UPDATE17042012/5000 man weg bij Credit Suisse?

Wouter Bos scheen begin oktober 2008, tijdens de onderhandelingen met Belgische onderhandelaars over de Fortis-deal, niet te hebben beseft dat het losknippen van het Nederlandse en Belgische deel van Fortis Nederland nog miljarden extra zou kosten. "Bos wist eigenlijk niet waarover het ging", zeggen de Belgische onderhandelaars in de Morgen, een Vlaamse ochtendkrant. Het FD schrijft daarover 'ze zijn het over het algemeen eens met het harde oordeel van de parlementaire enquêtecommissie De Wit. Die zei dat de Nederlandse autoriteiten eind 2008 'grote fouten' hebben gemaakt bij de miljardeningrepen rond Fortis/ABN Amro. Een van de onderhandelaars zegt 'Bos koos vanaf het begin de verkeerde strategie. Ik had ook het idee dat hij niet goed wist waar het over ging. Dat is niet zo verwonderlijk. Tot enkele dagen daarvoor was de hele Fortis-crisis waarschijnlijk voor hem een ver-van-mijn-bedshow.' Toen Bos de Nederlandse onderdelen van Fortis kocht, telde de Nederlandse Staat € 16,8 mrd neer. 'We keken nogal op van dat bedrag' aldus een betrokkene. 'We wisten niet dat zo'n grote som geld haalbaar was.' De Belgische onderhandelaars hadden al snel het gevoel dat Nederland geen goede deal had gemaakt. 'Dat Bos enkele uren na het akkoord in Amsterdam verklaarde dat hij de best delen van Fortis in Nederlandse handen had gekregen, daarop konden wij enkel meewarig reageren.' Een andere fout was volgens een onderhandelaar dat Bos 'de Nederlandse belangen van Fortis gewoon wilde doorknippen van de rest, terwijl dat in werkelijkheid zeer moeilijk was. De integratie van de Belgische en Nederlandse delen was immers al vrij ver gevorderd.' Bos geeft geen reactie op de aantijgingen maar betreurt het wel dat de Belgische premier, van toendertijd, Yves Leterme, weigerde te verschijnen voor de commissie de Wit. Ik kan mij daar wel wat bij voorstellen. Stel dat hij tegen de commissie onder ede zou hebben verklaard dat Bos een zwakke tegenstander was tijdens de besprekingen. In ieder geval ondersteunen de Belgische onderhandelaars de harde kritiek die de commissie heeft geuit over Bos. Gerrit Zalm, hij was Minister van Financiën voor Wouter Bos, houdt Bos de hand boven zijn hoofd. Zalm vindt dat Bos er bekaaid vanaf is gekomen in het onderzoek van de commissie-De Wit naar het Financieel Stelsel. Zalm vindt dat Bos het juist goed heeft gedaan. „Ik hoop dat ik hetzelfde zou hebben gedaan”, aldus Zalm over zijn opvolger. Hij noemt het rapport van de commissie waardevol en minutieus. Maar het oordeel