorgkosten, ondanks allerlei bezuinigingsmaatregelen, door een betere kwaliteit en vergrijzing de komende tijd fors blijven stijgen (in 2021 ruim 2 miljard euro meer uitgaven). Daarom zal iedereen rekening moeten houden met hogere premies in plaats van lagere zorgkosten. Partijen die dit laatste hebben beloofd, hebben hun kiezers veel uit te leggen. In politiek Den Haag kijken politieke partijen die hun verkiezingsbeloften willen nakomen gretig naar geraamde overschot van 13,5 miljard euro in 2021. In de eerste plaats merken we op dat het hier om een onzekere raming gaat en dat bij een tegenvallende groei dit overschot als sneeuw voor de zon verdwijnt. En de kans daarop is, onder meer vanwege Brexit, reëel. Daarom is het onverstandig nu al te gaan potverteren met ongewisse overheidsinkomsten. Vanwege mogelijke tegenvallers is het juist nodig een ruime buffer aan te houden. Daarnaast krijgen alle politieke partijen ook te maken met een ander financieel criterium, het zogenoemde houdbaarheidssaldo, waarvan informateur Gerrit Zalm een erkende fan is. Dit is een ‘rekensom’ waarmee wordt bepaald of op de langere termijn het huidige niveau van overheidsvoorzieningen kan worden gehandhaafd zonder een tekort op de overheidsbegroting of een oplopende overheidsschuld. Bij sommige politieke partijen stuit deze norm op weerstand. Waarom? Vooral vanwege de inperking van de budgettaire ruimte voor extra overheidsuitgaven. Als deze maatstaf namelijk wordt gehanteerd en het kabinet dit saldo niet negatief wil laten worden, is er slechts 1,7 miljard euro beschikbaar voor nieuwe uitgaven. We merken op dat nieuwe uitgaven ook kunnen worden gefinancierd met bezuinigingen op bestaande overheidsuitgaven. Maar In politiek Den Haag is dat niet populair. Inmiddels staat al wel op het bezuinigingslijstje lagere uitgaven voor het overheidsapparaat. Dat zou inderdaad extra middelen kunnen opleveren, maar dat stond ook al bij Rutte 2 op de agenda en is volgens de laatste gegevens niet gerealiseerd. Hoewel de mooie cijfers de formatie kunnen vergemakkelijken, zijn er genoeg knelpunten en een waslijst aan wensen, zoals extra geld voor defensie, onderwijs, het bedrijfsleven, infrastructuur en belastingverlaging, die voor een verdere vertraging kunnen zorgen. In ieder geval staat vast dat het op basis van gezonde overheidsfinanciën niet mogelijk is om substantiële extra overheidsuitgaven te doen zonder elders te bezuinigen. Wat wel vast staat is dat Rutte 3 met een belastingverlaging zal starten. Maar op basis van de meest recente cijfers, de wensenwaslijst en de noodzakelijke buffer, verwachten wij dat die bescheiden zal zijn; maximaal 2-3 miljard euro.

Hoe de economie ook aantrekt, voor de gepensioneerden zal er tot in lengte van jaren alleen maar verdere versobering zijn, want lastenverzwaringen zullen de lastenverlichtingen blijven overheersen. En ja wie maalt er om, politici in ieder geval niet en al evenmin de instellingen of organisaties die zeggen de belangen te behartigen. Deze week las ik dat de bezettingsgraad van het ABP al maanden boven de 100% is, dus de verhouding tussen bezittingen en verplichtingen is positief. Maar de idiote verplichting dat de bezettingsgraad vele malen hoger moet zijn, dus dat er sprake moet zijn van een ruime overmaat aan bezittingen, zorgt voor nog verdere terugloop van de koopkracht. Nu zal er ongetwijfeld wel weer door de geleerde wijsneuzen op gewezen worden dat wij het beste pensioenstelsel van de wereld hebben, maar dat aan de vele miljarden niets onttrokken kan worden omdat dan over 40 jaar de fondsen niet meer in staat zijn om de pensioenen uit te betalen. Nergens in het landelijk beleid wordt vooruitgekeken maar hier dus wel, schrijft O. Schulski. Fantastisch die economische groei. Iedereen gaat er op vooruit. Werkelijk? En hoe zit het dan met de gepensioneerden? Ja, de werkenden wel. Zij krijgen er extra bij en vooral werkenden met kinderen gaan er aanzienlijk op vooruit. Die kunnen wel de knip trekken en meer gaan consumeren. Maar de pensioenen worden door de pensioenfondsen al jarenlang niet meer geïndexeerd en in sommige gevallen zijn pensioenen gekort of dreigen dat te worden als de rente niet aantrekt. Dus de portemonnee van de gepensioneerde wordt steeds leger en alleen een belastingverlaging kan nog enig soelaas bieden. Maar een hervorming van het belastingstelsel lijkt niet de eerste prioriteit van het nieuw te vormen kabinet te zijn, dus kunnen de gepensioneerden nog langer op een houtje bijten, schrijft Frans Boomer. Het gaat goed met onze economie. En dat geeft volop ruimte voor het formerende kabinet om voor de basisschoolleraren meer salaris te beloven, koopkracht tegemoetkoming voor sommige ouderen met een klein pensioentje zit ook in de pipeline en loonsverhoging voor werknemers in de bedrijven wordt ook overwogen. Het zij hen allen van harte gegund. Maar nergens komt wederom verhoging van pensioen voor gepensioneerden voor. Zij blijven steeds maar het ondergeschoven kind, dat alleen moet inleveren. Was het voor hen ook maar eens een ’vroege Sinterklaas’. Al enige tijd weer worden we opgevrolijkt met een aantrekkende economie, dat betekent dat bedrijven, instellingen en banken (soms flinke) winst maken. Hoop voor de werkenden, dat voor hen na jarenlange soberheid en teruglopende koopkracht, er zicht komt op betere tijden. Ik zou er op de voorhand niet vanuit gaan, Rens Kuijten.

