UPDATE11012014/203 De polder is vastgelopen

Op Nieuwjaarsdag verblijdde Nout Wellink, de oud-president van DNB, de politieke elite met een uitspraak over de voorliggende stukken voor de Bankenunie, zoals die zijn vastgesteld door de Eurogroep, EcoFin en de EU-top. Mijn standpunt daarover is bekend. Wellink gooit de knuppel in het hoenderhok door te stellen dat de bankenunie voor de aanpak van een alomvattende systeemcrisis 'strikt onvoldoende is'. 'Het is een stap in de goede richting, maar wat er nu op tafel ligt, werkt niet bij een systeemcrisis of bij problemen met heel grote banken.' Dijssel zal niet blij zijn met deze uitspraak. Wellink spreekt de hoop uit dat het Europees Parlement nog de noodzakelijke reparaties gaat uitvoeren. Wat Wellink zegt, deel ik met hem, maar alleen de problemen zijn veel diepgaander van aard dan hij nu benoemt. Dat betekent dat de doelstelling om de samenleving (de belastingbetalers) niet langer te laten opdraaien voor 'falende' banken in de eurozone, niet wordt gerealiseerd. Wellink stelt dat 'een nieuwe Europese autoriteit de ontmanteling van banken in goede banen moet leiden. Maar de Europese Resolutie Autoriteit, die pas in 2016 aan het werk gaat, lost alleen maar problemen bij kleine banken op. De vraag die Wellink niet beantwoordt is wat er dan wel moet gaan gebeuren om grote en systeembanken wel gecontroleerd te saneren dan wel in een default positie te manoeuvreren.

Wat staat ons verder nog te wachten in het nieuwe jaar? Het enthousiasme over Griekenland is groot. De Grieken zeggen zelf dat ze weer op eigen benen kunnen gaan staan. Pure nonsens, want de schuldenlast die ze hebben zit muurvast als een strop om de nek. Ja, zeggen ze zelf, als we onze schuldenpositie even ergens kunnen stallen en de trojka ons €1 mrd uit het derde noodpakket toekent, dan komen we er wel bovenop. Er schijnt vorig jaar met de Grieken te zijn gesproken over kwijtschelding van de schulden boven 120% van het Griekse bbp. De Griekse EMU-schuld bedraagt nu 160% bbp. Dat we niet alle geld terugkrijgen die aan de Grieken en Portugezen als noodsteun is toegekend, is inmiddels wel geaccepteerd, alleen hoe gaan onze politici dat aan de bevolking vertellen? Hoe hoog is de prijs die de eurozone moet gaan betalen voor het redden van de voornamelijk Duitse en Franse banken die in 2010 tot aan hun nek met Griekse leningen zaten. Tot dusverre staan de eurolanden garant voor €240 mrd noodhulp die door het ESFS aan de Grieken is geleend. De private sector (banken e.d.) heeft ook al €70 mrd kwijtgescholden. Maar de harde realiteit is wel dat het gevoerde beleid betekent dat de banken zijn gered en Griekse burgers de rekening hebben gekregen. Met de Europese hulp hebben wij zeker niet de Grieken geholpen. De problemen zijn verergerd en de oplossing is vooruitgeschoven. Aan de onderkant van de Griekse samenleving leven de mensen in armoede. In de trojka zijn grote fouten gemaakt met betrekking tot de opgelegde voorwaarden waaraan de Grieken moesten voldoen om in aanmerking te komen voor nieuwe tranches noodhulp. Het IMF erkende dat afgelopen jaar ruiterlijk. De EU en de ECB hebben zich daar niet over uitgesproken. Nog niet. Ik heb daar in het afgelopen jaar al meerdere keren over geschreven dat de trojka geen enkele aandacht heeft gegeven over een herstart voor de Griekse economie met subsidieverlening vanuit de EU-fondsen. Het geheel overziend blijft het Griekse dossier ook dit jaar nog problematisch.

