UPDATE10092016/341 Leuker kunnen we het niet maken, eerlijker wel

Bij het afsluiten van het vorige blog heb ik nog meegenomen de hochrechnung van de deelstaatverkiezing in Meckelenburg Voor-Pommeren, een uur na de sluiting van de stemlokalen. Twee zaken die relevant zijn voor deze Oost-Duitse deelstaat. Er zijn maar 1.3 miljoen stemgerechtigden, dat is nog geen 2,1% van heel Duitsland. En dan de positie van twee partijen op rechts: de chistendemocraten van Merkel en de Alternative für Deutschland (AfD). Van de vier partijen die de 71 zetels gaan bezetten zijn er drie verliezers en een grote winnaar, de AfD met 20.8%. De grootste partij wordt de SPD met 30,6% van de stemmen, de CDU van Merkel scoort 19% en de Linke 13,2%. Angela Merkel liet vanuit China, waar ze was voor de G20, weten dat ze ‘heel ongelukkig’ was over de uitslag. Het is heel ongebruikelijk dat een regeringsleider in het buitenland reageert op binnenlandse ontwikkelingen. Zij zei daar “Maar ik blijf erbij dat we het juiste doen. We moeten nadenken over hoe we het vertrouwen terugwinnen. Ik vooral.” Ook Merkel kon er niet omheen: “Het is overduidelijk dat de vluchtelingen voor deze uitslag hebben gezorgd”, zei ze. Het is een erkenning dat de woorden ‘Wir schaffen das’ van een aanmoediging, een ‘zin van aanpakken’ volgens Merkel, veranderd zijn in een splijtzwam in de Duitse samenleving. Slechts een derde van de Duitsers kan zich nog vinden in het asielbeleid van hun bondskanselier. Haar populariteit is volgens een peiling van omroep ARD gezakt naar het laagste punt in vijf jaar: slechts 45% toont zich nog tevreden over Merkel. Hoe breed uitgemeten deze deelstaatverkiezing ook is, duidelijk is dat ook in de typisch Oost-Duitse landelijke deelstaat met 1,6 miljoen inwoners en ‘slechts’ zestienduizend vluchtelingen, de angst voor nieuwkomers bij deze verkiezingen heeft bepaald. En dat ondanks een felle campagne van Merkel zelf in haar thuisstaat. Ze heeft veel gedaan om ‘de zorgen van de kiezer weg te nemen’. Nu dat niet is gelukt, komt de positie van haar eigen partij veel meer onder druk te staan. Volgende week zijn er verkiezingen in Berlijn. Dat wordt een volgende hobbel voor Merkel op weg naar de landelijke verkiezingen, over een jaar. De Beierse zusterpartij van het CDU, de CSU, eiste meteen na de verkiezingsuitslag al een hardere politiek van Merkel. “Deze uitslag moet de partij wakker schudden”, aldus minister van financiën Markus Söder in Bild. “Er moet een koerswijziging komen in Berlijn.” Merkel voelt zich medeverantwoordelijk voor het slechte resultaat van haar partij (CDU) bij de verkiezingen in de deelstaat Mecklenburg-Vorpommern. In een reactie zei ze dat dat “natuurlijk” te maken heeft met het vluchtelingenbeleid. De CDU werd niet alleen door de sociaal-democratische SDP maar ook door de rechts-populistische AfD verslagen. Dat wordt gezien als een afstraffing voor Merkel. Ze is niet van plan het asielbeleid te veranderen,maar wil het vertrouwen terugwinnen en laten zien dat de CDU problemen kan oplossen. Enkele kanttekeningen: Niet de vluchtelingen hebben de uitslag van deze deelstaat verkiezing beïnvloed, maar het vluchtelingenbeleid van Merkel, waartegen de stem van het volk heeft geageerd. Dan zegt Merkel dat ze het asielbeleid niet gaat aanpassen. Dat slaat helemaal nergens op want ze heeft al op twee onderdelen het beleid gewijzigd. Duitsland heeft de eisen verscherpt waaraan vluchtelingen worden getoetst voor het verkrijgen van een status. Maar de instroom van asielzoekers is niet afgenomen omdat de repatriëring van afgewezen vluchtelingen naar een veilig thuisland niet op gang komt. Ze erkent wel dat de regering nog moet timmeren aan de mechanismen om afgewezen asielzoekers terug te sturen. “We moeten hen zeggen dat ze moeten vertrekken, anders kunnen we de klus (van de integratie) niet klaren.” Ik vrees dat deze uitspraak geen doel treft. Deze mensen zijn op zoek naar vrede en veiligheid, dat heeft hun hoogste prioriteit. Duitsland heeft ook verplichtingen naar Brussel die nog opgescheept zitten met honderdduizenden vluchtelingen die nog onderweg zijn in Griekenland, de Balkan en Italië. Alleen in Italië kwamen dit jaar al >100.000 vluchtelingen