UPDATE19042014/217 Over de contouren van de zorgwet is overstemming bereikt

Op de eerste plaats wens ik U, lezers van dit blog, heel plezierige Paasdagen toe.

Ik keek deze week een avond naar P&W waar een discussie plaatsvond over het daadkrachtige beleid van het kabinet. Er werd de loftrompet gestoken over het aantal deelakkoorden die dit kabinet met de drie gedoogpartijen heeft gesloten. Daar is niet goed over nagedacht. Het gaat niet over de vorm maar om de inhoud. Neem het sociaal akkoord, dalen de werkeloosheidscijfers? Nee, ze lopen nog steeds verder op. Waar ben je dan enthousiast over? Neem het woonakkoord. Is er van een structurele verbetering van de woon- en bouwmarkt sprake? Op de hypotheekmarkt worden starters gediscrimineerd ten opzichte van langer lopende hypotheken. Nee, Jeroen Pauw gaat voor de buitenkant en niet voor de inhoud. De bezuinigingen moeten, in deze vorm, van tafel en worden vervangen door structurele hervormingen. De problematiek van het zorgdossier gaat veel verder en dieper dan de thuis- en jeugdzorg naar de gemeenten verschuiven. De deskundigheid ligt daar niet, ze missen de toets over de kwaliteit van de zorg. We zijn alleen maar bezig met oppervlakkig beleid dat niet leidt naar de hoogst noodzakelijke hervormingen. Neem het consumentenvertrouwen dat weer 2 punten is gestegen en nu op -5 staat. Dat betekent dat 55% van de consumenten nog altijd pessimistisch is gestemd. De zogenoemde koopbereidheid van consumenten is deze maand echter nauwelijks veranderd. Deze indicator bleef op min dertien. Consumenten vonden de tijd nog altijd niet gunstig voor het doen van grote aankopen, zoals wasmachines en televisies. Verder waren ze even somber over hun eigen financiële situatie in de afgelopen twaalf maanden. Wat voor conclusies moeten aan deze cijfers van het CBS worden verbonden? Sectoren in de detailhandel maken nog altijd moeilijke tijden door.

De Verenigde Staten blijven bezorgd over de Europese economie, ondanks de eerste tekenen van herstel in de eurozone. Dat stelde de Amerikaanse minister van Financiën Jack Lew op de voorjaarsvergadering van het Internationaal Monetair Fonds (IMF). Vooral de aanhoudend lage inflatie en de zwakke vraag in de eurolanden baren de Amerikanen zorgen. Volgens Lew zijn er meer maatregelen nodig om de groei te stimuleren en te voorkomen dat prijzen verder dalen. Daardoor zou het gemakkelijker worden voor de zuidelijke landen om hun economie te hervormen, terwijl de werkgelegenheid in alle Europese landen erop vooruit zou gaan. De Europese bankenunie is in de ogen van Lew niet voltooid zolang er geen geheel Europese instellingen zijn die een crisis in de bankensector kunnen opvangen, zonder de financiële positie van nationale overheden in gevaar te brengen. De recente afspraken op dit vlak ziet Lew als „vooruitgang”, maar er moet volgens hem meer worden gedaan om de besmetting van overheden door zwakke banken in de toekomst te voorkomen. Er moeten dus vliegtuigen de lucht in moeten om bankbiljetten van €500 over Europa uit te strooien. Het idee wordt toegeschreven aan de nieuwe presidente van de FED, Janet Yellen.

Philippe Legrain is in 2011 aangesteld als adviseur van de Europese Commissie. De commissie is verantwoordelijk voor het indienen van Europese wetsvoorstellen, het beheren van de EU-begroting, het handhaven van het EU-recht en het vertegenwoordigen van de EU op internationaal niveau. Legrain staat aan het hoofd van het analyseteam van het Bureau of European Policy Advisers (BEPA), een denktank en adviesorgaan van de president van de Europese Commissie, José Manuel Barroso. Legrain is econoom en journalist. Hij werkte voor The Economist waar hij schreef over economie en handel en was adviseur van de World Trade Organisation. Als onafhankelijke journalist schrijft hij sinds 2005 artikelen voor toonaangevende kranten als The Guardian, The Times, Financial Times en The Wall Street Journal Europe. Ook doceerde hij aan de London School of Economics. Hij is kritisch over de wijze waarop de EC de eurocrisis heeft aangepakt. DFT schrijft daarover: Brussel noemde de eurocrisis consequent een staatsschuldcrisis. Dat is een totaal verkeerde analyse stelt, Philippe Legrain. Drie jaar lang zag hij als adviseur van voorzitter José Barroso van de Europese Commissie met lede ogen aan dat de eurocrisis fout werd aangepakt. „Jarenlang hebben we ontkend dat we een bankprobleem hebben.” Nu zit de eurozone met de puinhopen. Onlangs kritiseerde Legrain in de Financial Times de Brusselse aanpak van de crisis. Dat kwam hem op een vernietigend commentaar van de woordvoerder van de EC te staan: „Deze opmerkingen komen van een tijdelijke medewerker die er helaas voor koos om geen enkele zinvolle bijdrage te leveren aan het beleid tegen de crisis.” Hij noemt de reactie van de EC oververhit en veelzeggend. Het zegt alles over hun optiek en blijkbaar maak ik wel degelijk een goed punt.” Barroso haalde Legrain aan het begin van de eurocrisis naar Brussel. „Barroso was niet tevreden over het advies dat hij van de ambtenaren van de Commissie kreeg. Hij wilde daarom iemand inhuren die andere inzichten had. Vanaf het begin waren er spanningen tussen mij en de staf van eurocommissaris Olli Rehn van Economische Zaken. Die mensen leverden geen goed werk af.” Dit was kennelijk een trap na want hij vertrok onlangs en binnenkort komt zijn boek uit met de veelzeggende titel ’Why our economies and politics are in a mess – and how to put them right’. Volgens de Britse econoom pakte Brussel de crisis helemaal verkeerd aan. Wat was er mis met de strategie? „Bijna alles. Vanaf het begin was de diagnose van de crisis verkeerd. Het was voornamelijk een bankencrisis. Door het Griekse fiasco werd het geïnterpreteerd als een staatsschuldcrisis. Daarom werden bezuinigingen als oplossing gekozen. In ruil voor de redding van Griekenland wilde Duitsland meer controle over de andere eurolanden. In de nieuwe begrotingsregels heeft de Commissie veel meer te zeggen over nationale begrotingen. Economisch gezien is dat veel te rigide en politiek is het ondemocratisch. Als na verkiezingen in een euroland de regering naar huis wordt gestuurd, verschijnt Rehn op de televisie om te zeggen dat de nieuwe regering zich aan het oude beleid moet houden. Wat ze ook stemmen, ze blijven met datzelfde beleid zitten. Dat is een cruciale fout.” „Beslissingen over belastingen en overheidsuitgaven zijn het hart van de nationale democratie. Het gaat niet aan dat een onverkozen EU-ambtenaar die niet ter verantwoording kan worden geroepen bepaalt hoe nationale begrotingen eruit zien. Dit is voer voor revoluties.” Hoe is Europa tot de verkeerde diagnose gekomen? „Franse en Duitse banken bezaten veel Griekse staatsobligaties. Die landen waren in 2010 fel gekant tegen een afwaardering van de Griekse schuld, ondanks adviezen van het IMF om dat wél te doen. Daarop besloten de Europese regeringen om Griekenland financiële steun te geven. Daarbij logen ze over de situatie, want ze suggereerden dat de problemen tijdelijk waren, terwijl Griekenland in feite failliet was. Hiermee werd de koers van de eurozone veranderd, want hiermee werd een schuldenprobleem van banken plotseling een zaak tussen overheden” en dus van belastingbetalers. Duitsland en Frankrijk pakten wel Griekenland aan maar niet hun banken! De vraag is relevant wat er allemaal fout ging als gevolg van die verkeerde diagnose? „De gevolgen zijn ernstig. Zo hebben we nu nog steeds een bankencrisis. Veel banken zijn ondergekapitaliseerd en kampen met slechte leningen. Daardoor blijft de kredietverlening laag en doet de economie het slechter dan nodig is. Jarenlang hebben we in Europa ontkend dat we een bankprobleem hebben. Pas in 2012 werd dat voor het eerst (h)erkend.” Pakt de eurogroep onder voorzitterschap van Dijssel de bankencrisis in de eurozone nu wel goed aan? „Legrain denk dat de banken nog steeds niet stevig genoeg worden aangepakt. De nieuwe regels voor het afwikkelen en sluiten van zwakke banken moeten nog ingaan. Dus zelfs als de ECB na een serieus balansonderzoek vindt dat sommige banken ontbonden moeten worden, is het de vraag of dat ook gebeurt, omdat de nationale politici daarover het laatste hebben opgeëist. Dan blijven we zitten met zombiebanken.” Hier speelt ook een rol het succes van de bankenlobby in Brussel, waarmee de belangen van de overheden en de belastingbetalers ondergeschikt zijn gemaakt aan die van de banken. De EC heeft de bankbelangen laten prevaleren.

