UPDATE07032011

De stemmen van de verkiezingen voor de Provinciale Staten zijn geteld. In de definitieve prognose telde de coalitie 35 zetels, nu is dat opgetrokken naar 37. Voor een meerderheid in de 1e Kamer moet er dus een dissident worden gezocht door de coalitie. Jan Nagel met 1 zetel is bereid deze 'te verkopen'. Ook de SGP wil wel zakendoen met Rutte om hem aan een meerderheid te helpen in de 1e Kamer. Toch moeten we nog even wachten tot 23 mei a.s. om te weten wat de effecten zijn van de losse stemmen voor de restzetels. Grote winnaars zijn de PVV, D66 en de VVD. Het CDA is niet verder teruggevallen ten opzichte van de uitslag van 9 juni vorig jaar. CDA-Kamerlid Koppejan liet onmiddellijk op het internet van zich horen. Hij wil dat het CDA zich fundamentaal bezint op de koers, na de teleurstellende verkiezingsuitslag. Koppejan, bij de formatie tegenstander van samenwerking met de PVV, vindt dat de partij op dit moment een van de diepste crises uit haar bestaan kent. In een discussiestuk zegt hij dat het vijf voor twaalf is. Het zou het CDA aan een eigen authentiek verhaal ontbreken. Koppejan vindt dat zijn partij door de eenzijdig rechtse koers uit balans is en "terug moet naar het midden". Hij voegt eraan toe dat zijn oproep niet betekent dat hij de CDA-deelname aan het kabinet opnieuw ter discussie wil stellen. Volgens mij hoopt hij dat wel. De fractie in 2e Kamer reageerde overwegend negatief op dit initiatief. Ik deel de kritiek van Koppejan met hem. De ziel is uit de partij en Verhagen slaagt er niet in deze terug te 'verdienen'. Verhagen dient de duivel. Het beleid dat hij steunt is een a-sociaal beleid dat de zwaarste lasten op de zwakste schouders legt. Het CDA heeft geen christelijk hart meer en Henk Bleeker weet dat. Donderdagavond heb ik met gekromde tenen zitten kijken naar wat Sybrand van Haersma Buma, de fractieleider van het CDA in de 2e Kamer, te vertellen had. Het ging over de nota, vijf A4tjes groot, die Koppejan, de dissident, 's morgens aan de fractie had gegeven. Buma was daar op Radio1 woest over geweest. Ik kan me daar niets bij indenken, anders dat Koppejan de regie even had overgenomen. Wat Koppejan deed was geheel binnen de afspraken in de fractie. Na het congres van het CDA, waar 32% van de deelnemers tegen samenwerking met de PVV stemde, is de afspraak gemaakt dat de fractie aandacht zou gaan schenken 'aan de toekomst van het CDA'. Frits Wester ondervroeg hem daarover bij P&W. De Kamerfractie functioneert nu 5 maanden en, zegt Wester, volgens zijn bronnen in de CDA fractie is er nog geen begin van discussie ontstaan. Buma spreekt over een langjarenplan. Van de fractie kan niet worden verlangd dat ze zich op korte termijn hierover uitspreekt. Buma voelt zich door Koppejan opgejaagd, stelde hij. Ik heb over Buma al eerder gezegd dat het een 'onzichtbare man' is. Het lijkt me een man die zich niet van zijn stoel verjagen. Enige remedie is 'bij z'n lurven pakken en hem buiten de deur zetten en niet vergeten hem zijn pasje af te nemen opdat hij niet door de achterdeur weer binnenkomt'. Die man is volstrekt ongeschikt voor zijn functie. Hij praat lang en veel maar hij zegt niets. Hij praat over procedures maar niet over de inhoud. Hij spreekt in termen van 'we moeten de komende jaren ………..'. Het is zeker geen blijvertje, het CDA zal snel, heel snel, afscheid van hem moeten nemen. De partij wordt momenteel niet bestuurd: er is een partijleider die geen partijleider is (vice-premier Maxime Verhagen), er is een fractievoorzitter, waar de fractie heel snel afscheid van moet nemen (Sybrand van Haersma Buma) en er is een partijbestuur die nog steeds een partijvoorzitter heeft. De kans dat er een schisma dan wel een scheuring in het CDA ontstaat is aanwezig. In mijn ogen zelfs behoorlijk kansrijk. De fractie moet, in deze fase, de regie overnemen en de nieuw te kiezen partijvoorzitter moet heldere taal gaan spreken en niet, wat Buma verlangt, de partij gaan pappen en nathouden. Dat zich zes kandidaat-voorzitters hebben gemeld, alle zes van protestantse huize, geeft te denken: is dat toeval of opzet? Vertrouwen komt te voet en gaat te paard, laten we dat niet vergeten! Maar het verhaal is nog niet ten einde. De bewindslieden in het CDA smaldeel Rutte-1 worden ongerust over hun positie op het Haagse pluche. Er is dit weekend een machtsstrijd in het CDA ontstaan over de vraag wie de leiding van het CDA krijgt: de toekomstige partijvoorzitter of de partijleider. In het NRC zeggen Hans Hillen en Henk Bleeker dat daarover geen enkele twijfel mag bestaan: dat was en dat is Maxime Verhagen. Het probleem voor Hans & Henk is echter dat Maxime zich de laatste 5 maanden zich niet als een partijleider heeft geprofileerd. Dit is pure machtspolitiek die hier bedreven wordt en dat is heel ongezond voor een chisten-democratische partij. Geven de leden aan welk beleid moet worden gevoerd, dan wel de 2e Kamer fractie of de partijleider, die geen partijleider is. Het enige wat met de dag realistischer wordt is een scheuring die gaat kiezen voor een volkspartij die meer naar links neigt dan naar rechts.