binnen, die nog verdeeld moeten worden onder de EU-lidstaten. Een ander probleem zijn de kind-vluchtelingen die onder erbarmelijke omstandigheden in Europa rondzwerven en die niet beschermd worden voor mensenhandelaren die op zoek zijn naar kinderen in de prostitutie. En dan hebben we nog de vluchtelingendeal met Erdogan. Merkel heeft daarover een wat vage uitspraak gedaan: ze zou Erdogan het vertrouwen hebben gegeven dat het met de visa voor de Turken op kortere termijn wel goed komt. Kennelijk zou zij de indruk hebben gegeven dat een tussenstap denkbaar is voor de realisatie van de aan de Turken opgelegde 72 ‘eisen’. Merkel speelt verstoppertje en houdt daarmee haar positie in stand. De bondskanselier verdedigde ook het vluchtelingenakkoord tussen de Europese Unie en Turkije. De vraag is welke prijs daarvoor Europa moet gaan betalen. De productie van de Duitse industrie is in juli met 1,5% gedaald in vergelijking met een maand eerder. Het cijfer valt veel slechter uit dan verwacht, economen rekenden gemiddeld op een stijging met 0,1%. In juni nam de industriële productie nog met een herziene 1,1% toe. Ook op jaarbasis viel de productie beduidend slechter uit dan gedacht. Hier was sprake van een neergang met 1,2%. De export van Duitsland is in juli onverwacht sterk gekrompen ten opzichte van de voorgaande maand. De export van Europa’s grootste economie zakte in juli 2,6% ten opzichte van juni, de uitvoer in juni was met 0,2% was gegroeid. De import van Duitsland slonk in juli met 0,7%. Het handelsoverschot van het land zakte door deze ontwikkelingen met ruim €5 mrd naar €19,5 mrd.

Dijssel, de voorzitter van de Eurogroep deed deze week in Brussel uitspraken die tot nadenken stemmen. De Europese Unie lijdt aan een ‘posttraumatisch stresssyndroom’ waarbij elke kleine tegenvaller meteen als voorbode wordt gezien van een nieuwe grote crisis. Hij hield daar in zijn hoedanigheid van eurogroepvoorzitter een tafelrede tijdens de jaarlijkse bijeenkomst van Bruegel, een Europese denktank over vooral economische zaken.”Neem de grote koersschommelingen op de aandelenmarkten begin dit jaar, of hoe de markten zich gedroegen in de aanloop naar het Brexit-referendum”. “Zelfs het kleinste zuchtje tegenwind wordt meteen neergezet als het begin van de volgende crisis.” Volgens hem is de oorzaak van alle paniek die om het minste of geringste uitbreekt ‘het trauma van 2008-2010’, toen de EU in een diepe economische crisis belandde. Inmiddels is die economie opgekrabbeld: de groei in de eurozone was in het tweede kwartaal gelijk aan de Amerikaanse; de werkloosheid en de begrotingstekorten dalen. “Alles bij elkaar zijn er veel positieve ontwikkelingen te melden”, zei de PvdA-minister van financiën. “Maar als je de kranten leest, zou je anders denken.” De vluchtelingencrisis en de terreurdreigingen hebben pijnlijk duidelijk gemaakt dat we niet in staat zijn de burgers de welvaart en de veiligheid te garanderen die ze van ons vragen. Ze voelen dat de EU niet de oplossing is geweest voor hun problemen.” Ook de harde hervormingen en bezuinigingen die in sommige crisislanden zijn afgedwongen hebben volgens Dijssel een voedingsbodem gecreëerd voor populisme, het eigenlijke thema van zijn lezing in Brussel. Volgens hem kan het populisme alleen worden bestreden door EU-burgers meer eerlijkheid en gelijkheid te bieden: ‘tussen generaties, tussen ‘insiders’ en ‘outsiders’ en tussen de winnaars en verliezers van de globalisering’. In deze tijden van euroscepsis waarschuwde Dijssel de EU, niet voor het eerst, voor ‘nog meer sprongen in het duister zoals we die in het verleden hebben gemaakt’, een impliciete verwijzing naar onder meer de lancering van de euro. “Er zijn veel risico’s genomen waarbij de hele constructie is verzwakt.” Daarom moet de EU voorlopig even niet gaan bouwen aan nieuwe luchtkastelen, zo suggereerde hij. “De slechtste reactie op echte problemen is simpelweg het oude antwoord herhalen van meer en dieper integreren. Leg uit wat Europa is en wat het niet is. Versterk wat we hebben en voltooi dat. Bescherm onze buitengrenzen om migratie en integratie in goede banen te leiden. Hervorm onze welvaartsstaat, zodat die ten goede komt aan alle generaties.”

