UPDATE12082017/389 Gaat een Frans-Duits belastingplan 17 eurolanden onder druk zetten?

In het vorige blog heb ik stilgestaan bij de formatiebesprekingen, onder leiding van Gerrit Zalm, voor een kabinet dat kan vertrouwen op een meerderheid in zetels in de Tweede Kamer van welgeteld 1 zetel. Ik heb daarbij aangetekend dat de vier partijen die nu aan tafel met elkaar overleggen de democratie grote schade kunnen toebrengen, door volksvertegenwoordigers te dwingen het ‘heiligverklaarde’ regeerakkoord, onder alle omstandigheden, te moeten uitvoeren. Het is daarom dat ik opteerde voor een vijfpartijenkabinet, met GL daarbij. Vooralsnog blijf ik bij dat ingenomen standpunt, ook voor wat betreft een wisseling van de wacht in het Torentje: Mark eruit, Nicolien erin. Daarbij komt deze week dat de banken kippenboeren gaan steunen, die in geldproblemen zijn of komen. Ook de overheid steunt de getroffen boeren, maar hiervoor is geen groot geldbedrag beschikbaar. De fiscus zal getroffen kippenboeren momenteel niet achtervolgen met het innen van achterstallige belastingafdrachten en verplichtingen aan de overheid, zoals de bijdrage aan het Diergezondheidsfonds worden opgeschort of uitgesteld. Dus niet kwijtgescholden gezien het feit dat deze boeren geen veroorzaker zijn maar slachtoffer. zoals de bijdrage aan het Diergezondheidsfonds, worden opgeschort of uitgesteld. Pluimveebedrijven zijn geblokkeerd, miljoenen kippen worden geruimd en eieren worden teruggehaald, omdat ze een acuut ‘gevaar’ kunnen vormen voor de gezondheid. In zeker vijftien landen van de Europese Unie zijn met fipronil besmette eieren teruggevonden. Naast België en Nederland, waar de crisis is ontstaan, zijn ook Duitsland, Frankrijk, Zweden, het Verenigd Koninkrijk, Oostenrijk, Ierland, Italië, Luxemburg, Polen, Roemenië, Slowakije, Slovenië en Denemarken getroffen. Buiten de EU heeft Zwitserland en Hongkong problemen met eieren, meldt de Europese Commissie. Eerder werd al bekend dat de EC een topoverleg wil over de eiercrisis met de betrokken ministers voor voedselveiligheid in de betrokken landen. EU-commissaris Vytenis Andriukaitis zei in een verklaring de onderlinge ruzies en beschuldigingen te willen beëindigen. Hij hoopt op een bijeenkomst die zo snel mogelijk moet plaatsvinden, maar in ieder geval in oktober. Daaraan zouden behalve bewindslieden ook de toezichthouders moeten deelnemen. “Elkaar beschuldigen brengt ons nergens,” meent de Litouwer. “We moeten samenwerken om hieruit lering te trekken, in plaats van energie te verliezen door met de beschuldigende vinger naar elkaar te wijzen.” Het fipronil-dossier loopt al een jaar, althans een jaar geleden kwam bij de overheid een tip binnen over het gebruik van fipronil. Het kabinet kon de Tweede Kamer vorige week nog niet vertellen dat de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA), vroeger geheten de Keuringsdienst van Waren, al in november was getipt over het gebruik van fipronil op pluimveebedrijven. Er was toen al een strafrechtelijk onderzoek begonnen waarvan die tip deel uitmaakte, schrijven minister Edith Schippers (Volksgezondheid) en staatssecretaris Martijn van Dam (Economische Zaken) aan de Tweede Kamer. Economische Zaken benadrukt dat er geen sprake is van enige vorm van financiële hulp vanuit de overheid voor de boeren. “Wel gaan we ze ontlasten.” Volgens een woordvoerder van Van Dam is aan de banken aangeboden om garant te gaan staan, maar dat was niet nodig. “Ze geven aan dit zelf te kunnen dragen.” Ik heb daar geen enkele bevestiging van gezien en de vraag is dan ook of de overheid verwijtbaar heeft gehandeld gezien de ‘verloren’ tijd die de NVWA nodig heeft gehad om met de waarschuwing voor het eten van met fipronil besmette eieren naar buiten te komen. Dit is de boodschap die voorzitter Hennie de Haan van de Nederlandse Vakbond Pluimveehouders te horen kreeg tijdens een overleg met onder meer staatssecretaris Martin van Dam van Economische Zaken. Het ministerie gaat de pluimveesector helpen met onderzoeken naar het schoonmaken van de stallen en hoe de productie van fipronilvrije eieren te hervatten. Ook gaat het ministerie helpen met de internationale handelsbetrekkingen. “Meer dan de helft van onze eierproductie gaat de grens over, dus daar hebben we ook echt steun van de overheid bij nodig.” Van de 12 miljard eieren die jaarlijks worden gelegd gaat ongeveer de helft naar onze oosterburen. Tijdens het overleg ging het ook even over de uitspraken van de Belgische landbouwminister Dennis Ducarme die stelde dat Nederland al veel eerder van de fipronilbesmetting wist. “Als het klopt, dan is het verbijsterend”, zegt De Haan. Het onderzoek naar de gebeurtenissen waarbij steeds meer nieuws naar boven komt, vergelijkt De Haan met een ui die afgepeld wordt. Die zoektocht naar wat er precies gebeurd is moet tot maatregelen leiden om weer snel schone eieren te gaan produceren. “We hopen echt zo spoedig mogelijk alles in kaart te hebben en helemaal schoon schip te kunnen maken.” Concluderend moet ik stellen dat de banken enorme financiële belangen hebben in de financiering van pluimveebedrijven. Als de boer wordt getroffen in zijn bedrijfsvoering ligt de pijn bij de banken op tafel. Ik ga er niet vanuit dat alle getroffen boeren met extra kredieten in leven worden gehouden. Daar is de omvang van het eierschandaal te groot voor. Maar de boeren zijn wel het kind van de rekening, terwijl ze slachtoffer zijn van het handelen van een Belgisch schoonmaakbedrijf dat bloedluis reinigde in kippenstallen met een giftige chemische stof dat nu in eieren en in kippenvlees zit. Tot slot: waar spreken wij over, welke belangen staan op het spel? Nederland exporteerde in de eerste 5 maanden van dit jaar voor €422,7 mln, waarvan €401,4 naar Europa, waarvan €365,5 naar de 28 EU-landen, waarvan €210 mln naar Duitsland, €53 mln naar België en €47,9 mln naar het Verenigd Koninkrijk (Engeland, Schotland, Wales en Noord-Ierland). Engeland importeerde 700.000 besmette Nederlandse eieren. De gevolgen mondiaal van de ‘eiergate’, als gevolg van het sjoemelgif fipronil, zijn nog niet onder controle. Het kan nog lang duren voordat het vertrouwen in Nederlandse eieren weer terug is. En over de prijs die dat gaat kosten is op dit moment niets zinvols te zeggen. Dat er zware financiële gevolgen uit zullen voortvloeien, niet alleen voor de pluimveebedrijven, de kippenboeren, de banken die die sector financieren, zeker de RABO-bank, maar ook de leveranciers van voer, de werkgelegenheid, zelfs ook voor de overheid (ondanks dat de beide demissionaire bewindslieden de boot afhouden, we geven wel hulp maar geen geld) wordt dit een zwaar dossier. Ik heb ook nog gekeken naar de ‘bloedluis’ die vernietigd moest worden met fipronil. Het is in feite geen luis, zoals wel de hoofd-, schaam- en bladluizen, maar een ‘mijt’, een bloedmijt, een spin-achtig diertje, die net als de luizen en muggen bloed zuigen door de huid. De schade die ze aanrichten bij kippen is groot. In de avond en nacht komen ze te voorschijn uit de kieren en spleten van de stallen om zich te goed te doen aan kippenbloed. Ze zijn te vergelijken met de rampen die bedwantsen aanrichten in hotels in New York. Bij kippen kunnen wel een paar honderd bloedluizen per nacht bij een kip toeslaan, met hevige jeuk en bloedarmoede tot gevolg. Voor de bloedmijten zijn de megastallen, waarin de kippen verblijven, ware paradijsoorden, waar ze zich naar hartenlust kunnen verwennen aan het bloed van de kippen. Vanuit humaan standpunt moet de industriële agri-sector zich druk maken hoe de kippen te verlossen uit hun lijden. De overheid zal daar zijn verantwoordelijkheid in moeten nemen.

