UPDATE15042017/372 Ik wens alle lezers van dit blog een zalig Paasfeest

Waar drijft Trump ons naartoe? Wat gaat hij Europa brengen en hoe houdt hij de Amerikaanse staten bij elkaar. Mijn Paasgedacht is “wij geraken steeds verder weg van vrede en veiligheid, van welzijn en welvaart”. Welke ellende gaat Donald Trump de VS en de wereld nog aandoen. Zijn tweed-beleid mist elke vorm van logica. Wat de onvoorstelbare Trump ons nog gaat brengen is duister. Hij doet maar wat en iedere daad mist een onderbouwing. Een staatsman is hij niet, hij is een president die zijn eigen land en de rest van de wereld grote schade kan toebrengen. Wie de gifgasaanval heeft uitgevoerd is nog maar de vraag. De logica dat Assad daarvoor opdracht heeft gegeven ontbreekt. Ook de Amerikanen komen niet met hard bewijs. Een aanname zou kunnen zijn dat het een partij is die schade aan de Syrische leiders wil toebrengen. Trump zegt wel dat hij militair moest reageren omdat belangen op het spel zouden staan. Het blijft schimmig waarop Trump doelt. Wat is de achterliggende strategie van Trump met de militaire dreigementen die hij uitvoert naar Syrië en het Midden Oosten, Noord-Korea, China. Het Westen is in haar reacties terughoudend, maar de vraag is hoe en waar Europa in het partijtje blufpoker dat Trump speelt, zich opstelt. Het is Pasen, een christelijk feest, dat ons confronteert met een nieuwe en uiterst gevaarlijke ontwikkeling in de internationale betrekkingen. De Amerikaanse luchtmacht heeft op de grens tussen Afghanistan en Pakistan de zwaarste bom (MOAB=Massive Ordinance Air Blast), de moeder aller bommen met een gewicht van 10.300 kg, afgeworpen boven een tunnelnetwerk van de IS. Wat voor verrassingen van de Amerikaanse generaals staan ons nog meer te wachten in Syrië, Irak, Iran, Jemen en Afghanistan? Is er wel een strategie die door het Witte Huis/Pentagon wordt gevoerd of zijn het allemaal hersenspinsels van de president? En dan hebben we in het Paasweekend ook nog het referendum in Turkije. Bij het sluiten van dit blog geven de peilingen een fifty/fifty verwachting. Hoe reageert Erdogan als de ‘ja’ (evet) stemmers de 50% niet halen? Dat lijkt op Paaszondag om 17:00 uur niet relevant meer, getuige het volgende bericht: de stemlokalen zijn gesloten, op 16 april 2017 konden 55 miljoen Turken laten weten of ze voor of tegen meer macht voor de president zijn. Volgens de eerste prognoses heeft het ja-kamp van het Turkse referendum een grote overwinning geboekt. CNN Türk meldt dat op basis van 67% van de uitgebrachte stemmen 55,3% voor uitbreiding van de presidentiële macht heeft gestemd. Als ’evet’ wint, dan is Turkije geen parlementaire democratie meer, maar verandert het in een presidentieel systeem. Erdogan heeft de Turken beloofd dat als er een meerderheid zou komen voor ‘ja’ hij een voorstel zal indienen in het parlement om de doodstraf weer in te voeren. Wijsheid is op dit moment waar de wereld grote behoefte aan heeft, maar wie stuurt dat aan? Wat betreft het krachtenspel van de VS versus Noord Korea is het defensieverdrag tussen China en Noord Korea van belang. Dat is een mini-vorm van wat wij hebben met de NAVO: als Noord Korea wordt aangevallen door een vijand heeft China zich verplicht om Noord