UPDATE05102013/190_1 Rutte moet nu naar de Koning

De vraag is niet langer of we €6 mrd moeten gaan bezuinigen, waaronder de helft aan lastenverzwaringen, maar hoe lang houdt de 1e en 2e Kamer onze premier nog in het zadel. Direct na de Algemene Beschouwingen was al duidelijk dat de premier zich in allerlei bochten moest wringen om niet uit de bocht te vliegen. Hij zat gegijzeld tussen de coalitie en de oppositie, tussen de 1e en de 2e Kamer, tussen het sociaal akkoord, het kabinet en het parlement. Rutte kon niet meer vooruit, achteruit, niet naar links en niet naar rechts. Het draagvlak voor zijn beleid onder de bevolking is gedaald tot een dieptepunt. 86% van het volk wil zijn vertrek en een leider, met visie, die orde op zaken gaat stellen. Mijn angst was dat D66, GL e/o het CDA en de SGP zich door Dijssel zouden laten inpakken door kleine toezeggingen te doen om zodoende dit kabinet overeind te houden. Dat zou een grote politieke blamage zijn. Dit kabinet mag niet verder onder deze premier. Niet dat ik een hekel aan de man heb, maar omdat hij de capaciteiten mist om de complexe problemen aan te pakken en op te lossen. Het ontbeert hem aan voldoende kennis van zaken op financieel/economisch terrein. Ik zeg het nog maar eens een keer: Rutte is een éénlijns denker en ongeschikt om als premier dit land met zijn complexe problemen naar rustiger vaarwater te sturen. Zijn strategie ontbeert visie. Om de problemen op te lossen hebben we een drielijnsdenker nodig. En niet een premier die met een glimlach zegt dat Nederland met zijn beleid sterker uit de crisis te voorschijn zal komen.