Opnieuw stel ik de vraag over wat ons te wachten staat in het Nieuwe Jaar? Een sanering en herkapitalisatie in het Europese bankwezen, de stresstests die eraan komen en het Toezicht van de ECB, dat van start moet gaan met alle risico's die daaraan verbonden zijn. De financieel/economische problemen in de zwakke eurolanden, niet alleen Griekenland en Portugal maar ook Spanje, Italië en Frankrijk. En dan de koersvorming op de financiële markten: de aandelenbeurzen, waar the sky the limit is geworden, althans zo lijkt het. En in Europa de zwakke economische groei en de hoge werkeloosheid. De lage rentestand en de dalende inflatie in de eurozone en in Nederland het zwakke beleid van het kabinet. De banken die heel terughoudend zijn in het verlenen van kredieten, waardoor de groei wordt vertraagd. Welke stappen gaan er gezet worden in Europa en wat zijn de uitkomsten van de verkiezingen voor het Europees Parlement? Komen er nieuwe zeepbellen aan, moeten we ons afvragen? Ik denk van wel, als gevolg van het monetaire beleid van geldscheppende instellingen dat veel meer geld in de markt pompt dan gewenst en wat noodzakelijk is voor het functioneren van de (wereld)handel. Om exact is het geldvolume zes keer groter dan alle economieën in de hele wereld. Met die overcapaciteit wordt op de financiële markten gespeculeerd. Enkele quotes: 'veilige beleggingen leveren nauwelijks nog iets op. De extreem lage rente verschuift het geld naar risicovollere beleggingen als aandelen.' 'grote bedrijven potten hun geld op en kopen daarvan hun eigen aandelen op, wat de koers verder opjaagt'. 'kapitaal vliegt heen en weer over de wereld op zoek naar nog hogere rendementen'. Zijn het uitingen van een stabiel beleid? Nee, het lijken mij meer wanhoopsdaden.

Lex Hoogduin zegt deze week in het FD dat het herstel van de Nederlandse economie in een veel te traag tempo plaatsvindt. De bijna-stagnatie, waarmee de economie dit jaar zou gaan groeien, wordt mede veroorzaakt doordat het Haagse pluche niet in staat is gebleken ingrijpende besluiten te nemen. Ik heb hier al eens eerder aandacht voor gevraagd door de onmacht van dit kabinet om de zo noodzakelijke hervormingen op velerlei terrein uit te voeren. Rutte heeft dat, in zijn ogen, opgelost door deelakkoorden te sluiten met sociaal/maatschappelijke partijen, waardoor hij hoopt meer draagvlak in de samenleving te verkrijgen voor de verwezenlijking ervan. Ik doel dan onder meer op het sociaal akkoord, het zorgakkoord, het pensioenakkoord, het woonakkoord, het energieakkoord. Hoogduin pleit ervoor dat de overheid de 1% norm gaat hanteren: 10 jaar lang ieder jaar 1% de overheidsuitgaven verminderen. In zijn voorstel gaat een klein deel van dit inverdien effect naar de verlaging van de staatsschuld, maar het grootste deel wordt ingezet voor belastingverlaging. Hij wil verder een streep halen door een aantal toeslagen. Verder wil hij af van de fiscale aftrek van de hypotheekrente. “De polder is vastgelopen”. Hoogduin is niet mals over de politiek. Hij spreekt over 'ideologische vaagheid'. Het is volstrekt niet transparant waar de PvdA en de VVD nu eigenlijk voor staan. Over de politiek in zijn algemeenheid zegt hij 'het zijn amorfe clubjes die deelbelangen van kiezers behartigen.' Burgers krijgen van deze regering een perspectief en vraagt zich dan af 'waarom al die somberheid '. De toekomst op de wat langere termijn ziet er nog altijd positief uit, dat deel ik met hem, maar de weg ernaar toe wordt door dit kabinet afgesloten. Dat signaal geeft het volk af: Rutte c.s. negeren die boodschap. Ik schrijf het in ieder blog weer: we moeten stoppen met bezuinigingen en en vol inzetten op hoognodige hervormingen op de arbeidsmarkt, de zorg, de woningmarkt, een duurzamer samenleving.

