UPDATE18072015/281 Een deal die chaos gaat veroorzaken

Ik gooi de knuppel in het hoenderhok. Er moet geen cent aan leningen meer naar Griekenland. Wie bedenkt het om een land dat een schuld heeft die niet houdbaar is een derde hulpprogramma te gaan geven van €83 mrd. Daarbij komt dat de deal die de eurotop afgelopen maandagmorgen is overeengekomen met de Griekse premier Tsipras zo de papiervernietiger in kan. Het advies van de technocraten van de Eurogroep onder voorzitterschap van Dijssel veroorzaakt later dit jaar een nog grotere chaos dan waar het land nu in zit. Ik luisterde naar een interview met Adriaan Schout, hoofd Economische Studies bij de denktank Clingendael, waar mijn tenen krom van gingen staan. De deal is tot stand gekomen na compromis, op compromis, na compromis van 19 regeringsleiders die geen eenduidige versie hebben op de complexe problematiek. Wat dan resteert is een wancontract dat niet het resultaat gaat opleveren wat Griekenland wordt voorgespiegeld. De grootste fout wordt in de Eurogroep gemaakt. Die hebben als hoogste prioriteit benoemd 'de terugbetaling van de leningen aan de trojka-leden'. In deze fase van het proces is dat een mission impossible. Er moeten geen leningen meer worden verstrekt aan de Grieken. Dat heeft wel gevolgen voor het traject dat Europa en de Grieken samen nog moeten afleggen. De prioriteiten moeten worden aangepast. Prioriteit 1 en 2 moeten bestaan uit investeringen in de Griekse economie en het doorvoeren van straffe hervormingen in de staatsbedrijven, in het bedrijfsleven en de maatschappelijke samenleving. Dat is een absolute must: draagvlak bij de volk, de vakbonden en de ondernemers. Daarbij komt dat de regering harde maatregelen moet nemen tegen ambtenaren en burgers die corrupt handelen, die geen dan wel te weinig belastingen betalen dan wel afdragen. Werkelozen zullen zich moeten inzetten voor een herscholing, bijscholing dan wel een permanente educatie. Europa zal de Grieken perspectief moeten bieden voor hun toekomst. De eerste taak is dat de regering op hoofdlijnen een plan van aanpak gaat vormgeven. Waar geïnvesteerd in gaat worden. Daarvoor hebben ze financiële middelen nodig. Die hebben ze niet, maar die kunnen er wel komen. De geldschieters moeten dan akkoord gaan met met time-out voor de Grieken van tien jaar, voor het betalen van rente en aflossing op bestaande leningen. Daarbij gaat de verkoop van de Griekse staatsbedrijven, door de Eurogroep gesteld op €50 mrd voor 3/4 naar de geldschieters. Dat is een slecht voorstel. Op de eerste plaats levert de privatisering van staatsbedrijven niet veel meer op dan een 'appel en een ei' maar lopen we ook nog het risico dat uitbaters bedrijven opkopen om ze uit te baten en het personeel op straat te zetten. Nee, de staatsbedrijven moeten grondig worden hervormd en gemoderniseerd. Als ze daarvoor de know-how missen dan kan een samenwerkingsverband met een Europees bedrijf een goede oplossing bieden. Neem de luchthaven van Athene, Eleftherios Venizelos, die gaat samenwerken met Schiphol. Als die samenwerking succesvol verloopt dan kan dat resulteren in verkoop dan wel een fusie op fifty/fifty basis. Dat kan op velerlei gebieden gebeuren en die processen moeten dan resulteren in een aantrekkende economie. Van groot belang is dat het Griekse bankwezen niet omvalt. Daar zouden afspraken over gemaakt moeten worden met de ECB. In ieder geval moet het bankwezen geherkapitaliseerd worden. Daar valt niet aan te ontkomen, neem ook het onderwijs en de zorg, daar moet geld voor beschikbaar komen en dat is er ook als de verwachte opbrengst van de staatsbedrijven wordt bevoorschot (dus geen lening) door Europa (toetsing van bestedingen door een onafhankelijke institutie) en investeringsprojecten worden gefinancierd door de Europese Investerings Bank en de subsidiepotten van de EU. In dit hele proces gaat de koopkracht aantrekken en dat versterkt het financieel/economische fundament. Als de Griekse economie weer in beweging komt, de import wordt teruggedrongen en de export aantrekt stijgen de lonen en uitkeringen, we zijn in mijn visie dan wel 8 tot 10 jaar verder, dan zijn er veel meer mogelijkheden om de Griekse schuldenlast te saneren. Ik ben U nog schuldig welke doelstellingen ik aan de prioriteiten 3 en 4 geef. Prioriteit 3 volgt uit de positieve ontwikkelingen die tot stand komen uit nieuwe investeringen: de werkgelegenheid trekt aan, het aantal (jeugd)werkelozen loopt sterk terug. Dat is een prima ontwikkeling maar er wordt wel naar de toekomst kijken dat een humanitaire ramp, waar het land nu in zit, nooit meer mag plaatsvinden. Daarvoor is het noodzakelijk dat er een sociaal vangnet wordt gebouwd, voor in slechtere tijden. Prioriteit 4 is de opheffing van de time-out voor de betaling van rente en aflossing aan de geldschieters, naar vermogen, gepaard gaand met een schuldensanering (kwijtschelding van