Nederland kent een aantal problemen die allemaal moeten worden aangepakt en opgelost. Ik benoem het op orde brengen van het huishoudboekje van de overheid, een aantal hervormingen die moeten worden doorgevoerd, zoals in de lonen, ontslag, pensioenen, kortlopende contracten, maar ook de werkeloosheid, ook voor de jongeren, moet aangepakt worden, verder de zorg in de meest brede zin van het woord en topsalarissen en bonussen waar duidelijkheid over moet komen. En dan de herkapitalisatie van de banken en andere financiële instellingen. De werkgelegenheid moet worden gestimuleerd, het onderwijs moet veel beter worden ingericht zodat het aansluit op de wensen van 'de markt'. En dan moet het hypotheekdossier opnieuw op de schop genomen worden. De bouwsector heeft nieuwe impulsen nodig, die moeten worden gefinancierd. De toename van mensen die met financiële problemen kampen, moet op de agenda komen te staan. En dan de gemeenten die in nood verkeren. En alles wat er nog aankomt door overheidstaken die over de schutting worden gegooid naar de gemeenten, die daar zwaar onderbetaald voor gaan worden. Neem bijvoorbeeld het project van personeel van de Sociale Werkplaatsen, die in het bedrijfsleven te werk worden gesteld. Prima aanpak, maar onbetaalbaar voor de gemeenten, die dat dossier op hun bord krijgen. En dan het Europa-dossier en de inrichting van de Bankenunie. Globaal gezegd hebben wij een staatsschuld van €434 mrd, dat is 71,2% bbp. Maar is dat wel alle schuld van de overheid. Nee, aan de Europese hulpfondsen hebben wij garanties afgegeven van >€200 mrd. Daar komt nog bij de waarborgen die voortvloeien uit dekking voor kredietverzekeringen aan het exporterende bedrijfsleven en hypotheekgaranties voor het NHG. Wat wij nog op ons bord krijgen vanwege de participatie in de Bankenunie is nog niet helder, maar ik vrees 'dat het overeind houden van zwakke eurolanden en de sanering van het bankwezen ons veel, misschien wel veel teveel, gaat kosten. De vraag is hoe de financiële markten de waarborgen van de zwakke eurolanden gaan waarderen. Eerder al moesten de rijkere eurolanden garanties verhogen omdat de bijdragen van de zwakke partners niet werden meegewogen. Wij participeren voor 5% in het benodigde kapitaal van de Bankenunie, maar het zou mij niet verbazen als dat uiteindelijk zou stijgen naar 12 tot 15%. Van alle afgegeven waarborgen moet de risicofactor worden berekend. Als de uitkomst daarvan wordt meegenomen bij de berekening van de emu-schuld kunnen we wel aan de 100% komen. Het gevolg daarvan is dat we de AAA-status kwijtraken en de rente gaat oplopen met alle gevolgen voor de €11 mrd die wij nu aan rente betalen voor de huidige staatsschuld. Genoeg daarover. De 225 volksvertegenwoordigers staan voor de vraag welke van de bovenstaande onderwerpen de hoogste prioriteit moet krijgen. Voor het kabinet is het helder: zij zitten op het spoor van het op orde brengen van de overheidsfinanciën. In deze fase loopt dat traject vast in een doodlopende weg. Hoe heeft dat zo kunnen gebeuren? Mijn antwoord daarop is: gebrek aan deskundigheid op financieel/economisch gebied bij de premier. Hij heeft zijn oor te luisteren gelegd bij Frau Merkel en die heeft hem wat adviezen in zijn oor gefluisterd. Dat had ze eerder Sarkouzy ook gedaan en we weten nu hoe groot de ellende is in Frankrijk. De EC voert de bevelen van Berlijn uit. Dinsdagmiddag hoorde ik Dijssel bij RTLZ zeggen dat het kabinet 'geen financiële ruimte' heeft om aan de eisen van de 5 oppositiepartijen tegemoet te komen. Dijssel/Rutte/het kabinet houdt vast aan de uitvoering van het door Brussel gedicteerd beleid. Jan Kees wilde van Brussel een keihard beleid, daar worden wij nu mee geconfronteerd. Dat voert het kabinet nu uit. Er is voor Rutte en Dijssel geen uitweg. Ik ben niet zo bang dat, als we de prioriteiten gaan verleggen, Brussel een boete gaat opleggen. Misschien zijn ze wel blij dat ze van dat bezuinigingsbeleid kunnen afstappen. D66, het CDA, GL, de CU en de SGP moeten stoppen met te overleggen of er nog kleine hapjes uit de aangekondigde €6 mrd te krijgen zijn. €100 mln voor de kinderopvang, €1 mrd voor het onderwijs, een wat vriendelijker beleid voor gezinnen. STOP daarmee. Bekijk de problematiek vanuit een vogelperspectief. En bepaal dan de prioriteiten voor de gezondmaking van dit land. De oppositie moet het kabinet laten weten dat ze afstand nemen van de hoogste prioriteit voor het gezond maken van de staatsschuld. Welke weg er ook bewandeld wordt, de staatsschuld blijft oplopen. Momenteel met €70 mln per dag, dat is €25 mrd per jaar. Welke invloed hebben €6 mrd bezuinigingen voor invloed op de structurele groei van de emu-schuld. De oplossing moet aan de andere kant van het spectrum worden gezocht.

Het probleem ligt voor een deel ook bij de EU-top, bij Merkel en de EC. De crisis doet zich niet alleen in Nederland voor, maar in heel Europa. Misschien zijn de problemen wel zo groot dat ze helemaal niet oplosbaar zijn. Ik kreeg een videoboodschap van een halfuur toegestuurd uit Duitsland waarin wordt gewaarschuwd voor de teloorgang van de Muntunie en wellicht ook de EU. Geduid wordt op de vastgoed chaos in Spanje, banken die met gangsters zaken deden, een Bad Bank in Spanje waarin alle oninbare kredieten zijn ondergebracht, maar nu blijkt dat de Spaanse banken nog zitten met €176 mrd foute leningen, dat is >10% van de portefeuille. Een Bankenunie die Griekenland, Cyprus, Portugal, Ierland, Spanje, Italië en Frankrijk moet gaan redden met voornamelijk Duits geld. Er wordt gewezen op een chaos in de Zuid-Europese economieën, waar het aantal faillissementen van bedrijven extreme hoogten bereikt. Landen en banken die zomaar, ongecontroleerd, kunnen omvallen. Hoe staat de tweede Europese economie, Frankrijk, ervoor? Slecht: Frankrijk kent 10,6% werkelozen, Het grote autoconcern Peugeot/Citroen maakt €5 mrd verlies. De werkeloosheid blijft daar oplopen. Nadat ik onderstaande videoboodschap had aangehoord was mijn conclusie: de teloorgang komt eraan, het is alleen nog maar de vraag 'hoelang dat nog'? Als de chaos uit gaat breken wat betekent de waarborg voor spaarders dan van het (Europees) Deposito Garantie Stelsel van €100.000 per spaarder, per bank? En wat gebeurt er als de inflatie omhoog schiet?