Staatssecretaris van Dam heeft naast het ‘eiergate’ dossier ook nog de mestproblematiek van de dieren in zijn portefeuille. Daar faalt deze bewindsman ook in. Er zijn nu twee gerechtelijke uitspraken die melkveehouders die bezwaar hadden tegen het zo verfoeide mestbeleid. De sanering van het aantal melkkoeien, zoals het ministerie dat uitvoert, hoeven van de rechter niet naar het slachthuis. De Europese normen geven aan dat er in Nederland 160.000 koeien teveel zijn om aan de fosfaatuitstoot te kunnen voldoen. Het begon in 2015 toen Brussel de melkquotes werden vrijgegeven. De boeren, ook ondernemers, investeerden massaal in meer vee en meer en grotere stallen en de banken financierden dat zonder kritische vragen te stellen over de grotere mestproductie, die dat zou gaan opleveren. Brussel heeft daar toen geen aandacht aan gegeven. De Nederlandse politiek ook niet. En voor er al kritische vragen waren werden die toegedekt door de toenmalige staatssecretaris Sharon Dijksma. Van Dam zit er nu goed mee in zijn maag. Een uitweg zou kunnen zijn dat de overheid de melkveehouders te gaan compenseren voor de schade die ze hebben opgelopen. De rekening bedraagt misschien wel €1 mrd. En wie gaat dat betalen?

