UPDATE22062013/176 Rebelli in de eurozone!

Het kon natuurlijk niet uitblijven dat er opstand zou ontstaan over de dictaten die vanuit Berlijn en Brussel Europa geselen. De eerste spijtoptant heeft zich afgelopen weekend gemeld. Geen land uit de eurozone dat een speciale behandeling krijgt, in feite onder curatele is gesteld, maar de derde grootste economische macht van Europa, na Duitsland en Frankrijk. De Italiaanse regering van Enrico Letta volgt niet langer het financieel/economische beleid zoals dat is vastgelegd in het Stabiliteits- en Groeipact in 1997 en in 2011 is aangescherpt door de Regeringsleiders en zoals dat door de Europese Commissie wordt uitgevoerd. De toets ligt vast in twee EMU-normen: die voor een maximaal begrotingstekort, genoemd het emu-saldo van 3% en een maximale staatsschuld van 60%, de EMU-schuld, beiden uitgedrukt in het bbp. Bij het terugbrengen van de overschrijding van de EMU-normen wordt de hoogste prioriteit toegekend aan het op orde brengen van de staatshuishouding. Nederland zit daar middenin en heeft van Eurocommissaris Olli Rehn opgelegd gekregen €6 mrd in 2014 te bezuinigen dan wel om te buigen. In mijn laatste blog heb ik al duidelijk gemaakt dat het beleid van dit kabinet een heilloos traject volgt dat eindigt aan de rand van de afgrond. Pas dan verwacht ik dat het gezonde verstand een einde zal maken aan de verarming van de samenleving. In Italië laat de socialist Letta het zover niet komen. Italië staat niet onder curatele dankzij een begrotingstekort van <3% en ondanks een staatsschuld van >120% bbp. Letta volgt de lijn van Monti niet en zijn kabinet gaat haar eigen gang. Letta volgt meer de lijn van het IMF en negeert daarmee het Brusselse beleid. Italië gaat doen wat ik ook graag in Nederland zou willen: investeren en hervormen. De Italianen gaan €3 mrd investeren in infrastructurele projecten in wegen en spoorlijnen en in schoolgebouwen, daarmee hoopt de regering 30.000 arbeidsplaatsen te creëren. Daarmee wordt de werkeloosheid van 12%, waardoor 3,1 miljoenen Italianen zonder werk thuis zitten, niet opgelost, maar de regering geeft wel een positief signaal af. De jeugdwerkeloosheid staat daar nu op 40,6%. Er is dus nog voldoende werk aan de winkel voor die regering. De bureaucratie gaat aangepakt worden, daarnaast wil de overheid €5mrd aan goedkope leningen aan kleinere bedrijven gaan verstrekken voor investeringen in nieuwe machines en gaat ze vaart zetten in de hervorming van de rechtspraak bij commerciële conflicten. Verder wil premier Letta de concurrentie op de energiemarkt vergroten en bepaalde belastingen en accijnzen verlagen dan wel afschaffen. Italië, dat sinds 2011 in een recessie zit, gaat ook de jeugdwerkeloosheid aanpakken, maar gaat er alles aan doen het emu-saldo binnen de 3% te houden. De schuldenpositie van Italië is kwetsbaar en sterk afhankelijk van de financiële markten. Anderzijds de problemen bij de lurven pakken dwingt ook respect af. Italië kiest voor zichzelf en zet Brussel even buitenspel. Een positief aspect kan zijn dat door het handelen en de aanpak van de Italianen in Brussel, Berlijn en den Haag de oogkleppen afvallen. Gaat deze Italiaanse beleidsombuiging meewerken aan de redding van de euro? Wie wordt de tweede spijtoptant? Het is nog muisstil in Europa. Merkel verroert zich niet.