http://video.gevestor-shop.de/?vlpkit_instance_id=33&utm_medium=email&utm_campaign=64458511080_2013-09-29T04%3A36_%5BCON%5D+GUF-T%2C+SIV0003%2C+29.09.20&utm_source=139587273&SYS=000&SCID=amFuYmxAbmtlc3RlaW4ubmw%3D

Shu down: nun ist es also doch passiert: Trotz heftiger Bemühungen ist es in Washington nicht gelungen eine Einigung über den neuen Haushalt zu bekommen.

Die regierenden Demokraten mit Präsident Barack Obama und die oppositionellen Republikaner haben es bis zum Stichtag nicht geschafft ihren Disput über den Haushalt beizulegen.

In der Konsequenz hat die USA seit gestern keinen offiziellen Haushalt mehr und die Bundesverwaltung kann nicht mehr bezahlt werden.

Für Hunderttausende Bundesbeamte heißt das: Zwangsurlaub und kein Geld. Bei vielen anderen, die trotzdem weiterarbeiten müssen, weil sonst die nationale Sicherheit gefährdet ist, heißt es erst einmal nur kein Geld.

Aber das Signal dieses politischen Stillstands ist schon verheerend. Und obwohl über den Haushalt noch keine Einigung erzielt wurde, steht die sehr viel größere Bewährungsprobe in den USA erst noch bevor.

Dabei geht es einmal mehr um das Erreichen der festgelegten Schuldenobergrenze. Aktuell liegt diese Grenze bei 16,7 Billionen Dollar. Und diese Grenze wird wohl am 17. Oktober erreicht.

Hier muss es eine Einigung zwischen den beiden maßgeblichen Parteien über eine Anhebung der Schuldenobergrenze geben. Mit einer Sonderregelung hätte Präsident Obama dann erst einmal wieder Luft fast bis zum Jahresende.

Het kabinet komt met een nieuwe pensioenregeling. Een combinatie van twee eerdere voorstellen. Daar kan ik wel mee leven. Het verbindt de voordelen van het nominale met die van het reële contract. Deelnemers houden hun recht op de hoogte van het opgebouwde pensioen. Tegenvallers kunnen in tien jaar worden opgevangen. Deze tussenvariant komt tegemoet aan de wens van onder meer de koepel van pensioenfondsen, sociale partners en ouderen- en jongerenpartijen. Zij pleitten tijdens een consultatieronde voor één set van spelregels voor alle pensioenfondsen. De twee grootste pensioenfondsen, die van de ambtenaren en de zorg, zijn faliekant tegen. Zij zetten hun lobby voor het reële contract, dat uitgaat van vaste premies die betaald moeten worden maar waartegenover geen vaste pensioenuitkering staat, door. Deze beide pensioenfondsen nemen grote risico's in het beleggingsbeleid waarmee ze ernaar streven de pensioenuitkeringen mee te laten groeien met de inflatie.

FD/Algemene Rekenkamer: De garanties die Nederland heeft afgegeven aan instellingen als de ECB, het IMF en Europese noodfondsen zijn sinds 2008 meer dan vertienvoudigd. Had de staat voor de kredietcrisis nog garanties ter waarde van € 18 mrd verstrekt, eind 2012 was dit getal opgelopen tot € 201 mrd. Het gaat om garanties voor leningen aan Ierland, Griekenland, Portugal en Spanje in het kader van het beteugelen van de financiële crisis.

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch met de tags , . Bookmark de permalink.