over Bos is „onevenredig hard. Eerst was hij politicus van het jaar en nu staat hij voor alles wat er fout is gegaan. Dat is geen evenwichtig beeld. Ik snap zijn ergernis.” Volgens de commissie-De Wit zijn er door de Nederlandse autoriteiten grote fouten gemaakt bij de miljardeningrepen die nodig waren om Fortis/ABN Amro en ING tijdens de financiële crisis van de ondergang te redden. Er is ook kritiek op de steun die de Staat verleende aan het in moeilijkheden verkerende ING op 10 oktober 2008, over de risicovolle Amerikaanse Alt-A hypotheken portefeuille, van €10 mrd. Zowel ING als DNB waren daartegen. Op 26 januari 2009 moest de Staat opnieuw bijplempen bij ING met een 80% garantie op de zwakke hypotheken-portefeuille in de VS ter waarde van €27,7 mrd. In september 2009 bleek dat de Europese Commissie de transactie als (verboden) staatssteun beschouwde daar ING, volgens de EC, niet genoeg betaalde voor deze garantie. Bos ging volgens de commissie de fout in door de Tweede Kamer niet tijdig en volledig te informeren. Bos reageerde op de kritiek dat er „weinig tijd was, te weinig informatie, weinig voorbeelden, weinig alternatieven, maar we moesten beslissen”. De Wit stelde dat Bos wel daadkrachtig heeft opgetreden. Dat is volgens Zalm echter niet altijd een compliment. Mijn werkelijkheid is, geuit direct nadat de Fortis-deal was gesloten, dat Bos niet competent was de onderhandelingen met de Belgen te leiden. Het dossier was voor hem en zijn gevolg te complex om in de betrekkelijk korte tijd, van 36 uur, die ter beschikking stond, de voors en tegens te wegen. Als je een systeembank wilt kopen dan moet je weten welke informatie je wilt hebben. De Belgen voelden al snel aan dat Bos die niet had en hebben daarvan gebruik gemaakt. Overigens heb ik ook twijfels of Zalm het er beter vanaf had gebracht. Toen, 3,5 jaar geleden, en nu nog steeds voert Bos aan dat hij de transactie heeft gedaan om de financiële stabiliteit van Nederland en België te redden. Als er voor 5 oktober 2008 Fortis niet gered was, was de kans groot geweest dat de financiële markten op maandag 6 oktober hard hadden toegeslagen met een faillissement als gevolg. Bos wilde dat onder alle omstandigheden voorkomen. Die aanname is nooit kritisch getoetst. Ja, ik weet dat er nu lezers zijn die twijfels gaan uiten over mijn gezonde verstand. Zeggen dat ik gek ben. Het zij zo. Ik heb het afgelopen weekend een ingezonden brief gestuurd over dit onderwerp waarin ik de beweegredenen neerleg over de vraag of de oudere generaties de jongere in de weg zitten?