FD: Bondskanselier Merkel heeft de Europese muntunie verbouwd: méér discipline, méér coördinatie, maar ook méér noodsteun. Is dat systeem wel houdbaar? Vóór de Duitse parlementsverkiezingen op 22 september worden in Europa geen vergaande besluiten over de euro genomen. Het bouwwerk van de Economische en Monetaire Unie kan daarna wel worden voltooid. Bondskanselier Angela Merkel staat in eigen land onder enorme druk om zwakke eurolanden niet te veel steun te verlenen. En ondertussen kan de eurozone zonder Merkel geen stap zetten. Het tekent de bijzondere positie van Duitsland. Niet alleen is het als grootste land in de Europese Unie van doorslaggevend belang, ook heeft Duitsland de best draaiende economie, de breedste schouders om de eurolasten te dragen en een verleden dat het land soms politiek toegeeflijker maakt dan het eigenlijk wil zijn. De populariteit van de pro-Europeaan Merkel is groot. Nieuw is evenwel dat er met Alternative für Deutschland bij onze oosterburen nu ook een anti-europartij is opgestaan. En de interne kritiek van economen op Merkels eurobeleid is scherp. Terwijl veel Nederlandse economen zich druk maken over het politiek geharrewar rond de euro, schiet een brede vertegenwoordiging Duitse economen met scherp op de fundamenten van de muntunie. In oktober 2009 kwam de Griekse fraude met de begrotingscijfers aan het licht. Daarna werd de kredietcrisis een eurocrisis en begon het paniekerige crisismanagement. Maar al snel dachten politici na over de lessen van deze crisis. Dit mondde uit in een reeks pogingen om de weeffouten in de muntunie te repareren. Juist over die kwestie zijn drie Duitse topeconomen zeer kritisch. De grote vraag is: bouwen Merkel en de haren aan een monetaire unie die nu wél houdbaar is? Alle drie menen ze dat de vele nieuwe regels voor begrotingsdisicpline niet zullen werken. En twee van hen zijn uitgesproken negatief over de actieve rol van de Europese Centrale Bank. Deze drie critici, adviseur van de Deutsche Bank Thomas Mayer, directeur Jürgen von Hagen van het Institut für Internationale Wirtschaftspolitik en directeur van Brusselse denktank Bruegel Guntram Wolff, zijn niet geselecteerd vanwege hun euroscepsis. Dat soort economen is er in Duitsland al meer dan genoeg. Maar dat uitgerekend deze constructieve eurodenkers zo scherp oordelen over het EMU-bouwwerk van Merkel, geeft te denken. Als deze muntunie niet stabiel blijkt, wat dan? Met die vraag zitten de Duitsers in hun maag. Sommige economen vrezen dat zij het gelag betalen voor een monetair beleid dat geheel gericht is op herstel van Zuid-Europa (te lage rente, te hoge inflatie). En Duitsers zullen, net als Nederlanders, moeten opdraaien voor eventuele schuldkwijtschelding. Maar waar moeten de Duitsers heen? Een exit is geen optie. De Duitsers hebben het lot van de euro — en Europa — in handen. Lees het artikel verder op http://fd.nl/economie-politiek/832771-1306/euroschmerz-de-duitsers-zitten-klem

Dijssel heeft gesproken: 'Europa kan ook zonder het IMF verder met het verlenen van noodsteun aan zwakke Eurolanden. De part-time voorzitter van de Eurogroep stelt dat het kabinet en parlement tot dusverre op het standpunt hebben gestaan dat Nederland geen steun verleent aan zwakke eurolanden als het IMF niet meedoet. Te weinig vertrouwen in eigen kunnen? Dat Dijssel dit standpunt inneemt is helder: er is een splitsing van geesten ontstaan in de aanpak van de Griekse problemen. Het IMF zegt nu: Europa wilde veel te veel, in te korte tijd en met een veel te zware druk. Als het IMF de eigen interne regels had toegepast op het Griekse drama hadden ze helemaal niet mogen instappen.

