UPDATE06072015/279_2 Machtsgreep Eurogroep

Ik had mijn laatste blog donderdagavond gepost of er verscheen een opmerkelijk bericht op mijn scherm. Het IMF komt in beweging na het laten mislukken door de Eurogroep van de onderhandelingen met de Grieken, waarbij een budget van €7,2 mrd nog beschikbaar uit het 2e Hulpplan, verloren is gegaan. In een analyse van de houdbaarheid van de Griekse schuld becijfert het IMF dat Griekenland nog eens €50 mrd nodig heeft alsmede een schuldafschrijving. „Al met al, onder het door de instellingen aan de Griekse autoriteiten voorgestelde pakket, worden de financiële behoeften geraamd op circa €50 mrd vanaf oktober 2015 tot eind 2018, waarbij nieuw Europees geld minstens €36 mrd zal zijn over een periode van drie jaar”. In deze analyse wordt verondersteld dat het IMF nog altijd bereid is een derde van de leningen te verstrekken. En de financiering tot oktober moet komen van gelden die al waren toegezegd. Dat is problematisch, maar dat probleem moet de Eurogroep zelf maar oplossen, is tussen de regels door te lezen. Griekenland heeft verslechterde economische vooruitzichten en achterblijvende bezuinigingen. Dat komt bovenop de versoepelingen die de geldschieters al hebben voorgesteld. Dit alles leidt tot een slechtere schuldpositie. Volgens het IMF is kwijtschelding onontkoombaar. In de analyse wordt een schuldsanering van 30% van het bbp genoemd. Om de weg niet kwijt te raken het gaat dus om veel meer dan €50 mrd. Daar komt de gelden die nodig zijn voor de overbrugging van 3 maanden, plus de gelden die nodig zijn voor de monetaire financiering om de banken overeind te houden. Dan is het IMF ervan uitgegaan dat er een schuldsanering gaat plaatsvinden van 30%, dat gaat dan om een bedrag van €55 mrd. Als ik ervan uitga dat de huidige EMU-schuld 175% bbp bedraagt, moet er 50% worden afgeschreven en dan praten we over €90 mrd. Voor Griekenland met een economie van 2% van de eurozone is een staatsschuld van 145% bbp niet te dragen.

Politiek den Haag is deze week met zomerreces gegaan. Het IMF heeft de politici nog wat werk meegegeven om over na de denken. Naast de belastingverlaging van €5 mrd voor alle Nederlanders moet het kabinet ook €3 tot €5 mrd aan de noodlijdende Grieken schenken. Dat dringende advies doet het Internationaal Monetair Fonds (IMF). Volgens de monetaire organisatie is een miljardendonatie uit de andere 18 eurolanden de enige manier om Griekenland uit de financiële afgrond te trekken. Het opmerkelijke advies van het IMF is koren op de molen van de Griekse premier Tsipras, die een sanering van de Griekse schulden wil en al maanden om kwijtschelding bedelt. Volgens de Griekse premier is het referendum zondag niets meer dan kiezen tussen of 'chantage door de eurolanden' die met ultimatums komen die geen oplossing vormen, of voor 'rust voor de toekomst van Griekenland'. Volgens hem rechtvaardigt de recente analyse door het IMF de beslissing van zijn regering om een steunpakket van de schuldeisers te weigeren als die niet gepaard gaat met schuldverlichting. Volgens dat rapport is de Griekse schuld onhoudbaar. Tsipras riep de Grieken andermaal op tegen de voorstellen van de Eurogroep te stemmen en kalm te blijven in aanloop naar het referendum. Hij benadrukte daarbij dat niet wordt gestemd over het al dan niet uit de euro stappen van Griekenland. Dijssel liet echter weten dat als de Grieken tegen de Brusselse voorstellen stemmen en Grexit zo goed als onontkoombaar is. Verderop in dit blog zal ik ingaan op de positie van Dijssel in het Brusselse machtsspel. Even geduld nog.