Trouw publiceerde dit weekend een artikel met als kop “EU-lidstaten werken aan minimumtaks voor multinationals”. Een Europese ondergrens voor belastingen is drie stappen voorwaarts in een beweging. Maar laten we de vlag nog niet uithangen voordat alle hobbels zijn genomen. En Nederland zal alle mogelijkheden inzetten om te voorkomen dat het zover komt. Er zijn vier EU/eurolanden die elke vooruitgang boycotten: België, Luxemburg, Nederland en Ierland. Duitsland, Frankrijk en Italië willen voortgang. Staatssecretaris Wiebes zal er alles aan doen om onze fiscale kroonjuwelen te behouden. Enkele citaten: Topambtenaren hebben een plan om multinationals binnen de Europese Unie een minimumtarief van 10% aan belasting te laten betalen over wat ingewikkeld heet royalty’s en rente, zodat internationale bedrijven minder kans zien om belasting te ontwijken. Jan van de Streek, hoogleraar bedrijfsbelastingen aan de Universiteit van Amsterdam, en promovendus Martijn Nouwen, gespecialiseerd in belastingconcurrentie binnen de EU, volgen al jaren het steekspel binnen de EU om belastingontwijking aan te pakken. Zij kregen van Trouw en het platform voor onderzoeksjournalistiek Investico inzage in de interne documenten van de EU die gaan over de aanpak van belastingontwijking sinds 1997. “Er wordt al twintig jaar over gesproken om belastingontwijking aan te pakken, maar een minimum belastingtarief binnen de EU werd altijd weggehoond. Het raakt de soevereiniteit van lidstaten om zelf belasting te heffen in het hart. Het is dus baanbrekend dat er nu een voorstel ligt voor één Europees minimumtarief van 10% op royalty’s en rente. Dat tarief moet geheven worden in het Europese land waar de inkomsten worden ontvangen. Gebeurt dat niet dan mag een ander EU-land, waar het geld van het bedrijf vandaan komt, ook die belasting heffen; deze regeling staat bekend als bronheffing.” “We hebben straks een bodem met elkaar afgesproken. De afspraken hoe het gezamenlijk werkt zijn dan gemaakt en moeten nog wel door de 28 lidstaten politiek worden goedgekeurd. Daarna heb je een knop: het belastingtarief. Je kunt daar op termijn gezamenlijk aan draaien, meer of minder belasting. Daar moet je het wel telkens gezamenlijk met alle EU-landen over eens worden. Maar dat is minder ingewikkeld dan het eens worden over het mechanisme van een gezamenlijke regeling met een minimumtarief dat nu op tafel ligt.” Binnen de OESO, het samenwerkingsverband van rijke geïndustrialiseerde landen, waren er al afspraken gemaakt om belastingontwijking van multinationals aan te pakken door gaten in de regelgeving te dichten. Nu komt de EU met een gezamenlijk minimumtarief. Is dat niet een stap verder? “De EU lijkt een voorbeeld te willen stellen en voorop te gaan lopen in de wereld. De EU wil iets iconisch doen. Maar het heeft ook een nadeel. Eigenlijk moet je dit mondiaal doen, want belastingconcurrentie is een probleem op wereldschaal waar steeds naar het laagste tarief wordt gezocht.” De VS, Rusland, China, Azië doen niet mee, dus dat gaat Europa geld kosten omdat bedrijven hun heil in een goedkoper belastingklimaat elders gaan zoeken. “Dat is goed mogelijk. Het gaat hier om een internationaal probleem, de wedloop naar de bodem, het laagste belastingtarief. De EU kan dit niet alleen oplossen. Het moet echt samen met andere landen en de EU worden opgelost, anders blijven er in de wereld gaten tussen belastingsystemen bestaan. Een alleingang gaat Europa geld kosten.” Van de Streek: “De verleiding bestaat dat wij in Europa gaan zeggen: als de VS en Azië niet meedoen, dan gaan we bijvoorbeeld Amerikaanse of Chinese bedrijven hier toch belasten. Je krijgt dan een enorm spanningsveld, een internationale Tax War, die zich nu al aan het ontwikkelen is tussen Europa en de Verenigde Staten, zie de belastingnaheffing van 13 miljard euro voor Apple en de boze reactie van de Amerikaanse fiscus.”