De president van Cyprus, Anastasiades, luidt de noodklok bij de regeringsleiders van de eurozone. Hij dringt aan op een versoepeling van de opgelegde voorwaarden de crisis te bestrijden. Vanaf het eerste moment was voor mij al duidelijk dat de aanpak van Dijssel en zijn kornuiten frobbelwerk was, waar niet dan wel onvoldoende over was nagedacht. Ook de trojka heeft in dat proces geparticipeerd. Zij hebben bedongen dat de Bank of Cyprus de renderende delen van de Laiki bank zou overnemen. Het probleem is nu, 10 weken later, dat als gevolg van de herstructurering en de verplichtingen om noodsteun terug te moeten betalen er nauwelijks nog geld beschikbaar is voor het verlenen van kredieten aan het bedrijfsleven. In deze situatie is het voor de Cyprioten onhaalbaar de economie weer aan te zwengelen. Wat ook tegenwerkt is dat het spaargeld >€100.000 is vernietigd. En als bedrijven nog geld op de bank hebben staan dan mogen ze daar maar mondjesmaat aan komen, om kapitaalvlucht te voorkomen en de totale ineenstorting van de financiele statuut te voorkomen. De handel met het buitenland is zo goed als stilgevallen, leveranciers eisen contante betaling en garanties van de Bank of Cyprus worden niet geaccepteerd. De financieel/economische situatie is dramatisch. Bedrijven moeten sluiten, personeel staat op straat, werkeloosheid is opgelopen tot 16% en voor de komende 2 jaar wordt gerekend met een economische krimp van 12,5%. De inkomsten van de Staat vallen terug waardoor het steeds moeilijker wordt aan de begrotingseisen van de trojka te voldoen. De 16 andere eurolanden lijken niet bereid Cyprus tegemoet te komen. Weekers reageerde met de uitspraak dat 'de inkt van de met Cyprus gemaakte afspraken is nauwelijks droog en dan komt er nu al een bedelbrief. Laat ze eerst daar maar eens gaan werken'. Een buitenproportionele opmerking van een politicus. Wat Cyprus nu moet doen is uit de muntunie stappen: een ander alternatief zie ik niet. Misschien wordt de trojka dan wakker. Bij elk hulpprogramma moet ook geld beschikbaar komen voor een herstart van economische activiteiten. We hebben al eerder gezien waartoe het trojkamodel uiteindelijk leidt: grote sociale en maatschappelijke onrust. Landen worden naar de rand van de afgrond gedreven: zie Griekenland en Portugal en daarbij komt nu Cyprus.

Waarom Portugal uit de Muntunie zou moeten stappen? De door de trojka opgelegde voorwaarden, onder harde ingrepen in de Portugese samenleving, heeft zijn tol geëist. De middenklasse in Portugal, het hart van de samenleving, is na jaren van steeds hardere ingrepen vervallen tot armoede. Er zit geen enkele rek meer in de samenleving voor nieuwe financiële ingrepen. Maar de Eurogroep en de trojka blijven eisen stellen aan de Portugese regering. Het land staat financieel en sociaal aan de rand van de afgrond. Eén duwtje nog en het land stort in het ravijn. De stemmen nemen toe om Portugal uit de Muntunie te laten stappen, zeker nu er voor Brussel niets meer te halen valt. De Portugezen vervallen tot slavernij aan de Meesters in Brussel/trojka en das Kapital.