De Griekse minister van Financiën Yanis Varioufakis is enthousiast over de analyse van het IMF dat Griekenland een schuldsanering nodig heeft. Maar Varoufakis begrijpt er niets van waarom het IMF niet volgens zijn eigen analyse handelt. ‘Gek genoeg verdwijnt dit uitstekende onderzoek van de goede mensen van het IMF als een IMF-functionaris samenwerkt met de Europese Centrale Bank en de Europese Commissie om onze regering hun beleid op te leggen’, aldus de Griekse minister. Tijdens de onderhandelingen met de geldschieters kreeg Griekenland de afgelopen vijf maanden een pakket met ‘gigantische bezuinigingen’ en ‘nul schuldsanering’ opgedrongen, klaagt Varoufakis. Volgens het IMF is de Griekse schuld van circa 175% van het bruto binnenlands product niet houdbaar. Dat kan het land nooit terugbetalen en daarom bepleit het IMF om de looptijden van de noodleningen te verlengen van 20 jaar naar 40 jaar. Ook zouden de rentebetalingen niet met 10 jaar maar met 20 jaar moeten worden uitgesteld. Verder suggereert het IMF dat er een kwijtschelding van 30% van het bbp nodig is om eerder afgesproken doelstellingen voor de staatsschuld te halen. Ik ondersteun het initiatief van het IMF, maar het is te weinig en niet doortastend genoeg. Als schulden van 20 jaar naar 40 jaar worden verschoven ga je een 'verloren generatie', waarvan momenteel 60% geen werk heeft, opzadelen met de niet afbetaalde schulden van hun grootouders. Ik zie geen andere optie dan kwijtschelden. Ook al om de komende generaties niet te belasten met een onwerkbare EMU-schuld, die zwaar drukt op de economie.

Varoufakis zegt tegen het Ierse radiostation RTE Radio dat een oplossing dichtbij is en dat die ongeacht de uitslag van het referendum kan worden bereikt. ,,Ik kan je verzekeren dat we deze week heel behoorlijke voorstellen van Europa hebben ontvangen en dat een deal zo goed als rond is'', verklaarde de Griek. Volgens de minister kunnen de Griekse banken dinsdag weer hun deuren openen. De opmerking van de Griekse minister van Financiën, Yanis Varoufakis, dat er een akkoord in het verschiet ligt tussen Griekenland en de andere eurolanden is ,,volstrekt onjuist''. Dat zegt eurogroepvoorzitter Jeroen Dijsselbloem. ,,Dat is volstrekt uit zijn duim gezogen. Er zijn geen nieuwe voorstellen naar Athene gegaan'', aldus Dijsselbloem. ,,En we zijn niet dichtbij een oplossing'', voegde hij eraan toe. Er wordt pas weer met de Griekse regering gesproken na het referendum. Dijsselbloem had eerder in de Tweede Kamer gezegd dat bij een 'nee' het maar zeer de vraag is of Griekenland in de eurozone kan blijven. De Griekse regering heeft „een route gekozen die buitengewoon riskant” is. De toekomst van het land zal „buitengewoon zwaar” zijn. Dit is een spel vol dreigementen tot op het hoogste niveau. Er is geen juridische onderbouwing voor het dreigement van Dijssel dat Griekenland uit de EU en/of de Muntunie kan worden gezet. In de unieverdragen wordt daarover niet gesproken. De werkelijkheid is echter wel dat Griekenland zware tijden tegemoet gaat. Solidariteit van de 18 andere Eurolanden hebben ze hard nodig. En ze hebben nu loon naar hard werken gekregen door de steun van het IMF, dat is opgeschoven naar een beleid met betere toekomstverwachtingen. Daarv staat wel tegenover dat de Eurogroep onder voorzitterschap van Dijssel echt het onderste uit de kan haalt om Griekenland te onderwerpen aan hun eisen. Ik kan mij niet onttrekken dat hier door één of meerdere partijen blufpoker wordt gespeeld.