Aan de formatietafel zijn deze week de onderhandelingen hervat. Een van de onderwerpen die daarbij aan de orde moeten komen zijn herzieningen van het belastingstelsel. Er is een breed gedragen verlangen het ingewikkelde stelsel van heffingen, toeslagen en aftrekposten op de helling te zetten. Binnen de coalitie is er een groot verschil van inzicht: de VVD ziet belastingen als een noodzakelijk kwaad om de overheid aan geld te helpen, terwijl de linkse partijen belastingen veel meer zien als een middel om ongewenste ontwikkelingen in de samenleving bij te sturen. Er moet rekening worden gehouden dat er geen overeenstemming komt voor de begroting 2018 tussen de beide demissionaire coalitie-partijen VVD en PvdA, dat ertoe kan leiden dat aankomende weken de bewindslieden van de PvdA uit het kabinet stappen. Daarmee zou Asscher zijn ballen willen tonen aan zijn achterban. Politiek gezien misschien helemaal niet zo’n slechte zet om de macht van de VVD te breken in de formatieonderhandelingen. Deze week werd bekend dat de Duits/Franse as tegenstanders van belastingharmonisatie in de EU voor het blok gaan zetten. Onder die tegenstanders behoort ook het kabinet Rutte II. Macron is een voorstander van meer eenduidigheid van belastingstelsels. Samen met Duitsland wil Frankrijk gaan werken aan een gezamenlijke belastinggrondslag voor bedrijven om daarmee te bereiken dat belastingontwijking tot het verleden gaat behoren. Komende maand worden de Europese ministers van Financiën daarover geïnformeerd. Het doel van een Duits/Frans initiatief is dat in 2018 al de basis wordt gelegd voor een verdere harmonisatie met alle 19 eurolanden. Gesprekken daarover lopen al sedert 2011, maar de benodigde unanimiteit van alle EU-lidstaten ontbreekt. Door nu Duitsland en Frankrijk de kar te laten trekken worden de tegenstanders van belastingharmonisatie voor het blok gezet. Wie van de 17 andere eurolanden heeft het lef om langs de zijlijn te blijven staan? Nederland is tegen een plan van een Europese winstbelasting. VVD-staatssecretaris Wiebus wil Nederland concurrerend houden op belastinggebied en haar functie als belastingparadijs behouden. Als er een Europese winstbelasting zou gaan komen kun je alleen nog maar op het tarief concurreren. Is dat wel zo want de afgelopen heeft Brussel zich ingezet voor een belastinggrondslag voor alle lidstaten, het CCTB-project. Dat houdt in dat alle winst van een bedrijf op Europees niveau wordt belast en vervolgens via een verdeelsleutel tussen betrokken landen wordt verdeeld. Wordt vervolgd.