De ministers van de 27 lidstaten van de EU waren in vergadering bijeen in Luxemburg. Op de vergadering stonden een aantal actuele onderwerpen: onder meer Cyprus, Portugal, de Bankenunie en het protocol hoe banken in de problemen gecontroleerd om te laten vallen zonder dat ze een nieuwe crisis gaan veroorzaken. De 27 ministers van Financiën van de EU waren onder voorzitterschap van Dijssel bijeen om afspraken te maken over wie er geld moeten gaan dokken en in welke volgorde. Daarover is geen overeenstemming bereikt. Frankrijk, Engeland en Zweden zijn nog niet over de streep getrokken. Dijssel verwacht dat er komende week definitieve besluiten kunnen worden genomen. Een van de onderwerpen waarover wel eenduidigheid is ontstaan bij de Eurogroep is dat Europese banken in de toekomst een direct beroep kunnen doen op het ESM, dat €500 mrd (geld van de Europese burgers) in kas heeft, dat €60 mrd beschikbaar wil stellen voor Europese banken. Het VK heeft gelijk al laten weten dat er voor Engelse banken €27 mrd nodig zal zijn. De 27 nationale parlementen moeten het voorstel nog wel ratificeren. U leest dit goed dat niet de nationale overheden over financiele hulp aan banken in de problemen beschikken, maar dat de banken dat zelf kunnen doen. Een wat vreemde constructie want de overheid in het land waarin de bank is gevestigd moet zelf niet in staat zijn een reddingsoperatie te steunen. Vragen, vragen, vragen te over. Er is nog geen overeenstemming over welke partijen bij een reddingsoperatie kunnen worden aangesproken: de overheid, de aandeelhouders en obligatiehouders en de spaarders met saldi >€100.000. Als Dijssel de handen op elkaar kan krijgen voor dit voorstel kan dat grote gevolgen hebben voor de koersvorming van bankaandelen en bankobligaties. Wat zijn aandelen van banken en financiële instellingen nog waard als er onzekerheid bestaat of de aandelen niet gebruikt gaan worden voor reddingsoperaties. Kijk naar de aanpak van Dijssel bij de nationalisatie van SNS Reaal. Daar was van de ene op de andere dag geen cent meer waard. Een ander aspect waar ik moeite mee heb is die van beleggers in bankobligaties. Dat zijn beleggers die bewust er niet voor kiezen risicovol te beleggen: vaste rente met een aflossingsschema. Dan komt de Eurogroep in actie: jullie zijn crediteuren bij de bank en dus moeten jullie ook boeten. Nog veel erger wordt het voor spaarders met hun spaargeld boven een ton. Ik heb over het Europese deposito-garantie-stelsel nog wel wat vragen. Bij een en/of spaarrekening op 2 namen wordt de garantie dan ook 2x€100.00o, heeft iedere minderjarige ook recht op de garantie van een ton, wat gebeurd er met het spaargeld dat bestemd is voor aflossing van de hypotheek, wat is de positie van spaargeld dat ofwel bestemd is voor een aanvulling, later, van de AOW uitkering dan wel spaargeld dat bestemd is voor de studie van kinderen? Op de achtergrond speelt dan nog altijd mee of het handelen van de Europese/nationale politiek inbreuk mag maken op de zorgplicht van banken en verzekeraars. Particulieren brengen hun spaargeld naar een bank om, als deskundige, een bewaarplicht op zich te nemen. Zij doen dat omdat zij die bank vertrouwen, soms ook omdat hun ouders ook al bij die bank hun geld hadden staan. Die zorgplicht/bewaarplicht moet door de politiek worden beschermd, ook als het gaat om bedragen >€100.000. In de oorlog vorderden de bezetter/het Duitse leger onze fietsen, ze confiskeerden edele metalen, kerkklokken en vastgoed en kunst van Joodse mensen of namen goederen in beslag of verklaarden ze verbeurd. Hier zit echter een adder onder het gras: dit kan, volgens het strafrecht, uitsluitend gebeuren als er sprake is van een relatie tot een strafbaar feit dan wel dat met de goederen een strafbaar feit is gepleegd. Het feit dat obligatiehouders en spaarders de in beslag genomen financiele waarden worden omgezet in bankaandelen, waarvoor geen garantie wordt gegeven, is niet ter zake doende. Welke mogelijkheden staan spaarders nog ter beschikking: opnemen, wegboeken, andere beleggingen zoeken? Als zo een proces spontaan ontstaat vallen de (zwakkere) banken heel snel om en doet de banksanering in Europa gewoon zijn werk. Alleen aan het einde ervan zijn we allemaal straatarm omdat de politiek niet in staat zal zijn dat proces gecontroleerd te laten verlopen. Dat is het toekomstbeeld voor Dijssel en zijn 17 kornuiten. Met betrekking tot de inrichting van de Bankenunie nog wat kanttekeningen. Zoals gemeld is de groep van Dijssel er zaterdagmorgen niet in geslaagd harde noten te kraken. Komende week wordt er verder overlegd. Er is een risico dat spaarders en beleggers bij de minste problemen van hun bank hun palen trekken en onaangekondigd wegzijn.

Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat in het dossier IbnGhaldoun sprake kan zijn van discriminatie. Niet dat er geen sprake is van fraude, maar wel dat staatssecretaris Sander Dekker, in eerste instantie, heeft overwogen om alle 200.000 eindexamenkandidaten opnieuw examen te laten maken. Alleen de overweging al ……………. hij kwam al snel tot het bewustzijn dat dat idee onrealistisch was. Gelukkig maar. De vraag die niet aan de orde is geweest is of en hoeveel manipulaties er tijdens het corrigeren van de eindexamens plaatsvinden. Ik verwacht dat, als dat al gebeurt, dat met de mantel der liefde wordt afgedekt. De affaire bij In Holland van de 63 diploma's die in de periode 2007-2009 onrechtmatig, bleek achteraf, te zijn uitgereikt aan studenten, was veel ernstiger van aard. De studenten kon niets verwijtbaars ten laste worden gelegd. De onderwijsinstelling had in bepaalde vakken nooit onderwijs gegeven maar er wel een diploma voor uitgegeven. Volgens mij is die zaak toen met een sisser afgelopen, alhoewel de diploma's eigenlijk ongeldig waren.

De commissie van Dijkhuizen heeft deze week het rapport gepubliceerd over belastinghervormingen. Spaargeld zou fiscaal lager worden belast. Dat is niet meer dan normaal: banken betalen nog 1,5% rente op spaargeld en de fiscus belast spaargeld alsof het een rendement maakt van 4%. Dat doen ze al jaren en niemand in de Kamer heeft daarover ooit aan de bel getrokken. Schande. Biesheuvel, de topman van het Midden- en Kleinbedrijf MKB betwijfelt of de hervormingen ooit wel 140.000 banen opleveren, zoals door het CPB is berekend. "Ik vind het een dubieuze conclusie. De hele dure rekening wordt eigenlijk bij ondernemend Nederland neer gelegd. En dat lijkt mij een levensgevaarlijk signaal." Ondernemers moeten volgens hem juist het land weer uit de crisis trekken en daar dragen deze plannen niet aan bij. "Ondernemers moeten mensen gaan aannemen en investeren. Als dat niet gebeurt en de motor van de economie niet op gang komt, hebben we nog een veel groter probleem. En daar zijn ondernemers cruciaal voor." Een van de belangrijke punten voor Biesheuvel is dat de kleine ondernemers worden beperkt in hun mogelijkheden, zoals de zelfstandigenaftrek voor kleine starters. "Dat gaat voor heel veel kleine ondernemers slecht werken." Ook de btw-verhoging valt niet goed bij Biesheuvel. "We hebben net gezien wat de btw-verhoging van 19 naar 21% gedaan heeft. We hebben vorig jaar bij het beroemde lenteakkoord een btw-verhoging van ongeveer vier miljard euro voor de kiezen gehad. Dat heeft desastreus gewerkt. Niet alleen op de overheidsinkomsten. Het heeft ook een golf van faillissementen in de detailhandel veroorzaakt. Dus dat zijn slechte maatregelen." Een van de andere punten waar MKB Nederland-voorzitter zich in kan vinden, zijn de plannen voor een vlaktaks. "Daar zijn we al jarenlang voor. Er is dus gewoon één belastingtarief, zonder al teveel aftrekposten. Dat maakt de zaken een stuk eenvoudiger. En er wordt ook gepleit voor vereenvoudiging met minder schijven. Dat zijn goede voorstellen in een goede richting. Daar zijn we zeker voor." Zzp'ers zijn niet te spreken over het belastingplan van de commissie-Van Dijkhuizen. Volgens hen betekent het plan een kaalslag onder de zzp'ers met een laag inkomen en een run op de bijstand. En ook ondernemersorganisatie VNO-NCW is kritisch. Samen met MKB Nederland benadrukt VNO-NCW dat vooral directeur-grootaandeelhouders (DGA's) hard worden geraakt.