Als de Grieken bij een referendum nee zeggen tegen reddingsplannen voor hun noodlijdende land, dan verzwakt dat hun positie bij onderhandelingen dramatisch. Dat benadrukte de voorzitter van de Europese Commissie, Jean-Claude Juncker. Maar zelfs als de Grieken ja stemmen, zullen de onderhandelingen moeilijk zijn. De Europese Commissie, het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en de Europese Centrale Bank (ECB) proberen al maanden tot overeenstemming te komen met de Griekse regering over een plan om het land van de ondergang te redden. De commissie, het IMF en de ECB eisen hervormingen en besparingen in ruil voor financiële steun. Athene vreest echter dat door de ingrepen de Grieken nog meer verarmen. De regering adviseert het volk bij het referendum 'nee' te stemmen. Juncker is de weg volledig kwijt. Hij zou zich moeten afvragen of de machtsstrijd die gaande is tussen de Eurogroep aan de ene kant versus de andere Europese instituties, niet hardhandig moet worden beëindigd. Hij zou de Grieken dankbaar moeten zijn dat zij die ontwikkeling helder op tafel hebben gelegd, maar in plaats van een les te leren, sukkelt hij achter de nieuwe machtshebbers aan. De macht in Europa is in handen van een oligarchie van technocraten onder leiding van Dijssel, die het beleid bepalen en uitvoeren. De regeringsleiders verenigd in de Europese Raad en de Europese Commissie zijn niet bij machte in te grijpen. Onderstaand bericht van de Kinderombudsman Marc Dullaert wijst op de sociale gevolgen van het aan de Grieken opgelegde beleid. Eén op de drie kinderen in Griekenland leeft onder de armoedegrens, drie jaar geleden was dat nog één op de vijf. Dat heeft de Griekse kinderombudsman George Moschos gezegd op een bijeenkomst van de Europese Koepel van Kinderrechtencommissarissen. Europese kinderombudsmannen maken zich grote zorgen over de verslechterende omstandigheden waarin Griekse kinderen opgroeien. Kinderen in armoede blijven in leven door eten uit afvalbakken. De kinderombudsmannen zijn bang dat een bekoelde relatie met Europa de humanitaire situatie verder onder druk zet, ook als de schuldeisers alsnog een akkoord bereiken met Griekenland. "Griekenland telt 1,7 miljoen gezinnen zonder inkomen. Deze mensen krijgen geen uitkering of bijstand", zegt Dullaert. Hij noemt de toestand desastreus en spreekt verder van een neerwaartse spiraal en verpaupering. De armoede leidt er verder toe dat sommige kinderen geen onderwijs krijgen omdat er geen geld is om leraren te betalen. De problemen worden nog verergerd door de grote toestroom van vluchtelingen, waar geen middelen voor zijn om bad, bed en brood te geven. Griekenland registreerde over heel 2014 11.000 vluchtelingen. Alleen al de afgelopen maand waren dat er 24.000. "De armoedige omstandigheden waarin die kinderen leven, vind je nergens in de cijfers terug", zegt Marc Dullaert. "Maar dat het er veel zijn, is zeker." Europa geeft nu nog humanitaire hulp aan Griekenland", zegt Dullaert. "Maar als de banden tussen Europa en Griekenland verder verslechteren, zal die hulp onder druk komen te staan." Ook als er wel een akkoord met Griekenland komt, moet de humanitaire hulp aan het land worden opgeschaald, zegt Dullaert namens de Europese kinderombudsmannen. Hij zegt dat de hulp direct ten goede moet komen aan de kinderen die in armoede leven. (bron NOS)