Hoe staat het met de status van Nederland als belastingparadijs voor multinationals en de rijken in deze wereld. Wiebes zegt daarover ‘alles wat wij doen is legaal waar het gaat om belastingontduiking en belasting ontwijking. Via de Zuidas worden geen gelden can criminelen witgewassen, maar de vraag is of daar wel voldoende onderzoek naar wordt gedaan. Mede dankzij de Nederlandse regelgeving lukt het multinationale ondernemingen om in ontwikkelingslanden elk jaar minstens $100 mrd aan belasting te ontwijken. Geld dat in arme landen hard nodig is voor armoedebestrijding en ontwikkeling. Nederland trekt zich weinig aan van de aanhoudende media-aandacht en internationale druk om haar belastingbeleid aan te passen. Uit geheime stukken die recentelijk boven water zijn gekomen van vergaderingen, van de afgelopen jaren, van werkgroepen van de 28 EU-lidstaten over de onwenselijkheid van belastingparadijzen in Europa, blijkt dat Nederland besluitvorming verstoord, uitstelt, tegenwerkt, alles in het werk stelt om besluitvorming naar de toekomst te verschuiven. Voor het grote publiek spreekt de Nederlandse dominee schande over belastingontwijking, maar achter de schermen doet de Nederlandse koopman driftig mee aan de internationale belastingwedloop. Deze race to the bottom gaat vooral ten koste van ontwikkelingslanden. Maar ook Nederland verliest jaarlijks zo’n € 5,5 miljard, doordat het bedrijven belastingvoordelen gunt én doordat Nederlandse multinationals net zo hard belasting ontwijken via andere landen. Het zijn de grote belastingadvieskantoren als EY, PwC en KPMG die ongezond veel invloed uitoefenen op het Nederlandse belastingbeleid. (bron: Oxfam Novib). De positie van Nederland is zo pregnant als doorvoerland van geld, dat misbruik van fiscale regelingen nauwelijks kan worden tegengegaan, gezien de enorme hoeveelheden. Doordat Nederland nauwelijks tot geen belasting heft op inkomende en uitgaande geldstromen maken multinationals gebruik van die ‘aangename’ mogelijkheid. Het gaat jaarlijks om €4.000 mrd. Wiebes en de banken zullen alles in het werk stellen deze positie te behouden. Maar de druk op de Belastingparadijzen in de EU wordt zwaarder, gezien de interne concurrentie die het veroorzaakt binnen de EU. De vraag is hoelang de fiscale soevereiniteit van de 28 lidstaten, zoals die is afgesproken nog instant blijft.