De Nederlandse overheid heeft een procedure aangespannen tegen Deutsche Bank om de €13 mln te krijgen waar Nederland volgens minister Dijsselbloem (Financiën) nog recht op heeft. Deutsche Bank AG heeft geld in onderpand bij de Nederlandse staat om het kredietrisico af te dekken dat de staat loopt op de derivatencontracten die zijn gesloten. Over dat gestorte onderpand zou Nederland in principe rente moeten betalen aan de Duitse bank, maar omdat de rentestand inmiddels negatief is, moet de bank volgens Dijsselbloem nu zelf geld betalen over het geld dat gestald is. „Alle andere tegenpartijen van de Nederlandse staat betalen wel negatieve rente over het onderpand dat in contanten wordt gestort”, schrijft Dijsselbloem daarover in een brief aan de Tweede Kamer. Omdat op het gesloten contract Engels recht van toepassing is, is de zaak aan de Engelse rechter voorgelegd.

Het ging al heel hard, maar reizen over het spoor gaat in China binnenkort bloedsnel. De kogeltrein tussen Peking en Sjanghai die over een maand in gebruik wordt genomen kan een recordsnelheid van 400 kilometer per uur halen. Daarmee laat China wederom zien de wereldwijde leider te zijn als het gaat om een efficiënte infrastructuur. De reistijd van China’s hoofdstad naar de havenstad of vice versa – ruim 1300 kilometer, die 600 miljoen keer per jaar wordt afgelegd – bedraagt nu nog bijna vijf uur, met de nieuwe treinen gaat daar nog eens een extra uur vanaf. Het netwerk van snelspoor is de voorbije jaren explosief uitgebreid. Naar bijna elke uithoek van China gaat inmiddels wel een hogesnelheidstrein, en met de vele zogeheten ‘D-treinen’, die ook een topsnelheid van 200 kilometer per uur halen, is vrijwel het hele land goed en snel bereikbaar. Het westen blijft nog wat achter, maar ook daar zijn al ambitieuze plannen uitgerold. Het aantal reizigers neemt dan ook snel toe. Zeker omdat de voordelen ten opzichte van binnenlandse vluchten groot zijn. Geen noodzaak om lang van tevoren al op de luchthaven aanwezig te zijn, en de zekerheid dat de trein op tijd vertrekt – vertragingen van uren met het vliegtuig zijn absoluut geen uitzondering. Om nog maar te zwijgen van de krappe stoeltjes,

Slotstand indices dd 25 augustus 2017; week 33: AEX 517,42; BEL 20 3905,71; CAC-40 5104,33; DAX 30 12.167,94; FTSE 100 7401,46; SMI 8906,18; RTS (Rusland) 1060,49; DJIA 21813,67; NY-Nasdaq 100 5822,533; Nikkei 225 19452,61; Hang Seng 27.870,08; All Ords 5803,40; SSEC 3,331.522; €/$ 1,1924; goud $1290,80; dat is €34.773,00 per kilo; 3 maands Euribor -0,329% (1 weeks -0,379%, 1 mnds -0,371%), 10 jarig Nederlandse Staat 0,518%; 10 jaar VS 2,179%. 10 jaar Duitse Staat 0,386%, 10 jaar CHF (Zwitserse franken) -0,129%. Een liter diesel hier aan de pomp €1,159.

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.