Je moet wel stekelblind zijn om niet te zien dat er in de eurozone in meerdere landen een deflatoire ontwikkeling gaande is. Nog ernstiger van aard is het feit dat zowel in Frankfurt als in Berlijn dat ontkent wordt. Deze week waren twee financieel/monetaire autoriteiten aan het woord. De Duitse minister van Financiën Wolfgang Schäuble zegt 'geen enkel teken van een deflatiespiraal in Europa te zien'. Schäuble zei ook dat ECB-president Mario Draghi tijdens de IMF-vergadering van afgelopen weekeinde een overtuigend betoog hield dat de lage inflatie geen verhoogde kans op deflatie (een periode van aanhoudende prijsdalingen) met zich meebrengt. ,,Natuurlijk is de wisselkoers van de euro sterk en zal de Europese economie geschaad worden bij een verdere stijging. Als Europese goederen te duur worden en de invoer te goedkoop, dan is dat niet goed.'' Schäuble voegde toe zich in toenemende mate zorgen te maken over de crisis in Oekraïne. ,,Dat is de grootste geopolitieke bedreiging voor de wereldeconomie.'' Dat laatste zal wel realistisch zijn maar ik maak me meer zorgen over het ontkennen van een deflatoire beweging die voor 'iedereen' zichtbaar is (30% korting op de hele collectie; 2e artikel halve prijs; weekend prijzen -25%; 3 halen één betalen: 3 komkommers voor 99 cent) en door vooraanstaande monetaire en financiële autoriteiten wordt weersproken in een 'overtuigend betoog', dan maak ik mij echt zorgen.

Welke mogelijkheden staan de ECB ter beschikking om de dure €, slecht voor de export naar landen buiten de eurozone, en de lage inflatie te bestrijden. Naast een kwantitatieve verruiming (QE) van de geldmarkt is het ook mogelijk de depositorente die banken krijgen voor gestald geld bij de ECB, momenteel 0%, verder te verlagen. Dat betekent een negatieve rente vaststellen. Stel je voor dat, als banken geld stallen bij de ECB, zij, als het ware, een bewaarloon moeten gaan betalen. Of met zo een maatregel de inflatie gaat aantrekken, betwijfel ik, maar dat de koers van de euro daarmee onder druk komt te staan, is niet uit te sluiten. Het risico is dan wel dat als de regie niet strak in de hand wordt gehouden het vertrouwen in de euro zover daalt dat de import dan te duur wordt. Ik heb mij deze week afgevraagd of hier sprake is van een 'misleidings' strategie vanuit de monetaire en financieel/politieke zijde. Het betreft het logenstraffen van de mogelijkheid dat de eurozone onderweg is naar een deflatoire situatie. Als de buitenwereld, het IMF, daarvoor waarschuwt en de burgers worden verleid aankopen te doen voor fors lagere prijzen, dan is er een probleem. En als autoriteiten blijven spreken van 'niets aan de hand' dan is er daadwerkelijk stront aan de knikker, waarvoor geen monetaire tools aanwezig zijn om die beweging te pareren. Dat baart mij zorgen. Een andere misleiding komt uit Brussel. Ik kan er nog weinig informatie over vinden maar er komt een herziene berekening voor het bruto binnenlands product. De 3 gedoogpartijen uit de oppositie in de 2e Kamer hebben dat laten weten bij de aanvang van de besprekingen over de begroting 2015. In ieder geval wordt de omvang van het bbp daardoor groter. Dat heeft gevolgen voor de in het Groei- en Stabiliteitspact vastgelegde 3% norm voor het emu-saldo en de 60% voor de emu-schuld. Kennelijk heeft de Europese Commissie in de nadagen van hun 5-jarige ambtsperiode behoefte de boedel, die ze nalaten, nog wat op te pimpen. Stel het bbp op 100 en het begrotingstekort op 33 dan is een emu-saldo 3,3% bbp. Pomp het bbp op tot 115, het begrotingstekort blijft 33, maar dan daalt het emu-saldo naar 2,86%. Onder de 3% dus, problemen opgelost. Op deze wijze kan ook de staatsschuld in een beter daglicht komen te staan. Ik neem dezelfde uitgangspunten: bbp 100, staatsschuld 77, emu-schuld 77%. bbp 115, staatsschuld 77, emu-schuld 67% bbp. Het is gewoon een boekhoudkundige truc die hier wordt toegepast. De situatie verandert niet, alleen zien de data er wat rooskleuriger uit. Maar het blijft misleiding. Het positieve voor Nederland is dat we voor de komende jaren geen bezuinigingen meer hoeven te begroten. Dat heeft de EC ook al aan den Haag laten weten: dit jaar, 2015 en 2016 worden geen nieuwe bezuinigingen meer opgelegd. Aan het einde van hun regeerperiode is de EC erachter gekomen dat de opgelegde bezuinigingsoperaties de crisis niet hebben opgelost en de lidstaten, die werden getroffen, diep in de armoede zijn gezonken. Dit geldt ook voor ons land, nadat alle bezuinigingen die nog in de wachtkamer verblijven zijn doorgevoerd. Het wordt ook duidelijk waardoor wij werden verrast met positieve ontwikkelingen voor de begrotingstekorten van de komende jaren en de negatieve ontwikkeling van de werkeloosheid. Kennelijk zijn de financiële autoriteiten al langer op de hoogte van de 'truc' van de EC, die een virtueel aantrekkelijker toekomstbeeld laat zien: de OESO, IMF, EU, ECB, DNB.