Alvorens op de gestelde vraag een antwoord te geven zal ik een schets geven in welke positie de oudere en de jongere generaties zich bevinden. Ik ga daarvoor terug naar de lange golf theorie van de Russische econoom Kondratieff. Hij herkende een lange economische golfbeweging van ca 80 jaar, die hij onderverdeelde in 4 compartimenten, die hij noemde: lente, zomer, herfst en winter. Ieder compartiment bestrijkt een tijdvak van gemiddeld 15 jaar. Een compartiment wordt afgesloten met een opschoning, een schoonmaak, in de vorm van een, meestal milde, recessie, die tot doel heeft de doelstellingen te actualiseren en de neuzen weer dezelfde richting uit te krijgen. De lente staat voor een groene aanpak, een nieuwe generatie, nieuwe uitdagingen; in de zomer wordt de inrichting van de economie verbeterd, de doelstellingen worden uitgebreid, het klimaat voelt warm en vertrouwd aan; de herfst is een periode waarin investeringen kunnen worden gecasht, een periode waarin bonussen te verdienen zijn en de winter is van het grote graaien, het einde van de lange golf komt in zicht gevolgd door een grote schoonmaak waarin alle overtollige ballast moet worden opgeruimd. De recessie die hiermede gepaard gaat is nooit mild, eerder diep en kan tot een depressie uitgroeien. In de praktijk van dit moment betekent dat dat de babyboom-generatie alle verworven rechten en privileges moet inleveren zodanig dat de nieuwe generatie met een schone lei van start kan gaan met de nieuwe economische lente. Dat betekent nogal wat. De vorige lange economische golf heeft er 20 jaar over gedaan voordat de nieuwe golf van start kon gaan. Eind oktober 1929 zette zich een crash in, gevolgd door de Grootte Depressie van de 30er jaren, daarna begon de 2e Wereldoorlog, die 5 jaar duurde en vervolgens was er nog 4 jaar nodig voor het opruimen van de puinhopen. Daardoor kon de nieuwe lange golf in 1949, dank zij de Marshallhulp van de Amerikanen, aan de lente beginnen. De jongeren van toen begonnen met lege handen en een schop. De oorlog was geeindigd in een totaal ontwricht Europa, dat in puin lag, maar met een sterk gevoel voor solidariteit, de belangrijkste bouwsteen voor de wederopbouw. Als ik kijk naar de situatie van vandaag de dag dan moet er nog een grondige opruiming van start gaan. Er liggen nog tal van dossiers waar zware hervormingen in moeten worden doorgevoerd. Feiten: ontslagrecht, arbeidszaken, pensioenleeftijd, afvloeiingsregelingen, vertrekpremies, bonussen, zekerheid pensioenuitkeringen, sociale zekerheid, flex-contracten, hypotheekrenteaftrek , de zorg, de vastgoedcrisis, de woningmarkt, sociale huurhuizen, koopwoningenmarkt, hergebruik leegstaande kantoorpanden, sociale functie van de woningbouwcorporaties, de euro- en overheidsschuldencrisis en een herformulering van de functies van het bankwezen, allemaal zaken die nodig zijn voor de toekomst van Nederland. Kortom er moet een visie op de toekomst van Nederland, van Europa en van Nederland in de Europese Unie komen. Het zijn, zeker alles bijeen, zware hervormingen die moeten gaan plaatsvinden, maar waarvoor geen/onvoldoend draagvlak bestaat in de samenleving. Niet voor niets staan de PVV en de SP hoog in de peilingen. Mensen willen op oudere leeftijd geen veranderingen en zeker geen achteruitgang in welvaart e/o welzijn. Maar al die nodige veranderingen bijeen, vallen nog in het niet als de financiële stabiliteit niet langer te handhaven is. In mijn ogen is dat een groot, levensgroot probleem. Het kapitalistische systeem heeft gigantische hoeveelheden geld in de markt gepompt om toch vooral maar de economische groei in stand te houden. Zoveel geld dat de centrale banken in de VS, de FED, en in de Europese Unie, de ECB, geld uitlenen aan banken voor een rente van rond de 1% per jaar. Duitsland en Nederland hebben in de laatste maanden kort (= 3 maands) geld geleend met een negatieve rente. Er is zo verschrikkelijk veel geld beschikbaar dat beleggers ons geld willen lenen en daarvoor rente willen toebetalen. Belachelijk, maar waar. Waartoe dat gaat leiden is mogelijk vergelijkbaar met de puinhopen na de WOII in 1945. En al dat werk moet eerst gebeuren voordat een nieuwe generatie van start kan gaan. En met 'eerst' bedoel ik niet over 5, 10, 20 of 30 jaar, maar in de komende jaren. De babyboomers moeten niet de illusie hebben dat zij de lusten kunnen behouden tot hun dood en dat de jongeren de lasten en schulden voor hun rekening zullen nemen. Dat is geen realistische aanname. Als wij ervoor kiezen solidariteit in de samenleving overeind te houden, dan zal de oudere generatie dat aan de jongeren moeten aanreiken. Dat is de enige manier om te voorkomen dat het neo-liberale denken wordt voortgezet. Bij iedere wisseling van de wacht ontstaan conflicten tussen generaties. Dat is niet abnormaal, iedere nieuwe generatie wil het op hun manier doen. En ook die generatie gaat dezelfde fouten maken als waarvan de ouderen hebben geleerd. Wellicht keert discipline terug in de samenleving en wordt alles weer rechtsgericht neergezet. Wie zal het zeggen.

