UPDATE19022011

De strop om de nek van Jean-Claude Trichet komt steeds strakker te zitten. Niet dat hij zich persoonlijk zorgen hoeft te maken: Centrale Bankiers kunnen namelijk geen fouten maken en dienen altijd hun termijn uit. Het spel dat de ECB speelt met de lage rente en het opkopen van staatsobligaties begint fout te gaan, want de inflatie stijgt en de ECB houdt de rente historisch laag (op 1%). Dat kan niet lang meer goed gaan, want de inflatie in de eurozone is in januari gestegen naar 2,4% en de kans is groot dat de koopkracht in Nederland gaat afnemen omdat de supermarkten hun prijzen binnen 6 maanden met drie tot vijf procent gaan verhogen, schrijft het Parool. En omdat Eten, drinken, kleding en elektriciteit, snel duurder wordt, gaat de rente stijgen. Dat heeft dan weer consequenties voor de huizenprijzen. Heineken kondigde deze aan de prijzen van zijn bier te verhogen vanwege de duurdere grondstoffen, zoals mout en hop voor het bier en aluminium voor de blikjes. Vanochtend maakte Akzo Nobel bekend de prijs van zijn verf te verhogen. Akzo zit achter de merken Sikkens, Dulux en Hammerite. Ruim een kwart van de fabrikanten verwacht ook binnen drie maanden duurder te worden. Het gaat vooral om ondernemers in de kledingsector, voedingsmiddelen, papier, basismetalen en chemie. De fabrikanten kampen met dure grondstoffen. De prijzen van suiker, graan, cacao, melk en vlees gaan al maanden omhoog. Dat komt door slechte oogsten en de grotere vraag uit Azië en door speculatie op de termijnmarkten. Volgens de wereldvoedselorganisatie FAO zijn de prijzen nog nooit zo hoog geweest, ook niet tijdens de voedselcrisis in 2008.