Korea militaire steun te verlenen en omgekeerd. Een verkeerde beslissing van Trump en de WO III is uitgebroken omdat als de VS worden aangevallen de 27 andere NATO-lidstaten de VS moeten gaan ondersteunen. De VS en Zuid Korea melden dat Noord Korea dit weekend een (nieuw type) raket heeft afgeschoten, waarvan de lancering is mislukt. Daarmee zouden de Amerikanen de druk van de ketel hebben gehaald. Het demissionaire kabinet Rutte II stelt nu vast dat het gevoerde beleid eraan heeft bijgedragen dat 400.000 kinderen onder de armoedegrens leven. Daar moet nu hoognodig actie op ondernomen worden. Die stelling deel ik alleen we hebben wel vier jaar verloren. Aan de vooravond van het Paasfeest ontmoette de Amerikaanse minister van Buitenland Zaken in Moskou zijn Russische collega Sergej Lavrov. Ter kennismaking (een ontmoeting met Poetin heeft wel plaatsgevonden maar buiten de pers om) en ter bespreking van het Syrische dossier. De VS c.s., waaronder Europa, zijn van mening dat de Syrische luchtmacht op 4 april een gifgasaanval heeft uitgevoerd, waarbij 89 mensen om het leven kwamen. Deze militaire wandaad vormde het belangrijkste op de bijeenkomst van de ministers van Buitenlandse Zaken van de G7-landen in de Italiaanse stad Lucca. Binnen de G7 was er geen unanieme steun aan de VS over wie de gifgasaanval heeft uitgevoerd. Er moet meer bewijs op tafel komen, vragen Italië, Frankrijk, Duitsland, Canada, Japan en Groot-Brittanië aan de VS. Na de gifgas aanval op 4 april op de Noord-Syrische provincie Idlib, waarbij tientallen slachtoffers vielen, gaf de Amerikaanse president Trump opdracht tot een bombardement vanaf de Middellandse Zee met 59 Tomahawk-raketten op de militaire vliegbasis Al Shayrat, ten oosten van de Syrische stad Homs. Het Pentagon verklaart dat de beoogde doelen: Syrische gevechtsvliegtuigen, oorlogsapparatuur, munitie- en brandstofdepots werden getroffen. Het is de eerste keer sinds het begin van de Syrische burgeroorlog, in 2011, dat het Amerikaanse leger doelen van de regering van president Bashar al-Assad onder vuur neemt. Volgens persbureau AFP vielen bij die aanval zes doden. Volgens aanwijzingen van de Russische inlichtingendienst worden er binnenkort opnieuw chemische wapens ingezet in Syrië. Het zijn provocaties die moeten leiden tot nieuwe Amerikaanse aanvallen op regeringstroepen van president Assad van Syrië. Dit zei de Russische president Poetin vandaag volgens Russische media. Volgens de Russische president worden de aanvallen met gifgas op meerdere plaatsen voorbereid. Hij zei dit na een onderhoud in Moskou met zijn Italiaanse ambtgenoot Sergio Mattarella. Het Kremlin stelt dat de gifaanvallen in Syrië het werk zijn van jihadisten of rebellen. De Russische minister Lavrov heeft in het bijzijn van zijn Amerikaanse collega Tillerson gewaarschuwd dat de VS geen nieuwe aanvallen moet doen op het Syrische leger. De aanval van vrijdag op een vliegveld bij Homs noemde hij onwettig. De twee landen zijn het grondig oneens over de oorlog in Syrië. Tillerson wil dat Moskou de Syrische president Assad laat vallen. Het Kremlin is dat niet van plan en verwijt de VS geen visie te hebben op de toekomst van Syrië. Tillerson zei te hopen op een eerlijk gesprek en op toenadering.