Strafhof klaagt Kadhafi aan; protesten in Libië duren voort; luchtaanval Kadhadi's leger op vrijheidsdemonstranten in het oosten van Libië nabij de olievelden; in Libië woedt een stammenoorlog; 3 Nederlandse militairen gegijzeld door het leger van Kadhafi; tegenvallende jaarcijfers Ahold; verkiezingsuitslag brengt geen duidelijkheid in de Senaat; kiezersvolk verdeeld; CDA krijgt opnieuw klappen en is nog niet uit de problemen. Olieprijs blijft stijgen, ABN/Amro lijdt nettoverlies van 414 mln euro als gevolg van eenmalige lasten van de integratie van Fortis Bank Nederland en de verkoop van de Hollandse Bank Unie aan Deutsche Bank; Wellink zegt dat de Aziatische centrale banken te weinig doen om de oplopende inflatie te bestrijden, Trichet geeft een signaal af, in de vorm van 'strenge waakzaamheid' (strong vigilance), hetgeen duidt op een renteverhoging volgende maand met, naar verwacht, 25 basispunten ( van 1 naar 1,25% ) mogelijk gaat de rente in het 3e kwartaal nogmaals met 25 basispunten omhoog; de aanhoudende onrust in het Midden-Oosten en Noord-Afrika en de opmars van de olieprijs hebben het vertrouwen van de beleggers nauwelijks aangetast; Rabobank maakt zich zorgen over Ierse kredietverlening; een liter benzine ongelood kost aan de pomp € 1,697, daarvan gaat bijna € 1 naar de schatkist in de vorm van accijnzen en omzetbelasting; de assurantiebelasting is sedert 1 maart verhoogd van 7,5% naar 9,6%; kredietbeoordelaar Moody's heeft de kredietwaardigheid van Griekenland opnieuw verlaagd. Het land had al een 'junk' (rommel)status van Ba1 en gaat nu naar B1. Moody's zegt zich zorgen te maken over de voortgang van de Griekse pogingen om de staatsfinanciën te stabiliseren. Athene noemde de maatregel ,,totaal ongerechtvaardigd''. Moody's denkt dat er een aanzienlijke kans bestaat dat Griekenland over enkele jaren zijn schulden moet herstructureren (= afstempelen), ondanks het reddingspakket van 110 miljard euro van de EU en het Internationaal Monetair Fonds (IMF); de VS overwegen hun strategische oliereserves in te gaan zetten in een poging de olieprijs omlaag te krijgen; Nederland zakt steeds verder weg op de ranglijsten van aantrekkelijke bestemmingen voor institutionele beleggers. Macro-economisch geldt ons land als stabiel, maar de leegstand op de kantorenmarkt maakt investeerders huiverig; het Britse bankconcern HSBC treft serieuze voorbereidingen om het hoofdkantoor te verhuizen van Londen naar Hongkong.

