UPDATE11042015/267 ’ABN Amro negeert roep uit samenleving’

“De top van ABN is verantwoordelijk voor een besluit dat niet te verdedigen was en is. Het besluit om het salaris van de top met een ton te verhogen was moreel verwerpelijk. De top heeft het vertrouwen van de samenleving geschonden.” Dat stelde Henk Nijboer in het 'bankendebat' donderdag in de Tweede Kamer. Maar voor hem hoeft de top van de staatsbank niet op te stappen. Dat is duidelijk een zwaktebod. Duidelijk werd dat ondanks meerdere waarschuwingen van Dijssel aan het adres van de top van ABN Amro er niet werd geluisterd naar de aandeelhouder.

Dit was de week van Zalm, Dijssel, ABN Amro en Jesse Klaver. De Algemene Rekenkamer heeft berekend dat de miljardensteun van het kabinet Balkenende IV en later Rutte I en II aan ING en Aegon en de nationalisatie van Fortis/ABN Amro en later ook nog SNS Reaal. ING, Aegon en SNS Reaal kregen €13,75 mrd aan steun in de vorm van een kapitaalinjectie. Dat geld is inmiddels terugbetaald. Ook de Amerikaanse rommelhypotheken van ING die minister Bos noodgedwongen opkocht, zijn met €1,4 mrd winst verkocht. De ruim €82 mrd die destijds in de financiële sector is gestopt, is volgens de Rekenkamer inmiddels teruggebracht tot €35 mrd. En van de bijna €80 mrd aan garanties aan banken en verzekeraars is nu nog €4,2 mrd over. Het naar de beurs brengen van de aandelen ABN Amro en SNS Reaal zou €35 mrd moeten opbrengen en dat lijkt heel onwaarschijnlijk. De opbrengst voor ABN Amro is door deskundigen geschat op €15 mrd, zegt Dijssel. Verwacht wordt dat het project verliesgevend moet worden afgesloten. De sterk verbeterende omstandigheden hebben voor de Nederlandse grootbanken in het afgelopen jaar weer vele honderden miljoenen euro’s extra rentewinst opgeleverd door het monetaire beleid van de extreem lage marktrentes. Het is een terugkomende positieve noot bij de presentatie van de cijfers van de verschillende banken: de rentemarges zijn weer verder verbeterd, zo klinkt het de afgelopen paar jaar steevast tevreden uit de mond van financieel directeuren van de banken. In gewone mensentaal betekent dit dat de banken er steeds beter in slagen het verschil te vergroten tussen de renteopbrengsten van hypotheken en leningen aan de ene kant, en wat ze aan de andere kant betalen voor het aantrekken van spaargeld en marktfunding. De rente die banken op spaargeld vergoeden zou hoger kunnen zijn en de prijs die banken vragen voor hypotheken en kredieten zou lager kunnen zijn. Het is, maatschappelijk bezien een ongewenste ontwikkeling. We zien een ontwikkeling in de samenleving waarin meer aandacht komt voor financiële ontwikkelingen. Thomas Piketty, een Franse econoom, schreef afgelopen jaar een boek over het thema economische ongelijkheid, vanuit een historisch en statistisch oogpunt, met de Nederlandse titel Kapitaal in de 21e eeuw. Het boek wordt zeer goed verkocht. Van het boek 'Het kan niet waar zijn' van de antropoloog en journalist Joris Luyendijk werden in de eerste maand 140.000 boeken verkocht. De Verleiders, door de Bank Genomen is een unieke toneelvoorstelling gespeeld door vijf acteurs: Pierre Bokma, Victor Löw, Leopold Witte, Tom de Ket en George van Houts. De allereerste komedie van de Verleiders, over de vastgoedfraude, was direct een succes; de tweede versie ging over de boekhoudfraude bij Ahold. Alle avonden trekken de voorstellingen volle zalen en het leverde uitstekende recensies op. Daarnaast ontving Pierre Bokma de Louis d’Or prijs en de voorstelling ontving de toneelspublieksprijs. De derde voorstelling van dit gezelschap gaat over de bankensector. Op theatrale wijze worden financiële instellingen als DSB, ABN-AMRO, de Rabobank, SNS en