Van iedere €100 die we verdienen geven we er maar 90 van uit, zegt de econoom Robin Fransman, tot voor kort adj-directeur bij het Holland Financial Centre. Het gaat om de vraag of onze handelsbalans uit het lood ligt dan wel, wat het CBP zegt, 'dat valt nogal mee, de helft komt uit de doorvoer van goederen'. In 2012 had ons land een overschot van €51 mrd afkomstig van een grotere export dan wat we importeerden. Dit bedrag is 8,4% bbp, bij een Brusselse norm van max 6% en een gemiddeld overschot (excl Duitsland) van 1,9% bbp. Het in balans brengen van de handelsbalans kan plaatsvinden als de consument meer spullen gaat kopen, maar ook het kabinet kan sturend beleid maken door te gaan investeren, door banen te scheppen en door ervoor te zorgen dat burgers weer gaan consumeren. Daarmee wordt het probleem van de stagnerende binnenlandse vraag opgelost hetgeen tegelijkertijd de economische positie van de zwakke eurolanden positief beïnvloedt. Het CBS stelt dat het handelsoverschot komt van de EU-landen en niet van China en de VS. De transitohandel, via de Rotterdamse haven en Schiphol, levert 25 mrd op. Wat blijft is dat 10% van het overschot op de handelsbalans* wordt opgepot en niet in Nederland wordt geïnvesteerd. Waarom geeft Brussel ons geen aanwijzingen om met dat geld te gaan investeren in bv een duurzaam warmte-koudenet (energie), of de beglasvezeling van het hele land? Of haal de ambtenaren van de nullijn af. Fransman stelt dat de inkomens in dit land al 15 jaar dalen. Veel investeringen zijn afhankelijk van de binnenlandse vraag, 70% van alles wat we verdienen komt daar vandaan.

* Over de gevolgen van handelsoverschotten waarschuwt Günter Hannich deze week in zijn nieuwsbrief. Niet in de eurozone, maar over handelsoverschotten van China met de USA zijn problematisch: aus westlicher Sicht wird China als Boomland vor allem positive gesehen. Doch hier muss ich ganz klar auf die Euphoriebremse treten. China hat ohne Frage das Potenzial die Weltwirtschaft in die nächste Krise zu stürzen. Und ich habe einige Faktoren entdeckt, die nahelegen: Das Land ist schon vom Wachstumspfad abgekommen. Es ist nur noch eine Frage der Zeit bis das Pendel komplett umschlägt. So hat jetzt die Zentralbank in China bekanntgegeben, dass die Devisenreserven des Landes letztes Jahr nochmals um 509 Milliarden US-Dollar auf jetzt 3,8 Billionen Dollar gestiegen sind. Doch was sich für Sie zunächst positiv anhört, ist letztlich nur ein Spiegelbild eines gewaltigen Ungleichgewichts. Diese Dollarreserven kamen nur durch eine drastische Schieflage der Handelsbilanz zwischen China und den USA zustande. Der Handelsbilanzüberschuss Chinas stieg ebenfalls letztes Jahr um fast 13 Prozent auf 259 Milliarden US-Dollar. Die Erfahrung aus der Vergangenheit zeigt, dass Handelsbilanzungleichgewichte niemals ohne Folgen bleiben und stets im Crash enden. Ein Beispiel von vielen aus der Geschichte dafür sind die südostasiatischen „Tigerstaaten“. Diese hatten 1997 ein Handelsbilanzdefizit von nur 3 Prozent. Schon dieser relativ geringe Wert führte damals zum Ausbruch der Asienkrise. Und diese Krise zog eben nicht nur die Börsen in Asien sondern auch in den USA und in Europa nach unten. Aber heute geht es auch noch um ganz andere Summen als in den 1990er Jahren. Stellen Sie sich vor: Die 3,8 Billionen Dollar Devisenreserven sind gegenüber einer Gesamtverschuldung Chinas in Höhe von 23 Billionen Dollar nur ein Tropfen auf den heißen Stein. Wenn es in China zu einem Crash kommt, davon bin ich überzeugt, denn das Land wird gleich von verschiedenen Spekulationsblasen und deren Platzen bedroht. Im Einzelnen sind das eine enorme Kreditblase und zusätzlich noch eine Immobilienblase. Und sollte das Land wirklich einen Crash erleben, wird China schnell dazu gezwungen sein seine Devisenreserven, in Form von US-Staatsanleihen, zu verkaufen. Das bedeutet, dass dann auch die USA und damit die ganze Weltwirtschaft in den Abgrund gerissen werden. Ein Crash in China ist also unmittelbar mit einem Crash der Weltwirtschaft verbunden. Und das macht das ungeheure Gefahrenpotenzial aus, was von diesem Land ausgeht.

In de detailhandel boekten winkeliers in februari 0,1% meer omzet dan een jaar eerder. Sinds 2008 hadden we niet meer geplust. Electronicawinkels, doe-het-zelf zaken, postorderbedrijven en internetwinkels scoorden goed. De elektronicawinkels deden het erg goed: +9%, waarschijnlijk met de verkoop van TV's voor de Olympische Winterspelen. De prijzen van de producten daalden in februari met 0,3%.

VK: Kabinet, coalitie en de drie bevriende oppositiefracties D66, ChristenUnie en SGP zijn het maandag eens geworden over 'de contouren' van een akkoord over extra geld voor de zorg. Premier Rutte maakte dat bekend na urenlang politiek topberaad. Hoeveel geld erbij komt kon hij nog niet zeggen. Rutte gaf hij toe 'dat het inderdaad betekent dat er extra geld beschikbaar komt'. Ook zei hij dat de onderhandelaars 'de grenzen met elkaar hebben bepaald'. Er wordt verder gesproken over de invulling van het extra geld voor de zorg door de zorgwoordvoerders van de 5 fracties. PvdA-leider Samsom ging een stapje verder. Hij zei dat er ook afspraken zijn gemaakt om structureel extra geld uit te geven voor ouderen- en gehandicaptenzorg. 'Ik ben blij dat we op hoofdlijnen zo'n pakket hebben kunnen afspreken.' Deze afspraken maken deel uit van de onderhandelingen over de begroting van 2015. Het kabinet heeft daarbij de steun van de oppositie nodig. De gesprekken over de zorg hebben voorrang omdat de Tweede Kamer komende week de decentralisatieplannen voor de zorg wil bespreken met staatssecretaris Van Rijn. Eventuele aanpassingen moeten voor die tijd duidelijk zijn. Fractieleiders Arie Slob (ChristenUnie) en Alexander Pechtold (D66) wilden alleen kwijt dat de contouren rond zijn. Slob zei zich hierin 'te kunnen vinden', maar de 'puzzel is nog niet helemaal gelegd'. Volgens Pechtold kan de zorgwet volgende week in de Tweede Kamer worden behandeld na dit akkoord. Volgens Kees van der Staaij (SGP) zijn er 'grote stappen gezet'. [Op hoofdlijnen zou er een akkoord zijn maar is dat voldoende om de zorgwet door de 2e en 1e Kamer te krijgen? Mijn antwoord is ‘nee’]. In die zorgwet wordt geregeld dat veel zorgtaken worden overgedragen aan de gemeenten. Die zouden efficiënter moeten kunnen werken, waardoor met de decentralisatie ook een bezuiniging kan worden gerealiseerd. De vrees is dat door de gemeenten volgend jaar die combinatie – extra taken, minder geld – moeilijk te verwezenlijken is. Extra geld voor 'een zachte landing' moet de overgang vergemakkelijken. Een week geleden legde Samsom in de media al een eis van €250 mln op tafel. Nu wil hij zeker €200 mln extra voor de gemeenten. 'En je zult incidenteel voor de eerste paar jaar nog wel wat extra nodig hebben', aldus Samsom. VVD-fractieleider Halbe Zijlstra liet gisteren weten dat het voor de VVD vooral belangrijk is dat 'deze hervorming erdoor komt'. 'En een zachte landing is nooit verkeerd.' Minister Lodewijk Asscher (Sociale Zaken) maakte in de week voor de Pasen bekend dat het kabinet een nieuwe tegenvaller heeft. De huishoudentoeslag, waarin de vanaf volgend jaar de huur- en zorgtoeslag, het kindgebonden budget, de toeslag voor kinderopvang en de Koopkrachttegemoetkoming Ouderen Belastingplichtigen (KOB) gecombineerd hadden moeten worden, kan niet doorgaan wegens grote uitvoeringsproblemen. Een gevolg zou zijn dat voor honderden miljoenen aan toeslagen extra naar het buitenland geëxporteerd zouden moet worden. Die prijs wil het kabinet niet betalen. Als gevolg daarvan loopt het kabinet volgend jaar een bezuiniging van 640 miljoen mis en in de jaren erna van 1,2 miljard. Asscher en staatssecretaris Wiebes (Financiën) gaan proberen het gat voor volgend jaar te dichten. Voor de jaren erna zint het kabinet op alternatieve plannen. Minister Jeroen Dijsselbloem (Financiën) vindt dat er geen sprake is van 'een algemene tegenvaller', omdat er een alternatief op tafel zal komen.