De stemmen zijn geteld. De uitslag is overduidelijk: 61% van de kiezers stemden 'nee' en blijven achter de linkse regering van premier Tsipras staan. Op verzoek van Europese ministers heeft de premier Yanis Varioufakis gevraagd op te stappen. Hij wordt opgevolgd door de in 1960 in Rotterdam geboren Euclid Tsakalotos, minister voor Internationale Economische Zaken. Die moet de klus gaan klaren met de Europese instituties. De stem van het Griekse volk is luid en duidelijk. Wij willen af van het rechtse beleid, waar wij vijf jaar onder hebben geleden. Die boodschap is in Brussel doorgedrongen. Gaat de politieke elite naar de democratische stem van de Grieken luisteren of lappen ze dat signaal aan hun laars. Er lopen vandaag in Brussel politieke leiders rond met boter op hun hoofd. Leiders die zich afvragen wat ze moeten doen om te voorkomen dat ze van het politieke speelveld worden verwijderd. Namen? Dijsselbloem, Juncker en mogelijk zelfs Merkel. Op Der Spiegel online is harde kritiek te lezen over de puinhoop die ze met haar beleid heeft veroorzaakt in Europa. Lees http://www.spiegel.de/international/europe/merkel-s-leadership-has-failed-in-the-greece-crisis-a-1042037.html Ze wordt wordt neergezet als een 'communiste' die zich gedraagt als de 'keizerin van Europa' maar die nooit op enig moment een visie voor het Nieuwe Europa heeft gepresenteerd. Dat breekt haar nu op, want het Griekse volk roept haar nu ter verantwoording. Zij willen niet langer worden gebruikt als slaven van het neoliberale financieel/economische beleid dat door de Eurogroep, met steun van de Duitsers, wordt gevoerd. Er is geen visie voor de Grieken, niemand weet wat er gaat gebeuren. Blijven de banken open, wie moet de Griekse banken gaan redden? Waar staat de ECB? Gaat Europa de helpende hand toesteken om de economie weer op de rails te zetten. Hoe gaat de werkgelegenheid gestimuleerd worden? Wat gaat er gebeuren als de koopkracht verder daalt. Er zullen krachten opstaan die het proces zolang zullen vertragen dat de Grieken vastlopen en omvallen. De Grieken hebben niet tegen de EU en de euro gestemd. Alhoewel Brussel daarop wel had gehoopt. In dat geval zou in Brussel alles bij het oude kunnen blijven. Die optie is er niet meer. Door het vertrek te eisen van Varioufakis hebben ze zich wel schatplichtig gemaakt. Dat er in Brussel zondagavond politici heel ongerust zijn geworden over hun functioneren, kan ik wel plaatsen maar dat zij het vertrek eisten van de minister van Financiën is uiterst zwak. De Grieken gaven 'het zoenoffer' zonder veel verzet. Europa gaat daar de rekening voor betalen. Wij moeten het Griekse volk bedanken voor deze moedige stellingname. Een volk om trots op te zijn. De Grieken hebben gekozen voor hun toekomst. Premier Tsipras heeft 268 parlementsleden van de 300 achter zich gekregen (waaronder 3 oppositiepartijen; de vorige premier Samaras is teruggetreden als leider van de oppositie). Gaat Griekenland geleid worden door Brusselse dictaten dan wel door Griekse leiders, die prioriteit geven aan een sociaal/maatschappelijke samenleving dan wel door de financieel/economische 'wetten' van een neoliberale discipline. Die vraag geldt overigens ook voor de andere 18 eurolanden. Het dilemma is groot. Griekenland zit opgescheept met leningen van €200 mrd, een idee van Merkel om de instorting van het West-Europese bankwezen in 2010 te voorkomen, waarvan op voorhand vaststond dat ze dat geld nooit terug zouden kunnen betalen. Maar het geheugen van de politici die daartoe besloten is selectief. Regeringsleiders behartigen nationale belangen, van solidariteit is geen sprake. Het woord humaniteit komt niet voor in het Brusselse woordenboek. Van de Eurogroep moet Griekenland geen enkele steun verwachten. Dijsselbloem is keihard, onmenselijk. Als Merkel en Hollande vanavond niet tot een gemeenschappelijk standpunt komen is het einde van de Europese Unie nabij. Draghi heeft een sleutelpositie. Je staat ondergeschikt maken aan een niet-democratisch geleid Europa vanuit Brussel geniet niet mijn voorkeur: Dijssel zal nooit tot mijn netwerk behoren.