Hans de Geus ken ik van heldere analyses die hij geeft op RTLZ. Vorig weekend schreef hij in Letter & Geest, de wekelijkse uitgave in de weekendeditie van Trouw, een essay over het einde van de babyboomgeneratie. Om de toon te zetten citeer ik enkele oneliners: spaarder, kom op met dat geld; spaarders (hij bedoelt 'uit de babyboom-generatie, beschouwen zichzelf als nette burgers, maar ze vergeten dat ze de economie verlammen; de schrijver wil de deugdzame oppotter (spaarder dus) uitroken met nog lagere rentes en het opjagen van de inflatie. Het is tijd voor een kwijtscheldingsfeest! Jaag de inflatie op en schulden en bezit verdwijnen als sneeuw voor de zon. En dan een aanwijzing: babyboomer, door op je geld te blijven zitten, verlies je alles wat je hebt. Laat ik even naar U, als lezer van dit blog, duidelijk zijn: de problemen die de Geus schetst worden niet veroorzaakt door de sparende babyboomers. Op zich is de overheid daar blij over gezien de depositie-garantie-regeling, die nationaal is ingesteld en Europees gaat worden overgenomen, van € 100.000 per persoon, per bank. Ik herken de onzekerheden over de toekomst, die onder alle generaties leeft. Ik schrijf al sinds 2009 dat we ons bevinden in de overgangsperiode van de lange-golf-theorie van Kondratieff. Alle overtollige ballast die sinds 1949 is opgebouwd moet worden opgeruimd. Ook daar ontkomt de babyboom-generatie niet aan. Alhoewel de Geus het niet met zoveel woorden zegt, waarschuwt hij spaarders wel voor het risico dat ze lopen, als ze hun spaargeld niet gaan uitdelen dan wel consumeren, dat het geld vernietigd wordt, door waardeverlies dan wel door het omvallen van banken. Zo een ontwikkeling zal ingrijpende veranderingen teweeg brengen in de samenleving. Er is zoveel geld in omloop gebracht (en dat gaat nog alle dagen door) dat zeker 80% daarvan vernietigd moet gaan worden. Dat kan op velerlei wijzen gebeuren: oorlogen, natuurrampen, kernrampen, omvallende banken (die niet meer te redden zijn), zeepbellen die leeglopen, crashes, wegvallend vertrouwen in geld/valuta's. Ons spaargeld en onze pensioenreserves kunnen ook gebruikt worden om de zwakke banken in hoofdzakelijk Zuid-Europa delen van hun schulden kwijt te schelden. En als dat allemaal niet gaat gebeuren zullen de politieke, financiële en monetaire autoriteiten de geldpersen nog veel harder moeten laten draaien om de inflatie op te jagen naar tussen de 5 en 10% jaarlijks om de waardevermindering van het (spaar)geld tot stand te brengen, zegt de econoom Hans de Geus. Dit is een onzalig voorstel. De enige monetaire tool die de ECB nog tot haar beschikking heeft is het verlagen van de rente van 0,25% naar 0%. De banken kunnen dan geld lenen bij de centrale bank en daarvoor hoeven ze geen intrest te betalen. Geld dat niks kost. Maar hoeveel is dat dan waard? Stel, ik zie het nog niet gebeuren omdat een deflatoire ontwikkeling op dit moment actueler is, de inflatie stijgt fors. Welke centrale bankier durft het aan de inflatie op te gaan jagen: het kan eindigen in een