Is de extreem lage rente nu goed of slecht nieuws? Voor de betrokken huizenkoper voelt het in elk geval als goed nieuws. En aangezien de rentemarge van banken – het verschil tussen de rente die ze moeten betalen en de rente die ze ontvangen – op peil blijft, vinden ook de hypotheekaan-bieders het prima zo. De consument krijgt goedkoop geld en de bank verdient er gewoon aan. En toch is dit record , bekeken op de schaal van de nationale economie, beroerd nieuws. Het is – weer – een aanwijzing dat de economie er slechter voorstaat dan wat ons wordt voorgeschoteld. De econoom Bas Jacobs schrijft daar deze week een bijdrage over in het Economen tijdschrift ESB. Jacobs zet een aantal zaken op een rijtje en verbindt daaraan consequenties die de verantwoordelijke auroriteiten vooral niet aan de orde stellen. <citaat> De Europese Centrale Bank (ECB) voert een extreem ruim monetair beleid. De nominale rente is nul en de ECB koopt maandelijks voor tachtig miljard aan obligaties op. Bevond de economie zich in een normale conjuncturele toestand, dan zouden de bestedingen toenemen, de inflatie stijgen, de werkloosheid afnemen. Maar dit gebeurt allemaal niet, in Nederland niet, en in de rest van Europa evenmin. Als het extreme monetaire beleid niets uitricht – en de grens van wat mogelijk is zo’n beetje is bereikt – moet de diagnose van de toestand luiden: we bevinden ons in een situatie van onderbesteding. Wat er dan gebeurt? Jacobs: ‘Wanneer de economie eenmaal is aanbeland in een situatie met onderbesteding en de nul-ondergrens op de rente is bereikt, glijdt de economie weg in een destructieve spiraal van stagnatie en deflatie of langdurige stagnatie.’ </citaat> Dat betekent dat we er veel slechter voorstaan dan wat ons op Prinsjesdag wordt gepresenteerd. Rutte, Samsom en Dijssel zullen zich op de borst slaan om het volk duidelijk te maken hoe goed zij het wel niet gedaan hebben. Dat het EMU-saldo (begrotingstekort) volgend jaar zal dalen naar 0,6% is een wanprestatie evenals de daling van de staatsschuld. Het beleid dat dit kabinet uitvoert wordt beperkt door het harnas van de overeengekomen Stabiliteits- en Groeipact (1997). Behalve Draghi houden de politieke leiders, onder alle omstandigheden, vast aan de vastgelegde normen waaraan moet worden voldaan. Dom, dom, dom …….. Draghi heeft al een jaar lang, soms meerdere keren per maand de regeringsleiders aangespoord dat de economie niet van de grond komt in Europa als de lidstaten niet overgaan tot het uitvoeren van structurele investeringen in de infrastructuur voor de volgende generaties. Hoe indringend Draghi die boodschap ook heeft gebracht de politiek bleef ‘doofstom’ en ging verder de overheidsuitgaven te beperken en de staatsschuld af te lossen, waardoor broodnodige investeringen uitbleven. Het is een onderwerp waarvoor ik al meerdere aandacht heeft gevraagd. Het moet nu langzamerhand tot de Haagse en Brusselse politiek doordringen dat de bakens verzet moeten worden. De straf op het overtreden van de emu-regels, moet van tafel. Voor de goede orde: ik ben er niet op tegen dat sociaal/maatschappelijke diensten zijn hervormd, maar de opbrengsten daarvan hadden geherinvesteerd moeten worden. Dijssel is trots op het terugbrengen van de staatsschuld en heeft niet door dat hij daarmee de financieel/economische en monetaire problemen juist instant houdt. Omdat wij in een toestand van onderbesteding zijn moet de overheid de economie gaan aanjagen, liefst met slimme overheidsinvesteringen. Het tekort moet dan niet omlaag maar juist omhoog. ‘Een visie op macro-economische politiek ontbreekt volledig in Nederland’, schrijft Jacobs. Dat kunnen Klaas Knot en Jeroen Dijsselbloem toch niet onweersproken laten? DNB reageerde deze week op de begroting voor 2017 met de uitspraak dat de regering verdere hervormingen moet gaan doorvoeren op de huizenmarkt, bij het pensioenstelsel en op de arbeidsmarkt. Dat stelde DNB-topman Klaas Knot. Volgens hem is het van belang dat de politiek de kar gaat trekken en mede de woningmarkt verder gaat aanpakken met onder meer plannen om de afbouw van de hypotheekrenteaftrek iets te gaan te versnellen en het maximale leenbedrag iets aan banden te leggen. Daarnaast heeft Knot een verlaging van de belastingdruk op werk op zijn wenslijstje staan in ruil voor een hogere belasting op consumptie. Last but not least meent Knot dat er meer maatwerk moet komen in het pensioenstelsel met een andere aanpak voor jongeren en ouderen. Of deze uitspraken van wijsheid getuigen laat ik in het midden omdat ik geen idee heb wat de invloed daarvan is op de koopkracht en wat het doet met de werkgelegenheid. Om antwoord te geven op de vraag of de extreem lage rente positieve reacties oplevert, ben ik geneigd ‘nee’ te zeggen omdat ik geen zicht heb wat de gevolgen zullen zijn van de bestaande onderbesteding als die niet snel wordt omgebogen. En de onevenwichtige situatie in Europa op financieel/economisch terrein vooralsnog blijft bestaan.