De Federal Reserve in New York bewaart, naar eigen zeggen, ongeveer 6.200 ton goud in haar kluis onder Manhattan, maar de vraag is of dat goud er fysiek ligt of dat dat een papieren goudvoorraad is. En hoe weten we zeker dat er niet meerdere claims op het goud rusten? De Wall Street Journal deed een rondvraag onder verschillende goudkenners en constateerde dat er nog steeds veel vragen zijn over de tweede grootste goudkluis in de Verenigde Staten. In 2011 probeerde Ron Paul via de Gold Reserve Transparency Act (HR 1495) een volledige controle van de goudvoorraad van de New York Fed af te dwingen, maar dat voorstel haalde in het Congres geen meerderheid. Later publiceerde de centrale bank wel een lijst van goudbaren, maar die is voor een buitenstaander niet te controleren. In 2012 heeft er een controle plaatsgevonden van de goudstaven bij de Federal Reserve, maar dat was een test van ‘slechts’ 367 goudstaven. Dat lijkt veel, maar is het niet als je beseft dat er vele tienduizenden van dit soort goudstaven met een waarde van een half miljoen dollar per stuk in de kluizen van de Amerikaanse centrale bank liggen. Sindsdien controleren de accountants alleen maar of de verzegeling van de verschillende compartimenten van de goudkluis nog intact is. Wat is dan de waarde van de accountants onder de jaarrekening van de FED. Door het uitblijven van die uitvoerige controle blijven verschillende hardnekkige geruchten boven de markt hangen, zoals de theorie dat de Federal Reserve het goud verkocht of uitgeleend heeft om de goudprijs te onderdrukken. Er moet wel haast een centrale bank zijn geweest die haar goud op de markt heeft gedumpt, omdat de goudprijs niet reageerde zoals ik had verwacht in de periode dat ik dat volgde. De meest waarschijnlijke verklaring daarvoor is het ingrijpen van de Federal Reserve, zo beweert analist John Embry van het Canadese Sprott Asset Management, die tot 2014 ook een goudfonds runde. Ook goudkenner James Turk heeft zijn bedenkingen over de goudvoorraden in de kluis van de New York Fed. Het enige wat je kunt zien is de voorste rij goudstaven. Het is voor een buitenstaander niet te zien hoeveel rijen met goudbaren er achter elkaar liggen en hoe groot de ruimte is waar het opgeslagen ligt,” aldus Turk. Hij gelooft dat het meeste goud in de kluis van de centrale bank is uitgeleend aan andere partijen, die het op hun beurt ook weer hebben uitgeleend. Dat zou volgens hem betekenen dat er op papier veel meer goud verstrekt is dan wat er feitelijk in de kluis aanwezig is. Sommige goudbeleggers zijn van mening dat de Federal Reserve in het geheim haar goudvoorraden aan marktpartijen ter beschikking stelt om de goudprijs te onderdrukken en de waarde van de dollar te verdedigen. Een woordvoerder van de Federal Reserve verklaarde tegenover de Wall Street Journal dat het goud bij de New York Fed geen eigendom is van de centrale bank en dat het daarom helemaal niet uitgeleend kan worden. Het goud in New York is voor het grootste gedeelte eigendom van buitenlandse centrale banken, die $1,75 per goudstaaf betalen als ze het goud willen verplaatsen. De opslag van het goud wordt als een gratis dienst aangeboden door de Federal Reserve. Ondanks deze gratis dienstverlening zijn er steeds meer landen in de wereld die hun goud terughalen, waaronder ook Nederland en Duitsland. Nederland haalde bijna 120 ton goud terug naar eigen land, terwijl de Duitse Bundesbank in minder dan vijf jaar tijd 300 ton goud uit New York weghaalde. De goudprijs steeg deze week met $30 per troy ounce, dat is $974 per kilo.

Over kostenbeheersing binnen de EU/EC gesproken en het is onduidelijk over aan wie daarvoor verantwoording wordt afgelegd. Eurocommissarissen hebben afgelopen jaren soms tienduizenden euro’s per reis in rekening gebracht. Voorzitter Jean-Claude Juncker gaf bijna €25.000 uit aan een vlucht, nodig om een EU-delegatie naar Rome te vliegen. Dat blijkt uit het onderzoek naar alle declaraties door de Spaanse de non-gouvermentele instelling Access Info Europe en het Belgische tijdschrift Knack. Ze kregen de gegevens na drie jaar procederen in handen. De woordvoerder verklaarde de uitgave van Juncker uit een gebrek aan reisalternatieven richting Rome voor de voorzitter op een belangrijk tijdstip. Alle 28 eurocommissarissen hebben volgens dit onderzoek naar bonnetjes in de eerste twee maanden van 2016 €492.249 gespendeerd aan hun reizen, inclusief de hotelkosten. Volgens de eigen voorschriften mogen de 28 eurocommissarissen hun verblijfs- en reiskosten in rekening brengen als ze landen bezoeken. Daarbij krijgen ze een bijdrage voor maaltijden indien ze langer dan zes uur buiten de deur vertoeven. Volgens de turflijst van Knack en Access Info Europe bracht eurocommissaris Federica Mogherini (Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid) het meeste in rekening: €75.000 voor een reis naar Azerbeidzjan en Armenië. Onze landgenoot Eurocommissaris Frans Timmermans blijkt relatief zuinig: voor bijna vier dagen in Straatsburg en Davos declareerde hij €2689,40 aan kosten. Waarvan acte.