Alle juichverhalen ten spijt moet eurogroepvoorzitter Dijsselbloem na de zomer nog vol aan de bak met Griekenland. De Griekse premier heeft vol bravoure gezegd dat hij geen steun meer nodig heeft, maar het Internationaal Monetair Fonds denkt daar anders over. Echt iedereen, ook Dijssel, Merkel, de EC en de Grieken zelf, waren ervan overtuigd dat er geen derde hulppakket meer nodig was. De twijfels bleven over de staatsschuld van 177% bbp en hoe die ooit terugbetaald zou kunnen worden. Het IMF heeft echter nog altijd haar bedenkingen. Griekenland heeft niet genoeg aan de twee steunpakketten van bij elkaar €240 mrd. Het land zal nog een nieuw bedrag nodig hebben van het Internationaal Monetair Fonds en de eurolanden, zegt topman Poul Thomsen van het IMF. Het huidige steunprogramma loopt tot en met 2016 en Griekenland heeft tot die tijd 'meer financiering' nodig, aldus Thomsen, die de missies naar Griekenland aanvoert. Volgens de IMF-topman is het extra bedrag onvergelijkbaar in grootte met de twee voorgaande leningen. Het zou om een beperkt bedrag gaan en Thomsen wil het dan ook geen derde steunprogramma noemen. Premier Antonis Samaras van Griekenland zei afgelopen weekend nog dat Griekenland geen nieuwe steunronde nodig heeft. Vorige week verkocht de Griekse regering voor € 3 miljard aan vijfjarige staatsobligaties. Dat Griekenland weer op de kapitaalmarkt terecht kan, noemt Thomsen 'een belangrijke mijlpaal'. Volgens de IMF-bestuurder is de staatsschuld van Griekenland 'uitzonderlijk hoog'. De schuld is voor circa 80% in handen van het IMF, de eurolanden en de Europese Centrale Bank. Op de vraag of deze schuld houdbaar is, zegt Thomsen: 'Als Griekenland volledig wil terug keren naar de markt, is het volgens ons absoluut essentieel dat de schuld aanzienlijk wordt verlaagd.' Hij laat in het midden op welke manier dat moet gebeuren. Vorig jaar heeft het IMF met de eurolanden afgesproken dat de Griekse staatsschuld terug moet naar 124% in 2020. Daarbij heeft de eurogroep zich gecommitteerd aan schuldverlichting. Volgens analyses van het IMF is de Griekse schuld zonder dergelijke schuldverlichting niet houdbaar. Ik heb al enkele malen gerefereerd aan de 'deal' dat de eurolanden, de belastingbetalers dus, aan de Grieken €100 mrd van hun staatsschuld gaan kwijtschelden. Tijdens de eurocrisis scholden Europese politici wat af op die immorele speculanten die Griekenland en andere zwakkelingen richting de afgrond zouden duwen. Maar wat waren de Europese leiders deze keer blij dat hedgefondsen en andere durfals Griekenland van een paar miljard voorzagen. Alom werd de emissie van Grieks staatspapier als een groot succes gezien. Je zou bijna vergeten dat het Griekse drama nog niet ten einde is. De komende maanden echter hebben zowel de Griekse regering als de geldschieters uit Europa en Washington er belang bij vooral hun successen te benadrukken. De afhandeling van de resterende sores komt na de Europese verkiezingen wel. En dan zijn in Griekenland ook de regionale verkiezingen achter de rug. Want in die verkiezingen heeft premier Samaras heftige concurrentie van de extreemlinkse Syriza-partij. Als die aan kracht wint, komt de verhouding met de eurozone onder grote druk te staan. Nicholas Economides is niet onder de indruk van de inschatting van het IMF dat er nog een extra rondje steun naar Athene moet. „Het IMF is steeds heel slordig geweest met zijn voorspellingen”, zegt de hoogleraar economie aan de Stern School of Business van de New York University. De kwestie die opgelost dient te worden, is de torenhoge schuld, aldus Economides. „De staatsschuld is heel groot, zeer moeilijk om houdbaar te maken. Daarom is schuldverlichting nodig”, zegt de professor. Zijn collega-hoogleraar Manolis Galenianos van de Royal Holloway Universiteit in Londen is het hier helemaal mee eens: „De Griekse schuld is nog altijd te hoog. Die bedraagt €320 miljard, 177% van het bruto binnenlands product.” Het is allemaal mooi en aardig dat de Griekse overheid vorige week weer geld ophaalde op de kapitaalmarkt (de hoogleraren zijn daar best positief over), maar Griekenland kan bij lange na zijn schuld niet zelf financieren. Galenianos: „Stel dat de staatsschuld tegen de marktrente van 5% moest worden gefinancierd, dan zou Griekenland €16 miljard aan rente kwijt zijn, 9% van het bbp. Dat is onhoudbaar.” Het is niet zeker of Dijssel de Brusselse stoelendans na de Europese verkiezingen overleeft. Frankrijk en Duitsland willen immers een vaste eurogroepvoorzitter in plaats van iemand die deze job erbij doet. Maar als hij er nog zit, dan zal Griekenland hem nog flinke hoofdpijn kunnen bezorgen over het tot een acceptabel peil terugbrengen van de Griekse staatsschuld. Of dit betekent dat Nederland en de andere eurolanden echt geld gaan kwijtschelden, is de vraag. Dijsselbloem doet daar altijd nogal schimmig over. Vermoedelijk wil de eurogroep liever de looptijden van de noodleningen nóg verder verlengen (Economides: „75 jaar zou mijn voorkeur hebben”) en de rente nóg verder verlagen (diezelfde prof: „lager dan 1%”). Formeel heet zo’n tegemoetkoming wellicht geen schuldkwijtschelding, al kom je er met een looptijd van 75 jaar wel heel erg dicht in de buurt. Zeker is dat Samaras te vroeg victorie kraait. En ook premier Rutte zal weer iets uit te leggen hebben.