ING op de hak genomen en met de grond gelijk gemaakt. Kenmerkend voor de voorstelling is het sarcasme en de satirische speelwijze. Dit op zo’n manier dat het voor een breed publiek toegankelijk is. Door de Bank Genomen is een zowel fictie als werkelijkheid. Altijd volle zalen, maanden tevoren al uitverkocht. Tot eind juni geen stoel meer te boeken. Het klankbord dat de samenleving wordt voorgehouden wordt herkend. Wat zou de maatschappij positie moeten zijn van banken in de samenleving: dienstbaar, integer, betrouwbaar. Het eerste wat er moet gebeuren is de op opdeling van systeembanken (too big to fail) in een zakenbank en een nutsbank. Naar de nutsbank gaan alle activiteiten van de particulieren en het MKB. Ook met betrekking tot het verlenen van bonussen moeten forse correcties worden toegepast. Dat aan traders, zich veelal bankers noemende, een bonus wordt toegekend als die trader winst heeft gemaakt voor de bank, is verdedigbaar. Maar om topbestuurders daarvoor ook, buitenproportioneel, te belonen slaat helemaal nergens op. Het is hun taak om de bank goed te besturen en daar worden ze dik voor betaald. Waarom extra betalen als topbestuurders de taken uitvoeren waarvoor ze zijn aangenomen. Stoppen daarmee! Dan is er nog een andere invalshoek die het functioneren van de handelaren verstoord. Handelaren verrichten risicovolle transacties. Er is altijd een onzekerheid hoe die handel afloopt. Net als een gokker je kunt winnen of verliezen. In het casino zet je in op ´rood´ en het wordt ´zwart´. Geld kwijt. Maar als dat met een banker gebeurt loopt die banker geen enkel risico. Hij speelt altijd voor rekening en risico van de bank. En als die bank de verliezen niet meer kan dragen, dan schiet de centrale bank wel te hulp en als die bank dan toch in default geraakt dan worden de overheden, en dus de belastingbetalers, in stelling gebracht. Dat systeem van ´gokken zonder risico´s voor de handelaar, moet van tafel. Een trader moet bij verliezen zelf risicodrager worden voor bv 10% van het gemiddelde verlies in een bepaalde periode. Het gevolg ervan zal zijn dat de banken veel minder risico´s zullen nemen. Het deposito-garantie-stelsel gaat mee naar de nutsbanken voor het spaargeld tot €100.000 per bank. Verder moeten de banken eerst schoon schip maken met betrekking tot manipulatie bij de vaststelling van euribor- en liborprijzen, de valutahandel, de goudprijs. De afwerking van de woekerpolisdossiers en renteswaps/derivaten verkocht aan mkb'ers, waarbij de bank de daaraan verbonden risico's niet in beeld bracht, waardoor het vertrouwen in het bankwezen grote schade heeft opgelopen. Bij dit alles is het verbazingwekkend dat zowel de voorzitter van de Raad van Bestuur, Gerrit Zalm, als de president-commissaris van ABN Amro, Rik baron van Slingerlandt, bij het ontbreken van maatschappelijk draagvlak een salarisverhoging voor 6 topbestuurders van €100.000, doorzette. Onbegrijpelijk dat de Haagse politiek daarin geen reden ziet de beide heren 'weg te sturen'. Voor de vraag of Dijssel ook had moeten opstappen, zou ik willen opteren voor 'het voordeel van de twijfel'. Maar hij is wel aangeschoten en dat realiseert hij zich goed. Met betrekking tot de hoorzitting in de Tweede Kamer met drie commissarissen van ABN Amro, ING en Aegon een aantal uitspraken van de GL-politicus Jesse Klaver. Hoe hebben de commissarissen het in hun hoofd kunnen halen om hun bestuurders tonnen extra te belonen? 