Een pleidooi van de rechterhand van ECB-president Draghi om het Europese bankwezen te verlichten van bijna €1000 miljard probleemleningen wordt sceptisch ontvangen. Dat is ook een gigantisch probleem dat slechts kan worden opgelost door al die waardeloze activa bij de banken ook daadwerkelijk af te boeken. Door oninbare vorderingen bij de banken weg te halen en ze in een bad bank te stoppen wordt cosmetisch een oplossing gesuggereerd, die er niet is. Van Vítor Constâncio verscheen deze week in diverse Europese zakenkranten een opiniestuk over het grote probleem van niet-renderende leningen, zogenoemde non-performing loans (NPL’s), bij banken in de Europese Unie. De Portugese vicepresident van de Europese Centrale Bank (ECB) pleitte hierin voor een ‘gecoördineerde Europese NPL-strategie’. Als oplossing droeg hij onder meer het oprichten van nationale activabeheermaatschappijen aan. Zulke asset management companies, zoals een ’bad bank’, zouden de talloze probleemleningen van de schouders van banken kunnen overnemen, om ze na een goede marktwaardering door te verkopen aan private partijen. Daarmee wordt gesuggereerd dat aan deze vorderingen nog waarde zou zijn toe te kennen. Constâncio ’draait wat om de hete brij heen’, reageert Arnoud Boot, hoogleraar Corporate Finance & Financial Markets aan de Universiteit van Amsterdam. „Doorverkopen van leningen waarop niet of nauwelijks wordt afgelost is niet de oplossing van het probleem”, benadrukt hij. Niemand wil zulke leningen nu overnemen omdat niet duidelijk is wat ze waard zijn. Dat zegt Constâncio ook. Daarom moet er eerst een objectieve waardebepaling plaatsvinden. Maar dit betekent afboeken. En dat gaat ten koste van het eigen vermogen van de bank.” En wat zijn de gevolgen van zo een aanpak indien de rente gaat stijgen? Harald Benink, hoogleraar Banking en Finance aan de Universiteit van Tilburg, vindt het pleidooi van Constâncio ‘interessant’. Maar het moment om de problematiek aan te pakken vindt hij nogal laat: „De bankenunie is twee jaar terug van start gegaan, zonder dat alle bankbalansen waren schoongeveegd. Het pleidooi voor snelle afwikkelingen van deze leningen, via securitisatie of het onderbrengen bij activabeheermaatschappijen, is goed. Maar de vraag is: wie gaat de verliezen dragen? Je ziet in Italië dat dit tóch weer met belastinggeld gebeurt.” En dat is wat Dijsselbloem heeft beloofd dat dat niet zou gaan gebeuren. Juist door het constant doorschuiven van het probleem van slechte leningen is de ellende in de ogen van professor Boot alleen maar groter geworden: „Deze situatie was drie jaar geleden al duidelijk. Maar banken en overheden hadden een collectief belang om het probleem te verstoppen en hopen op een wonder. Maar in de tussentijd is het probleem alleen maar groter geworden. Als je debiteuren niet achter de broek zit, verslechtert hun betalingsdiscipline. Je creëert zo niet alleen zombiebanken, maar ook zombiedebiteuren.” Tomas Kinmonth, bankenwatcher bij ABN Amro, vindt het voorstel om probleemleningen over te hevelen van bankbalansen zelfs een ‘erg gevaarlijk idee’. „Het klinkt goed, maar op lange termijn verandert er niets. Goede banken zullen gaan leiden onder de problemen van slechte banken. Om de Europese bankensector gezond te maken, moet er een consolidatie plaatsvinden, vooral onder de kleinere banken. En dat gebeurt alleen als banken echt heel diep in de problemen zitten.” Ook Constâncio erkent dat zijn voorstel voor snelle afwikkeling ‘geen middel tegen alle bancaire kwalen’ is. Onlangs gingen de Italiaanse banken Banca Popolare di Vicenza en Veneto Banca plus het Spaanse Banco Popular ten onder aan het te grote aantal slechte leningen op hun balans.