De gesprekken van de Europese Raad zowel die van de regeringsleiders als van de ministers van Financiën hebben nog geen resultaat opgeleverd over het Duits-Franse euro-pact. Ik was onaangenaam verrast over een interview van Arie Slob, kamerlid van de Christen Unie in de 2e Kamer, in het dagblad Trouw van afgelopen dinsdag. Daarin doet Slob een aantal uitspraken waarop ik behoefte heb te reageren. De kop van het artikel luidt: 'Principieel nee tegen politieke unie'. Hij zegt dus tegen het gezamenlijke voorstel van Merkel en Sarkozy: niet dit. Hij ondersteunt dat met de stelling dat 'we met de EU de fuik in zwemmen'. Die laatste aanname deel ik niet. We zwemmen niet de fuik in maar we zitten al in de fuik. Slob neemt aan dat er nog onderhandelingsruimte is over hoe verder te gaan met de EU en de muntunie. De realiteit is dat we in een slangenkuil zitten geketend aan 16 andere eurozonelanden, waardoor onze onderhandelingsruimte uiterst beperkt is geworden. Of we dat Gerrit Zalm kwalijk moeten nemen……………? Recentelijk heeft hij verklaard dat het uitstappen van een land uit de muntunie geen optie meer is. Zelfs het ontmantelen van de muntunie is geen realiteit. Dat zou zelfmoord zijn. Als Zalm ons dat tien jaar geleden verteld had (hij was immers de man die ons de euro heeft 'verkocht') hadden we nog een keuzemogelijkheid gehad, nu zijn de 17 eurolanden, groot of klein, rijk of arm, tot elkaar veroordeeld: in goede en in slechte tijden. Moeten we dat onze politici kwalijk nemen, ik noem Kok en Balkenende, ik denk van wel. Ik ervaar het gebrek aan visie op de globalisering, de Europese Unie en de muntunie in de afgelopen 15 jaar als een groot gemis. Ik vrees dat ook onze Europese politici nooit een visie op de toekomst hebben ontwikkeld. Dat breekt ons nu op. Nu zegt Arie Slob 'laat alles maar zoveel mogelijk bij het oude'. Het spijt me voor Slob maar dat station is al gepasseerd. Ik begrijp wel dat hij zegt dat 'wij zoveel mogelijk autonomiteit in Nederland moeten houden', hij benoemt daarbij onze pensioenen. Hij zou vraagtekens moeten zetten bij onze 750 mrd euro aan pensioenreserves, over de hoogte van de pensioengerechtigde leeftijd, over aanpassing van de arbeidsvoorwaarden en zeker ook in hoeverre onze spaarcentjes nog zeker zijn. We zitten in een fuik, waaruit we niet kunnen ontsnappen. We zijn overgeleverd aan de wijsheid en misschien wel de hebzucht van de 16 medeleden. Slob heb ik nooit gehoord toen het fout ging in Griekenland. Daar heeft de EU de eerste blunder begaan (later ook in Ierland). Het zit niet in de eisen zoals die zijn vastgelegd in het stabiliteitspact. Die zijn goed. De problemen zijn ontstaan omdat bijna tien jaar lang er door de muntunie/ECB geen controles bij de eurolanden zijn uitgevoerd over de nakoming van de afspraken uit het stabiliteitspact. Daar zit het lek: bij de politici zelf. Er uiteraard bij een aantal landen, als Griekenland, Ierland, Portugal, Spanje, Italië en België, die jarenlang het Stabiliteitspact hebben overtreden. Greep de EC in, greep de ECB in, greep de Europese Raad in. Niemand deed iets. En als gevolg daarvan zit Europa dik in de shit en vrezen onze politici voor ons spaargeld en onze pensioenreserves. Sorry, mijnheer Slob: U bent te laat. Of we in de eredivisie kunnen blijven is de vraag die ik niet kan beantwoorden, maar ik stel hem wel aan U. In het ergste doemscenario degraderen we naar de amateurs 3e klasse West1. Het probleem wat op de loer ligt speelt zich af in Griekenland en kan overslaan naar Ierland. Griekenland moest gered worden, vond mevrouw Merkel. Als Griekenland zou omvallen zou dat bij Franse en Duitse banken gigantische verliezen opleveren. Hoe die reddingsoperatie zou moeten worden uitgevoerd, wisten we niet. Het IMF beschikte over de nodige know-how. Dus kwam er een IMF/EU alliantie tot stand, die het Griekse probleem met zo weinig mogelijk schade zou gaan oplossen. Het IMF-model werd uit de kast gehaald en voor Griekenland (en later ook Ierland) gekopieerd. De inkomsten van de Griekse staat moesten omhoog en in de uitgaven moest gesnoeid gaan worden. Om te kunnen bezuinigen moet er draagvlak zijn. Bezuinigingen kunnen slechts binnen een bepaalde bandbreedte worden doorgevoerd. Het grote nadeel dat landen hebben die in een muntunie zitten is het verlies van de mogelijkheid de valuta te devalueren. In het Griekse geval: de export (niet sterk ontwikkeld) kan geen boost krijgen door de Griekse euro te devalueren. Er bestaat namelijk geen Griekse euro, de euro valt onder de ECB in Frankfurt. De IMF/EU delegatie heeft Griekenland zware bezuinigingen opgelegd, zodanig zwaar dat de koopkracht sterk onder druk kwam te staan. Niet de rijkste Grieken werden tot nu toe aangepakt maar de armste: werkelozen, gepensioneerden, de hele onderkant van de samenleving. Grieken aten voor de crisis drie maal per dag een maaltijd, nu kunnen ze nog maar twee keer per dag eten en velen vrezen dat er binnenkort nog maar een keer per dag brood op de plank komt. De zo hoog nodige economische groei, om de fors opgelopen rente en aflossingen te kunnen betalen, is omgeslagen in een economische krimp van 4,5%. De financiële markten wisten het een maand geleden al: dit Griekse drama loopt uit op het afstempelen van Griekse staatsobligaties en papier uitgegeven door Griekse banken. En zo gaat het ook aflopen in Ierland. De Ieren gaan schulden aan die ze nooit meer zullen kunnen terugbetalen. En ze willen dat ook niet want, zeggen ze, wij, burgers, hebben die schulden niet gemaakt (dat hebben de banken en de projectontwikkelaars gedaan) en wij gaan ons verzetten tegen de terugbetaling van die schulden. De komende verkiezingen zullen daarover meer duidelijkheid gaan geven. 120.000 jongeren onder de 25 hebben het land al verlaten dan wel gaan het land nog verlaten om elders een nieuwe toekomst op te bouwen. Daarmee valt bijna een hele generatie in de Ierse samenleving weg! Jan-Kees zegt dat alles wel goed komt, ik vrees dat straks ons spaargeld weg is en onze pensioenreserves in zwaar weer terecht gaan komen en de volgende generatie met een torenhoge staatsschuld wordt opgezadeld alles ellende als gevolg van de door de Jager afgegeven garanties aan het noodfonds. Het idee erachter was: de eurolanden geven garanties af voor noodleningen aan Griekenland en Ierland (en misschien later ook aan Portugal, Spanje, Italië en België) met de gedachte dat de financiële markten hun wantrouwen in de terugbetaling van leningen en staatspapier van de zwakke eurolanden zullen laten varen vanwege de triple AAA rating van de afgegeven garanties. Op die manier verdienen we alleen maar aan de garanties die nooit zullen worden uitgeoefend. Denken we, hopen we, vertrouwen we op. De toekomst zal echter leren of die aannames terecht zijn geweest. Er zijn echter signalen, die mij doen twijfelen of de afloop niet een heel ander scenario volgt, namelijk dat de Jager gedwongen wordt de Griekse en Ierse schulden te laten (mee)betalen door de Nederlandse belastingbetaler. Tot slot zou ik tot de heer Slob willen zeggen: “er is nog nooit een monetaire unie overeind gebleven zonder een politieke achterban. Arie, de vluchtweg waaraan je refereert is er misschien helemaal niet meer. De besluiten zijn misschien al genomen en mogen wij alleen nog een achterhoedegevecht leveren.” We moeten overleven en dat vergt veel wijsheid en visie. Waar de politiek nooit voor mag kiezen is de oplossing van een super-inflatie, zoals in de Weimar republiek, daar vernietig je het welzijn van een hele generatie mee.