'Met wederzijds begrip schieten we geen meter op' Zien we hier een botsing van twee werelden? "Dat zou je wel kunnen stellen. Ik moet zeggen, vaak kan ik mij wel goed in mensen verplaatsen. Nu vond ik dat een stuk lastiger." "Dat komt doordat de bankiers – niet alleen van ABN Amro, maar ook van Aegon en ING – doen alsof ze vrije ondernemers zijn, maar dat zijn ze niet. Ze beseffen niet dat ze gewoon, tja, ambtenaren zijn." "Het is de redenering die erachter ligt, het probleem van die hele sector. Dat een goede bankier automatisch exorbitant betaald moet worden. Daarmee diskwalificeer je iemand als Klaas Knot die, wat is het, €340.000 verdient als president van De Nederlandsche Bank. Of onze premier, die €144.000 salaris krijgt. Ik snap dat echt niet." “Banken creëren geld, maar mensen die geld nodig hebben lopen tegen een muur bij de banken. Ze gedragen zich niet als publieke instellingen." Jesse Klaver mocht als laatste financieel specialist tijdens de hoorzitting nog een vraag stellen aan de bankiers die naar de Tweede Kamer waren gekomen voor een gesprek over het beloningsbeleid bij banken. Jesse Klaver, Kamerlid voor GroenLinks, zorgde aan het einde van het gesprek kort voor vuurwerk door te stellen dat hij de antwoorden die hij tot dusver had gehoord van de bankiers "stuitend`vond. “Ik vraag me af in welk universum u leeft”, voegde hij daar aan toe. “Die bankiers doen alsof zij vrije ondernemers zijn op een internationale markt. Maar het zijn natuurlijk gewoon ambtenaren bij een staatsbank. De banken van alle mannen die daar zaten [Rik van Slingelandt van ABN Amro, Henk Breukink van ING en Leo van Wijk van Aegon] zijn gered met belastinggeld. Elke Nederlander heeft daarvoor €2000 betaald. Het is maar de vraag of dat geld helemaal terugkomt. En dat is de kern: je moet je niet vergelijken met wat andere bankiers in het buitenland verdienen, je moet je vergelijken met wat normaal is in Nederland. En in plaats van te zeggen ‘wij verdienen veel minder dan iemand op Wall Street of in de Londense City’, zou je ook kunnen zeggen ‘wij verdienen 25 keer modaal’. Ik vind het echt stuitend dat ze niet snappen wat hun positie is. Dat ze alleen zeggen ‘we betreuren de commotie en de ontstane emotie hierover ’ – nee, ze moeten het besluit betreuren! Van Slingelandt zei, ‘de wereld bestaat uit markten’. Nee, de wereld bestaat uit samenlevingen. Als je alleen naar markten kijkt, klopt de benadering die hij kiest. Maar je moet kijken naar de samenleving als geheel. En de samenleving pikt het terecht niet dat die bankiers zulke hoge salarissen ontvangen. Nogmaals, het zijn geen ondernemers. Als iemand een fantastisch product bedenkt en hij brengt dat op de markt en is daar heel succesvol in, maar op de een of andere manier toch failliet gaat, dan komt de overheid hem niet redden, komt de belastingbetaler hem niet redden. Dat is echt een andere markt dan voor de bancaire sector. Die worden altijd gered.” Hier botsen twee werelden: de wereld van de markt en de wereld van de samenleving. En ik zou zeggen dat de samenleving moet prevaleren.” Kilian Wawoe, onderzoeker aan de VU, zei tijdens de hoorzitting dat een moreel kompas niet werkt zonder magnetisch veld. Als bankiers niet weten wat de norm is, weten ze niet waar ze zich aan moeten houden. Je kan niet verwachten dat ze uit zichzelf het juiste gaan doen. Wij moeten dat magnetisch veld zijn. De politiek moet veel strenger zijn. Te beginnen bij de staatsbank. Ik heb kritiek op het feit dat Dijsselbloem in 2014 niet heeft gezegd ‘tot hier en niet verder’. Hij heeft dat uiteindelijk gezegd en daar ben ik blij mee, maar hij heeft het niet gezegd op het moment dat het speelde. Ik denk dat we daarnaast moeten kijken naar de eisen die we stellen aan bankiers. Blijkbaar stellen we nog steeds de oude eisen –dat ze moeten kunnen rekenen – maar het besef in wat voor wereld ze opereren is er nog steeds niet.” Met betrekking tot het handelen van Dijssel zegt Klaver: “Dijsselbloem zegt dat hij niks kon doen. Dat is een hele legalistische, bureaucratische benadering. Het NLFI, het agentschap dat de aandelen beheert, kan in strikt juridische zin inderdaad alleen toetsen of het besluit juridisch klopt. Maar als aandeelhouder kun je gewoon zeggen dat je het onwenselijk vindt. Dijssel zei in de Kamer dat hij “in de meest heldere en krachtige bewoordingen” tegen de ABN-top heeft gezegd dat hij het niet verstandig vond om de salarissen te verhogen, maar dat hij de rechtmatigheid van dit besluit niet kon betwisten. De staatsbank wist dus dat er mogelijk geen draagvlak voor de loonsverhogingen voor de top zou zijn. Dijssel heeft nog wel overwogen om zijn vertrouwen in de top van ABN Amro op te zeggen, maar dat uiteindelijk niet heeft gedaan. Dijsselbloem stelt dat de top van ABN dan naar de rechter had kunnen stappen. Maar ik denk niet dat ze dat hadden gedaan. Door alle ontstane commotie hebben ze nu ook besloten af te zien van de salarisverhoging. Ik denk dat ze dat in dat geval ook gedaan zouden hebben. Er is niet zo veel veranderd in een jaar. Er wordt nu weer gezegd dat ABN toch voor het einde van het jaar nog naar de beurs kan. Dat vind ik echt bizar. Dijsselbloem zegt dat de uitstel van het besluit over de beursgang voortkomt uit de commotie rondom de salarisverhogingen, het gedoe in Dubai en de brief van DNB over wat er in de top van de bank gebeurt. Dat is niet binnen anderhalve week opgelost. De beursgang moet dus een paar jaar worden uitgesteld. Ik zou het echt ongeloofwaardig vinden van de politiek als we allemaal zo’n grote mond hebben over die bank en dat we dan nu zeggen dat ze naar de markt kunnen, omdat die ton is terugbetaald. Maar die ton staat symbool voor iets veel groters, namelijk een cultuur die nog niet op orde is.”
Joris van Toor en Kees Cools schreven een opiniestuk over de uitwerking van bonussen. Enkele citaten: 'Een prestatiebeloning is bedoeld om mensen harder te laten lopen in de goede richting, maar het effect is vaak dat ze te hard lopen in de verkeerde richting. Te hard, omdat men spelletjes gaat spelen en prestaties (veel) te mooi voorstelt om maar bonussen binnen te kunnen halen. In de verkeerde richting, omdat de jaarlijkse bonus veelal gericht is op financiële kortetermijnprestaties, in plaats van prestaties op de lange termijn, risico's, gedrag, integriteit, samenwerking, et cetera. De objectieve nadelen en gevaren van bonussen worden vaak onvoldoende onderkend in de (sub)top van het bedrijfsleven. Bonussen zijn potentieel gevaarlijk. Niet doen.' Het artikel is lezenswaardig: http://www.parool.nl/parool/nl/30/ECONOMIE/article/detail/3945116/2015/04/05/Door-bonussen-lopen-topmensen-vaak-hard-in-de-verkeerde-richting.dhtml 
De beide wetenschappers schrijven over modern ondernemingsschap, dat mij aanspreekt: ondernemingen moeten zich voortdurend aanpassen aan veranderende marktomstandigheden: instortende olieprijzen, nieuwe concurrenten, nieuwe technologieën, fluctuerende wisselkoersen, Poetin, schaliegas uit de VS en – last but not least – veranderende voorkeuren van klanten. De beste ondernemer is degene die zich het best aanpast aan de nieuwe omstandigheden. Vaak leidt dat ook tot het moeten aanpassen van (contractuele) afspraken of – menselijk gezien ernstiger – het ontslaan van medewerkers. Het respecteren van contractuele verplichtingen is belangrijk in het economische en maatschappelijke verkeer. Maar als de veranderende omstandigheden aanpassing vereisen, klinken bestaande afspraken al gauw als oneigenlijk argument om alles bij het oude te laten. Want niet alleen nieuwe marktomstandigheden, maar ook de roep vanuit de samenleving kan aanpassingen noodzakelijk