RTLZ: Strengere eisen aan stresstest banken. De lat komt een stuk hoger te liggen voor de Europese stresstest voor banken. Nieuw zal zijn dat er een categorie 'bijna failliet' zal worden toegevoegd. Vorig jaar slaagden van de 91 banken, die de stress test ondergingen, slechts 7 niet. Slechts vier maanden later moesten twee Ierse banken, die wél door de test waren gekomen, echter van de ondergang worden gered. De Euopese Banken Autoriteit, die de stresstest zal uitvoeren, zal niet alleen met een basiscenario werken, maar ook met een extreem negatief macro-economisch scenario alsmede een specifiek landenscenario met de nadruk op vastgoedprijzen, rente-tarieven en oveheidstekorten. Details worden de komende week bekend. De stresstest zal in april plaats vinden. De uitkomsten zullen in juni bekend worden. Het is de bedoeling dat de zwakste banken naar aanleiding van de stresstest hun kapitaalreserves (moeten) versterken.

Er zijn opmerkingen gemaakt over een commentaar op een column in de vorige UPDATE van Jacob Schoenmaker. Schoenmaker zegt daarin “Kleine economieën, zoals die van Griekenland en Ierland, zouden in een wereldwijd gespreide obligatieportefeuille hooguit een gewicht van 3% moeten hebben in het verlengde van hun gewicht binnen de wereldeconomie. Als je het afstempelen hierop niet zou kunnen dragen, ben je als professioneel belegger geen knip voor je neus waard.” Ik heb niet uitgerekend of die 3% wel drie procent is of misschien maar 2,8%. Als je over vermogensbeheer spreekt is die stelling wel te verdedigen. Maar de werkelijkheid is anders, heel anders. Bij de totstandkoming van de muntunie, met de ECB en de euro, zijn door de Europese politici aannames gepleegd, waar we nu heel anders tegenaan kijken. De muntunie is daardoor in grote problemen geraakt. Ik zal wat duidelijker zijn. De afspraak was: 'wij, eurolanden, wij zijn een vriendenclub en wij staan elkaar bij in goede en in slechte tijden' (naar het concept van de NATO). Daardoor exporteren wij naar eurolanden waarvan we weten dat ze de rekening niet kunnen betalen. Maar we laten zo'n zwakke broeder toch niet in de steek.' Zo kon het ook gebeuren dat in de periode dat de Ierse bomen nog tot in de hemel groeiden, dachten de banken, het Ierse kabinet en de projectontwikkelaars, Duitse banken in de rij stonden om Ierse banken tegen aantrekkelijke voorwaarden geld uit te lenen. Hoe meer geld de Duitsers aan de Ieren kwijt konden hoe beter het was. Voor Duitse banken heeft de 3% regel nooit gegolden. De aanname dat Ierland een eurolid was gaf voldoende garantie om ongelimiteerde hoeveelheden euro's aan Ierse banken uit te lenen. De eurozone was, dachten ze toen, goudgerand. Merkel weet hoe de vork in de steel zit en heeft niet voor niets de vorming van een noodfonds ondersteunt. Gedeelde smart is halve smart, zal ze gedacht hebben. Of het probleem zich beperkt tot de Duitse banken wil ik niet bevestigen omdat in een eerdere fase ook Franse banken werden genoemd als geldschieters. De vraag die voorligt is 'wie betaalt de rekening van dit gelag'? Dat gaat dus over IJsland, Griekenland, Ierland, Portugal en wat de toekomst nog aan ellende boven water zal brengen. Betalen de banken de rekening van hun onverantwoord gevoerde beleid of wordt de rekening op het bordje van de belastingbetaler gelegd, zoals de Europese politici nastreven. Bij