een deel van de schulden). Het advies van de technocraten van de Eurogroep bevat zeker wel een aantal zaken die aangepakt moeten worden, zoals een hervorming van het pensioenstelsel. Maar dwing dat niet af, laat de Grieken die processen zelf uitvoeren. Geef ze daarvoor ook de tijd en de mogelijkheden. Kijk wel over de schouder mee, stuur zonodig bij, dwing dat zeker niet af, beargumenteer dat en voorkom ook de er geld geïnvesteerd wordt, waarvan een deel tussen de wal en het schip valt. De Eurogroep moet een stap teruguit doen en niet langer zaken afdwingen maar ondersteunen. Zo vind ik het ook van belang dat werknemers en werkelozen ervoor kiezen dat ze zzp'er worden en daarbij in de beginfase financieel worden ondersteund. De toestand waarin Griekenland verkeert is een puinhoop. Daaraan zij ze zelf medeverantwoordelijk, maar zeker ook Brusselse instituties, waaronder de trojka zelf en de Regeringsleiders, zijn mede aansprakelijk voor de uitzichtloze situatie waarin het land zich bevindt. De banken daar gaan weer open voor het opnemen van kleinere bedragen. Er is nog een lange weg te gaan maar laten we niet opnieuw de fout maken de Grieken voor te schrijven hoe en wat ze moeten doen. Maar aan de andere kant: toets wel regelmatig de voortgang van in werking gezette hervormingen en procedures. Meer wil ik er niet over zeggen: geen nieuwe leningen naar de Grieken, bevoorschot de geschatte opbrengst van de (gedeeltelijke) privatisering van staatsondernemingen, Dijssel zegt €50 mrd, stimuleer hervormingen maar respecteer de menselijke maat. Het belangrijkste is dat de ECB de banken blijft ondersteunen totdat de herkapitalisatie heeft plaatsgevonden, zonder haircut, en de banken weer op eigen benen kunnen staan. Een sociaal vangnet is een absolute must, ook moet het netto besteedbaar inkomen stijgen, hetgeen de koopkracht, en daarmee de economie, zal doen aantrekken.

Nu enkele reacties over de deal van 13 juli 2015 tussen de Eurotop en Tsipras. Volgens het IMF onderschat de eurozone de onhoudbaarheid van de Griekse staatsschuld. Het instituut vindt dat de overige eurolanden de Griekse schuld flink moeten verminderen. Maar onder meer Duitsland voelt daar weinig voor, omdat dat de andere eurolanden vele miljarden euro's zou gaan kosten. De Griekse staatsschuld is echter veel problematischer dan de laatste weken is aangenomen door de Europese instituties, stelt het IMF: de Griekse schulden zijn te hoog, het muntfonds moet ongeveer €30 miljard van de €85 miljard nieuwe hulp financieren en lijkt dat niet te willen zonder schuldafschrijving. Daarmee ligt het pas bevochten akkoord nu al onder vuur van één van de belangrijke geldverschaffers, het IMF. Het IMF bevestigde dat uit analyse naar voren komt dat de Griekse staatsschuld de komende twee jaar stijgt tot 200% van het nationaal inkomen, tegen 170% nu. Dat betekent dat Griekenland de eurozone nog veel meer geld zal kosten. Volgens het IMF zou Griekenland de komende dertig jaar niets hoeven terugbetalen en moet de looptijd van de leningen enorm worden verlengd, om de schuld houdbaar te maken. Een andere mogelijkheid is dat de overige eurolanden jaarlijks geld overmaken naar Griekenland, op kosten van de belastingbetalers van die landen. Ook zou er nu al flink kunnen worden afgeschreven op de Griekse staatsschuld. Zonder dat soort maatregelen is de Griekse schuld onhoudbaar, aldus het IMF. Als dat klopt, zullen de geldschieters een groot deel van de leningen sowieso niet meer terugzien. De schuld is voor Griekenland niet te behappen. De Griekse economie is te klein om rente en aflossing op alle schuld te betalen. Volgens het IMF is de situatie de laatste weken dramatisch verslechterd, als gevolg van het sluiten van de Griekse banken en de kapitaalcontrole. De schade daarvan voor de Griekse economie loopt in de miljarden. Volgens het IMF zijn de Griekse schulden alleen houdbaar als de Grieken dertig jaar geen rente en aflossing hoeven te betalen en een deel van de schuld wordt geschrapt. De eurolanden onder aanvoering van Duitsland willen van dat laatste niets weten. We bevinden ons nu in een 'interbellum' tussen de dwang voor de Grieken om leningen aan de ECB en het IMF af te moeten lossen om 'wanbetaling' te voorkomen. Daarom is het van het grootste belang dat er nu een 'rustpauze' wordt afgekondigd om een degelijke deal te sluiten, die Griekenland bevrijdt van betalingsverplichtingen die het land niet na kan komen zonder weer nieuwe leningen aan te gaan. De Duitsers blijven dwars liggen. Volgens de Duitse minister Schäuble moeten de Grieken maar schuldbewijzen uitgeven om ambtenaren en pensioenen te betalen, zodat ze de ECB nog kunnen betalen. Dat zou echter al te veel gaan lijken op een ’Grexit’. Mogelijk kan de ECB zichzelf betalen uit de winst die is gemaakt op het opkopen van Griekse leningen onder de marktprijs die inmiddels tegen 100% zijn afgelost. Het