Na 60 jaar op van Bommel schoenen te hebben gelopen ben ik, je moet met je tijd meegaan, overgestapt op ecco's.

Ik kom nog even terug op de stelling van de commissie dat 'Nederland een hoge prijs heeft betaald voor de uitkoop van ABN/Amro, Fortis Nederland en de ASR'. Bos betaalde €16,8 mrd. Als wij, op basis van waarheidsvinding, achteraf de waarde opnieuw berekenen, en de adviezen van Lazard, de voor €5 mln aangetrokken deskundigen (de knapste koppen die er waren, volgens Bos) terzijde leggen dan kom ik uit op het symbolische bedrag van €1. Ik ga er dan vanuit dat de 'lijken in de kast', achteraf ook ca €16 mrd hebben gekost. Wellink laat maandag weten dat hij Bos zou willen voordragen voor een lintje voor de wijze waarop hij zijn zware job heeft uitgeoefend. De kritiek op het functioneren van Bos tijdens de financiële crisis in 2008 is onterecht. Dat mag Wellink van oordeel zijn maar er is ook harde kritiek te geven op zijn functioneren. Feiten: het Icesave-dossier, de ondergang van de DSB-bank, het subprime/derivaten-dossier en de daarop gevolgde bankencrisis, de instabiliteit van het financiële stelsel, de opsplitsing van ABN/Amro, zijn positie bij de overname van Fortis Nederland, ASR en ABN/Amro en dan niet te vergeten zijn selectieve geheugen tijdens de verhoren van de commissie de Wit. Wellink had er beter aangedaan zich niet in deze parlementaire discussie te mengen met zijn uitspraak: ,,Ik vind dat hij een fantastische job heeft gedaan.'' Wellink gaf toe dat er in 2008 fouten zijn gemaakt bij het bepalen van de prijs die Nederland betaalde bij de nationalisatie van ABN Amro. Hij wees daarbij echter ook naar de Amerikaanse zakenbank Lazard, die de Staat moest adviseren. ,,Zij komen te gemakkelijk weg. Ze kregen 20 jaarsalarissen in een paar dagen tijd. Dan kom je niet weg door te zeggen dat je niet van alles op de hoogte was.'' *Ik deel zijn kritiek op het geleverde werk van de 2 Lazard specialisten. Maar het was wel Bos die deze mensen 'de knapste deskundigen die er zijn' noemde. En hij heeft achteraf, toen ook hem moet zijn gebleken dat hij slecht was geadviseerd tijdens de onderhandelingen in Brussel over de Fortis-deal, Lazard daarop niet aangesproken. En ook de Jager liet het daarbij. Zelfs de Belgen wisten met wie ze vandoen hadden. Die konden rekenen. Bos niet en erger nog zijn staf ook niet. En dan de vraag “waar was Wellink?” Hij zegt nu: er zijn zeker beoordelingsfouten gemaakt door banken en door DNB. ,,Maar dat gebeurde wereldwijd. Dan moet je je afvragen of er niet meer fundamentele dingen aan de hand waren. Nou, Wellink, zeg het dan nu, 3,5 jaar verder, maar wat er fundamenteel nog meer aan de hand was. Hij zegt wel: het is te makkelijk om als commissie te zeggen: de hele wereld zat te slapen, maar wij wisten het beter.'' Deze parlementaire enquêtecommissie zoekt achteraf naar waarheidsvinding. Waar ik me wel aan stoor is dat Bos nog altijd doet, en Wellink en Zalm steunen hem erin, of hij gedaan heeft wat onder de gegeven omstandigheden van hem had mogen worden verwacht. En dat is niet zo!

