UPDATE20012011-3

Een Belgische topambtenaar verwijt onze minister van Financiën dat hij ,,paniek bij de investeerders'' heeft veroorzaakt, waardoor de uitgifte van Belgische staatsobligaties deze week geen succes werd. De Jager zei gisteren na een bijeenkomst van de EU-ministers van Financiën in Brussel dat de eurolanden in meerderheid geen voorstander zijn van het verhogen van het noodfonds voor de euro. Een ,,stommiteit'', meent Jean Deboutte, directeur strategie van het Agentschap van de Schuld, de Belgische overheidsinstantie die zich bezighoudt met staatsleningen. België had gisteren 5 miljard euro willen ophalen met de uitgifte van obligaties, maar kwam niet verder dan 3 miljard. Volgens Deboutte kwam dat door de woorden van De Jager. ,,De Nederlandse minister van Financiën trok een lelijke streep door onze rekening.'' De woordvoerder van de Nederlandse regering bij de EU verwijst het verhaal naar het rijk der fabelen. ,,Minister De Jager heeft niks nieuws gezegd. Zijn Duitse collega Wolfgang Schäuble en andere ministers hebben de afgelopen week hetzelfde gesteld.'' Ze willen kijken hoe het door de eurolanden beloofde bedrag van 440 miljard effectief kan worden aangewend, maar een verhoging van het noodfonds zit er niet in, aldus de woordvoerder. De Belgische minister van Financiën Didier Reynders toonde zich de afgelopen weken als een van de weinigen voorstander van een verhoging van het noodfonds. Hij wil zelfs dat het noodfonds wordt verdubbeld tot 1500 miljard euro (inclusief de bijdrage van het Internationaal Monetair Fonds). België ligt al een tijdje onder vuur op de financiële markten omdat het land er zeven maanden na de verkiezingen nog altijd niet in is geslaagd een regering op de been te brengen.

 

Er zijn drie redenen waarom we ons zorgen moeten maken dat Ierland zelf geld bijdrukt schrijft prof dr Tissen in zijn column: ons lot ligt in handen van de geldduivel. Dit weekeinde was Ierland weer in het nieuws en het was geen goed nieuws. Kort gezegd komt het erop neer dat Ierland momenteel een run op de banken van ongekende omvang meemaakt. Het is overduidelijk dat de Ieren geen enkele vertrouwen meer hebben in de overlevingskansen van hun banken. Dus weghalen dat geld en elders onderbrengen, bijvoorbeeld in Zwitserland. Want veel vertrouwen in de euro hebben de Ieren niet en daar hebben ze geen ongelijk in. Ierland gaat in maart naar de stembus en dan is de kans groot dat het hele Europese reddingspakket in de prullenmand terecht komt of in ieder geval nadrukkelijk gewijzigd zal worden, uiteraard ten gunste van de Ieren. Voor de Ieren is de maat vol nu vooral Frankrijk erop blijft aandringen dat de gunstige vennootschapsbelasting van het land in lijn wordt gebracht met het Europese gemiddelde. Daarmee haal je de laatste pk’s uit de Ierse economische motor. Wie wil er dan nog investeren? Echt bizar is dat de Ierse Centrale Bank een noodkrediet aan de aangesloten bank verstrekt ter hoogte van ruim 50 miljard euro en dat doet –nu komt het bizarre- door zelf geld bij te drukken. Even bij stilstaan. Zelf geld bij drukken? Dat mag toch alleen de ECB doen? Maar nee hoor, de ECB heeft er geen problemen mee zolang het maar niet gaat om hoeveelheden die ‘systemically significant’ zijn. Bij mij brak de klomp. Ook omdat de ECB brutaal genoeg was om niet duidelijk te maken hoeveel geld er dan mag worden bijgedrukt. Hoeveel is nog acceptabel? Niet verbaasd ben ik over de waarschuwing van ECB-president Trichet voor mogelijke inflatie. Op deze manier ontstaat die gemakkelijk en –nog belangrijker- hou je inflatie niet in de hand. Kunnen we dat in Nederland ook niet doen? Een koud kunstje: ie, wie, waai weg zijn onze schulden. Nee, natuurlijk. Het is een onfatsoenlijke manier van omgaan gaan met naderende faillissementen van lidstaten. Dat het voor Ierland een noodgreep is, begrijp ik. Maar helpen zal het niet. Want Ierland stort gewoon verder in. Eerst moet namelijk de weg naar beneden volledig worden afgelegd, voordat er weer bergtoppen in zicht kunnen komen. Ondertussen loopt het normale steunprogramma van de ECB richting Ierland op volle toeren verder. De meter staat momenteel op ruim 136 miljard euro. Dat is een smak geld en het einde is nog niet in zicht. Is het lokaal bijdrukken van geld iets om je zorgen over te maken? Om drie redenen vind ik van wel. Ten eerste is er sprake van spelvervuiling als iedere lidstaat gewoon geld mag bijdrukken, maar niet alle lidstaten doen dat en er is ook geen openheid over. Ten tweede ben ik benieuwd naar Griekenland. Daar verdwijnt ook heel wat geld naar het buitenland. Draaien de geldpersen ook in Athene? Ten derde ben ik bezorgd over de rekening. Die komt uiteindelijk bij de bevolking terecht, zowel linksom (via falende steunfondsen), als rechtsom (via inflatie en hogere rentes). Zal het Ierse beleid van geldverruiming de aandacht van de Europese bevolking trekken? Ik hoop het. Want dit kan echt niet. Tegelijkertijd zal niemand er iets aan kunnen doen en dat maakt sociaal onrustig. Want het gaat over ons persoonlijke lot. Dat is in handen van de duivel. De geldduivel, schrijft Tissen.