leven in Griekenland kan goedkoper worden als gevolg van het hervormingsakkoord waar het land deze week mee instemde. Dat zegt eurogroepvoorzitter en minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem. Dijssel breekt in het interview een lans voor de gemaakte afspraken. ,,Veel mensen zeggen dat het programma zo hard is. Maar hoe hard is het om belastingontwijking aan te pakken of corruptie?'', vraagt hij zich hardop af. ,,Hoe hard is het om het pensioenstelsel zo te hervormen dat het ook betaalbaar kan zijn?'' [Dat er hervormingen moeten gaan plaatsvinden in Griekenland is voor mij geen punt van discussie. Wat mij stoort is dat dat proces wordt gevoerd door technocraten en bureaucraten. Als ik Dijssel hoor spreken over de deal met de Commissie Financiën in de Tweede Kamer komt geen enkel humaan aspect in zijn betoog voor. Diplomatie is voor hem een station te ver. Er is een complex probleem en de zwakste schakel wordt daarmee opgezadeld, ondanks dat Merkel, de eurozonetop, de Eurogroep, de EC en de trojka daarvoor medeaansprakelijk moeten worden gesteld. Er zijn veel teveel leningen de Grieken door de strot geduwd, waartegen Griekenland veel eerder nee had moeten zeggen. Dat laatste is verwijtbaar.] Grieken kunnen volgens de PvdA'er bijvoorbeeld profiteren van de afspraken over het openbreken van zeer beschermde beroepen. ,,Neem apothekers. Gewone mensen in Griekenland betalen veel meer voor hun medicijnen dan in elk ander Europees land. Het leven kan er een stuk goedkoper worden'', aldus Dijsselbloem. Hij zegt dat de Eurogroep zondag 12 juli 2015 “alles had teruggebracht tot één punt, dat privatiseringsfonds van 50 miljard. Daar zat het echt op vast. Hoewel uiteindelijk toch afspraken werden gemaakt, is Griekenland volgens Dijssel nog niet volledig uit de gevarenzone. Een Grexit zou pas zijn afgewend als het land ,,consciëntieus dit programma gaat uitvoeren.'' Volgens de minister is pas een klein begin gemaakt met het herstel van vertrouwen. ,,Het is niet zo dat we morgen €80 mrd overmaken. Stukje bij beetje komt dat geld beschikbaar als de Grieken doen wat ze hebben afgesproken.'' Als Dijssel deze voorbehouden moet maken dan had hij zich af moeten vragen of hij dit advies aan de Eurotop had moet voorleggen. Ook de Griekse premier kreeg in eigen huis felle kritiek op de gesloten deal. Uit eigen kring klonk de uitspraak over „de nutteloze maatregelen” die de Europese schuldeisers haar land opleggen. „Wat op tafel ligt, is zo deprimerend en het geen oplossing biedt voor de mensen of voor het land”, schreef de onderminister van Financiën, Nadia Valavani, aan premier Alexis Tsipras over de economische koers die de regering zou moeten volgen. Valavani is daarna afgetreden. Ook de secretaris-generaal van het ministerie van Financiën, Manos Manousakis, is opgestapt. Tsipras, zelf, ziet het overigens ook niet zitten, maar hij stelde geen andere keuze te hebben, dan de maatregelen uit te voeren om Griekenland binnen de eurozone te houden en om straks over kwijtschelding van schulden verder te praten. Tsipras stelde dat de deal is opgedrongen door grote Europese landen (Frankrijk en Duitsland). Zij waren volgens hem vooral wraakzuchtig vanwege het Griekse referendum van een week eerder. Ook Varoufakis is fel tegen het akkoord. Hij verwijt de regering Tsipras het referendum van 5 juli te hebben genegeerd door enorme concessies te doen in plaats van voet bij stuk te houden.

Nadat het Griekse parlement alle opgelegde wetswijzigingen heeft goedgekeurd, laat Dijssel weten dat een akkoord over het overbruggingskrediet waarmee Griekenland zijn acute financiële problemen kan oplossen nog even op zich laat wachten. De onderhandelingen daarover moeten nog aanvangen. Aan alle opties die op tafel liggen voor het overbruggingskrediet zitten nog haken en ogen, aldus Dijssel. Uit de laatste berekeningen blijkt dat Griekenland voor 20 juli al €7 mrd nodig heeft. De noodzaak van het overbruggingskrediet is duidelijk, aangezien een wanbetaling bij de ECB alsnog tot de ondergang van de Griekse financiële sector kan leiden. De manier waarop de benodigde middelen moeten worden verstrekt is echter nog onduidelijk. De Britse minister van Financiën George Osborne liet dinsdag al weten niets te zien in het plan om het overbruggingskrediet te financieren uit de noodpot van de Europese Commissie (het EFSM). Volgens de Britse regering is beloofd dat die pot, waaraan de Britten ook bijdragen, nooit wordt gebruikt om eurolanden met financiële problemen bij te staan. Volgens de Finse minister Alexander Stubb liggen er zes varianten op tafel. Zijn Oostenrijkse collega Hans Jörg Schelling zei dat er een combinatie van meerdere opties nodig is om aan het benodigde bedrag te komen. De EC heeft laten weten dat de Grieken €7 mrd hebben gekregen om de actute schulden te kunnen voldoen. De banken gaan dinsdag weer open met beperkte middelen.