rampenscenario! Hoe reageren de financiële markten daarop? Verlies van vertrouwen in de euro, een stijging van de rente naar ……………….. Ik kom nog uit een tijd dat de rente voor eerste klas papier 4% (basisvergoeding) plus het inflatiepercentage bedroeg. Dus bij 3,2% inflatie hoorde een rente van 7,2%. De Geus zegt in zijn essay onder meer: “Ja maar, ik heb toch hard gewerkt voor mijn spaargeld. Dat is begrijpelijke reactie.” Een centje voor de ouwe dag of voor onvoorziene omstandigheden opzijleggen zou toch moeten worden gewaardeerd. Mensen die een huis willen gaan kopen zullen zelf spaargeld mee moeten brengen. Spaargeld is ook een potje met centjes voor onvoorzienbare situaties. Om het begrip 'sparen' als asociaal neer te zetten, daar pas ik voor. Sparen is goed en heeft de samenleving gebracht tot waar we nu zijn. Als ik doorredeneer op de argumenten die de Geus aanvoert: spaarders zijn verantwoordelijk voor de stagnatie in onze economie dan moet je ook stellen dat het betalen van pensioenpremie voor een uitkering later, ook onder die noemer valt. De Geus is de weg goed kwijt. Mensen met een koophuis dat in waarde is gestegen kunnen toch niet worden gestraft. Bij mij komt het begrip 'geconfisqueerd' naar voren: verbeurd verklaren, vanwege een (mis)daad tegen de samenleving. Dat er een herstart moet worden gemaakt voor de nieuwe generatie is zonneklaar. Aan het einde van de vorige Kondratieff golf (industriële revolutie-1929) gebeurde dat door de puinhopen waarmee WOII eindigde. Piet Lietinck, direct na de oorlog Minister van Financiën in het kabinet Schermerhorn-Drees, voerde op 26 september 1945 een grote geldzuivering door door alle papiergeld ongeldig te verklaren en banktegoeden te bevriezen. Iedere Nederlander kreeg tien gulden, het befaamde tientje van Lieftinck, om mee te beginnen. Het doel was om al het in de oorlog in circulatie gekomen (zwart) geld verbeurd te verklaren. Zover zijn we nog niet gevorderd. De Geus stelt al wel dat de waarde van ons koophuis en ons (spaar)geld 'op een misverstand berust, een verzinsel dat langzaamaan ontmaskerd wordt.' Hij sluit zijn essay af met deze alinea: “Aan de slag dan maar, dat is het enige wat er dan nog op zit. Werken, productief blijven, en voorbijgaan aan de broze belofte van de bankrekening. Het is ook voor mij de weg uit de crisis. Het geld laten rollen. Een goed voornemen: ook in januari en de rest van het jaar blijven we voor Sinterklaas spelen. Afgesproken?” Ik slaap er eerst nog een nachtje over en probeer in beeld te brengen wat dat voor de eerzame burger met een spaarcentje op de bank allemaal gaat betekenen. En hoe zit het dan met de solidariteit tussen de generaties? Investeren zou gaan leiden naar welvaart en spaargeld, dat onderschrijf ik, maar wie maakt zich dan nog druk over de vergrijsde massa? Wat zijn de gevolgen van een superinflatie? Wat gaat er in zo een proces gebeuren met de huizenprijzen? Koop je na de geldsanering dan een rijtjeshuis voor €60.000? Ik zeg daar niets over maar het geeft mij een onzeker gevoel.