Voor Nouriel Roubini is meestal het glas half leeg, maar nu is hij optimistisch, zeker voor zijn doen. In een commentaar in de Duitse krant Handelsblatt geeft Roubini aan dat de kansen en risico's dit jaar elkaar in evenwicht houden. Niettemin voorziet hij dat de vooruitzichten voor 2011 goed zijn, ondanks het feit dat de ontwikkelde economieën nog altijd met de gevolgen van de crisis kampen. Met Duitsland als groeifactor kan volgens Roubini de wereldconjunctuur aan vaart winnen. In de opkomende landen voorziet Roubini een V-vormig herstel, door de betere economische, financiële en politieke basis. De wereldeconomie kan volgens Roubini in 2011 met bijna 4% groeien, als resultante van een groei van 2% in de ontwikkelde landen en een groei van ongeveer 6% in de opkomende landen. Roubini zou Roubini niet zijn als hij geen lange lijst van risico's ziet: inflatie in China en andere opkomende landen, mismanagement van de kapitaalinstroom in opkomende landen en een verdere stijging van de grondstoffenprijzen. Eén van de grootste risico's in de eurozone is, volgens Roubini, de mogelijke uitbreiding van de eurocrisis naar Portugal, Spanje en België. Een ander gevaar voor de wereldeconomie gaat volgens Roubini van de VS uit. De VS moet volgens hem in 2011 rekenen met een tweede klap op de huizenmarkt. Bovendien is er volgens Roubini het gevaar van een hoge werkloosheid en geringe banengroei, een aanhoudende kredietverkrapping, gapende gaten in de begroting van de verschillende staten en gemeenten alsmede stijgende kredietkosten vanwege het gebrek aan aanpakken van de federale begrotingstekorten. Bovendien kan aan beide kanten van de Atlantische Oceaan de kredietgroei worden geremd doordat banken risicoschuw blijven. Roubini ziet ook aanhoudende valutaspanningen. ''Daarbij strijden landen met een overschot op de betalingsbalans tegen een opwaardering van hun munt via interventies. Landen met een tekort kunnen een reële afwaardering realiseren via deflatie en dat zou weer kunnen leiden tot een toename van de schuldenlast van overheden en particulieren. Dát herbergt weer risico's voor wanbetaling.'' Roubini is ook bang dat in de VS wordt gekozen voor de weg van de minste weerstand: waarbij tekorten door de Fed gefinancierd zullen blijven.''Dat kan uiteindelijk weer tot inflatie leiden.'' Er zijn volgens Roubini echter ook kansen. Zo zijn bedrijven in de VS na de afbouw van arbeidsplaatsen nu zeer rendabel en dat biedt ruimte voor investeringen en de aanname van nieuw personeel. Dat kan volgens hem in 2011 tot een robuuste, boven de trend liggende groei leiden. Op soortgelijke manier kan de eurozone, aangedreven door Duitsland, richting een sterkere economische en politieke unie gaan, vooral een soort fiscale unie. Daardoor zouden de problemen in de periferie kunnen worden ingedamd. Tegelijkertijd kan volgens Roubini de groei in Duitsland en de kern van de eurozone door de sterkte in de opkomende landen verder versnellen. Dat kan weer tot een hogere wereldwijde groei leiden. ''De schade als gevolg van de financiële crisis houdt aan. Maar een hogere groei kan veel wonden helen, vooral wonden die door schulden worden veroorzaakt.'' Bron: rtlz.nl