Een heel ander (binnenlands) onderwerp. Honderdduizenden mensen dreigen een veel lagere WW-uitkering te krijgen, omdat de berekening van het gemiddelde dagloon per 1 juli is gewijzigd. De uitkering kan soms wel met de helft dalen. Tot 1 juli 2015 werd de WW-uitkering berekend door het jaarsalaris van vóór de uitkering te delen door de dagen die iemand gewerkt had in dat jaar (de 'reële werkdagen'). Maar sinds 1 juli wordt de WW-uitkering door het jaarsalaris te delen door het totale aantal werkdagen in één jaar (de 'fictieve werkdagen'). Dat zijn gemiddeld 261 dagen per jaar. Mensen die minder dagen gewerkt hebben, krijgen dus een lagere uitkering. Vooral starters en herintreders zullen de gevolgen van de nieuwe berekening merken. Iemand die bijvoorbeeld het eerste deel van het jaar nog studeerde en daarna zes maanden tijdelijk werk had, gaat erop achteruit. Om de hoogte van de WW-uitkering te bepalen, wordt het laatstverdiende loon van zo iemand nu namelijk gedeeld door het aantal werkdagen van een heel jaar (261 dagen), ook al heeft hij maar een half jaar gewerkt. Volgens Maurice Limmen van het CNV worden uitzendkrachten, herintreders en starters het meest geraakt. ''Jonge mensen die een half jaar hebben gewerkt en daarna op straat komen te staan, krijgen maar een halve WW." Hij is het niet eens met de nieuwe manier van berekenen. De nieuwe wet is bedoeld om mensen sneller aan het werk te krijgen, maar met een simpel rekensommetje kom je tot de conclusie dat je flink inlevert. Bijna niemand die in de WW zit, weet dat dit er aan zit te komen. Dit gaat veel ellende opleveren”, aldus Limmen. Een woordvoerder van het UWV erkent dat de WW voor bepaalde gevallen lager kan uitvallen. „Dat zijn de consequenties van de nieuwe wet- en regelgeving.” Een andere wijziging in het regeringsbeleid gaat over de salarisverhoging van de ambtenaren van in totaal 5,05% in de jaren 2015 en 2016. Het is een 'sigaar uit eigen doos'. Het kabinet valt doelbewust de ambtenarenpensioenen aan en brengt zo de oudedagvoorziening van bijna drie miljoen Nederlanders in gevaar. Daarvoor waarschuwde deze week FNV-voorzitter Ton Heerts. De vakbond ligt op ramkoers met het kabinet vanwege het voorlopige cao-akkoord voor ambtenaren. „Dit is gewoon een goedkope truc van Rutte.” Het kabinet wil de lonen voor ambtenaren verhogen, maar financiert dat door minder pensioenpremie af te dragen aan het pensioenfonds ABP. Heerts sluit harde acties niet uit. Ook uit een andere hoek worden de pensioenen aangevallen. De Nederlandsche Bank (DNB) gaat de rekenrente aanpassen, die pensioenfondsen gebruiken voor de waardering van toekomstige verplichtingen. De pensioenpremie kan hierdoor stijgen. De nieuwe methode zorgt voor een lagere dekkingsgraad bij pensioenfondsen. Pensioenfondsen mogen voor verplichtingen die meer dan 20 jaar in de toekomst liggen, nu rekenen met een vaste rente van 4,2%. De nieuwe methodiek sluit meer bij marktverwachtingen aan en leidt tot een lagere rente voor die langjarige verplichtingen. Op dit moment is dat 3,3%. Dat betekent dat pensioenfondsen hun buffers verder zullen moeten verhogen. DNB verwacht niet dat dit zal leiden tot nieuwe kortingen op pensioenen. De nieuwe methode kan echter wel leiden tot hogere pensioenpremies en de indexering van pensioenuitkeringen. De gevolgen van de nieuwe rekenrente zullen per pensioenfonds verschillen. Mogelijk zullen er enkele fondsen hierdoor onder de vereiste dekkingsgraad van 105% uitkomen en een herstelplan in moeten dienen. Als gevolg van deze beleidswijziging zal de dekkingsgraad op korte termijn met 3% dalen en in 2020 mogelijk zelfs met 15%, stelt de Pensioenfederatie. Door deze aanpassing van de zogeheten 'ultimate forward rate' (ufr) moet de gebruikte rekenrente een meer realistisch beeld geven ten opzichte van de marktrente. Op die manier kan volgens DNB worden voorkomen dat er te veel pensioen wordt uitgekeerd, terwijl er te weinig premies worden geïnd. De ingreep van DNB is noodzakelijk vanwege het lage rentebeleid van de ECB.