Ik heb met interesse maandagavond gekeken naar Nieuwsuur waar Twan Huys de vertrekkende bestuursvoorzitter van AkzoNobel, de D66er, Hans Wijers, oud minister van Economische Zaken in Paars1, interviewde. Wijers spreekt over de brief die captains of industry vorig jaar aan de Europese regeringsleiders stuurde dat het één minuut voor 12 was en het dringend nodig was om krachtig beleid te gaan voeren in Europa. Hij betwijfelt nu of de regeringsleiders aan de slag zijn gegaan. Hij zegt nu dat het inmiddels 30 seconden voor 12 is geworden. Daarover maakt hij zich grote zorgen: gebrek aan daadkracht, gebrek aan visie. De ECB heeft met de 2 goedkoop-leningen met een looptijd van 3 jaar ter grootte van >€1.000 mrd, tegen slechts 1% rente 's jaars, tijd gekocht. De euro- en overheidsschulden zijn gebleven wat ze waren en het is maar de vraag of aan een oplossing wordt gewerkt. Aan de oppervlakte is daarover niets zichtbaar. De Europese economieën worden nog niet concurrerender. Over Nederland maakt Wijers zich ongerust over de noodzakelijke hervormingen in de economie, op de arbeidsmarkt, de zorg en de woningmarkt: we staan stil, terwijl op andere plekken in Europa vooruitgang wordt geboekt. Neem Engeland, Polen en Turkije en ook andere landen in Oost-Europa, die stappen vooruitzetten. De economische groei in die landen stoelt op een optimistisch, toekomstgerichtbeleid. Nederland daarentegen is gedeprimeerd, meer naar binnen gericht, korte termijn visie, gebrek aan een lange termijn perspectief. Aan de zes onderhandelaars in het Catshuis adviseert hij te komen een aanpak die positieve energie uitstraalt. Maar hij houdt z'n hart vast dat de voorstellen waarmee de onderhandelaars naar buiten komen tegenvallen. Hij doelt dan onder meer op het ontslagrecht, de pensioenleeftijd, de woningmarkt, de hypotheekrenteaftrek. Zullen de voorstellen waarmee dit kabinet gaat komen goed voor de toekomst van ons land, ook op de langere termijn? Nee, de politiek is veel meer bezig met 'hoe komt mijn partij er bij de volgende verkiezingen beter uit'! Een kabinet dat niet regeert, moet weg, zou ik willen zeggen. Dat de premier geen afstand neemt van het PVV-meldpunt overlast Oost-Europese gastarbeiders wordt in het buitenland onvoorstelbaar genoemd. Het hele interview van 10:48 minuten is te zien op http://nieuwsuur.nl/video/363142-wijers-blikt-terug-op-tien-jaar-akzonobel.html

In het FD las ik een interessante column van Bruno de Haas, die ik graag in Uw aandacht aanbeveel. Hij schrijft over de Amerikaanse econoom Herbert Stein, die uitspraken deed als 'als iets niet eindeloos kan doorgaan, zal het stoppen' en 'niemand hoeft iets te doen om een onhoudbare trend te stuiten, die stuit namelijk zonder actie of ingrijpen van wie dan ook'. De columnist doet dan een uitspraak die mij bijzonder treft: 'soms moet je werkelijk een engelengeduld hebben voordat een onvermijdelijk doemscenario zich manifesteert.' Zes jaar geleden geleden wisten we al dat het Griekse en Spaanse financiële drama eraan kwamen. Lees het allemaal in de column Room 101 – een verwijzing naar de martelkamer op het ministerie van liefde in George Orwell's 1984. Spanje heeft al die jaren een pyramidespel gespeeld. Buitenlandse banken en beleggers trekken zich terug. De ECB springt in het gat. Te laat. Spanje is de weg van Griekenland al ingeslagen. De Europese Raad van Ministers van Financiën laat weten dat de Spaanse regering op de goede weg is en geen financiële steun van Europa nodig heeft.

Nieuwe problemen bij Vestia. Marcel de V. zit vast verdacht van fraude. Daar is bijgekomen Arjan G, een tussenhandelaar in derivaten, die regelde dat de provisie voor hem, die de bank in rekening bracht bij Vestia, het tienvoudige zou bedragen van het gebruikelijke provisietarief. Vervolgens deelde de tussenpersoon de winst met de financieel topman van Vestia. De beide heren worden verdacht van niet -ambtelijke omkoping, witwassen en belastingfraude. In september 2010 had de V. een hypotheekschuld van €788.000 op zijn woonhuis, die nu is afgelost. Er ligt nu een beslag op van het OM van bijna €10 mln, wegens ontvangen steekpenningen. Het geval Vestia staat niet op zichzelf. Hier een overzicht van malversaties bij woningcorporaties:

VESTIA: Financieel topman Marcel de V. is aangehouden op verdenking van fraude. Het OM wil 9,4 miljoen bij hem terughalen. Justitie legt beslag op zijn woning. De FIOD doet onderzoek naar mogelijke omkoping, witwassen en belastingfraude bij woningcorporatie Vestia.