Loon naar werken bestaat niet in de politiek, zegt Dijssel. Na alle ophef over zijn uitspraak over ‘drank en vrouwen’, zegt hij in de VK. ‘Ik ben nu de bliksemafleider. Dat is prima, ik ben nog niet afgebrand.’ Vier jaar lang ben je de held, gelauwerd en bewierookt, voorzitter en boegbeeld van de Eurogroep, baken van stabiliteit, de redder van Griekenland. En dan op een lauwe maandagmorgen in maart beland je in de grasmaaier van een op hol geslagen Europees Parlement dat je scalp eist, ben je een racist, een xenofoob en een vrouwenhater. Jeroen Dijsselbloem heeft twee bewogen weken achter de rug, allemaal vanwege één opmerking van hem in de Frankfurter Allgemeine Zeitung die werd opgevat als een sneer naar zuidelijke eurolanden die hun geld zouden verbrassen aan ‘Schnaps und Frauen’ om vervolgens bij de noordelijke buren hun hand op te houden. ‘Ik sta er nog’, zegt een montere Dijsselbloem (51) zaterdag na afloop van een vergadering met de Europese ministers van Financiën in het Grootmeesterlijk Paleis op Malta. Ondanks de wereldberoemde en uitgebreide collectie antieke wapens aldaar, zit zijn hoofd er nog op. Maar de woede en haat die over hem heen raasden na die ene uitspraak, hebben hem zichtbaar geraakt: de mondhoeken staan nog iets verder naar beneden. Zijn de messen in Brussel langer dan in Den Haag? ‘Nu moet ik oppassen in dit interview niet weer een volgende belediging uit te spreken, dus ik laat het diplomatiek maar in het midden. Het zit ook anders. De waardering voor het werk dat ik doe, is er nog steeds, zegt hij over zichzelf. Iedereen weet dat ik niet heb gezegd dat Zuid-Europeanen hun geld aan drank en vrouwen besteden. Dat stond er niet en was ook niet mijn boodschap. De boosheid over het interview is boosheid over acht jaar crisisbeleid. Een deel van de eurolanden vindt dat beleid te zeer op een strenge noordelijke leest is geschoeid. Op afspraken en regels die volgens hen te beklemmend zijn, die de economie kapot maken. Die de eurozone tot een raamwerk van strengheid maken, in plaats van een solidaire club waarin geld wordt overdragen van rijke naar minder rijke landen.’ Juist dan moet je op je woorden passen. Dat had u als voorzitter van de Eurogroep moeten weten. Ik denk dat hier de crux zit. Dijssel kan wel denken en zeggen dat hij voor alle 19 eurolanden een ‘goed’ beleid heeft gevoerd maar daar is binnen de Eurogroep geen unaniem standpunt over. Het financiële beleid mist een sociaal/maatschappelijke toets. Lang niet iedereen staat te juichen voor het gevoerde beleid van Dijssel cs. Hij kan wel zeggen dat ‘hij nog steeds honderd% achter de portee van zijn boodschap staat. Namelijk dat je niet onbeperkt en onvoorwaardelijk solidair met elkaar kunt zijn. Iedereen die een beroep doet op solidariteit moet zich zo goed mogelijk gedragen. In het gewraakte interview zei ik dat er afgelopen jaren volop solidariteit is geweest met de eurolanden in problemen. En dat die solidariteit vereist dat je afspraken nakomt, anders houd je de eurozone niet overeind. Als we de monetaire unie willen versterken, en daarover is iedereen het eens, moet die gebouwd zijn op een stabiele ondergrond. Zo niet dan zakt het in elkaar.’ Het was mijn manier om inzichtelijk te maken da t solidariteit geen charitas is. Die hele boodschap is weggevaagd door twee woordjes: drank en vrouwen. Dijssel snapt nog steeds niet waar het ‘fout’ is gegaan. Het beleid dat hij gevoerd heeft was ter bescherming van de belangen van de, zeg maar, noordelijke rijkere eurolanden. De Duitsers klappen in de coulissen voor de wijze waarop hij zijn werk heeft gedaan. Over de kwaliteit van de maatregelen die aan de zwakkere broeders zijn opgelegd, bestaat geen consensus. De Eurogroep moet twee ‘meesters dienen: dat van de rijkere eurolanden en dat van de financiële partijen en het kind van de rekening is het gewone volk. Die hebben ook belangen, maar die worden genegeerd. Dijssel is een technocraat zonder ‘ziel’. Met het aanbieden van excuses over de gewraakte uitspraak over ‘vrouwen en drank’ zou de discussie nooit de omvang hebben gekregen die het nu heeft. En dat heeft Dijssel niet door. Hij zegt daarover in het interview ‘Ik vind het echt vervelend dat zo veel mensen zo beledigd en zo boos waren. Maar de parlementariërs probeerden me in de hoek te zetten, alsof ik beweerd zou hebben dat alle Zuid-Europeanen big spenders zijn. Onzin! Ik ben niet van het type dat meteen op de grond gaat liggen onder de uitroep: o, het spijt me zeer, ik neem alles terug. Wat moet ik dan terugnemen: iets wat ik niet gezegd heb? Iets wat ik niet bedoeld heb?’ ‘Ik begrijp nooit waarom politici die staan voor hun opvattingen en onder vuur liggen, ook van journalisten, waarom die politici ‘sorry’ moeten zeggen. Het is gewoon mijn opvatting: het loopt slecht af met de eurozone als we steeds afwijzen wat we eerder hebben afgesproken. Het is echt een hele opgave om de eurozone bij elkaar te houden, dat heb ik afgelopen jaren wel geleerd. Dat zit me natuurlijk nog het meest dwars van het interview: dat ondanks al mijn inzet om de boel bij elkaar te houden, een klassiek sociaal-democratische opdracht, juist ik nu degene ben die Noord en Zuid tegenover elkaar zet. Heel pijnlijk.’ De Portugese premier Costa, net als Dijssel een sociaal-democraat, reageerde woest. Hij noemde U een racist, xenofoob. Premier Rutte moest bellen om hem tot bedaren te brengen. En u moest publiekelijk spijt betuigen. Een paar dagen later troffen de sociaal-democratische leiders elkaar in Rome. Costa ging opnieuw over u tekeer, net als EU-buitenlandchef Mogherini en de leider van de eurosocialisten Pittella, beiden Italianen. Alleen onze landgenoot Europees Commissaris Timmermans nam het voor u op. Hij heeft gevochten als een leeuw, hij stak zijn nek uit om mij te verdedigen. Hij hield bij herhaling boze partijgenoten voor: dat heeft Jeroen niet gezegd! Maar de mensen waren niet meer bereid te lezen wat er werkelijk stond. Het interview was tegen die tijd als drie keer herschreven door de Spaanse pers, steeds puntiger en lomper. Men moest kennelijk eerst uitrazen.’ Ik word er behoorlijk droevig van dat we zo veel tijd en energie steken in een interview terwijl Griekenland wegglijdt naar een nieuwe crisis. De aanval begon toen pas, met uw eigen sociaal-democratische fractie in het Europees Parlement als aanvoerder. Die eiste als eerste uw vertrek als Eurogroepvoorzitter. Dat moet pijnlijk zijn, zo’n trap in de rug. ‘De kwestie is enorm geëscaleerd, het lijkt inmiddels alsof ik een oorlogsmisdaad heb begaan. Dijssel slaat zich eerst op de borst dat het beleid voor Griekenland het land van de ondergang heeft gered en vervolgens, zegt hij dat de problemen er nog steeds zijn: zwakke banken, hoge schulden, weinig concurrerende bedrijven. Ik deel die uitspraak maar moet de besluitvorming dan niet zijn dat er een frisse wind moet gaan waaien en dat van Dijssel afscheid moet worden genomen? Hij herkent wel dat de bliksem is ingeslagen, dat Dijssel de ‘zwarte piet’ is, waar iedereen met een grote boog omheen loopt. Maar ik sta.’ De uitspraak waarover zoveel commotie is gaat over het vooroordeel dat Grieken, Italianen en Portugezen hun geld over de balk smijten. De vraag is of dat zo dramatisch slecht is als de Eurogroep in haar besluitvorming, heeft bepaald. Lang niet altijd bieden bezuinigingen de oplossing van financiële problemen. Staan de EU-collega’s nog wel achter U, vroeg de interviewer aan Dijssel? ‘Er was actieve en passieve steun. Sommigen vonden het een ongelukkige formulering. Anderen zeiden: ik snap precies wat je bedoelt. Maar bijna allemaal delen ze mijn boodschap over rechten en plichten. In de huidige mediastorm rond mijn persoon zijn er echter weinig die dat voor een camera of microfoon uitspreken. Ik heb aan het begin van de vergadering gezegd: mijn woordkeus was niet goed, het spijt me als u er aanstoot aan heeft genomen, maar ik sta nog steeds achter de boodschap. Daarop heeft verder niemand gereageerd, ze willen geen discussie over mijn positie. Een aantal eurolanden opteert voor meer investeringen voor een nieuwe samenleving in plaats van de teugels aantrekken en geld uit omloop halen. Overigens heeft het kabinet Rutte II zich daar ook aan schuldig gemaakt. Er had kunnen worden volstaan met €15 mrd minder te bezuinigen en de opbrengst van de bezuinigingen niet terug te storten in de schatkist maar had moeten worden geïnvesteerd in nieuwe projecten (ook op onderwijs en andere soorten van (bij)scholing), om maar iets te noemen: robotisering en medische ontwikkelingen.   Het is droevig dat we zo veel tijd en energie steken in een interview terwijl Griekenland wegglijdt naar een nieuwe crisis.” Dijsselbloem vindt het „ echt vervelend dat zo veel mensen zo beledigd en zo boos waren. Maar de parlementariërs probeerden me in de hoek te zetten, alsof ik beweerd zou hebben dat alle Zuid-Europeanen big spenders zijn. Onzin!”, waarvan acte. Maar over de wijze hoe we de Grieken binnenboord kunnen houden, waarbij de sociale aspecten voor het Griekse volk worden gerespecteerd, spreekt Dijssel niet. Dat maakt hem ongeschikt nog langer op de voorzittersstoel van de Eurogroep te zitten.