maken. Daarop inspelen draagt bij aan de langetermijncontinuïteit en betere prestaties van de onderneming. Die laatste alinea is 1:1 toepasbaar op Griekenland. De Grieken blijven maar naar buiten brengen dat ze hun schuld tot op de laatste cent terug zullen betalen. Niemand gelooft daar, onder de huidige omstandigheden, nog in. De lasten zijn veel te zwaar voor een zo'n kleine economie, daar moeten wij accepteren. Dat betekent dat wij veel geld van de aan de Grieken verstrekte leningen, niet meer terug zullen zien. Dat is wel de realiteit. Wij moeten vooruit kijken en onder het verleden een streep zetten. Het gaat ons burgers geld kosten, ook al omdat onze eigen politieke leiders geen schone handen hebben. Wat mij heel sterk stoort is de onverzoenlijke wijze waarop Merkel haar eisen stelt. Het doet mij sterk denken aan de wijze waarop, 70 jaar geleden, Duitsland haar wil aan Europa oplegde. Ook nu dwingt Berlijn eisen af die niet op te brengen zijn. Merkel heeft vijf jaar geleden besloten de banken te redden en de belastingbetalers van de eurolanden op te zadelen met risico's die niet draagbaar zijn. Griekenland zit opgescheept met veel te hoge schulden. Dat verlies moet ze accepteren en ze moet stoppen met op een nazistische wijze de Grieken beleid op te leggen dat inhumaan is. Die vrouw kan haar verlies niet nemen. Daarmee blokkeert ze de voortgang van een Nieuw Europa. Europa komt steeds verder in een moeras terecht, maar kennelijk realiseren de huidige regeringsleiders zich dat niet. Er moet een scheuring komen om daarmee verder te kunnen met Europa. Tsipras was deze week bij Poetin om te praten over handelsbelangen. De Grieken hebben laten weten dat ze faliekant tegen verlenging van de sancties tegen Rusland zijn. Europa blijft erop hameren dat Europa met één mond moet spreken. Maar ja, wat doe je als niet iedereen die mening deelt. De export van producten is voor de Baltische Staten, Finland, Polen en Griekenland van levensbelang. Hoe groot is het Russische gevaar? De geschiedenis leert dat landen die met elkaar handel drijven, geen oorlog voeren. Misschien kunnen ze in Brussel ook eens over nadenken. Wat denken we te bereiken door geld en steun te verlenen aan Kiev?

De Financial Times bracht deze week het bericht dat de Europese Commissie onderzoek instelt naar hoe zwakke banken in Italië, Spanje, Portugal en Griekenland creatief omgaan met de wijze waarop ze de grootte van de buffers berekenen. Het lijkt op het eerste gezicht een boekhoudkundige truc, maar het gaat wel over €40 mrd aan toekomstige belastingtegoeden van Zuid-Europese banken als buffers worden verantwoord. Vooral de Griekse banken hanteren deze truc, die bekend staat als 'deferred tax assets', om de buffers op te pompen (om bij de ECB te boek te blijven staan als 'een gezonde bank'). Het zou gaan om 30 tot 40% van de minimale kapitaalbuffers. Het gaat om banken die verliezen hebben gemaakt dan wel nog steeds maken en die erop rekenen dat zij in de toekomst een fors bedrag aan afgedragen belastingen terug krijgen van de fiscus. Deze verantwoording voldoet niet aan de kwaliteitseisen van de ECB. Maar wat doet de ECB ertegen? Op het moment dat zo'n bank omvalt kan de curator de virtuele vordering op de fiscus bij de overheid en dus uiteindelijk bij de belastingbetalers in dat land. De EC bekijkt of hier sprake kan zijn van 'verboden staatssteun'. Ik heb mijn twijfels daarover, want vooralsnog is er nog geen sprake van. Hooguit is het een vorm van misleiding, misschien wel frauduleus handelen. Veel moeten we er niet van verwachten want grotere belangen als de financiële stabiliteit zullen preferent zijn. Het Europese bankwezen blijft vormen van instabiliteit vertonen.