Er is veel te weinig aandacht en hulp voor een zeer grote groep kwetsbare jongeren. Zo’n 100.000 jongeren zijn niet in beeld bij de gemeenten en krijgen daardoor geen financiële hulp of andere begeleiding. Dit concludeert de Inspectie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid in het onlangs verschenen rapport Buitenspel. Gemeenten hebben sinds de decentralisaties veel meer zorgtaken gekregen. Volgens de Participatiewet zijn gemeenten verantwoordelijk voor werkloze jongeren. Onderzoekers van de Inspectie van Sociale Zaken zijn kritisch op gemeenten: "Er zijn jongeren die verstoken blijven van inkomenssteun, en van de zo broodnodige reïntegratie-ondersteuning. Ze verdwijnen van de radar van de Sociale Dienst van de gemeente. Al met al verdienen werkloze jongeren, zeker de kwetsbaren onder hen, beter." In het rapport concludeert de Inspectie SZW dat 70% van de gemeenten geen zicht heeft op deze kwetsbare jongeren. Een kwart van die gemeenten vindt het niet hun taak om de jongeren in beeld te brengen. Toch zijn gemeenten verplicht om jongeren zonder startkwalificatie tot 23 jaar te volgen. Kees van Anken, voorzitter Zwerfjongeren Nederland: "Het is een primaire taak van de gemeentelijke overheden om deze groep in beeld te houden. Maar het vraagt bestuurlijke lef, je moet hier en daar wat regels aan de kant zetten." Bij de gemeenten zijn de klantmanagers verantwoordelijk voor de begeleiding van de jongeren. Hun eerste taak is om zoveel mogelijk jongeren een diploma te laten behalen. Jasmijn Lee Sack Fong is voorzitter van de vereniging van klantmanagers. Ze erkent dat jongeren buiten beeld kunnen raken. Lee Sack Fong: "Het risico is dat als iemand zich niet wil houden aan een scholingsplicht, dat hij of zij geen uitkering krijgt of we beëindigen de uitkering. Dan kan zo’n jongere ook buiten beeld raken." Er is een groot gebrek aan inzet en aan menskracht om voldoende aandacht aan deze, tussen de wal en het schip vallende, jongeren te geven. Gemeenten hebben ook geen financiële prikkel om kwetsbare jongeren, die geen recht hebben op een uitkering, te begeleiden. Deze jongeren kosten een gemeente alleen maar geld om ze te helpen, zonder dat je daarmee een uitkering kan uitsparen, legt Jasmijn Lee Sack Fong uit. "Dat zijn best lastige keuzes. Met de decentralisaties moeten gemeenten hun budget opnieuw inrichten. De keuzes worden natuurlijk door politiek, managers en beleidsmedewerkers gemaakt." De klantmanagers zien de gevolgen. Lee Sack Fong: "Dat betekent wel dat je voor een doelgroep soms wat minder doet dan je zou willen in eerste instantie. Dat heeft met keuzes te maken." Volgens Kees van Anken, voorzitter van Zwerfjongeren Nederland is er te weinig kennis bij gemeenten om deze groep goed te helpen. Met grote gevolgen: jongeren raken zelfs dakloos. "We krijgen steeds meer signalen dat bij de opvang veel jongeren zich melden. We hebben het over de basale opvang, de nachtopvang bijvoorbeeld. Die jongeren zijn dus zonder vaste woon- of verblijfplaats, ze hebben geen enkele plek meer", zegt Kees van Anken. Het rapport van de Inspectie SZW laat zien dat het om 100.000 jongeren gaat. Een veel grotere groep dan gedacht. De kansen van jongeren op de arbeidsmarkt verbeteren wanneer sociale diensten samenwerken met onderwijs, welzijns- en zorginstellingen. De Inspectie van Sociale Zaken heeft ontdekt dat er nog niet of nauwelijks wordt samengewerkt. Toch ligt daar de oplossing, zegt Zwerfjongeren Nederland. Er moet een lange termijnvisie worden ontwikkeld. Kees van Anken: "Anders ontstaat een verloren generatie. In de werkloosheidscijfers zitten nu al dubbel zoveel jongeren. Als we deze jongeren perspectief willen geven, een toekomst in de samenleving, moeten we investeren." De kansen van jongeren op de arbeidsmarkt verbeteren wanneer sociale diensten samenwerken met onderwijs, welzijn- en zorginstellingen. De Inspectie van Sociale Zaken heeft ontdekt dat er nog niet of nauwelijks wordt samengewerkt. Toch ligt daar de oplossing, zegt Zwerfjongeren Nederland. Er moet een lange termijnvisie worden ontwikkeld. Kees van Anken: "Anders ontstaat een verloren generatie. In de werkloosheidscijfers zitten nu al dubbel zoveel jongeren. Als we deze jongeren perspectief willen geven, een toekomst in de samenleving, moeten we investeren." D66 en GroenLinks vinden dat staatssecretarissen Klijnsma en Van Rijn niet mogen wegkijken voor de problemen rondom deze jongeren. De PvdA pleit voor het vroeg in beeld brengen van jongeren, maatwerk en een integrale aanpak. De VVD houdt vast aan de verplichte zoekperiode van vier weken. Daarna kunnen de jongeren opnieuw aankloppen bij de gemeente. Staatssecretaris Klijnsma laat weten dat het CBS bezig is deze groep jongeren voor de gemeenten in kaart te brengen. VNG en de staatssecretaris zullen na de zomer concrete afspraken maken over gerichte acties. (bron: NOS)