SGBB: De Stichting Gereformeerde Bouwcorporatie voor Bejaarden (SGBB) raakt in problemen door te ambitieuze bouwplannen. Achteraf blijkt dat de directeur veelal zaken zou hebben gedaan met een bevriende zakenpartner. Deze twee en enkele andere verdachten kregen in december celstraffen tot 3 jaar. Het Centraal Fonds Volkshuisvesting stelt zeven oud-commissarissen aansprakelijk, de corporatie doet dat bij de oud-directeur.

WSG: Woningstichting Geertruidenberg (WSG) heeft een claim ingediend tegen een voormalig directeur. Die zou verantwoordelijk zijn voor onverantwoorde aankopen van vastgoedprojecten en gronden. Daardoor zou de corporatie schade hebben geleden.

ROCHDALE: Deze Amsterdamse corporatie ontslaat directeur Hubert Möllenkamp in 2009. Hij zou zichzelf onder meer teveel pensioengeld hebben toegekend. Er loopt een procedure waarin Rochdale 6 miljoen euro van hem eist. Het OM doet onderzoek.

DE KEY: De Key uit Amsterdam ontslaat in 2011 twee directeuren. Zij zouden betrokken zijn bij een dubieuze grondtransactie, waarbij De Key voor 3,2 miljoen euro werd benadeeld. De corporatie eiste miljoenen schadevergoeding, maar is inmiddels tot een schikking gekomen met de oud-topmannen. Het OM doet onderzoek.

SERVATIUS: Deze Maastrichtse corporatie gaat voor tientallen miljoenen euro de mist in omdat zij de bouw van een grote campus bij de Universiteit Maastricht moest stilleggen. De kosten liepen te hoog op. De directeur moest vertrekken en ook de raad van toezicht stapte op. Servatius stelt hen aansprakelijk.

PWS: Deze corporatie uit Rotterdam ontslaat in 2005 zijn directeur en een lid van de raad van toezicht. Zij zouden geld van derden hebben gekregen voor deals die de corporatie sloot. De rechter heeft bepaald dat de oud-directeur 5,4 miljoen euro moet terugbetalen. Tegen de oud-toezichthouder en enkele andere betrokkenen loopt nog een soortgelijke procedure. Justitie doet onderzoek.

Zwitserland is bereid om de namen van alle werknemers en andere partijen die betrokken zijn bij het belasting ontduiken van rijke Amerikanen, bekend te maken. De banken zullen het e-mailverkeer dat gerelateerd is aan de rijke Amerikaanse cliënten overdragen aan de Amerikaanse openbare aanklagers. Dit meldt de Zwitserse krant Tages-Anzeiger. Elf Zwitserse banken, waaronder Credit Suisse en Julius Baer worden door de VS onderzocht omdat ze ervan worden verdacht ondersteuning te verlenen aan burgers van de VS die belasting ontduiken. In een laatste poging om het langlopende conflict tussen de twee landen te beëindigen, heeft de Zwitserse Federale Raad nu besloten namen van de werknemers binnen de Zwitserse banken, externe vermogensbeheerders, advocaten, curatoren en eventuele andere betrokken partijen over te dragen. De klantgegevens worden niet bekend gemaakt, aldus de krant. Amerikaanse autoriteiten vermoeden dat tienduizenden Amerikanen Zwitserse banken hebben gebruikt om hun spaargeld weg te houden van de belastinginspecteurs. Zwitserland probeert het onderzoek van de VS zo spoedig mogelijk te stoppen in ruil voor de betaling van een fikse boete en de overdracht van de namen van duizenden Amerikaanse bankklanten. Op die manier is Zwitserland ook op zoek naar een manier om de rest van haar ongeveer 300 banken in de VS te beschermen tegen de aanklacht.