Over het tweede kwartaal heeft de Italiaanse bank Monte dei Paschi een verlies geboekt van €3,1 mrd vanwege forse afschrijvingen. De Italiaanse bank moest in totaal circa €4 mrd afschrijven op slechte leningen. Begin juli kondigde Monte dei Paschi nog aan om het mes flink in de organisatie te zetten om kosten te besparen. De Italiaanse overheid schoot vorige maand de bank te hulp met een kapitaalinjectie van €5,4 mrd. In deze constructie betaalt de Italiaanse belastingbetaler de prijs voor het financiële wanbeleid dat door Italiaanse banken is gevoerd. In Europa was afgesproken dat de belastingbetaler zou worden gevrijwaard van door de overheid verstrekte garanties en nu blijken er lekken in de regelgeving te zitten, zoals die zijn afgesproken door de financiële autoriteiten. Boven de markt blijft het ongewisse hangen dat niet alleen de Italiaanse belastingbetalers de rekening moeten gaan betalen maar door de Bankenunie kunnen ook indirect de belastingbetalers van de overige 18 eurolanden, vooral die van de rijkere landen als Duitsland en Nederland, moeten gaan meebetalen aan de opruimactie in het Europese bankwezen van €1000 mrd.

De rijken kunnen nog altijd in Nederland anoniem voor de fiscus hun vermogens beleggen. En de fiscus werkt daar aan mee met het instandhouden van ‘het fonds voor gemene rekening’, dat is vrijgesteld van vermogensbelasting in box 3. Er moet wel een fiscaal nummer worden aangevraagd, maar als de ‘gemene rekening’ voldoet aan de wettelijke regels, geeft de fiscus wel af. Vanuit de ethiek rijst de vraag om welke redenen heeft de wetgever voor rijke mensen met vermogen zo een fiscaal product ooit in het leven geroepen. Daardoor is alleen over de werkelijke inkomsten belasting verschuldigd. Hoe wordt tegenwoordig de vermogensrendementsheffing berekend? Vroeger was dat een fictief rendement van 4% over het eigen vermogen, waartoe onder meer behoren spaargeld, edele metalen, beleggingen en een eventuele tweede woning, minus de schulden, na toepassing van de heffingsvrije grens. Met ingang van dit jaar zijn de spelregels veranderd. Ik licht dat toe aan de hand van een voorbeeld: de grondslag sparen en beleggen in box 3 wordt toegerekend aan een spaardeel en een beleggingsdeel. Hiervoor wordt gebruik gemaakt van drie belastingschijven. Over het spaardeel en het beleggingsdeel wordt een forfaitair rendement van respectievelijk 1,63% en 5,39% in aanmerking genomen in box 3.

Grondslag sparen en beleggen

Spaardeel
1,63%

Beleggingsdeel
5,39

Forfaitair rendement

Tot en met € 75.000

67%

33%

2.87%

Van € 75.000 t/m € 975.000

21%

79%

4,60%

Vanaf € 975.000

0%

100%

5,39%

Over het totale fictieve rendement moet 30 procent vermogensrendementsheffing worden betaald. Voor iemand die €125.000 vermogen heeft, ziet de berekening er als volgt uit: niet belast €25.000, belast eerste schijf van €75.000 met 67% voor het spaardeel en 33% voor het beleggingsdeel. Over de resterende €25.000 wordt berekend 21% en 79%. In totaal is het verondersteld bedrag aan rendement €3303,20, waarover 30% rendementsheffing moet worden betaald = €990.

Slotstand indices dd 11 augustus 2017; week 31: AEX 516,97; BEL 20 3866,47; CAC-40 5060,92; DAX 30 12.014,06; FTSE 100 7309,96; SMI 8884,04; RTS (Rusland) 1022,41; DJIA 21858,32; NY-Nasdaq 100 5831,533; Nikkei 225 19729,74; Hang Seng 26.890,96; All Ords 5743,50; SSEC 3,208.542; €/$ 1,1774; goud $1288,70; dat is €35.027,17 per kilo; 3 maands Euribor -0,329% (1 weeks -0,379%, 1 mnds -0,373%), 10 jarig Nederlandse Staat 0,506%; 10 jaar VS 2,208%. 10 jaar Duitse Staat 0,385%, 10 jaar CHF (Zwitserse franken) -0,171%. Een liter diesel hier aan de pomp €1,169.

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch. Bookmark de permalink.