Het is een onderwerp waarvoor ik al eerder aandacht aan heb gevraagd, zonder overigens een oplossing aan te reiken. Het betreft het ontbreken van modellen waarmee het monetaire beleid van de ECB beheersbaar kan worden gehouden. Het gaat dan om het QE-programma van de maandelijkse inkoop, tot maart 2017, van (staats)obligaties door de centrale banken van €80 mrd, genaamd’ de kwantitatieve versoepeling’ met als gevolg een extreme daling van de rente. De grote vraag is waarnaar die gigantische geldverruiming, van een rente van stel 0%, gaat leiden. Wat is de waarde van de euro dan nog en tot waar is er nog enige rek wat betreft het vertrouwen in deze valuta. Wat is er waar van de geruchten dat cash geld gaat verdwijnen. Welke gevolgen kunnen optreden wanneer het in een Westers land in economische zin tegenzit: mensen voelen zich niet meer veilig en de gevestigde politiek laat het in hun beleving afweten. Dan maak het zo typische westerse vooruitgangsstreven plaats voor zelfdesstructie. Of we dat punt al bereikt hebben laat ik in het midden maar stel wel vast dat in de laatste politieke peiling de PVV nog altijd de grootste aanhang heeft, gemeten nadat de beide architecten van het kabinet Rutte II ‘sorry’ hebben gezegd voor hun gevoerde beleid. Het is in mijn ogen een illusie te veronderstellen dat door ‘sorry’ uit te spreken voor gedane en niet uitgevoerde verkiezingsbeloften (Rutte) en door een gebrek aan ondersteuning van de fractie in de 2e Kamer (Samsom) erin zullen slagen het collectief geheugen van kiezers te wissen voor de wanprestaties die het kabinet Rutte II hebben geleverd in de zorg, en met name het enorme aantal ontslagen in de thuiszorg, het WMO-loket dat op veel plaatsen niet voldoet aan de maatschappelijke eisen waaraan het zou moeten voldoen, bezuinigingen op de ouderenzorg, waarvoor onvoldoende ondersteuning wordt geboden, de jeugd- en geestelijke gezondheidszorg, het pgb-beleid, het vrijwel failliete arbeidsmarktbeleid, de vraagtekens inzake de soliditeit van het pensioenstelsel, het a-sociale vluchtelingenbeleid, de onveiligheid zoals die door delen van de samenleving wordt gevoeld, de afwikkeling van de vastgoedschades door de Groningse gasbel en een vrijwel failliet Europees beleid. Ook laat de ratificering van ket Klimaatverdrag, Parijs, december 2015 laat op zich wachten en de verduurzaming van de samenleving komt niet goed op gang. Nederland is het op een na traagste land in Europa, voor Albanië, met het doorvoeren van milieumaatregelen. En daar bovenop de onzekerheden over de gevolgen van het monetaire beleid van de ECB (euro).