Drank, seks en drugs waren op Wall Street belangrijk, maar bijzaak. Zakenbankiers vermaakten zich tot ver in de crisistijd vooral met in hun ogen 'domme' klanten die aan alle kanten werden afgezet. Vervalste mails, nep-orders van 'klanten' om collega's af te troeven, nagebootste gesprekken met klanten om andere banken af te troeven, tientallen pizza's besteld uit naam van concurrerende dealmakers en het 'afblazen' van miljoenengesprekken bij concurrenten. Alles gebeurde voor de deal en de bonus, aldus de bankier John Lefevre. Als je baas rookt, ga roken. Als je baas liegt en bedriegt, doe hetzelfde. ,,That's how you get promoted on Wall Street", stelt Lefevre in zijn net verschenen boek "Straight to Hell". Hij is de man achter het tijdelijk legendarische Twitter-account @GSElevator, en bood daar een doorsnee aan van wat de jonge bankier 'in de lift' van een grote zakenbank opving. Zijn account telde 719.000 volgers. Iedereen kreeg een kijkje in onversneden bankenbranie: seksistisch, arrogant, neerbuigend en zeer grappig maar ook puntig geformuleerd bankiersleed in 140 tekens. Het boek toont vooral de enorme minachting bij zakenbankiers op Wall Street voor klanten, concurrenten en collega's. De jonge garde liet zich echter inspireren door de top. De grote zakenbanken werden na de val van Lehman Brothers met $700 miljard belastinggeld gered. Lloyd Blankfein, topman van Goldman Sachs, zei dat hij niemand had belazerd. Hij deed slechts "God's work". Na die uitspraak begon Citigroup-bankier Lefevre @GSElevator op Twitter. Lefevre noemt het fout alleen naar de Blankfeins te wijzen. De jonge bankiers werden niet gevormd op Wall Street, hun gedrag was al gekweekt op Amerikaanse universiteiten en de Ivy Leage-sportcompetitie, stelt hij. Lefevre verloor in februari vorig jaar zijn miljoenencontract voor dit verhaal bij uitgever Simon & Schuster toen bleek dat hij nooit bij Goldman Sachs had gewerkt. Atlantic Monthly Press gaf dat miljoenencontract wel. Pittig spitwerk, maar nuttig is het boek van Victor MacRae over rente, derivaten en bedrijven die erdoor in de problemen zijn gekomen. Tegen banken lopen momenteel verscheidene claims van vooral mkb-bedrijven die complexe rentederivaten kochten. De banken beloofden met renteswaps de variabele rente op leningen vast te zetten. De rente bleek later lang niet zo vast te zijn als de bank deed voorkomen. Bedrijven kregen opeens veel hogere maandlasten. De verkopende banken krijgen het daarin nog hard te verduren, stelt MacRae, maar ondernemers zelf moeten ook in de spiegel kijken. MacRae ziet dat veel ondernemers leningen of andere financiële producten binnenhalen, zonder rente en vooral de consequenties door de jaren heen goed te begrijpen. Het is niet allemaal theorie bij MacRae. De financieel specialist geeft op basis van dit 'Mastering Interest Rate Risk Strategy' lezingen aan banken, bedrijven en overheden van wat hij zelf succesvol in de praktijk heeft gebracht. En vooral hoe bedrijven zich tegen het renterisico kunnen wapenen. Een derde boek is dat van Ashlee Vance, technologieredacteur bij Bloomberg , hij schreef een biografie over de oprichter van Tesla, de 43-jarige Musk met een geschat vermogen van $13,1 mrd. In de biografie komt Musk naar voren als hyperintelligent, met een gebrek aan geduld voor details. De in Zuid-Afrika geboren Musk heeft de werklust van Steve Jobs en ziet zich als de man die eigenhandig moet voorkomen dat de mensheid en bedrijven zoals met name Google de ondergang van de wereld versnellen. De ontwerper-ondernemer, zoon van een engineer en fotomodel annex diëtiste, wordt gezien als de grootste vernieuwer sinds Jobs bij Apple, en industriëlen Henry Ford en John Rockefeller. Drie huwelijken verder, waaruit vijf kinderen voortkwamen, schuwt hij echter ook het wilde leven niet, met grote feesten in kastelen. Zijn eerste startup werd voor $22 mln gekocht door pc-maker Compaq, later was hij betrokken bij online betaaldienst PayPal, dat hij verkocht, aan Ebay. Daaraan verdiende hij $250 mln en begon Tesla, de batterijauto. Onlangs presenteerde hij zijn batterij voor thuis, die iedere consument met zonnecellen op zijn dak kan opladen. Elon Musk blijkt in de biografie allesbehalve de baby face-topman met visionaire blik en ambities om de mensheid te redden. De zeer temperamentvolle ontdekker-ondernemer schrikt zijn omgeving soms af met woedeaanvallen of zet zijn gesprekspartners spreekwoordelijk 'op ijs'. Het is tot nu toe de meest uitgebreide biografie, waaraan Musk meewerkte zonder dat hij eindcontrole kreeg, aldus biograaf Vance.