Tot slot een enigermate vreemd persbericht waarin wordt gemeld dat TCS Fund ABNAMRO wil overnemen. Aan het terugveroveren op 3 oktober 2008 van ABNAMRO en Fortis heeft de Minister van Financiën ruim 30 miljard, volgens mij > 40 mrd, euro van ons belastinggeld uitgegeven. Moest op 17 september 2007 het groene licht wel gegeven worden waardoor onze ABNAMRO in stukken werd gescheurd door het bankentrio? De politieke partijen streden bij de verkiezingen over miljarden bezuinigingen die de nieuwe regering zal moeten gaan doorvoeren. Los van die noodzakelijke bezuinigingen willen we onze 30 miljard euro terug. Om de staatsschuld te verminderen en om goede salarissen te kunnen betalen aan de onderwijzers voor onze kinderen, aan de leraren voor onze scholieren en studenten, aan de politieagenten voor onze veiligheid en aan de verpleegsters en de verzorgers voor onze ouderen, zieken en hulpbehoevenden. En om grote investeringen te kunnen doen in een duurzame economische ontwikkeling. De veroorzaker is Royal Bank of Scotland als leider van het bankentrio. Deze bank is inmiddels voor 85% in handen van de Britse staat. Het is nu zaak dat de Minister van Financiën bij de RBS aanklopt om ' onze investering ' terug te krijgen. Dat onze 30 miljard euro niet zal kunnen worden terugverdiend door ABNAMRO naar de beurs te brengen of te verkopen aan een of andere bank of financiële instelling uit binnen- of buitenland, is inmiddels duidelijk komen vast te staan. De op vrijdag 3 oktober 2008 door Minister van Financiën Wouter Bos gedane uitspraken over het terugverdienen van alle door hem in het terugveroveren van ABNAMRO geïnvesteerde miljarden, kunnen wij als onrealistisch beschouwen. Over de huidige en de toekomstige waarde van ' onze ' bank is veel te speculeren in de komende weken, maanden en jaren. Het is een opmerkelijk persbericht. The Children's Sustainability wil staatsbank ABN Amro overnemen. Het fonds lijkt qua naam verdacht veel op het bekende hedgefund TCI, dat zich in 2007 in de overnamestrijd mengde. TCS blijkt een actiegroep te zijn.

Het aantal in aanbouw genomen woningen in de Verenigde Staten is in december met 4,3 procent afgenomen vergeleken met een maand eerder. Dat maakte het Amerikaanse ministerie van Handel bekend.

Op jaarbasis werden vorige maand 529.000 woningen in aanbouw genomen. Analisten gepolst door Reuters rekenden op 550.000 in aanbouw genomen woningen.

Het aantal verstrekte bouwvergunningen kwam in december uit op 635.000. Hier werd door analisten gerekend op 560.000.

Vooral als gevolg van recente meevallende berichten vanuit Europa is de euro tot $1,35 geklommen, het hoogste niveau in ruim twee maanden. Experts verschillen van mening of het om een tijdelijk herstel gaat of dat de euro nog maar aan het begin staat van een veel verdere opmars. Sinds het anderhalve week geleden aangetikte dieptepunt van de afgelopen vier maanden is de euro ruim zeven dollarcent gestegen. De valuta profiteerde allereerst van enkele succesvolle obligatieveilingen, waardoor de zorgen over de zwakke eurolanden weer wat naar de achtergrond werden gedrongen. Temeer, daar China steeds nadrukkelijker aan de koopkant blijkt te opereren. En zowel Japan als Rusland toonde zich onlangs bereid nieuwe obligaties van het Europese Financiële Stabiliteitsfaciliteit te kopen. Voorts zijn er de laatste dagen enkele positieve berichten over de Europese economie naar buiten gekomen. Zo werd de groeiverwachting voor de Duitse economie verhoogd. Vanuit de VS kwamen juist gemengde berichten over onder meer de huizenmarkt naar buiten.

De Belgen spelen al enige tijd blufpoker. Ik heb de laatste tijd Belgische autoriteiten horen zeggen dat België helemaal geen probleemland is in de eurozone of dat zou kunnen worden. Er wordt hardop gezegd dat ze het beter doen dan de Nederlanders. Het begrotingstekort zou lager zijn dan het onze: over 2010 5,8%. Maar wat de Belgen ‘vergeten’ erbij te zeggen dat hun EMU-schuld rond de 100% van het bbp is en dat van Nederland ‘slechts’ 64,5%. Tegen deze achtergrond moet U onderstaand artikel over een mislukte emissie van Belgisch staatspapier lezen.

Lees hier verder

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch met de tags . Bookmark de permalink.