Dit artikel gaat over multinationals, die aan de bel trekken over de onzekerheid voor de langere termijn van de belastingontwijking in de Europese belastingparadijzen. Rutte was erg trots op het ‘belastingparadijs’ waarmee Nederland multinationals naar ons land dacht te kunnen dokken. Het gaat over de gevolgen van fiscale producten in de Europese belastingparadijzen (waaronder Nederland, als een big-player) en de multinationals die daar een optimaal gebruik van maken. De EU en de OESO willen daar een einde aan maken en de belastingparadijzen een grotere transparantie opleggen. Allemaal leuk en aardig, die harde maatregelen tegen belastingontwijking van de laatste jaren, maar grote bedrijven mopperen al een tijdje over de onvoorspelbaarheid ervan. Welke veranderingen staan ze nog te wachten. Feit is dat de zorgen afgelopen weekend op tafel lagen bij de EU-ministers van Financiën, die informeel vergaderden in de Maltese hoofdstad Valletta. Die ministers namen de afgelopen jaren al een reeks besluiten om belastingontwijking wat moeilijker te maken. Dat gebeurde onder druk van onthullingen uit de LuxLeaks (2014) en de Panama Papers (2016). Tal van sluipwegen zijn afgesloten. Ingewikkelde constructies voor het buiten het zicht parkeren van bedrijfswinsten worden in de nabije toekomst onmogelijk. Op Malta spraken de ministers over de keerzijde van die aanpak: de toegenomen onzekerheid voor het bedrijfsleven. Die zijn de afgelopen jaren in de watten gelegd en willen die situatie zo lang mogelijk behouden. Speciale gast op deze bijeenkomst was Angel Gurría, secretaris-generaal van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO), de ‘club van rijke landen’ zoals die vaak wordt genoemd. Die speelt een internationale gidsrol bij de bestrijding van belastingontwijking, want die heeft alleen zin als de hele (rijke) wereld eraan meedoet. Gurría verwoordde in Valletta de zorgen van de bedrijven. “Zij maken bedrijfsplannen voor de komende vijf of tien jaar en zeggen: wij moeten zeker weten dat jullie niet steeds de spelregels veranderen.” Je zou ook moeten stellen dat bedrijven er rekening mee moeten houden dat op enig moment het einde in zicht komt voor de fiscale trucs waarmee ondernemingen belastingen kunnen ontwijken en dat fiscale stelsels weer normaliseren. Wat er nu plaatsvindt op dit terrein is ethisch niet langer te verantwoorden: grote bedrijven die nauwelijks nog belasting over de omzet, bedrijfswinsten en royalties betalen. Opvallend genoeg zijn het vooral de kleinere EU-landen die deze zorgen van de ondernemers delen. Niet geheel toevallig zijn dat ook de landen die het meest te verliezen hebben van EU-brede belastingmaatregelen. “Het is belangrijk om de economische en financiële sector te verzekeren dat we niet bij wijze van spreken elke vijf minuten de belastingwetgeving veranderen”, zei de Belgische minister Van Overtveldt. Ook de demissionaire Nederlandse staatssecretaris Eric Wiebes (VVD) liet zich niet onbetuigd op de feeërieke vergaderplek, het zestiende-eeuwse Grootmeesterspaleis van Valletta. Hij pleitte voor een onafhankelijk arbitragesysteem in de EU, een ‘scheidsrechter’ die kan ingrijpen als multinationals in twee of meer landen dezelfde belasting moeten betalen. “Onzekerheid daarover is niet goed voor de bedrijvigheid en het vestigingsklimaat”, aldus Wiebes. Ho, ho, ho Wiebes. Je geeft een