Al eerder heb ik de positie van Angela Merkel in relatie gebracht met 'das Vierte Reich'. Een paar weken geleden deed der Spiegel online dat ook. Er is een geheim rapport, dat in 2011 is vrijgegeven door de Britse Nationale Archieven. Dailymail.co.uk schreef daar eerder over. <citaat>Op 10 augustus 1944 vond in het Maison Rouge Hotel in het Franse Straatsburg een geheime ontmoeting plaats. Nazi-functionarissen gaven een elitegroep Duitse industriëlen opdracht om zich voor te bereiden op een ‘krachtig Duits rijk’. Met andere woorden: het Vierde Rijk. Na de bijeenkomst werd een rapport aan Britse functionarissen en de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken gestuurd. In het rapport was te lezen hoe de industriëlen de Duitse economie opnieuw zouden moeten opbouwen door de nazipartij te helpen geld door Zwitserland te sluizen. De functionarissen zouden een geheim netwerk van buitenlandse bedrijven gaan oprichten. Men zou wachten tot de tijd rijp was om vervolgens Duitsland weer over te nemen. Van de industriëlen waren vertegenwoordigers van Volkswagen, Krupp en Messerschmitt aanwezig. Ook schoven functionarissen van de Duitse marine en het ministerie van Bewapening aan. De aanwezigen besloten dat het Vierde Rijk geen militair rijk, maar een economisch rijk moest gaan worden en daarnaast niet alleen om Duitsland moest draaien. Nazi-Duitsland verplaatste vervolgens grote hoeveelheden kapitaal naar de neutrale landen. Duitse bedrijven begonnen in het buitenland een geheim netwerk te vormen. De Duitse economie herstelde na 1945 opzienbarend snel. Het Derde Rijk was in militair opzicht verslagen, maar de machtige bankiers, industriëlen en ambtenaren in nazi-Duitsland, herboren als democraten, begonnen in Europa al snel een economische en politieke integratie na te streven. Het is goed mogelijk dat het Vierde Rijk, zoals voorzien door de nazi-industriëlen, in ieder geval ten dele is gerealiseerd. Het rapport na de geheime ontmoeting was opgesteld door een Franse spion. De bijeenkomst werd geleid door SS-Obergruppenführer Dr. Scheid. Hij bekleedde een hoge positie binnen de SS. Overigens was Jozias van Waldeck-Pyrmont, volle neef van de Nederlandse koningin Wilhelmina, eveneens Obergruppenführer binnen de SS. Scheid gaf de industriëlen opdracht contact te leggen met buitenlandse firma’s. Ze moesten na de oorlog grote sommen geld gaan lenen van andere landen. Slechts enkele industriëlen werden uitgenodigd voor een tweede besloten vergadering, die werd voorgezeten door Dr. Bosse van het ministerie van Bewapening. Daar werden geheimen gedeeld met de elite van de elite. Bosse had een stappenplan ontwikkeld voor de implementatie van het Vierde Rijk. Eerst zouden de corporaties de nazipartij, die op de achtergrond verder zou gaan, moeten financieren. Daarna zou de overheid grote sommen geld moeten geven aan Duitse industriëlen. Vervolgens zouden Duitse bedrijven een geheim netwerk vormen van buitenlandse dochterondernemingen die zogenaamd militair onderzoek zouden doen. Het geld zou via twee banken in Zürich worden doorgesluisd naar de buitenlandse netwerken. De nazi’s stuurden al jaren geld naar de neutrale landen. De oorlog bleek voor Duitsland uiteindelijk zeer winstgevend te zijn geweest. In 1951 werd de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS), de voorloper van de Europese Unie, opgericht. De EGSK was de eerste supranationale organisatie en daarmee begon de erosie van nationale soevereiniteit, een proces dat tot op de dag van vandaag doorgaat. Maar voordat de nazi’s een gemeenschappelijke markt konden opzetten moest amnestie worden verleend aan alle nazi-industriëlen en moesten de nazi-bankiers en -functionarissen weer in de samenleving integreren. In 1957 werd door de Amerikaanse Hoge Commissaris voor Duitsland John J. McCloy een generaal pardon ingesteld voor industriëlen die waren veroordeeld wegens oorlogsmisdaden. De twee machtigste nazi-industriëlen, Alfried Krupp van Krupp Industries en Friedrich Flick van Daimler-Benz, werden na drie jaar gevangenisstraf vrijgelaten. Krupp en Flick speelden een centrale rol in de economie in nazi-Duitsland. Krupp werd al snel één van de grootste industriëlen van Europa. Flick bouwde na de oorlog ook een groot imperium op. “Veel grootindustriëlen die nauw betrokken waren bij het naziregime gebruikten Europa als dekmantel om na de overwinning op Hitler de Duitse politieke geest na te streven,” zei historicus Dr. Michael Pinto-Duschinsky. “De belangrijkste figuren uit de nazi-tijd waren de grondleggers van de Europese Unie.” Veel grote namen zoals BMW, Siemens en Volkswagen, die onder meer Duitse munitie en de V1-raket vervaardigden, waren niet vies van slaven- en dwangarbeid. Hermann Abs, een machtige bankier uit de tijd van het Derde Rijk, werd in 1937 benoemd tot bestuurslid van Deutsche Bank. Hij zat als vertegenwoordiger van Deutsche Bank ook in de raad van toezicht van I.G. Farben, in de nazi-tijd één van de machtigste bedrijven. In de jaren twintig ontstond de chemiereus door een fusie van onder meer BASF, Bayer en Hoechst. Dit bedrijf was zo nauw verbonden met de SS dat het in Auschwitz over een eigen slavenkamp beschikte: Auschwitz III.