De komende drie jaar steken pensioenfondsen, verzekeraars en banken €2 mrd extra in het midden- en kleinbedrijf (mkb). Vandaag richt de Nederlandse Investeringsinstelling (NLII) twee speciale fondsen op: Achtergestelde Leningen Fonds (ALF) en het Bedrijfsleningen Fonds (BLF). Middels het ALF kunnen banken bedrijven leningen van €10 tot 25 mln verstrekken. Na de zomer kunnen via banken de eerste aanvragen worden gedaan. De vraag is of de pensioenfondsen en verzekeraars worden gevrijwaard voor het financieren van het financieren bedrijfsverliezen. Slimme banken zullen proberen hun probleemkredieten door te schuiven naar het Achtergestelde Leningen Fonds (ALF). Via het nieuwe Achtergestelde Leningen Fonds (ALF) kunnen mkb’ers met een beperkt eigen vermogen leningen tussen de €150.000 en €5 mln krijgen. Bij het BLF kunnen banken bedrijven leningen van €10 tot €25 mln verstrekken. Minister Henk Kamp (Economische Zaken) noemt de nieuwe fondsen een 'belangrijke stap om de Nederlandse economie structureel te versterken'. "Ondernemers kunnen hierdoor eerder de benodigde financiering aantrekken om te investeren in nieuwe producten en dienstverlening. Dat leidt tot banen en hogere economische groei", aldus Kamp. Het kabinet pleitte er eerder voor dat pensioenfondsen en verzekeraars meer van hun vermogen in de Nederlandse economie zouden investeren, bijvoorbeeld in projecten op het gebied van onderwijs, zorg, duurzame energie, infrastructuur en mkb. In oktober richtten dertien pensioenfondsen en verzekeraars de Nederlandse Investeringsinstelling op. Pensioenfondsen en verzekeraars investeren €800 mln in de twee nieuwe fondsen en omdat ook de banken meedoen is er in totaal €2 mrd extra krediet voor het mkb. Maar gebrek aan geld om kredieten te verlenen is het probleem niet en dat is het ook nooit geweest. Het probleem bij de grootbanken is dat er geen kennis van zaken is voor het financieren van de middenstandsbedrijven. Tegenwoordig genoemd MKB. Financieringen aan deze sector vraagt om branchekennis en is relatief duur. Het gaat dikwijls om kleinere bedragen, die veel tijd vergen en relatief weinig opbrengen. Investeren in die bedrijven vereist meer aandacht voor de resultaten van de bedrijfsvoering. Decennia geleden besloot de RABO naast de agrarische sector ook het mkb te gaan financieren. Ik zeg altijd 'schoenmaker blijf bij je leest'. Ga geen ongewisse avonturen aan. Beperk je risico's. Ik krijg sterk de indruk dat de stemming nu is van 'wij politici slagen er niet in een visie op de toekomst neer te zetten, een stip op de horizon te zetten (die het vertrouwen krijgt van het bedrijfsleven en de consument), en dus moeten we maar gaan potverteren. We bulken van het geld dat de banken beschikbaar krijgen van de ECB en de nationale centrale banken: iedere maand komt er binnen de eurozone €80 mrd bij, dat nauwelijks iets kost (de rente is zo goed als nul). Op de obligatie- en aandelenmarkten is meer te verdienen voor de banken dan met kredietverstrekking en al helemaal niet aan het MKB, omdat daar verliesfinanciering een reëel risico vormt. Waar is Kamp dan mee bezig?

Ik heb deze keer een aantal onderwerpen laten passeren zoals de overname van BG door Shell voor $70 mrd. Het is de grootste overname van een Nederlands bedrijf ooit. Die enorme bedragen kunnen worden betaald omdat de rente zo extreem laag is. Maar het blijft een enorme prijs die Shell betaalt voor dit Engelse bedrijf.