Om die stellingname te onderbouwen doe ik een stapje terug in de geschiedenis. Met name naar de macht die de Eurogroep onder het voorzitterschap van Dijssel naar zich toe heeft getrokken. De realiteit is dat uitspraken van Dijssel financiële markten en landen kunnen maken en breken. Hoe heeft zich dat kunnen ontwikkelen? Op 4 juni 1998 vergaderde de 11 ministers van Financiën van de eurozone, onder de naam 'euro-elf' voor de eerste keer. Ze vergaderden maandelijks, we moeten ons daar geen grote voorstelling van maken. Het was een babbelclubje dat in Luxemburg bijeenkwam. In 2001 maakte Griekenland zijn entree en veranderde de naam in de euro-twaalf'. In 2004 werd de naam omgezet in 'eurogroep' en kreeg een vaste voorzitter in de persoon van Jean-Claude Juncker. Welke macht aan de Eurogroep, bij het Verdrag van Lissabon in 2009, is toegekend ligt niet vast. De vergaderingen zijn 'informeel' en de EC en de ECB worden daarbij uitgenodigd. Kortelings geleden heeft Dijssel wel de grenzen aangegeven op een vraag van zijn Griekse collega Varoufakias of hij een vergadering kan uitschrijven zonder daarbij alle leden uit te nodigen. Het secretariaat liet desgewenst weten dat “de Eurogroep een informele groep is, die niet gebonden is aan verdragen of geschreven reglementen. Hoewel doorgaans wordt gehecht aan unanimiteit, is de voorzitter van de Eurogroep niet gebonden aan expliciete regels.“. In feite ligt de macht bij de Eurozonetop van de 19 regeringsleiders, maar die schuiven 'moeilijke onderwerpen' van tafel, onder het mom van 'daar zijn wij onbekwaam in om daarover te besluiten'. Dat moeten de ministers van Financiën maar behandelen. Dat heeft Dijssel c.s. opgepakt. Het democratische gehalte van zo'n besluit is verre van democratisch. Je kunt spreken van een gepleegde coup. De status van de 'eurogroep' is nooit helder neergelegd. Het werd van een babbelclubje een adviesgroepje op financieel/economisch terrein voor de 19 eurolanden alhoewel er voor de 28 EU-leden ook een dergelijk instituut onder de naam ecofin bestaat. De greep naar de macht door de eurogroep onder voorzitterschap van Dijssel is niet gelegaliseerd, heeft zelfs geen enkele democratische status. Het maakt daarmee van Europa een oligarchie. De eurozonetop met daarin de 19 regeringsleiders van de eurozone hebben zichzelf, door hun eigen onvermogen gemanoeuvreerd in een spagaat, waarmee ze zichzelf 'buitenspel' hebben gezet. Wie moet hier krachtig ingrijpen? De EC, het EP, de voorzitter van de Europese Raad? Het meest voor de hand liggende scenario is de eurogroep in zijn huidige vorm te ontbinden en een nieuwe entiteit op te richten met een nieuwe structuur. Het aantal leden verlagen van 19 naar tien, plus een externe voorzitter. De eurozone wordt ingedeeld in vijf blokken, die ieder één lid krijgen toebedeeld. De andere vijf zetels gaan naar wetenschappers en leden die het private belang behartigen. De voorzitter komt van buiten de politiek, een captain of industry/CEO in vaste dienst. Hij moet behalve over financieel/economische deskundigheid ook een onderhandelaar en diplomaat zijn. In ieder geval moeten de sociaal/maatschappelijke gevolgen van het financiële/economische beleid (de invloed op de werkgelegenheid, armoede, voedselbanken, zorg, koopkracht en sociale zekerheid) worden getoetst. Op de huidige wijze voortgaan is geen optie meer. De coup heeft namelijk kunnen plaatsvinden door het ontbreken van een visie op de toekomst bij de regeringsleiders. Dat kwam aan het licht door de harde confrontatie van Griekenland met de Europese instituties. Dan staat er een 'dictator' op die harde beslissingen neemt. Elke vorm van humaniteit in het beleid van de eurogroep ontbreekt en niemand grijpt in. Dat moet het keerpunt zijn. Als er nu geen harde ingrepen plaatsvinden kan dat gevolgen hebben voor de geloofwaardigheid van de Europese Unie en de Muntunie. De gevolgen daarvan voor Europa, het Europese bedrijfsleven en bevolking kunnen een enorme omvang aannemen.