"Amerika heeft een huizenprobleem van $45 biljoen" schrijft RTLZ op haar website. 45 biljoen dollar is 29.000 mln euro (29 en dan 9 nullen). Ter vergelijking: de Amerikaanse staatsschuld bedraagt 1/3 van dit bedrag (=14 biljoen dollar). Dat is dus geen kattenpis. Het gaat over een niet-legaal kadaster, opgericht door de banken om de kosten van het Kadaster te ontlopen, waar ongeveer de helft van alle hypotheken in de VS worden geregistreerd. Dat is de MERS en dat staat voor Mortgage Electronic Registration System. Als ik de column van Willem Middelkoop goed begrijp is dat onder meer te wijten aan het financiële product de 'sub-prime'. U herinnert zich dat begrip nog wel uit de hypothekencrisis van 2008 in de VS. In het kort gezegd waren het mandjes waarin hypotheken zaten, die op de financiële markten werden verhandeld. Nu blijkt dat er als gevolg van de vastgoedcrisis in de VS, die tot veilingen van woningen heeft geleid, frauduleus is gehandeld met ontbrekende eigendomspapieren. Willem Middelkoop schrijft daar het volgende over: “Ten eerste zijn veel, zo niet alle, gedwongen huizenverkopen van Amerikanen onrechtmatig. De hypotheekpapieren die banken bij de rechtbank moeten overleggen voor een gedwongen verkoop blijken niet te deugen: de juiste papieren ontbreken, zijn vervalst of vertonen andere gebreken waardoor geen uitsluitsel gegeven kan worden wie de rechtmatige eigenaar van de hypotheek is. Met andere woorden, banken kunnen niet aantonen dat zij in hun recht staan om een huis gedwongen te verkopen. Het tweede probleem volgt uit de wijze waarop deze gebreken in hypotheekaktes tot stand zijn gekomen. Omdat de hypotheken geen rechtmatige eigenaar kennen, worden de hypotheekbeleggingen die door Wall Street wereldwijd aan beleggers verkocht zijn, niet dan wel niet geheel door hypotheken gedekt. Met andere woorden, hypotheekbeleggingen blijken eigenlijk niets meer dan een lege schoenendoos te zijn.” Of dit voor alle sub-prime producten geldt is mij niet duidelijk. Amerikaanse banken kunnen zich, als gevolg van bovenstaand handelen, zich de opbrengsten van geveilde woningen toe-eigenen zonder dat ze kunnen aantonen dat zij over de rechten beschikken. Die zouden heel goed bij een belegger in Hongkong kunnen berusten, die van niks weet omdat het systeem van de MERS de inhoud van 'de mandjes' niet heeft vastgelegd in hun administratie en overgang van de juridische rechten niet heeft geadministreerd. De MERS kan geen rechtsgeldige eigendomspapieren van de hypotheken leveren. De vraag is dan ook 'hoe rechtbanken in de VS toestemming hebben kunnen verlenen voor veiling van vastgoed, waarvan banken hun eigendomsrechten niet kunnen aantonen'. $45 biljoen is een gigantisch bedrag en kan dat niet plaatsen met betrekking tot de totale omvang van een eventuele vastgoedfraude. De vraag die resteert is: de koper die op een veiling een huis koopt wordt hij wel eigenaar van dat pand als de veilingmeester/notaris geen rechtsgeldig eigendomsbewijs kan leveren? Wordt vervolgd?