Na de oorlog werden 24 bestuursleden van I.G. Farben aangeklaagd wegens oorlogsmisdaden. Slechts de helft van hen moest daadwerkelijk de gevangenis in. Na acht jaar stonden ze allemaal weer op vrije voeten. Zoals in het rapport vermeld stond vormde zich inderdaad weer een krachtig Duits rijk, een rijk dat de basis vormt van de hedendaagse Europese Unie. Abs kreeg de leiding over het Marshallplan, een omvangrijk hulpplan voor de wederopbouw van de door oorlog getroffen landen in Europa. In 1948 overzag hij in feite het Duitse economische herstel. Toen Konrad Adenauer, de eerste bondskanselier van West-Duitsland, in 1949 aantrad was Abs zijn belangrijkste financieel adviseur. Achter de schermen bleef hij werkzaam voor Deutsche Bank, de bank die tijdens de oorlog groot was geworden door slavenarbeid in bezette gebieden. In 1957 ondertekenden de zes leden van het EGSK het Verdrag van Rome, het verdrag ter oprichting van de Europese Economische Gemeenschap (EEG). Het verdrag maakte de weg vrij voor andere machtige supranationale instituties waaronder het Europees Parlement en de Europese Commissie. Tijdens de oorlog werd Ludwig Erhard gefinancierd door I.G. Farben. Na de oorlog benoemde Adenauer hem tot minister van Economische Zaken. In 1963 volgde Erhard hem zelfs op als bondskanselier. Officieel is er nu vrede en stabiliteit in Europa. Duitsland is een democratie, waar weer een joodse gemeenschap woonachtig is. Het is echter niets meer dan uiterlijke schijn. “Over 50 jaar denkt niemand nog aan natiestaten,” zei minister van propaganda in nazi-Duitsland Joseph Goebbels eens. De natiestaat bestaat nog wel, maar het streven richting een Europese federale staat is onlosmakelijk verbonden met de plannen van de SS en de Duitse industriëlen om een Vierde Rijk, een economisch in plaats van een militair imperium, op te bouwen. Eind vorig jaar werd de huidige Duitse bondskanselier Angela Merkel in Portugal onthaald door betogers die spandoeken droegen met teksten als ‘Hitler go home!’ Veel Portugezen zien Merkel als een ijzeren dame die een keihard bezuinigingsbeleid oplegt. De vakbonden zien de Portugese premier Pedro Passos Coelho als een soort lakei van Merkel. </citaat>En hoe denken de Grieken daarover? Ik herken wel een aantal feiten. Ik sluit niets uit, maar we zijn wel 70 jaar verder. Konrad Adenauer heeft voor de Bondsrepubliek bij het Verdrag van Londen in 1953 voor een deel ‘uitstel’ van schuldaflossing gekregen, voor de veroorzaakte oorlogsschade, tot Sint Juttemis ter waarde van toen 465 miljard Reichsmark en Deutschmark. St Juttemis is een niet bestaande heilige in de RK kerk en dat betekent dus tot 'nooit'. Het bezette westelijk deel van Duitsland profiteerde fors van de naoorlogse Marshallhulp en van de invoering van de nieuwe Deutschmark in 1948. Een anno 2014 moeilijk om te rekenen bedrag, maar in elk geval een cadeautje van ongeveer drie keer het nationaal product van de Bondsrepubliek uit 1950. De Frans-Duitse as is ter ziele gegaan. De euro verkeert in zwaar weer, Merkel is weerbarstig en een federaal Europa komt maar niet van de grond.

Barclays Bank gaat in de komende 2 jaar 30.000 van de 132.000 werknemers ontslaan. Een forse ingreep!

Slotstand indices 17 juli 2015; week 29: AEX 500,43; BEL 20 3.834,35; CAC 5.124,39; DAX 30 11.673,42; FTSE 100 6.775,08; SMI 9.446,17; RTS (Rusland) 912,44; DJIA 18.086,45; NY-Nasdaq 100 4.661,597; Nikkei 20.650,92; Hang Sen 25417,71865,23All Ords 5865,23; €/$ 1,083; goud $1.133,30; dat is €33.623,54 per kg, 3 maands Euribor -0,019% (1 weeks -0,133%, 1 mnds -0,072%), 10 jarig Nederlandse Staat 0,956%, 10 jaar VS 2,345%. Een liter diesel hier aan de pomp €1,239, aan de A9 1,229.

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch met de tags , , , . Bookmark de permalink.