de burger dus, die geen enkele rol in het drama heeft gespeeld. En niet deze burger alleen maar ook voor komende generaties. Waarom laten politici in Brussel, zowel de regeringsleiders als de ministers van Financiën, unaniem de burger het kind van de rekening worden? Waarom ik voor 'het alternatief' ben, afstempelen dus, komt voort uit de verwachting dat de burger decennia lang niet achtervolgt mag worden voor het betalen van rente en aflossingsverplichtingen van geld dat hij nooit heeft gezien en waarvan hij ook nooit de vruchten heeft geplukt (het vruchtgebruik principe). Bij afstempelen betalen op de eerste plaats de banken, daarna de financiële wereld (aandeelhouders en obligatiehouders) en daaraan gekoppeld de financiële markten. Niet dat de burger buitenschot wordt gehouden: hij verliest misschien ook wel zijn spaargeld (of een deel ervan) en delen van zijn opgebouwde pensioenreserves, maar toch in dit alternatief is hij niet de hoofdschuldige. En misschien zijn we dan ook in één klap van de bonussen in de bankwereld ook af. Het laatste nieuws over dit dossier is dat de nieuwe Ierse regering de verplichtingen zoals die zijn overeengekomen met het IMF en de EU terzake van de noodleningen nakomen. Wel willen de Ieren een lagere rente bedingen. Dat verzoek heeft Eurocommissaris Olli Rehn, belast met economische en monetaire zaken (niet de eerste de beste dus), bereikt en hij medewerken aan versoepeling van de condities voor Griekenland en Ierland. De eisen die de EU aan de zwakke broeders stelt zijn te streng. Wij hebben de landen in financiele nood overvraagd en dat moet gecorrigeerd worden. De rente moet omlaag en de looptijd voor Griekenland moet worden verdubbeld. Rehn heeft het Duitse parlement, in het Handelsblatt, opgeroepen meer oog te hebben voor 'het grote gevaar' waarin meerdere eurolanden verkeren. In Ierland is de schuldenpositie onhoudbaar en blokkeert het economisch herstel. Daar heeft mevrouw Merkel dit weekend al vanuit Athene op gereageerd: “we moeten op zoek naar oplossingen, waarbij aan alle overeengekomen eisen wordt voldaan”. De Grieken moeten maar op zoek gaan naar private geldschieters die bereid zijn langere looptijden voor staatsobligaties te accepteren. Ik verwacht dat de Chinezen wel bereid zullen zijn geld in de eurolanden te investeren. Maar welke tegen voorwaarden?

Ook zit ik nog met de uitspraak van Rutte over de 18 mrd aan bezuinigingen, die Rutte specificeert als 16,5 mrd ombuigingen en 1,5 lastenverzwaringen. Van die 1,5 mrd die de burgers moeten opbrengen, gaat 0,5 mrd naar het bedrijfsleven. Het hoe en waarom ondernemers dit douceurtje van het kabinet Rutte-1 krijgen is mij volstrekt onduidelijk. Moet daar een prestatie tegenover staan? Wie het weet mag het zeggen. En als Rutte onder het begrip 'ombuigingen' hetzelfde verstaat als Hannes de Witte, herverdelen dus, dan mag hij me gelijk vertellen hoeveel geld dit kabinet nu 'echt' gaat bezuinigen en daar versta ik onder 'aflossen van de staatsschuld'. Rutte is wel eerlijk als hij zegt dat we kennelijk dit jaar nog niet aan aflossen toekomen want de staatsschuld stijgt met 19 mrd. Wat christelijk/liberale rechtse kabinet mee bezig is laat zich raden: Rutte-1 is voornemens 25.000 ambtenaren te ontslaan, het inverdieneffect daarvan gaat, ik noem maar wat, naar nieuw asfalt. Waar is dit kabinet nu mee bezig?