Bert van der Spek, emeritus hoogleraar oude geschiedenis aan de VU, kijkt naar de Griekse geschiedenis en stelt dat een geldinjectie kan zorgen voor economische impulsen. Dat is hard nodig omdat, door het vastlopen van het overleg van de trojka met de Griekse regering, Europa wel bezuinigingen oplegt maar geen uitzicht geeft op economisch herstel. De door de Eurogroep afgedwongen hervormingen kunnen alleen worden gerealiseerd als er draagvlak voor is bij bedrijven en het volk, door investeringen die daarmee gepaard gaan. Van der Spek vraagt zich af of de maandelijkse opbrengsten van staatsobligaties, in het kader van de monetaire verruiming, niet kunnen worden aangewend voor gerichte investeringen in Griekenland en later ook in andere zwakke eurolanden. In de huidige situatie komen de opbrengsten van de ingekochte staatsobligaties terecht bij banken en in zeepbellen op de financiële markten. Dat is niet de meest effectieve aanwending van die middelen. De Oudheid leert ons dat een goed functionerende markt gedijt in staten die sterk investeren in infrastructuur, veiligheid, juridische zekerheid en continuïteit. Te denken valt dan aan verduurzaming, worg, wetenschap, opleiding en openbaar vervoer. In een vrije markt wordt geld op een willekeurige wijze besteed (wat levert de grootste opbrengst bij de laagste inspanning) waardoor private rijkdom ontstaat bij publieke armoede. De hoogleraar kijkt naar de geschiedenis van de stadstaat Athene in de Klassieke Periode, nu 7 eeuwen geleden, waarin sprake was van grote economische en culturele bloei als gevolg van de vondst van zilveraders in Attica, De opbrengsten daarvan werden niet zoals met ons Groningse aardgas geconsumeerd, maar ge:ïnvesteerd (in de bouw van een vloot). Dat leverde Athene werkgelegenheid in de scheepsbouw op, een goede haven en veilige zeewegen. Van der Spek maakt een vertaalslag naar het huidige Griekenland. Wat zouden investeringen in zonnepanelen en windmolens allemaal wel niet kunnen opleveren? Een verduurzaming van de samenleving, werkgelegenheid en minder afhankelijkheid van energie-exporterende landen. Een aanpak die één op één kan worden gekopieerd door Italië, Spanje en Portugal. En daarmee zouden de problemen van de arme Zuid-Europese eurolanden zijn opgelost. Zo simpel is het wel.

In het laatste blog wees ik al op de bearmarket in China. Een bearmarkt is een periode waarin aandelenkoersen langdurig in een dalend patroon zitten en er wijdverbreid pessimisme heerst. Chinese beleggers hebben hierdoor in juni, de slechtste beursmaand in twee jaar, $34 mrd aan waarde verloren. Vanochtend sloot de Shanghai Composite Index heeft de afgelopen maand 25% van haar waarde verloren. Deze beurs is de derde in grootte in de wereld. De ingezakte aandelenmarkten in China hebben 28 bedrijven ertoe gedwongen hun notering uit te stellen. De belangstelling van institutionele partijen om te investeren in aandelenfondsen in de markt is drastisch afgenomen. De afzeggingen volgden zowel in China als in Hongkong. De beurzen ondervinden de grootste teruggang in drie weken sinds de val in 1992. Aan de Shanghai-index zullen volgens persbureau Bloomberg 10 bedrijven hun notering uitstellen, dat gebeurt bij 18 fondsen aan de beurs van Shenzen. Opmerkelijk is dat de notering in de koelkast zijn gezet mede op last van het Chinese kabinet, ondersteund door de Chinese beurswaakhond. Eerder meldden 21 brokers dat zij de markten gaan ondersteunen met een fonds van ruim $17 mrd, nadat sinds half juni de Shanghai-beurs met 30% is teruggegaan.