Lees hier de column van Willem Middelkoop over een enorm vastgoedprobleem in de VS

Banken zaten deze week even krap bij kas. Ze vroegen twee dagen achtereen maar liefst 16 mrd euro krediet bij de ECB. De rente die daarover betaald moet worden bedroeg 17,5% (op jaarbasis) en dat is dus 7,77 mln per dag. De ECB is zo gesloten als de bank van Rome. Er komt dus geen informatie naar buiten welke landen uit welke eurolanden met een tekort aan liquiditeiten werden geconfronteerd. Ik speculeer daar ook niet over, maar ik stel het wel vast. Dat de columnist betwijfelt of Portugal wel staat te trappelen van ongeduld om een beroep te gaan doen op het stabiliteitsfonds van de EU, deel ik met hem. De eisen die door het IMF en de EU gesteld gaan worden aan de Portugese samenleving zijn niet op te brengen en zullen tot grote sociale onrust leiden en maatschappelijke ontwrichting. Ik citeer uit de column van prof dr Tissen “Spijtig is dat Europa nog altijd geen idee heeft hoe met deze voortwoekerende crisis om te gaan. Men blijft over elkaar heen buitelen met nieuwe oplossingen. Geen daarvan biedt een daadwerkelijke uitweg. De kans is daarom onverminderd aanwezig dat Europa uiteenvalt en wel op een manier zoals we momenteel in België zien. Dan ben je namelijk nog wél een eenheid, echter zonder er eentje te zijn. Begrijpt u het nog? Ik niet.“ Ik ga nog even terug naar de slangenkuil, waartoe de muntunie is verworden danwel gaat verworden. Dat Nederlandse politici aan de bel trekken om ons (spaar)geld en de pensioenreserves gaan proberen veilig te stellen voor de toekomst, begrijp ik aan de ene kant wel maar aan de andere kant, ze zijn wel aan de hele late kant (misschien wel te laat). Wat ik al langer zeg en herhaal is dat de EU/muntunie zo verder laten gaan is geen optie. Het is ook helder voor mij dat de soevereiniteit van ons land zwaar moet worden verdedigd, wij willen niet opgaan in de Verenigde Staten van Europa, de vraag is dan wat we dan wel willen en is dat nu nog haalbaar. Gerrit Zalm volgend is uitstappen uit de muntunie geen reële optie meer. Als er voor Europa en voor de financiële markten geen heldere oplossing komt degraderen we uit de eredivisie en dat willen de politici ook niet.

Voor de link op de column van Prof Dr Tissen klik hier.

 

Goldmoney, de grootste partij op de goudmarkt, heeft vorige week van de AFM een verbod gekregen om Nederlandse klanten te accepteren. Die weg is nu dus (even) afgesloten. Daar sta je dan als Nederlander. De beste aanbieder en je mag er niet eens een goud en zilver rekening openen, meldt beursaccent.nl Er is trouwens meer aan de hand want er is een aanwijzing dat de Nederlandse autoriteiten een campagne tegen goud en zilver begonnen zijn. De DNB heeft het pensioenfonds voor de Glasfabrieken gesommeerd om hun 13% belang in goud terug te brengen tot hooguit 3%. Het pensioenfonds weigerde en ging naar de rechter. De rechter gaf DNB gelijk. Het pensioenfonds moet nu haar zeer winstgevende positie naar 3% terugbrengen. Wie winnen er bij dit verhaal? Niet de pensioenverzekerden… DNB heeft bestaansrecht dankzij fiat geld zoals de Euro. Ze dwingt nu pensioenfondsen die waardeloze euro's op, zodat pensioengerechtigden straks de uiteindelijke en onvermijdelijke rekening gaan betalen. Dit gigantische bedrog rondom geld gaat immers een keer klappen. Iedereen die dan euro's heeft, cash of op spaarrekening, is dan alle waarde die daar nu in is vastgelegd simpelweg kwijt. Ik blijf het zeggen, zorg dat u uw kapitaal zo min mogelijk in euro's vastgelegd hebt, want de euro is monopoly geld. In het Engels zeggen ze het zo mooi: 'Funny money'. Citaat van beursaccent.nl 

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch met de tags , , . Bookmark de permalink.