Beleggers reageerden teleurgesteld nadat ECB-president Mario Draghi bij de toelichting op het monetaire beleid liet weten dat er tijdens de bestuursvergadering van de ECB niet gesproken is over een verlenging van het bestaande opkoopprogramma en dat bijna alles bij het oude blijft. De ECB verwacht dat de inflatie in de komende maanden laag zal blijven, maar verwacht in 2017 een oplopende rente. De ECB voorziet verder dat de economie van de eurolanden de komende tijd in hetzelfde lage tempo vooruitgaan. De groei komt dit jaar naar verwachting uit op 1,7%, om de komende twee jaar terug te zakken naar 1,6%. De inflatie blijft daarbij bijzonder laag. Dit jaar nemen de prijzen in de eurozone naar schatting met 0,2% toe, waarna de geldontwaarding oploopt naar 1,2% in 2017 en 1,6% het jaar daarna. De ECB werd daarbij iets somberder over de groei in de komende twee jaar, terwijl de prognoses voor de inflatie grotendeels ongewijzigd bleven. De ramingen wijzen er volgens Draghi op dat er “momenteel” geen noodzaak is voor de centrale bank om nieuwe maatregelen te nemen. Hij benadrukte echter dat de situatie scherp wordt gevolgd en dat de ECB klaarstaat om verder in te grijpen als dat noodzakelijk wordt geacht. Het op grote schaal kopen van schuldpapier door de centrale banken heeft tot op heden echter nauwelijks geleid tot een hogere inflatie. De geldontwaarding in de eurozone bleef vorige maand steken op 0,2%. De ECB streeft naar een inflatie van ongeveer 2%. Zoals verwacht liet de ECB de rente ongewijzigd. Het belangrijkste rentetarief in de eurozone blijft staan op het historisch lage niveau van 0%. De centrale bank houdt ook de rente waartegen banken deposito’s kunnen stallen in Frankfurt op -0,4%. Het besluit over het opkoopprogramma stelde ook econoom Nick Kounis (ABN Amro) teleur. Hij rekende erop dat de ECB de termijn van het programma zou verlengen tot minstens september 2017. Dat besluit zal de ECB nog voor het einde van het jaar alsnog nemen, voorspelt hij. Kounis waarschuwde dat de ECB zijn eigen geloofwaardigheid in de strijd tegen de lage inflatie schaadt als er te lang wordt gewacht met nieuwe maatregelen. Er trad een vreemde reactie op onder beleggers die inschreven voor een Duitse tien jaars staatsobligatie, de Bund. De rente steeg en daar had niemand rekening mee gehouden. Het effectief rendement ging naar 0,010%. Dat is voor het eerst sinds 22 juli, aldus het persbureau Bloomberg. De Bund, richtpunt van de obligatiemarkt, steeg zes basispunten. Het rendement op dertig jaars Duits staatspapier pluste met 9 basispunten. Ook ander staatspapier in Europa ging omhoog. Federal Reserve-bestuurder Tarullo liet weten dat een renteverhoging in de Verenigde Staten nog in 2016 mogelijk is geworden.

De Amerikaanse bank Wells Fargo ontslaat 5300 medewerkers vanwege fraude. De medewerkers van de bank hebben zich schuldig gemaakt aan het creëren van nep-accounts op naam van klanten die daar niets van wisten. De klanten kregen voor deze accounts wel kosten in rekening gebracht, voor onder andere credit cards die ze nooit hadden aangevraagd en transacties die ze nooit hadden verricht. De bank is deze week veroordeeld tot $185 mln boete.

Het Amerikaanse computerconcern Dell is van plan 2000 tot 3000 banen te schrappen na de overname van dataopslagbedrijf EMC. Dat meldden ingewijden rond de plannen aan persbureau Bloomberg. De meeste banen zouden komen te vervallen in de Verenigde Staten, onder meer bij administratieve posten en ook bij marketing. Dell kondigde vorig jaar aan EMC over te nemen voor $67 mrd. Het nieuwe fusiebedrijf telt ongeveer 140.000 werknemers. Het zou dan ook maar gaan om ca 2% van het personeelsbestand. Dell wil circa $1,7 mrd aan kosten gaan besparen in de eerste anderhalf jaar na afronding van de overname van EMC, aldus de bronnen.

©2016 hannesdewitte@gmail.com

Slotstand indices 9 september 2016; week 36: AEX 452,88; BEL 20 3.582,28; CAC-40 4491,40; DAX 30 10.573,44; FTSE 100 6.776,95; SMI 8.264,13; RTS (Rusland) 987,87; DJIA 18085,45; NY-Nasdaq 100 4.681,535; Nikkei 225 16965,76; Hang Seng 24.112,52; All Ords 5440,50; SSEC 3078,855; €/$ 1,1214; goud $1327,80; dat is €38.028,04 per kg, 3 maands Euribor -0,301% (1 weeks -0,380%, 1 mnds -0,369%), 10 jarig Nederlandse Staat 0,088%, 10 jaar VS 1,6533%. Een liter diesel hier aan de pomp €1,119, elders €1,059.

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch. Bookmark de permalink.