Het aantal nieuwe WW-uitkeringen dat door het UWV werd verstrekt, bereikte vorig jaar een recordaantal van 613.200. Dat betekent een stijging van 22% vergeleken met 2012. Het oude record dateert uit 1995. Toen werden er 611.000 nieuwe uitkeringen verstrekt. Vooral uit de zorg, het grootwinkelbedrijf, het transport en de metaalsector kwamen er vorig jaar veel nieuwe WW'ers bij. Uit de cijfers blijkt verder dat aan 55-plussers, jongeren tot 25 jaar en vrouwen relatief meer nieuwe uitkeringen werden verstrekt. Als gevolg van de economische crisis krijgen steeds meer mensen te maken met werkloosheid. De situatie op de arbeidsmarkt blijft ,,onverminderd zorgelijk'', ondanks ,,voorzichtige tekenen van economisch herstel''. ,,Met name 55-plussers en mensen met een arbeidsbeperking komen moeilijk aan het werk''. Het UWV betaalde in 2013 in totaal €21,4 mrd aan uitkeringen, aan 1,4 miljoen uitkeringsgerechtigden. Onder hen waren 956.400 mensen met een arbeidsongeschiktheids- of ziektewetuitkering.

Ik trof bij RTLZ een interessante column aan van parlementair verslaggever Jos Heymans over een eventuele uittreding van Engeland uit de EU en de winst die dat voor het land kan opleveren. Er is wel één groot verschil: Engeland heeft nog een eigen valuta, het Engelse pond, en wij zitten in de euro. De column eindigt met: “Maar het is wellicht verstandig als de politiek nog eens heel nauwkeurig naar het rapport van Wilders gaat kijken. Je kunt per slot van rekening die 55 procent van de Nederlandse bevolking die de EU wil verlaten (volgens een peiling van Maurice de Hond), niet volledig negeren.”. De hele column staat onder deze link.

FD: Nederland is een van de weinige landen in Europa waar pensioenuitkeringen de afgelopen jaren op grote schaal zijn verlaagd. Alleen in Zweden en Ierland werden ook veel ouderen gekort vanwege de kredietcrisis en oplopende vergrijzing. In ons land krijgen deze maand zo’n 320.000 gepensioneerden minder geld op hun bankrekening gestort vanuit hun pensioenfonds. In april 2013 trof de kortingsoperatie ruim één miljoen ouderen die de AOW-leeftijd waren gepasseerd. De verlagingen van pensioenuitkeringen in ons land zijn in Europees opzicht vrij uniek. In de Pensioenwet (2007) staat dat dit vergaande middel moet worden ingezet als de financiële positie van pensioenfondsen niet te verbeteren valt, bijvoorbeeld via premieverhogingen of een bijstorting door de werkgever. Maar het ‘ultimum remedium’ moest afgelopen jaren toch van stal worden gehaald om de financiële positie van tientallen pensioenfondsen te verbeteren. Zij leden zwaar onder de lage rentestanden vanwege de economische en financiële crisis, maar ook onder het gegeven dat de levensverwachting sneller toenam dan eerder voorspeld. Hierdoor moesten de fondsen meer geld opzijzetten om toekomstige pensioenen te kunnen betalen.

Kort Nieuws

Nederlandse werknemers verdienden vorig jaar gemiddeld 6% minder dan in 2012. Het gemiddelde uurloon daalde van €15,50 naar €14,60. De grootste daling met 8% vond plaats in de financiële- en IT-sector. Dit blijkt uit een woensdag gepubliceerd onderzoek van de Stichting Loonwijzer en vacature- en carrièrewebsite Monsterboard naar de loonontwikkeling en arbeidsmarkt in Nederland. Werknemers in de horeca en het toerisme hadden het minste last van een loondaling (min 1%), in de zorg daalde het inkomen 3%. Ook de agrarische sector werd behoorlijk getroffen, hier daalden de lonen 7%. Er zijn volgens de opstellers van het rapport meerdere redenen voor de loondaling aan te wijzen. Zo telde 2013 meer jonge goedkope flexwerkers. Ontslagen werknemers namen in een nieuwe baan genoegen met minder loon en nogal wat ouderen met relatief hoge lonen verlieten de arbeidsmarkt. Mogelijk werden ook werknemers onder de cao betaald.

60 pensioenfondsen staan onder curatele van toezichthouder DNB.

De Oekraïense centrale bank greep deze week in om de sterke waardedaling van de munt van het land, de hryvna, een halt toe te roepen. Het belangrijkste rentetarief ging omhoog, van 6,5 naar 9,5%. Het bestuur van de centrale bank achtte de ingreep noodzakelijk ,,om de inflatie te beteugelen en de situatie op de geldmarkt in balans te brengen.'' De hryvna is sinds begin dit jaar met ruim een derde in waarde gedaald ten opzichte van de dollar. Het zich voortslepende conflict tussen Oekraïne en Rusland heeft ook zware gevolgen voor de Oekraïense economie. Het land dreigt voor de derde keer sinds 2008 weg te zakken in een recessie. Niet voor iedereen zijn de Paasdagen een feestelijk gebeuren. Neem de KPMG maten waarnaar de FIOD en het OM onderzoek doen naar het mogelijk plegen van strafbare feiten. DFT meldt dat KPMG’ers mogelijk een strafbare fiscale constructie rond de bouw van het hoofdkantoor in Amstelveen hebben opgetuigd om de winst van de verkoop van het hoofdkantoor kunstmatig op te drijven. Een selecte groep van KPMG-partners, onder wie de huidig topman Jurgen van Breukelen, stak die hogere winst vervolgens in eigen zak. Niet alleen draaide de groep KPMG’ers hiermee hoogst waarschijnlijk de fiscus een loer, ook dupeerden ze hun collega-partners die niet deelnamen aan de joint venture waarmee het huidige hoofdkantoor in Amstelveen afgelopen jaren werd ontwikkeld. Deze groep van gedupeerden draait nu op voor een hogere huurprijs, terwijl ze destijds niet hebben kunnen profiteren van de winstneming van €16 miljoen, die de partners van de inmiddels als verdacht aangemerkte gelegenheids-projectontwikkelaars toucheerden. De kwestie is daarom al langere tijd een splijtzwam in de top van de accountantsreus, weten ingewijden. Het is geen nieuw item. Ruim 2 jaar geleden besteedde het VPRO TV-programma “De Slag om Nederland” al aandacht aan deze nieuwbouw in Amstelveen langs de A9. Begin 2010 trok KPMG in een nieuw, duurzaam pand, terwijl slechts vijfhonderd meter verderop het oude kantoorpand, vijftigduizend m2 groot, leeg stond. In dat programma zegt Paul Regouin, de toenmalige wethouder Ruimtelijke Ordening van de gemeente Amstelveen, dat KMPG de gemeente onder druk heeft gezet om het nieuwe kantoor te kunnen bouwen. Anders zou KPMG verkassen naar Abcoude. Waar wordt onderzoek naar gedaan? De KPMG’ers, onder leiding van de inmiddels teruggetreden partner Jaap van Everdingen, verkeerden in de positie om de winst op te drijven omdat ze zowel als ontwikkelaar, verkoper én huurder bij het peperdure hoofdkantoor betrokken waren. Huurder KPMG wilde het kantoorpand voor vele miljoenen zeer luxe aankleden. Alleen de inrichtingskosten zouden maar liefst €15 mln bedragen. Maar in plaats van deze kosten over meerdere jaren af te schrijven, wat door de fiscus gewenst wordt, kwam het bedrag als kosten in de boeken te staan van de ontwikkelaar, een samenwerkingsverband tussen KPMG (70%) en de relatief onbekende projectontwikkelaar Meijon Vastgoed (30%). Deze joint venture kon hierdoor een aanzienlijk belastingvoordeel boeken, aangezien het de miljoenen voor de inrichting in één keer als kostenpost opvoerde bij de fiscus. Daarenboven kon het aan KPMG door de dure inrichting ook een hogere huurprijs rekenen. De duurdere huur had weer als voordeel dat het pand voor een betere prijs (€200 miljoen) aan een Duitse belegger kon worden doorverkocht. Uiteindelijk verdween deze hogere winst, in totaal €16 miljoen dus, in de zakken van een selecte groep KPMG-partners. Opmerkelijk in dit verband is de rol van KPMG Meijburg, een aparte maatschap met alle belastingadviseurs van KPMG, die eveneens zetelt in Amstelveen. Voor zover partners van deze maatschap participeerden in het hoofdkantoor, staken zij de winst op de verkoop van het hoofdkantoor niet in eigen zak, maar zetten het opzij, weet vastgoedtycoon Cor van Zadelhoff. „Ze gebruiken hun deel van de winst om een deel van de hogere huur mee te betalen”, zegt de gewezen vastgoedmakelaar. Bronnen bij KPMG Meijburg bevestigen zijn lezing. Volgens Van Zadelhoff is „het steeds meer gebruik” dat maatschappen van accountants en advocaten meedelen in de ontwikkelingswinst van hun eigen kantoren. „Maar dat is oneigenlijk en er gaat een verkeerde prikkel van uit. De leden van de maatschap worden er individueel beter van. Maar het kantoor als geheel draait op voor een hogere huurprijs.” Over het hoofdkantoor van KPMG velt Van Zadelhoff een vernietigend oordeel. Naar zijn smaak had de kolos van 60.000 vierkante meter nooit mogen worden gebouwd vanwege „de ontwrichtende werking” op de kantorenmarkt in Amstelveen.