V&D ziet af van het loonoffer van 5,8% maar schrapt wel 400 arbeidsplaatsen om de loonkosten structureel te verlagen. Dat hebben V&D en de vakbonden FNV en CNV afgesproken. De voorgenomen reorganisatie betreft ongeveer 400 arbeidsplaatsen in de hele organisatie en zal voor het einde van de zomer worden voorgelegd aan de ondernemingsraad. De partijen hebben overeenstemming bereikt over een sociaal plan om de gevolgen van de reorganisatie op te vangen. Ook is overeenstemming bereikt over het vastleggen van de arbeidsvoorwaarden van alle medewerkers van V&D in een cao. Afgesproken is dat medewerkers, als bijdrage aan het herstel van V&D, eenmalig één vakantiedag inleveren. Verder wordt de seniorenregeling naar de toekomst toe versoberd, waarbij bestaande seniorenuren worden gerespecteerd.

Volgens Reinier Castelein, de voorzitter van de vakbond De Unie, maakt één zwaluw nog geen zomer. Er is in ons land een jubelstemming ontstaan toen DNB, het CBS en de OESO naar buiten kwamen met goed nieuws over de Nederlandse economie. De media en de Haagse politiek deden daarin volop mee. Het kabinet Rutte II heeft geen beleid gevoerd dat de aantrekkende economie mag claimen. Het tegendeel is zelfs het geval. De VVD, PvdA en de drie gedogers hebben niets gedaan om de werkgelegenheid aan te zwengelen. Nog altijd staat het aantal werkelozen op 7,3% van alle bevolking en 14,6% van de beroepsbevolking. Volgens de werkeloosheidsmeter.nl zijn 1.203.068 mensen werkeloos in Nederland. En dat aantal stijgt nog iedere dag: Campina 375 banen, IHC 1000 banen, ING honderden banen, Blokker honderden banen. De economie trekt wat aan maar de werkgelegenheid neemt niet zichtbaar toe. Dan zegt het kabinet dat dat proces pas later op gang komt. Wat wel telt is verlies van koopkracht voor een kwart van de Nederlanders, die de afgelopen drie jaar een forse inkomensterugval heeft meegemaakt. De belangrijkste redenen voor deze achteruitgang zijn werkloosheid, arbeidsongeschiktheid of een andere baan met minder salaris. Bij de meesten daalde het inkomen tussen de 15 en 30%. Bijna de helft komt na de inkomensterugval moeilijk rond en is de grip op zijn financiën kwijt. De helft van de mensen met een laag inkomen kunnen niet met vakantie. En wat de aangekondigde belastingverlaging voor deze groep netto gaat opleveren, moet nog blijken. In ieder geval komen senioren hiervoor niet in aanmerking.

Slotstand indices 3 juli 2015; week 27: AEX 474,14; BEL 20 3.591,97; CAC 40 4.808,22; DAX 30 11.058,39; FTSE 100 6.585,78; SMI 8.912,84; RTS (Rusland) 919,61; DJIA 17.730,11; NY-Nasdaq 100 4.433,394; Nikkei 20.539,79; Hang Sen 26060,47; All Ords 5528,00; €/$ 1,1114; goud $1.168,30; dat is €33.873,15 per kg, 3 maands Euribor -0,015% (1 weeks -0,127%, 1 mnds -0,067%), 10 jarig Staat 1,121%. Een liter diesel hier aan de pomp €1,269.

 

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch met de tags , , , . Bookmark de permalink.