Als het kabinet in augustus besluit om €6 mrd extra te gaan bezuinigen, betekent dat volgens Corrie van Brenk het einde van het sociaal akkoord. Ton Heerts waarschuwde de regering eerder deze week al dat ze „met vuur speelt” door de aankondiging €6 mrd extra te willen bezuinigen. Als de coalitie van VVD en PvdA het plan doorzet, gaat de FNV zich voorbereiden op acties, verklaarde Heerts. In maart sloot het kabinet het sociaal akkoord met werkgevers en werknemers. Een bezuinigingspakket van €4,3 mrd werd toen in de ijskast gezet. De hoop was toen dat de economie zou aantrekken en dat de bezuinigingen niet meer nodig zouden zijn. Maar de economische situatie blijft moeilijk. En het kabinet moet van Europees commissaris Ollie Rehn (Begroting) volgend jaar 6 miljard bezuinigen om het begrotingstekort naar 3 procent terug te brengen. Het kabinet heeft steeds gezegd zich aan het sociaal akkoord te willen houden. Volgens premier Mark Rutte kan het overeengekomen bezuinigingspakket van €4,3 mrd „herleven, maar het kan ook zijn dat er een pakket komt zonder nullijn”. Heerts noemt de nullijn onacceptabel.

Vermeend en van der Ploeg in DFT: De oplopende werkeloosheid moet worden toegeschreven aan verlies van banen. Steeds meer bedrijven komen in slecht weer terecht. Ze hebben te maken met lagere omzetten en financieringsproblemen. Dit leidt niet alleen tot een stijging van het aantal faillissementen en een vernietiging van banen, maar ook tot een toenemende somberheid over het economisch klimaat. Dit wordt weerspiegeld in de stemmingsindex van consumenten en producenten die een pessimistisch beeld laat zien. Somberheid en pessimisme bij burgers en ondernemers zo leert de economische geschiedenis versterken de economische neergang. Tot voor kort werd er in politiek Den Haag nog van uit gegaan dat het economische herstel voorzichtig was ingezet, maar inmiddels is dat optimisme de bodem ingeslagen. Dit jaar wordt een economische krimp verwacht van ongeveer 1% en voor volgend jaar mogen we blij zijn met een beetje groei. Maar omdat afgelopen woensdag het kabinet Rutte 2 het definitieve besluit nam om volgend jaar met een extra ombuigingspakket te komen van €6 mrd is de kans zeer groot dat onze economie nog verder in het slop zal raken en 2014 een jaar wordt van stagnatie, van nul groei. Door de aanhoudende economische malaise en de oplopende werkloosheid slaat ook in politiek Den Haag de wanhoop toe. Bij de presentatie van het Sociaal Akkoord in april van dit jaar zagen we nog een opgewekte polder met een vrolijke premier Mark Rutte en optimistische sociale partners. De vreugde over deze polderafspraken is snel weggeëbd. Dat is begrijpelijk want de resultaten daarvan zijn nog niet zichtbaar. Tegenstanders van het akkoord wijzen ook op de analyse van het Centraal Planbureau (CPB) waaruit naar voren komt dat het polderen op de korte termijn zelfs negatief uitpakt voor groei en werkgelegenheid. Maar in deze theoretische modelberekening wordt volledig voorbij gegaan aan de praktijk; het belang van het akkoord zit vooral in de positieve effecten op ons ondernemings- en arbeidsmarktklimaat. Die betalen zich pas uit op de langere termijn en dragen bij aan een gezonde ontwikkeling van onze economie. Daarom moet de ingezette koers nu niet worden verlaten; linksom of rechtsom zal het kabinet er zorg voor moeten dragen dat het akkoord gehandhaafd blijft. Omdat een duidelijk antwoord op de huidige problemen ontbreekt, zien we in en buiten politiek Den Haag vormen van paniekvoetbal. Daarbij doelen we op de voorstellen voor banenplannen, arbeidstijdverkorting en VUT-regelingen. Het zijn recepten uit de oude doos. Zowel in ons land als in andere landen heeft de praktijk al lang uitgewezen dat deze lapmiddelen niet werken. Ze zijn niet effectief, verzwakken onze economie en kosten de belastingbetaler veel geld. Niet aan beginnen dus. Ook voor de oplopende jeugdwerkloosheid bieden deze regelingen geen oplossing. Daar moet de nadruk liggen op het voorkomen dat jongeren zonder diploma de arbeidsmarkt op gaan. Bij de keuze van hun opleiding moet ook veel meer gewezen worden op de kansen op een werkkring. Het kabinet heeft, gezien ook de lege schatkist, op de korte termijn weinig mogelijkheden om de economie op te peppen. Bovendien zal het herstel van ondernemers moeten komen. Ondernemend Nederland kan zorgen voor het behoud van werkgelegenheid en het scheppen van nieuwe banen. Maar los van de economische malaise waar ze last van hebben, kunnen veel bedrijven moeilijk aan bedrijfskredieten komen. Mede daardoor liggen de bedrijfsinvesteringen op een laag niveau. Lees deze column verder op http://www.telegraaf.nl/dft/nieuws_dft/21670936/__Met_lapmiddelen_redden_we_onze_economie_niet__.html