Ondanks het ontluikend economisch herstel hebben de 30 grootste Europese banken het afgelopen jaar hun personeelsbestand met 3,5% uitgedund. Dat heeft in totaal zo'n 80.000 banen gekost. De meest dramatische ingreep kwam op rekening van de Spaanse bank Bankia, die bijna een kwart van zijn personeel op straat moest zetten om te kunnen voldoen aan de voorwaarden voor een Europese reddingsoperatie ter waarde van €41 mrd. Unicredit uit Italië schrapte in absolute zin de meeste banen: bijna 8500.

De detailhandelsverkopen in de VS zijn in maart op maandbasis met 1,1% gestegen. De autoverkopen namen met 3,1% toe door 'sale' prijzen van de autodealers. De stijging is mede verklaarbaar door het koude winterweer.

Prof René Tissen schrijft deze week een column over 'geld dat bij de verkeerde partijen zit': de een wordt rijk, de andere arm. Hier een citaat: Het moment voor de burgereconomie van wonen, winkelen en werken is nu. Wel in Amerika, maar eigenlijk nergens in Europa wordt door burgers de vraag gesteld naar de effectiviteit van het crisisbeleid van de centrale banken. Ooit waren deze prestigieuze banken bedoeld als onafhankelijke instellingen die vanwege hun enorme deskundigheid en boven de partijen staande professionaliteit, de economische ontwikkeling, integratie en groei van landen met zachte hand konden begeleiden en waar mogelijk gezagvol konden bijsturen. Na vijf jaar blufpoker te hebben gespeeld staat in Amerika de Federal Reserve zwaar onder druk omdat gaandeweg duidelijk begint te worden dat het pompen van overmatige hoeveelheden geld in de economie alleen maar heeft geleid tot een nooit eerder vertoonde vertekening van de werkelijke staat van de economie. Wie weet nog wat goed is en wat niet? Gewone Amerikanen vragen zich inmiddels openlijk af hoe het toch kan dat na zoveel geldstimulering de officiële economie van Amerika maar nauwelijks boven het nulpunt wil komen, terwijl de burgereconomie een onverminderde puinhoop is. In razend tempo is Amerika een arm tot straatarm land geworden en zijn ook gewone Amerikanen hun geloof in de Amerikaanse droom verloren. In Europa is de ECB een schaduwmacht geworden die naar de willekeur handelt van de zelf verzonnen economische politiek. De ECB was nooit de droom van de burgers van Europa. Maar is nu wel hun nachtmerrie aan het worden. Lees de column verder op http://www.rtlnieuws.nl/economie/home/column/rene-tissen/geld-zit-bij-de-verkeerde-partijen In de Paas-editie van het Paasweekend staat een artikel van Esther Bijlo over de groeiende ongelijkheid in vermogen in de westerse wereld. Het betreft het meesterwerk 'Capital in the twenty-first century' van de Franse econoom Thomass Piketty, dat wordt neergezet als 'het economieboek van deze eeuw', in de traditie van Marx, Keynes en Schumpeter. Piketty laat zien dat in de periode 1910-1950 de ongelijkheid in inkomen en vermogen kleiner was dan daarvoor. De oorzaak: 2 wereldoorlogen, de Groote Depressie en de wederopbouw. Oorlogen en depressies doen de waarde van bezittingen dalen: bedrijven, huizen, aandelen en grond. Spaargeld verdampte door hoge inflatie en omvallende banken. Door de Marshall-hulp was Europa in 1949 in staat de wederopbouw ter hand te nemen. De prioriteit van een groeiende economie moet groter zijn dan het rendement op kapitaal. In de jaren 80 slaagde de liberale politiek erin belastingen op vermogens en winsten te verlagen. Fiscale juristen gingen kapitaal daar stallen waar de laagste belastingen moesten worden betaald. Er ontstond een periode waarin de 'rijken steeds rijker werden en de armen steeds armer'. De huidige situatie is zo dat 1% rijkste Nederlanders, 160.000 inwoners, €270 mrd bezit, dat is 1/4 van alle vermogens, zegt het CBS. Het gat tussen rijk en arm wordt groter. Belasting op vermogen is relatief laag (1,2% boven de drempel) en belasting op inkomen is hoog. De huidige situatie van ongelijkheid ondermijnt de democratie en is een voedingsbodem voor populisme, racisme en nationalisme. Het doemscenario schetst in 2050 een situatie waarin de westerse wereld erfpacht betaalt aan de emir van Katar. Dat is niet echt een Paas-gedachte. Daar had de zoon van de timmerman uit het dorpje Nazareth in Palestina, 2000 jaar geleden, heel andere gedachten over. Aan de hand van de recensie zou ik de conclusie willen trekken dat het (neo)liberalisme volk en vaderland meer onheil heeft gebracht dan heil. Liberalen zetten hebzucht van het individu centraal met als gevolg dat de mens en samenleving daaraan ondergeschikt worden gemaakt. De mens wordt teruggezet ten opzichte van de factor kapitaal. Ik zal toelichten wat ik daarmee bedoel met 3 voorbeelden. Eén: oudere mensen wonen in een huurhuis. De vrouw valt van de trap. Haar arm wordt met 31 hechtingen weer aan elkaar gezet. Vrouw mag geen gebruik meer maken van de trap. Woningbouwvereniging zegt geen geld meer beschikbaar te hebben voor aanpassing van de woning. Geld om te verhuizen naar een gelijkvloerse huurwoning is er niet. Daarover zeggen woningcorporaties het volgende: Oudere huurders die zelfstandig blijven wonen en die zorg nodig hebben, moeten in de toekomst eerder verhuizen naar een aangepaste woning om geen stagnatie in de doorstroming in de sociale huurwoningen te veroorzaken. Maar er zijn nu en straks onvoldoende geschikte woningen voor al die ouderen. Het is de vraag of gemeenten voldoende geld hebben voor onder meer het plaatsen van trapliften. De corporaties hopen dat gemeenten samen met de corporaties zullen gaan investeren in aangepaste huizen. Sommige woningcorporaties hebben al 'ouderenmakelaar', die huurders begeleidt en helpt bij