antwoord op een niet aan de orde zijnde zaak. Waarvoor is er een arbiter nodig als we afspreken dat bedrijven daar waar ze werkzaam zijn en daar waar gewerkt wordt, dus geen brievenbus bedrijfje hebben, de daar gelden belastingen betalen. Zo’n Europees arbitragesysteem bestaat al sinds 1990, maar de Europese Commissie presenteerde in oktober vorig jaar een voorstel om dat breder te maken. De arbitrage bestaat al jaren, maar het werkt niet en daarom gaan we het uitbreiden. Wie bedenkt dit? Lijkt een Europees arbitragesysteem op de vorm van geschillenbeslechting zoals dat is opgenomen in de concepten van het TTIP vrijhandelsverdrag, dat door Trump is afgewezen, Met die vorm (de zogeheten Investor-State Dispute Settlement, of ISDS) kunnen buitenlandse investeerders een regering buiten de nationale rechtbank om aanklagen. Critici vrezen dat door de arbitragecommissie een ‘Amerikaanse claimcultuur’ wordt geïntroduceerd in Europa. Niet het recht wordt daarvoor getoetst, maar het geschil wordt veel commerciëler beoordeeld. Het huidige Maltese EU-voorzitterschap wil daar de komende maanden haast mee maken. De Maltese minister Edward Scicluna benadrukte dat zijn land de inspanningen om multinationals gewoon hun belasting te laten betalen niet wil afremmen. De machtigste minister van het hele stel, de Duitser Wolfgang Schäuble, zei dat belastingzekerheid belangrijk is, maar nooit een voorwendsel mag zijn om ‘de veranderingen te bestrijden’ die zijn doorgevoerd. “Maar ik had ook niet de indruk dat iemand het zo bedoelde.” Volgens mij zei en bedoelde iets heel anders. En dekt Dijssel de uitspraak van zijn staatssecretaris?

Bijna 100.000 oud-studenten kunnen hun studieschuld niet volledig terugbetalen. Hun inkomen is te laag om aan de maandelijkse verplichting te voldoen. In 2015 ging het om 13% van de terugbetalers, zo’n 90.000 mensen. In 2016 nadert dat de 100.000, de precieze cijfers zijn nog niet bekend. Oud-studenten moeten in vijftien jaar hun studieschuld terugbetalen. Als dat niet lukt door een te laag inkomen, wordt na vijftien jaar de schuld kwijtgescholden. Voor oudere studieleningen geldt een aflossingstermijn van 35 jaar. Volgens DUO lenen studenten de laatste jaren steeds hogere bedragen en is de inkomenspositie van de oud-studenten door de recente economische crisis verslechterd. Ook kijkt de DUO sinds 2012 bij elke aflosser hoeveel hij per maand kan terugbetalen. Voorheen, toen aflossers zo’n draagkrachtmeting zelf moesten aanvragen, betaalden ze nog weleens meer dan ze eigenlijk konden dragen. Door de afschaffing van de basisbeurs steken huidige studenten zich nog verder in de schulden, maar zij lossen nog niet af en komen dus niet voor in de DUO-cijfers. Het ministerie van Onderwijs wijst erop dat afgestudeerde leenstelselstudenten een kleiner deel van hun inkomen moeten afstaan en veel langer over het afbetalen van hun lening mogen doen. Het Interstedelijk Studenten Overleg (ISO) houdt vol dat de “verklaarbare, maar ook zeer zorgelijke” problemen toch aan de afschaffing van de basisbeurs zijn te wijten. “Dit kan weer op de torenhoge stapel van negatieve gevolgen van het leenstelsel. Studeren wordt elk jaar duurder, waardoor studenten op kosten gejaagd worden. Nu blijkt dat die zogenaamd gunstige leenvoorwaarden voor een hele grote groep alsnog te hoog gegrepen zijn”, zegt Jan Sinnige, voorzitter van het ISO.