Het vertrouwen in de vaderlandse politici is klein, heel klein. Het is dan ook onbegrijpelijk dat het kabinet -kennelijk- in achterkamertjes een deal heeft gesloten met de 'gedogers van dit kabinetsbeleid, D66, de CU en de SGP, over een 'stiekeme' verhoging van het huurwaardeforfait, naar nu blijkt. Het CDA, de SP en de PVV willen opheldering van minister Blok (Wonen) over een verhoging van het huurwaardeforfait. Door de verhoging betalen veel huiseigenaren honderden euro’s extra inkomstenbelasting. Lekker begin van 2014”, schampert CDA-Kamerlid Knops. „Als nieuwsjaarskado krijgt de burger van dit kabinet weer een forse lastenverzwaring voor de kiezen. En wederom is het de huiseigenaar die wordt gepakt.” Knops noemt het ’ontzettend raar’ dat minister Blok twee weken geleden op vragen van de Eerste Kamer nog zei van geen verhoging te weten. „’Niks aan de hand’, zei Blok. En nu ligt er opeens een verhoging waarvan de effecten groter zijn dan de aanpassing van de hypotheekrenteaftrek.” „Buitengewoon geniepig hoe dit is doorgevoerd”, vindt SP-Kamerlid Jansen. „Blok heeft de Kamer hier nooit over geïnformeerd. Dit bevalt mij totaal niet, vooral omdat deze maatregel vooral lagere en middeninkomens treft.” Ook PVV-Kamerlid Van Klaveren is onaangenaam verrast. „Onbegrijpelijk dat Blok vorig jaar nog aangaf dat deze woningbelasting op 0,6 procent zou blijven en dat woningbezitters nu toch opnieuw worden geconfronteerd met een lastenverzwaring.” De partijen willen zo snel mogelijk een debat over de verhoging van het huurwaardeforfait. Volgens VVD-Kamerlid Neppérus schrijft de wet het kabinet nu eenmaal voor dat het huurwaardeforfait omhoog moet als de huren (en de WOZ-waarden) stijgen. „Van de stijging van het forfait word ik niet vrolijk, maar bij debatten in de Kamer heb ik hier niemand over gehoord. We hebben allemaal niet op zitten letten.” Neppérus vindt dat er nog eens goed gekeken moet worden naar de koppeling van het huurwaardeforfait aan de huren. „De huren gaan de komende jaren immers verder stijgen, dus het forfait waarschijnlijk ook. Dat moeten we niet hebben. Ik zie graag dat het kabinet dit komend jaar (in 2015) gaat regelen.” Over de manier waarop het huurwaardeforfait, ook wel het eigenwoningforfait, wordt berekend, valt natuurlijk altijd te praten, vindt de CDAer Knops. „Maar dat laat onverlet dat hier weer een maatregel op tafel ligt waarmee dit kabinet zich wederom laat gelden als kampioen van de lastenverzwaringen.” Volgens berekeningen van belastingdeskundigen betekent de stijging van het huurwaardeforfait van 0,6 naar 0,7 procent voor huizen met een WOZ-waarde tussen de 75.000 en 1.040.000 euro tariefsverhoging van liefst 17%. Het huurwaardeforfait is een bedrag dat huizenbezitters bij hun inkomen moeten optellen als ze belastingaangifte doen. Hoe hoger het forfait, hoe hoger de inkomstenbelasting. Het tarief van het eigenwoningforfait is gebaseerd op de huren en op de huizenprijzen. De verhoging zou de schatkist zo’n 320 miljoen euro opleveren. Dat hebben we te danken aan D66, de CU en de SGP, die in hebben gestemd met het woonakkoord. Alleen dat hebben ze er niet bijverteld toen ze in de 1e Kamer voor het woonakkoord stemden. De verwarring over de stijging van het huurwaardeforfait is compleet nu blijkt dat de Belastingdienst dit jaar andere cijfers hanteert dan de Staatscourant een paar dagen geleden openbaar maakte. In de officiële bekendmaking van de overheid staat het bedrag dat huizenbezitters (woningen van 75.000 tot 1.040.000 euro) bij hun inkomen moeten optellen als ze belastingaangifte doen op 0,7%. In de aangifteformulieren voor de voorlopige teruggaaf 2014 staat dat percentage op 0,65 procent. Volgens Blok (Wonen) is de verhoging van het huurwaardeforfait niet het gevolg van een wijziging op zijn beleidsterrein, maar van de jaarlijkse indexering van het ministerie van Financiën, waarvoor staatssecretaris Weekers verantwoordelijk is. „Het is aan Financiën om onduidelijkheid hierover weg te nemen”, zo meldt zijn woordvoerder. „Hiermee maakt deze minister zich er wel makkelijk van af”, reageert CDA-Kamerlid Knops, die wil dat Blok zo snel mogelijk duidelijkheid geeft over de mogelijk honderden euro’s extra inkomstenbelasting die huiseigenaren door de verhoging van het huurwaardeforfait moeten betalen. „Als hij alles goedpraat wat Financiën doet, zullen weinig huiseigenaren Blok nog als de minister van Wonen zien.” En om alles voor de burger nog onoverzichtelijker te maken zegt een woordvoerder van het ministerie van Financiën dat het in de aangifteformulieren gaat om een ’soort tussentijdse prognose onder voorbehoud’. „Dat staat ook als zodanig aangegeven. Het juiste percentage zal snel worden doorgevoerd. Maar ik snap dat dit verwarring schept.” Mark my minds: hier komt heibel over.