een verhuiskeuze. Twee: een echtpaar woont in een huurwoning. De man heeft geen pensioen opgebouwd. Op 65-jarige leeftijd krijgen ze beiden een AOW-uitkering. De man blijft doorklussen. Ze hebben daardoor een redelijk inkomen. Echtgenoot is 2 jaar geleden overleden. Vrouw moet alleen door met alleen een AOW-uitkering. Huur van de woning is verhoogd en gaat binnenkort opnieuw stijgen (uit hoofde van het woningakkoord) naar €450. Vrouw betaalt de gas, water en lichtrekeningen, de zorgpremie en het kabel/telefoon abonnement. Ze moet besluiten met de bejaardengym te stoppen en het regionale dagblad op te zeggen. Ze moet het einde van de maand (2 weken) nog halen met €30. Drie: ook de bewoners van villa’s in het Gooi lijden onder de crisis. Ook daar zijn banen verloren en ook daar zijn de dure villa’s onverkoopbaar. De schaamte en schroom zijn hier echter zoveel groter dan de wil om hulp, dat het steeds vaker faliekant misgaat. Sommige drama’s hou je niet verborgen, weet men inmiddels ook in het chique Laren. De hockeyclub verkeert in grote financiële problemen, een ex-topbankier die vrouw en dochter vermoordt en daarna de hand aan zichzelf slaat. Het was afgelopen weken groot nieuws. Hulpverleners in het Gooi kennen het leed achter de voordeuren, maar voelen zich machteloos. Onlangs nog kwam een echtpaar huilend het raadhuis van Laren binnen. Ze leefden van het snelle geld, raakten hun werk kwijt en wachtten in hun peperdure woning maandenlang op een oplossing. „Maar dat gebeurde natuurlijk niet. Toen ze eindelijk aan de bel trokken, was het te laat. Ze waren hun huis al uitgezet”, zegt Brechje Binckhorst, beleidsregisseur bij de gemeente Laren. Wim van der Zwaan, wethouder in Laren: „Je ziet het niet aan de buitenkant. De schone schijn ophouden, is hier een hardnekkig probleem. Er zijn mensen die een SUV op de oprit hebben staan, waar helemaal geen benzine meer inzit.” Hij maakt zich vooral zorgen om de kinderen van de in een financiële val geraakte dorpsgenoten. Zij moeten van voetbal, paardrijden, tennis en hockey af. Kunnen niet meer mee naar schooluitjes en worden op hun verjaardag ziek gemeld, omdat mama niet durft toe te geven dat ze geen geld meer heeft om mee te doen met de traktatietraditie. „Als er financiële problemen zijn, nemen de spanningen achter de voordeuren toe. In Laren is dan ook relatief veel huiselijk geweld. Het aantal incidenten waarbij de burgemeester moet overgaan tot gedwongen uithuisplaatsingen, neemt toe.” Deurwaarders en incassobureaus zijn hier kind aan huis. Het zijn schrijnende gevallen, die om aandacht vragen. Het is allemaal ontstaan door de extreme wijze waarop de factor vermogen fiscaal wordt bevoordeeld. Dit mag gelezen worden als een aanklacht tegen het liberalisme.

Nederland geeft opnieuw veel meer asielzoekers een verblijfsvergunning dan de rest van Europa doet. Dat aantal is bovendien, vanwege allerlei regels van datzelfde Europa, niet omlaag te brengen, bezweren de verantwoordelijken. De Nederlandse regering heeft laten weten dat de deuren hier open staan voor homoseksuelen uit Uganda. In feite betekent dat dat asiel hier openstaat voor alle homo's en lesbo's uit alle landen waar homo's ongewenst zijn. Welke normen hanteert de IND bij de bepaling of asielzoekers inderdaad homoseksueel geaard zijn? Voor asiel-kinderen die hier al jaren opgroeien worden heel andere normen gehanteerd. Voor het kinderpardon waarvoor 3280 aanvragen zijn ingediend zijn er maar liefst 1710 afgewezen. Nog eens 120 aanvragen zijn uiteindelijk ingetrokken. In totaal mogen nu 675 kinderen blijven en hebben nog eens 775 gezinsleden van de kinderen een verblijfsvergunning gekregen. Er zijn 1620 bezwaarschriften ingediend; hiervan zijn 130 zaken nog niet zijn beslist. In deze gevallen wacht de IND nog op advies of resultaten van onderzoek. Mensen van wie het bezwaar is afgewezen kunnen nog wel naar de rechter gaan om het aan te vechten. Loes Vellenga van de Vereniging van Asieladvocaten en -juristen Nederland (VAJN) noemt het aantal toegewezen vergunningen 'bedroevend weinig'. Het kinderpardon trad op 1 februari 2013 in werking en er kon 3 maanden lang een beroep op worden gedaan. De regeling geldt voor kinderen die vóór hun 18e ruim 5 jaar in Nederland verbleven. Ze mogen niet langer dan 3 maanden buiten het toezicht van het Rijk zijn geweest. Volgens Vellinga zijn de regels veel te laat (eind januari 2013) gepubliceerd en te rigide toegepast door staatssecretaris Teeven, waardoor veel kinderen buiten de boot vallen die wel in beeld waren bij de lokale overheden, maar niet bij de Rijksoverheid. Het gaat dan om kinderen die wel in de gemeentelijke basisadministratie (GBA) staan, maar niet waren aangemeld bij de IND. De informatieverstrekking van de kant van de overheid was volstrekt onvoldoende. "Veel mensen wisten van te voren niet wat ze moesten doen om onder de regels voor het pardon te vallen," aldus Vellenga. Volgens haar is er een grote groep mensen die langer dan tien jaar in Nederland is, maar die toch buiten het pardon vallen. De Kinderombudsman Dullaert heeft de indruk dat de regeling verder is ingeperkt dan was afgesproken. Hij zegt daarover dat 'als de voorwaarde is dat de kinderen onder rijkstoezicht hebben moeten gestaan en dat bekendheid bij de gemeente ineens niet genoeg meer is, is dat een onterecht gehanteerde inperking. Hij is niet gerust of de oorspronkelijke gedachte achter het kinderpardon ook leidend is geweest bij de uiteindelijke beslissingen. De VVD was vanaf het eerste moment op tegen en heeft de regels door Teeven zo laten toepassen dat de regeling niet ruimhartig is toegepast.