Maar liefst 2,5 miljoen huishoudens in ons land hebben te weinig (spaar)geld achter de hand en lopen daardoor het risico in financiële problemen te komen. Daarvoor waarschuwt budgetvoorlichter Nibud dat met adviezen komt om sparen makkelijker te maken. Die adviezen staan in het Nibud-rapport ’Geld achter de hand makkelijker maken’. „Alleen op die manier kan het aantal mensen met geldproblemen worden teruggedrongen”, aldus een zegsvrouw van het instituut. „Bijna iedereen snapt dat sparen nodig is. Maar consumenten met een laag inkomen vinden het lastig, simpelweg omdat ze er geen geld voor hebben.” Van de consumenten spaart twintig procent niet. Een op de vijf huishoudens heeft geen enkele vorm van spaargeld. En een op de drie geeft aan geen financiële middelen te hebben om de twee duurste spullen in huis te kunnen vervangen. Zeer zorgelijk, zo vindt het Nibud. „Een reservepotje is echt geen overbodige luxe. Daarmee kunnen onverwachte uitgaven worden opgevangen, zoals het vervangen van huishoudelijke apparaten. Of het eigen risico in de zorg.” Wat betekent het als 40% van de bevolking het inkomen nodig heeft om in leven te blijven. Mensen aan de onderkant van de samenleving die veelal niet kunnen sparen. Is dit gegeven van het Nibud te vergelijken met Griekse toestanden?

Het vertrouwen van Duitse beleggers en analisten in de economie is in april flink gestegen ten opzichte van een maand eerder. De ZEW-index, die het vertrouwen in de komende drie tot zes maanden weerspiegelt, kwam uit op een stand van 19,5, tegen 12,8 een maand eerder.

Wie bezig is met het afsluiten van een nieuwe hypotheek of deze moet verlengen, mag zich in zijn of haar handen wrijven. Onder meer door de spanningen in Syrië en Noord-Korea en het voorzichtige beleid van de ECB is de rente op staatsleningen in de afgelopen vier weken namelijk hard gedaald. Nadat de Nederlandse tienjaarsrente op 17 maart het hoogste niveau in een jaar van 0,73% had bereikt, duikelde de rente deze week naar 0,435%. Eenzelfde beeld deed zich voor in veel andere Europese landen. In de VS vloog de tienjaarsrente nog harder omlaag, van 2,63% tot 2,2333%. De rentedaling op Nederlandse staatsobligaties betekent niet direct dat hypotheekverstrekkers hun rente gaan verlagen, maar duidelijk is wel dat verhogingen voorlopig niet aan de orde zijn. Beleggingsstrateeg Simon Wiersma van ING schrijft de terugval van de obligatierentes enerzijds toe aan de geopolitieke spanningen, waardoor beleggers in zogenoemde veilige havens als goud ($1287,80) en staatsobligaties vluchten. De bron van de onrust is vooral de VS, die eerst in Syrië raketaanvallen uitvoerde en vervolgens een vloot richting Noord-Korea stuurde in reactie op de voorgenomen kernproef van deze dictatuur. Voor de VS somt Wiersma nog specifieke redenen voor de rentedaling op. „De FED voert een voorzichtig rentebeleid. Bovendien is de hoop op een aantrekkende economische groei naar de achtergrond gedrongen. De invoering van zijn stimuleringsplannen, onder meer de extra investeringen in de infrastructuur, neemt namelijk veel meer tijd in beslag dan eerder werd voorzien.” De beleggingsstrateeg constateert dat de achterblijvende inflatie en de opstelling van de Europese Centrale bank de rente in de eurolanden drukken. „De inflatie neemt ten opzichte van februari weer af, deels door het verminderde opwaartse effect van de energieprijzen. Daarnaast is de loondruk beperkt. En de ECB blijkt toch geen haast te maken met het afbouwen van het obligatieopkoopprogramma. Ook een eerste renteverhoging laat nog tot volgend jaar op zich wachten.”

©2017 hannesdewitte@gmail.com

Slotstand indices dd 14 april 2017; week 14: AEX 515,77; BEL 20 3.790,76; CAC-40 5071,10; DAX 30 12.109,00; FTSE 100 7327,59; SMI 8629,02; RTS (Rusland) 1073,15; DJIA 20453,25; NY-Nasdaq 100 5.353,586; Nikkei 225 18.335,63; Hang Seng 24.283,06; All Ords 5925,90; SSEC 3246,067; €/$ 1,0615; goud $1287,80; dat is €38.973,33 per kg, 3 maands Euribor -0,331% (1 weeks -0,38%, 1 mnds -0,372%), 10 jarig Nederlandse Staat 0,435%; 10 jaar VS 2,2333%. 10 jaar Duitse Staat 0,188%. Een liter diesel hier aan de pomp €1,219.

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch. Bookmark de permalink.