De heren economen Vermeend en van der Ploeg schrijven dit weekend in hun column op DFT onder meer: “Tegenstanders van de euro kregen tot voor kort nog steun van een keur aan deskundigen en onheilsprofeten die al sinds de invoering van de euro de ondergang voorspellen. Nu de kans daarop kleiner is geworden, zien we ze steeds minder in de internationale economische media verschijnen. (Dit is volstrekte onzin). De munt bestaat nog steeds, is ijzersterk, en tot op heden wil geen enkel euroland de euro opgeven. Opiniepeilingen wijzen ook uit dat een meerderheid van de kiezers in het eurogebied de munt wil behouden en deel wil uitmaken van de EU. Ook in ons land is dat het geval. Het bedrag dat ons land kwijt is aan garanties en steun aan de zwakkere eurolanden is een schijntje vergeleken met het gigantische verlies dat we de komende decennia zouden gaan lijden door een vertrek uit de EU. De exportsector, de motor van de Nederlandse economie, zal onherstelbaar worden beschadigd; dat kost honderdduizenden banen. Vooral door ons EU-lidmaatschap is deze sector sterk gegroeid. Driekwart van de export gaat naar andere EU-landen, waaronder de zwakkere zuidelijke eurolanden. Wij hebben dan ook een extra financieel belang dat deze probleemlanden niet omvallen.” Maar hier ligt het probleem. Jan-Kees de Jager, de voorlaatste minister van Financiën, verkondigde dezelfde argumenten waarom wij de zwakke Zuid-Europese eurolanden noodhulp moesten verlenen. Onze export naar die zwakke eurolanden zou de onderbouwing voor onze economische groei zijn. Het komt bij mij over als 'wij exporteren naar arme landen die onze export niet kunnen betalen en daarom moeten we ze noodhulp geven om die viciëuze cirkel in stand te houden.' Iemand moet de rekeningen van de exporterende bedrijven betalen. De zwakke eurolanden kunnen dat niet. Het kan zijn dat de NCM dat doet met een achterliggende dekking van de overheid. Het kan ook zijn dat de Nederlandse overheid dat risico zelf overneemt. Het kan ook zijn dat vorderingen worden verrekend door de centrale banken, middels de ECB. Maar zoals het er nu voorstaat sturen wij goederen naar het buitenland dat de rekening niet kan betalen en daarvoor hebben ze geldsteun nodig, waarvoor wij vervolgens een staatsgarantie afgeven. Wij leveren dus de goederen en betalen vervolgens zelf de rekening. Ik onderschrijf de stelling van deze beide economen dat onze financiële verplichtingen jegens de Muntunie/ECB en Europese hulpfondsen zodanig hoog is opgelopen, dat er geen weg terug meer is. Misschien hebben ze zelfs gelijk als ze stellen dat 'een meerderheid van de kiezers in het eurogebied de munt wil behouden'. Maar die komen dan wel uit de zeurolanden en slechts in beperkte mate uit de neurolanden. De landen die hulpgeld nodig hebben om te overleven zetten alles op alles om dat geld van Duitsland en Nederland te krijgen. Hetzelfde geldt voor de banken. Zo simpel zoals het hier wordt neergezet is het niet. De kiezer heeft voor de verkiezing van het Europees Parlement het recht om te weten hoe de vork in de steel zit.