Etam Groep Retail, het moederbedrijf van Miss Etam en Promiss, heeft uitstel van betaling aangevraagd. Het bedrijf heeft de vakbonden ingelicht. De afgelopen twee jaar voerde Etam al twee reorganisaties door, waarbij 240 banen werden geschrapt. De reorganisaties waren nodig omdat de winkelverkopen daalden. Etam Groep heeft 130 Miss Etam-filialen en 70 Promiss-winkels. Bij de Etam Groep werken zo´n 2200 mensen, waarvan 1.500 mensen bij Miss Etam. Dat laatste onderdeel bestaat ruim 90 jaar. Klanten waardeerden het bedrijf. In 2012 werd Miss Etam nog gekozen tot het klantvriendelijkste bedrijf van Nederland. Vorig jaar kreeg de keten nog een prijs voor de hoogst gewaardeerde damesmodewinkel. Toch ging het de laatste jaren steeds slechter. Etam leed flinke verliezen en voerde verschillende reorganisaties door. In 2014 kwam via een rechtszaak naar buiten dat sommige personeelsleden al een demotie met bijbehorende salarisverlaging hadden geaccepteerd. Ook onderhandelde de keten over lagere huren. Etam probeert de 200 filialen in Nederland tijdens de surseance open te houden. Het lijkt erop dat het bedrijf aanstuurt op een doorstart. Er zouden belangstellenden zijn voor de winkels die op A-lokatie liggen.

Wat deze week de aandacht trok was de forse stijging van de van de Russische aandelenbeurs RTI met 7,4% van 930,12 naar 999,38. Ook de roebel zit al tien weken in de lift van 69 roebel voor een dollar eind januari naar 51 roebel voor een dollar nu. Een stijging van 35%, waarvan 9% in de laatste week. De rente is gedaald van 17% naar 14% maar blijft – te – hoog. De verwachting is wel dat door de duurdere roebel er een begrotingstekort gaat ontstaan. De Russische economie dit jaar krimpt tussen de 3 en 4%, wordt verwacht. De door Europa opgelegde financiële en economische sancties hebben ook positieve kanten. Moskou stimuleert de eigen productie nu de import daalt: ze gaan nu zelf aan de slag met de verbouw van gesanctioneerde voedingsproducten.

Mit einer Parität, also einem 1:1-Verhältnis € vs $, hatten die meisten Experten erst im kommenden Jahr gerechnet. Nun wurden die Vorhersagen korrigiert. Nach dem rasanten Absturz der vergangenen Wochen geht beispielsweise die Investmentbank Goldman Sachs davon aus, dass die Parität womöglich sogar noch in diesem Jahr erreicht werde. Für die nächsten Jahre sagen die Groszbanken voraus, dass sich das Verhältnis von Euro zu Dollar umkehren wird. Die Deutsche Bank hält einen Rückgang auf 0,85 Dollar für realistisch. Goldman Sachs schätzt die Situation noch drastischer ein: Bis Ende 2017 könnte der Euro demnach auf ein Rekordtief von 0,80 Dollar zurückfallen.

Deutschland, Deutschland, alles ist vorbei, het zijn harde woorden die worden gesproken.

Slotstand indices 10 april 2015/week 15: AEX 507,17; BEL 20 3.905,71; CAC 40 5.240,46; DAX 30 12.374,73; FTSE 100 7.089,77; SMI 9.471,46; RTS (Rusland) 999,38; DJIA 18.057,65; NY-Nasdaq 100 4.422,022; Nikkei 19907,63; Hang Sen 27282,23; All Ords 5935,40; €/$ 1,0602; goud $1.207,30; dat is €35.575,93 per kg, 3 maands Euribor 0,012%, 10 jarig Staat 0,235%. Een liter diesel aan de pomp €1,249. (bij pompen langs de A2: €133,9)

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch met de tags , , , . Bookmark de permalink.