DFT meldt: Groot-Brittannië riskeert een nieuwe bankencrisis als de regels voor de bankensector niet snel worden aangepast. Dat zegt de Britse centralebankpresident Mervyn King. King ziet de laatste tijd steeds meer wanverhoudingen in het banksysteem. Hij heeft de grote banken opgeroepen niet alleen „winstmaximalisatie voor volgende week” na te streven. Volgens King krijgen bankiers hogere bonussen naarmate zij op korte termijn grotere winsten neerzetten. Dat moet anders, vindt hij. Banken moeten een voorbeeld nemen aan traditionele industriebedrijven, die op een meer morele manier te werk gaan. „Zij zijn oprecht betrokken bij het personeel en bij de klanten. En het belangrijkst: hier is men trots op de producten.” Bij de banken daarentegen bekommeren zich volgens King maar weinig mensen over de lange termijn.

Zestienhonderd vermogende Nederlanders en een kerkgenootschap, die samen bijna € 100 miljoen investeerden in de bouw van vakantiehuizen in Zuid-Frankrijk, vrezen voor hun inleg. Het Amstelveense vastgoedfonds French Investment Projects (FIP) waaraan zij hun geld toevertrouwden, is zo goed als failliet. Bovendien doet de Franse overheid onderzoek naar mogelijk strafbaar handelen door de Nederlandse directie. Dit bevestigt Clemens Bosman, tijdelijk bewindvoerder (mandataris) die sinds kort orde op zaken probeert te stellen bij het bedrijf. Onlangs zijn maar liefst 37 bij FIP betrokken vennootschappen in Frankrijk failliet verklaard nadat diverse bouwbedrijven en werknemers niet langer betaald werden. Vestigingen van het vastgoedfonds in Nederland, Frankrijk, Engeland en Ierland zijn sindsdien gesloten. Op verzoek van de Franse curator is ter plaatse een justitieel onderzoek geopend naar de oorzaak van het faillissement. Daarnaast is het Nederlandse openbaar ministerie (OM) ook gevraagd onderzoek te doen. De Nederlandse directie zou beleggers onder meer hebben misleid door te schermen met bankafschriften waarop te zien viel dat een Ierse investeringsmaatschappij in het kader van een reddingspoging $20 miljoen aan het fonds had overgemaakt. In werkelijkheid betaalden de Ieren geen cent.

Prof Dr R.J. Tissen schrijft dit weekend in zijn column over een beurscrisis die onvermijdelijk en noodzakelijk is. Dit is de link naar de integrale tekst.

De columnist eindigt met de uitspraak dat in zijn ogen een beurscrisis pijnlijk zal zijn, zelfs zeer pijnlijk, maar onvermijdelijk en zelfs nodig. Zo’n crisis kan namelijk leiden tot een grote schoonmaak in ons denken. Daardoor ontstaat de noodzakelijke ruimte om het economisch en sociaal beter te gaan doen dan de afgelopen decennia van opgepompte welvaart op basis van groei door schuld, of ………….. er ontstaat oorlog. Over dat laatste nog een vraag: een oorlog waarbij Europa, de NAVO, Israel en het Midden Oosten zijn betrokken? Er rekening mee houden doe ik altijd, maar heel realistisch vind ik dat nog niet, nu althans. Morgen misschien wel. Bij zijn uitspraak dat 'zo'n crisis kan leiden tot een grote schoonmaak in ons denken' plaats ik een kanttekening. Ik vind die stelling te mager. Ik verwacht dat een beurskrimp van 15-20% zich niet daartoe zal beperken, ik zie daarin ook een kapitaalvernietiging en omvallende banken, hetgeen tot grote sociale en maatschappelijke onrust zal leiden. Ik denk dan aan burgerlijke onlusten. 

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch met de tags , , , , , . Bookmark de permalink.