De Duitse financieel analist Gunther Hannich waarschuwt ook deze week onder meer over de daling van de waarde van de Turkse Kira van 25% in het laatste jaar. De koers is nu 2,96 Lira per €. De aandelenbeurs in Istanboel heeft in 2013 20% van zijn waarde verloren. Dat is veel gezien de grote winsten die elders zijn gemaakt. Uit zijn nieuwsbrief citeer ik: Von offizieller Seite wird gerne der Eindruck vermittelt, dass die Schuldenkrise mit den bisher beschlossenen Maßnahmen auch tatsächlich in den Griff zu bekommen ist. Vor allem in der Euro-Zone deuten sich erste Verbesserungen in den einstigen Krisenländern an. Selbst Griechenlands Wirtschaft wird wohl 2014 ein minimales Plus erzielen. Der Musterknabe Irland kann sogar schon im Jahresverlauf wohl wieder Kredite am Kapitalmarkt aufnehmen. Aber diese Signale führen komplett in die Irre. Das sage nicht nur ich (Gunther Hannich) – das sagt jetzt auch der IWF (=IMF) mit einer aktuellen Analyse zur Lösung der Schuldenkrise. Niemand geringerer als die renommierten US-Ökonomen Carmen Reinhart und Kenneth Rogoff haben nun im Auftrag des IWF „Handlungsanweisungen zur Lösung der europäischen Schuldenkrise“ entwickelt. Und das Ergebnis ist dramatisch – doch dazu finden Sie in den Massenmedien kaum etwas. Daher stelle ich Ihnen an dieser Stelle die Ergebnisse dieser Studie genauer vor – und Sie werden sehen: Es ist alles noch viel schlimmer. Ein Ergebnis von Reinhart und Rogoff lautet: Die bislang durchgeführten Maßnahmen gegen die Schuldenkrise werden im Endeffekt nicht ausreichen, diese auch zu beenden. Die Schuldenkrise in Europa wird nur durch brachiale Lösungen tatsächlich zu beenden sein. Die aktuelle Strategie der Verschiebung in die Zukunft wird nicht von Erfolg gekrönt sein. Warum, ist das so? Auch darauf haben die beiden international anerkannten Wissenschaftler eine Antwort: Weil es in der Vergangenheit eben auch in den allermeisten Fällen nicht ohne brachiale Methoden gegangen ist. Schuldenkrisen sind eine schwerwiegende Sache und die verschwinden nicht einfach so, wenn man nur lange genug wartet. Das ist eine bekannte Erkenntnis, die aber von den verantwortlichen Politikern in der Euro-Zone gerne verdrängt wird. Stellen Sie schon einmal auf harte Maßnahmen des Staates ein – die werden kommen. Und auch bei der Prognose der anstehenden Maßnahmen zur wirklichen Lösung der Krise schauen die Experten in die Vergangenheit. Sie halten daher „Steuern auf Ersparnisse, höhere Abgaben für Steuerzahler durch anstehende Schuldenschnitte und den Aufbau von Kapitalverkehrskontrollen“ für sehr wahrscheinlich. Der aktuell eingeschlagene Weg von rigorosen Sparprogrammen reicht nach Ansicht der Experten nicht aus: Dafür sind die Schuldenberge in den Krisenländern einfach zu groß. Und als ob es eines weiteren Beweises bedurft hätte, passen dazu die heute veröffentlichten Arbeitslosenzahlen in der EU. Im November 2013 lag die Arbeitslosenquote in der Euro-Zone bei 12,1% und damit weiterhin auf Rekordniveau. In Summe waren 19,2 Millionen Menschen ohne Arbeit. Sie sehen allein an dieser Kennziffer: Die Probleme in der Euro-Zone werden nicht kleiner sondern größer. Und das gilt eben auch für die Schuldenberge, die ohne massive Einschnitte auch bei uns nicht mehr verschwinden werden.