Kort Nieuws

Er was deze week een bericht dat ING bank meldt dat de onderkant van de woningmarkt in zicht is en dat gegadigden er goed aan doen nu in te stappen. Een vreemde stelling van deze bank gezien in het licht van de rapportage van de commissie Dijkhuizen over belastinghervormingen. In dat voorstel verschuiven woningen van box1 naar box3 en dat impliceert dat de hypotheekrenteaftrek in alle gevallen 30% bedraagt. Nooit meer. Dat impliceert dat de bovenkant van de woningmarkt verder afgewaardeerd gaat worden. Waarom, omdat de eigenaar minder fiscale aftrek krijgt, waardoor de netto lasten hoger worden, waardoor de waarde van huizen in dit segment van de markt gaat dalen. Rabo en ABN/Amro lieten eerder weten dat zij nog geen licht in de tunnel zien. Wij zitten momenteel in een periode met extreem lage hypotheekrentes, als op enig moment de markt gaat aantrekken dan zullen de woningmarkt opnieuw geconfronteerd worden met prijsdalingen. Marktmanipulatie heet dat.

Het CBS meldt dat de Nederlandse consumenten in juni pessimistischer zijn geworden dan in de 3 maanden ervoor. Het kengetal is gedaald van -32 naar -36. Ook over de afgelopen jaar en over het komende jaar wordt negatiever gedacht. De hand blijft op de knip, de koopbereidheid neemt af en grote uitgaven aan TV's en ander bruingoed, elektronica, auto's, witgoed en vakanties worden uitgesteld. De werkeloosheid is vorige maand gestegen naar 8,3%. Elke dag gaan er 7 bouwbedrijven failliet en verliezen 125 mensen hun baan. In de crisis zijn in Nederland al 4313 bedrijven opgehouden te bestaan.

De Nederlandse automobilist betaalt zich blauw aan benzine. Alleen de Turken en de Noren betalen nog meer voor een liter loodvrij €2,03. In Nederland is de prijs €1,82. In Zwitserland €1,52.

De 10-jaars Staat noteringen in €€ in de eurozone sloten de week af met: Duitsland AAA 1,73%; Nederland AAA 2,13%; Frankrijk AA+ 2,32%; Italië BBB+ 4,62%; Spanje BBB- 4,91%; Portugal BB 6,43%; Griekenland B- 11,3%.

Slotstand indices 21 juni 2013/week 25: AEX 3337,64; BEL 20 2.511,54; CAC 40 3.658,04; DAX 30 7.789,24; FTSE 100 6.116,17; SMI 7.421,06; RTS (Rusland) 1245,72; DJIA 14.799,40; Nasdaq 100 2.877,944; Nikkei 13230,13; Hang Seng 20199,56; All Ords 4723,80; € $1,3122; goud $1298,60 dat is €31.835,10 per kg, 3 maands Euribor 0,216%, 10 jarig 2,13%.

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch met de tags , , , . Bookmark de permalink.