OESO: "Door nog meer mensen langer aan het werk te houden kan Nederland de nadelige gevolgen van de vergrijzing onder controle krijgen en lopen de uitgaven niet uit de hand", aldus de economische denktank van rijke landen, die vindt dat het kabinet de pensioengerechtigde leeftijd verder moet verhogen. "De hervorming van het afgelopen decennium hebben een effect gehad, maar er zal echt nog meer moeten worden gedaan om de vergrijzingsproblematiek echt te tackelen". De leeftijd waarop mensen gemiddeld met pensioen gaan, loopt de laatste jaren op door het afschaffen van de vut en het ophogen van de AOW-leeftijd. Tussen 2000 en 2006 stopte de Nederlander in doorsnee op zijn 61e jaar met werken. Inmiddels werkt hij gemiddeld al door tot hij 63,9 is, bij de wettelijke norm die dit jaar 67 jaar wordt. Maar kijkend naar de snelle stijging van de gemiddelde levensverwachting en vergrijzing is dit volgens de OESO nog niet genoeg.

Het Europees Parlement heeft deze week de bankenunie in de steigers gezet. De bankenunie moet ervoor zorgen dat de belastingbetalers niet weer moeten dokken om falende banken van de ondergang te redden. Daarvoor moeten de lidstaten meer macht overdragen aan een Brusselse instantie. Maar worden de burgers nu beschermt voor nieuwe steun aan banken? Het antwoord is: nee. De eerste jaren zeker nog niet. De noodplannen treden pas over 2 jaar in werking en de banken krijgen tot 2022 de tijd om €55 mrd in het hulpfonds te storten. En of het Europese bankwezen bereid is de brokstukken op te ruimen van een op omvallen staande bank, is nog helemaal niet duidelijk. Hebben de banken zich geconfirmeerd aan het politieke statuut van de eurogroep/Dijssel? Ik vrees dat vanuit die richting nog verzet is te verwachten. Er komt ook nog geen Europees Deposito Garantiestelsel. Vooralsnog worden de nationale depositogarantiestelsels verder geharmoniseerd, wat dat ook moge betekenen.

Het CNV trekt aan de bel over EU-regels die leiden tot oneerlijke concurrentie op de arbeidsmarkt. De Europese samenwerking op dit terrein leidt tot uitbuiting en verdringing. Het kabinet laat daarover geen twijfel bestaan: gelijk werk wordt niet op een gelijke wijze beloond. Het gaat om de detacheringsrichtlijn, die regelt dat werkgevers, legaal, die regelt dat werkgevers Zuid- en Oost Europese werknemers kunnen inhuren, waarvoor ze minder sociale lasten hoeven te betalen. Daar wordt gebruik van gemaakt voor chauffeurs, bouwvakkers en disstributiecentra. En het Europese Hof van Justitie bevestigt dat. Een Roemeen en Bulgaar moet thuis rondkomen met een minimum maandloon van <€200 en een Pool verdient maar €400. In Nederland staat het minimumloon op €1485 per maand. Vandaar dat als die Oost-Europeanen hier komen werken ze echt niet zeuren om een uurtje langer te moeten werken. Wij zien dat als oneerlijke concurrentie op onze arbeidsvoorwaarden met als resultaat dat Nederlandse werknemers ofwel op straat komen te staan danwel genoegen moeten nemen met een lagere beloning.

Ik vraag me een tijdje af op wie ik moet gaan stemmen voor het Europees Parlement op 22 mei aanstaande. Ik ken niemand van de kandidaten, ik weet niet waar ze voor staan en wat ik van ze kan verwachten. Behalve dan Agnes Jongerius, die ken ik van de TV. Stevige tante. Weliswaar niet mijn type, maar toch staat ze ergens voor. Ze gaat zich inzetten voor een socialer Europa. Europa moet zich niet alleen richten op banken, begrotingstekorten en staatsschulden maar ook op de werkeloosheid. In het Groei- en Stabiliteitspact zijn een aantal emu-normen vastgelegd die landen verplicht zijn na te streven. Daar zou bij moeten komen een norm voor de werkeloosheid uitgedrukt in een percentage van beroepsbevolking. Zij zet in op 5%. Dat is een nobel streven als wij kijken naar ons land met 8,8% en Spanje en Griekenland met >25%. Daar is dan nog veel werk aan de winkel. Het idee van Jongerius spreekt mij sterk aan.

Net voordat dit Paasblog door mij werd gepost bleek dat de beide coalitiepartijen een virtuele zetel in de wekelijke peiling van de Hond waren gestegen ten koste van het CDA en 50+.

Onderstaand bericht komt van een Duitse vermogensadviseur, die wekelijks waarschuwt voor het naderende onheil. 10 … 9 … 8 … 7 … 6 … Der Countdown für den Untergang läuft …… es gibt Menschen, die zucken mit den Achseln, wenn ich vor einem Aktien-Crash warne. "Was juckt es mich, wenn die Aktien nichts mehr wert sind. Ich besitze ja gar keine …" Ich, Gunther Hannich, kann dann nur sagen: "Vorsicht! Vorsicht! Vorsicht!" Denn wenn ich an den großen Aktien-Crash denke, der nun vor uns steht, dann sehe ich diese Bilder vor meinen Augen:

  • Ich sehe verzweifelte Menschen, die vor den verschlossenen Türen ihrer Bank stehen und versuchen an ihr Geld zu kommen. Das sind Menschen, die sich wenige Tage zuvor noch sicher gefühlt haben, weil Sie geglaubt haben ein sicheres Polster auf der Bank liegen zu haben …

  • Bitte denken Sie daran – auch wenn Sie keine Aktien besitzen: In Folge eines großen Aktien-Crashs kann es zu unkontrollierbaren Reaktionen im Finanzsystem kommen. Um zu verstehe, dass durch einen Crash unser ganzes Geld- und Bankensystem von einem Tag auf den anderen in die Luft gehen kann, brauchen Sie sich nur diese Zahl anzusehen.

  • Aktienkäufe im Volumen 445.000.000.000 Dollar (fast eine halbe Billion!) sind derzeit durch Kredite finanziert. So viel wie niemals zuvor. Anders ausgedrückt: Unvorstellbare Mengen von Aktien sind auf Pump gekauft. Zu den übertrieben hohen Kursen, die jetzt vor dem Absturz stehen. Kommt es jetzt zu dem Crash, können diese Kredite nicht mehr zurückgezahlt werden … Ein neue Kreditkrise ist dann da. Über Nacht.

Slotstand indices 18 april 2014/week 17: AEX 396,75; BEL 20 3.112,43; CAC 40 4.431,81; DAX 30 9.409,71; FTSE 100 6.625,25; SMI 8375,08; RTS (Rusland) 1201,77; DJIA 16408,54; Nasdaq 100 3534,532; Nikkei 14516,27; Hang Sen 22763,34; All Ords 5.444,80; €/$ 1,3815; goud $1293,90 dat is €30.105,45 per kg, 3 maands Euribor 0,328%, 10 jarig Staat 1,841%.

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch met de tags , , , . Bookmark de permalink.