De onrust over de financiële toekomst van Spanje is niet verder verslechterd. Beleggers zijn er niet gerust op dat de Spaanse staatsschuld houdbaar blijft bij de aanhoudende economische krimp in het land. De rente op Spaanse staatsleningen steeg tot het hoogste niveau sinds eind november vorig jaar. Het rendement op 10-jarige Spaanse obligaties ligt rond de 6%. Minister Luis de Guindos (Economische Zaken) gaf in de Spaanse krant El País aan dat de Spaanse economie in het eerste kwartaal even hard achteruit is gegaan als in het vierde kwartaal van vorig jaar. In The Wall Street Journal gaf De Guindos aan dat de staatsschuld van Spanje dit jaar oploopt tot 78% van het bbp. Vorig jaar bedroeg de schuld 68%. Daarmee komt de schuld nog altijd niet boven het Europees gemiddelde. Het plafond dat de Europese Unie hanteert (60 procent) raakt door de krimpende economie echter steeds verder uit beeld.

De Europese schuldencrisis en een sterke stijging van de olieprijs kunnen het voorzichtige herstel van de wereldeconomie breken. Dit jaar wordt een jaar van absolute stilstand voor Europa, de VS zullen 1,4% groeien. Volgend jaar wordt wat beter, maar de afbouw van schulden van overheden, banken en particulieren zal nog jaren voor een matige groei zorgen. Dat stelt het Internationaal Monetair Fonds (IMF) in de zojuist gepubliceerde World Economic Outlook, het halfjaarlijkse spoorboekje van de wereldeconomie. Komend weekeinde buigen de ministers van de Financiën van de G20 zich over de wereldwijde zorgen tijdens de voorjaarsvergadering van IMF en Wereldbank. Het IMF verwacht dat de internationale economie dit jaar met 3,5% groeit, tegen 4% vorig jaar. Voor de eurozone wordt een krimp met 0,3% voorzien, met een achteruitgang van 0,5% in Nederland. De kans dat de realiteit slechter uitvalt, blijft echter groot. Het fonds wijst daarbij vooral op de aanhoudende schuldencrisis en de kans dat de olieprijs sterk stijgt door de onrust rond Iran. De schuldencrisis blijft het grootste gevaar, stelde IMF-hoofdeconoom Olivier Blanchard tijdens een toelichting op de cijfers in Washington. *Er zijn belangrijke maatregelen genomen, maar het is nog niet genoeg. Veel Europese landen hebben nog grote problemen met hun concurrentiepositie, overheidsfinanciën en economische groei. Het IMF waarschuwt opnieuw voor al te drastische bezuinigingen. Landen die ruimte hebben op hun begroting en die het vertrouwen genieten van de markten kunnen het tempo waarin ze hun tekorten terugdringen “heroverwegen”. Daarnaast moeten er hervormingen komen die de economie sterker maken. Bezuinigingen alleen kunnen de economische malaise niet verhelpen. Centrale banken moeten de aanpassingen ondersteunen waar ze kunnen, aldus het IMF. De negatieve effecten van crisismaatregelen, zoals de enorme kredieten die aan Europese banken zijn verstrekt en de opkoop van Europese obligaties, moeten daarbij niet worden overdreven. Ze nemen de noodzaak voor hervormingen niet weg, maar kunnen wel voorkomen dat een grote economie in een schadelijke val van schulden en deflatie loopt. Ook de spanningen in het Midden-Oosten baren het IMF zorgen. Zo kan een boycot van Iran de olieprijs met 20 tot 30% laten stijgen. Verdere onrust kan zelfs zorgen voor een stijging met 50%. Dat zou Europa en de Verenigde Staten in de komende 2 jaar 1% groei kosten. Voor opkomende markten scheelt het 1,5%, aldus Blanchard.

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch met de tags , , , . Bookmark de permalink.