Kort Nieuws

Volgens Maurice de Hond kiest nog maar 19% van de kiezers voor een volgend kabinet met Rutte als premier. >50% kiest voor Asscher. Of Asscher met Samsom achter zich de problemen wel kan oplossen, blijft voor mij de vraag.

Pensioenfondsen moeten veel beter gaan uitleggen wat voor kosten ze maken. Doen ze dat niet, dan dreigt De Nederlandsche Bank met torenhoge boetes. Ruim een kwart van de pensioenfondsen kan nu geen inzicht geven in de kosten van hun vermogensbeheer. Het gaat om de kleinere fondsen, die weinig inzicht hebben over de kosten van vermogensbeheer.

Hoe ziet de toekomst eruit voor starters? Het economisch bureau van de ABN/Amro heeft daar onderzoek naar gedaan en daar word je niet vrolijk van. Het beeld dat lang werd voorgehouden van 'als jullie straks afgestudeerd zijn, liggen de banen voor het oprapen' blijkt geen realiteit te zijn en de eerste tien jaar ook niet te worden. Op de eerste plaats gaan de ouderen straks nog langer werken dan ze nu al doen en maken dus geen ruimte voor de nieuwe generatie. Tot 2024 neemt het aantal mensen dat werk zoekt toe. Daarnaast remt de geringe economische groei de werkgelegenheid ook af en verdwijnen er banen door technologische ontwikkelingen. Geen toekomst om erg blij van te worden. Het AFM l.iet deze week van zich horen over versoepeling van de voorwaarden voor flexwerkers, zzp’ers en net afgestudeerden om een hypotheek te krijgen. De banken krijgen daar meer ruimte voor. Er zijn in ons land >1 mln huishoudens , die een huis met een hypotheek hebben die 'onder water staat'. Wat doet de overheid daaraan? Steekt het kabinet die mensen de helpende hand toe of laat men ze worstelen met de ellende? Nu gaat de AFM banken in de gelegenheid stellen meer ruimte te geven om aan zelfstandigen en mensen zonder een vast arbeidscontract een hypotheek te verstrekken onder de voorwaarde dat er wel sprake moet zijn van een perspectief op een stijgend inkomen. De realiteit is dat flexwerkers nu nog veel moeilijkheden tegenkomen om een hypotheek te krijgen. Enerzijds komt dat door het ontbreken van een vaste arbeidsovereenkomst, anderzijds doordat flexwerkers vaak niet kunnen bewijzen dat zij al drie jaar lang een vast inkomen hebben gehad. De rol van de AFM is dubbel. Aan de ene kant letten ze op de toepassing van de regels die moeten voorkomen dat banken veel te gemakkelijk hypotheken verstrekten met een veel te smalle basis (te hoge leningen tegen een te lage dekking en een te hoog risico). Te veel mensen kregen zo een lening terwijl zij die eigenlijk niet konden terugbetalen. De AFM deelde boetes uit aan banken die te makkelijk een lening hadden verstrekt. Kennelijk worden de normen nu wat minder streng gemaakt om mensen zonder vast arbeidscontract naar de markt voor koophuizen te lokken. The show must go on.

Het aantal leegstaande winkelpanden in ons land is vorig jaar voor het zevende jaar achtereen toegenomen met >9% naar 15.000. In de probleemgebieden in Delfzijl, Oost-Groningen en in Zuid-Limburg bedraagt de leegstand >10%, In Groot-Amsterdam slechts 3,9%. Het gaat veelal om reisburo's, videotheken, modewinkels en de softwarebranche. 22% van de leegstaande panden staat > drie jaar leeg.

Groot-Brittannië moet ruim €30 mrd gaan bezuinigen om het begrotingstekort te dichten. De bezuinigingen worden pas na de verkiezingen in 2015 worden doorgevoerd, als de conservatieven aan het bewind blijven. En als dat niet het geval is?

Slotstand indices 3 januari 2014/week 2: AEX 401,79; BEL 20 2.903,99; CAC 40 4.247,65; DAX 30 9.435,15; FTSE 100 6.730,67; SMI 8270,46; RTS (Rusland) 1440,70; DJIA 16469,99; Nasdaq 100 3538,731; Nikkei 16291,31; Hang Seng 22812,81; All Ords 5.351,80; €/$ 1,3588; goud $1238,00, dat is €29.294,73 per kg, 3 maands Euribor 0,28%, 10 jarig 2,229%.

Slotstand indices 10 januari 2014/week 3: AEX 403,95; BEL 20 2.934,89; CAC 40 4.250,60; DAX 30 9.473,24; FTSE 100 6.739,94; SMI 8365,12; RTS (Rusland) 1396,36; DJIA 16437,05; Nasdaq 100 3565,082; Nikkei 15912,06; Hang Seng 22838,96; All Ords 5.316,30; €/$ 1,3671; goud $1248,60, dat is €29.340,82 per kg, 3 maands Euribor 0,282%, 10 jarig 2,1640%.

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.