UPDATE04082012/127 Productie Duitse industrie verder gedaald

Met excuses voor de vertraging waarmee dit blog wordt gepubliceerd. Laat ik het maar houden op onvoorziene omstandigheden. Ik open dit blog met een bijdrage aan een discussie op Facebook over de vraag of de politiek 'te kwader trouw' handelt met betrekking van het €-dossier.

Ik schrijf al maanden over de politieke, economische en monetaire problemen van deze tijd. Mijn benadering gaat echter niet uit van 'te kwader trouw', ik hou het op onmacht. In het Verdrag van Maastricht, dat in 1992 werd ondertekend is het zo allemaal geregeld. We doen het een maar we doen ook het ander en dat vind ik nu nog altijd een geniale gedachte. Toen al was duidelijk dat het Europa van de 12 (nu zijn dat er 27) nooit tot een politieke unie zouden besluiten als er geen premie aan vast zou zitten. Wat 'iedereen' wilde was een eigen valuta in Europa. Toen heette dat nog de ecu, thans de euro. Die premie kon uitsluitend worden geïnd als er tegelijkertijd een politieke unie zou worden opgezet. Daarom werd in Maastricht ook besloten om de EEG om te zetten in de Europese Unie. Er is een groot verschil tussen een gemeenschap en een unie. Een gemeenschap is een samenwerkingsverband, een unie is een eenheid met schulddeling. Alle landen die toetraden tot de muntunie hadden zich moeten realiseren dat de schulden van de zwakke eurolanden in 1998 ook al onze schulden werden. Dat ze zich dat in onvoldoende mate hebben gerealiseerd is verwijtbaar. Erger nog is dat de burgers daarvan nooit van op de hoogte werden gesteld ook niet bij het referendum van 1 juni 2005 over de Europese Grondwet, waar Balkenende en Donner 'hel en verdoemenis' uitstortte over de tegenstemmers. De gedachte was in 1992 dat een politieke unie noodzakelijk was om de muntunie van stevige fundamenten te kunnen voorzien. Onze politieke leiders van de 90er jaren slaagden er wel in de muntunie op te richten, daarvoor waren voldoende liefhebbers (in Zuid-Europa) maar doorgroeien naar een politieke eenheid heeft nooit op de politieke agenda gestaan. Ook vandaag de dag is daar onvoldoende steun voor in de 17 eurolanden. Het is niet zo dat het Europese éénwordingsproces moedwillig is gesaboteerd door de politieke en monetaire autoriteiten. Cees, je hebt gelijk dat we ons thans in een fase bevinden waar knopen moeten worden doorgehakt. Om de eurocrisis op te kunnen lossen moet er iets worden gedaan, waar de meerderheid van de burgers tegenstander van is. In mijn realiteit verliezen de eurolanden binnen tien jaar hun autonome positie, verdwijnt het koningschap, verandert het parlement in een uitvoeringsorgaan van Brussel en wordt WA ambassadeur van de EU in Argentinie. De OS van 2028 worden misschien nog wel in Amsterdam gehouden maar wel onder volledige verantwoordelijkheid van Brussel. Deelnemers voor EK's, WK's en de OS worden geselecteerd door het Europese Ministerie van Sport. Het Nederlandse taalgebied wordt een van de misschien wel 60 deelstaten waaruit de EU gaat bestaan. We zitten nog wel met een probleem. 'We' niet, wel Rutte of de premier die hem opvolgt. Die moet aan het volk nog wel even uitleggen dat wij een zware prijs moeten gaan betalen om lid te kunnen blijven van de EU/eurozone. Een jaar geleden schreef ik al dat de muntunie is verworden tot een 'slangenkuil': een put zonder uitgang. Wij moeten wel de schulddeling accepteren, de eurobonds en ons spaar- en pensioengeld gaat gebruikt worden voor de gezondmaking van de financieel zwakke Zuid-Europese landen. Dat is de prijs die wij moeten gaan betalen om onder het juk vandaan te komen van de financiele markten. Die prijs is hoog, voor velen misschien wel te hoog. De huidige politieke elite van de 17 eurolanden is onbekwaam dit proces een succesvolle wending te kunnen laten maken. Alles wat er gedaan wordt is te weinig, te laat en het besluitvormingsproces duurt te lang. De technocraten in Brussel zijn klaar om de regie van de regeringsleiders over te nemen: een greep naar de macht maar wel op een ondemocratische wijze. We leven in een periode van grote veranderingen, maar beseffen ons dat nauwelijks. Cees, ik reageer op je bijdrage in deze discussie over een op handen zijnde oorlog. Wat moet ik me daarbij voorstellen: dat de Grieken Berlijn of Brussel gaan bombarderen? Of dat de Italianen Duitsland binnentrekken? Dat er een spanningsveld ligt tussen het kamp Monti en het kamp Merkel is duidelijk. 11 september (nota bene de volgende dag hebben wij verkiezingen) presenteert Brussel aan de 17 regeringsleider van de eurozone een plan om een bankenunie op te zetten. Duitsland en ook Nederland willen wel meewerken aan controle op het banken in de eurozone, maar willen daar geen mogelijkheid voor onbeperkte leningen aan banken vanuit het ESM aan koppelen. Ook is schulddeling, in deze fase, geen optie. Het wordt nog spannend de komende 6 weken.

In blog 126 heb ik het draaiboek aan de orde gesteld hoe technocraten in Brussel de soevereiniteit van de 17 eurolanden, middels een greep naar de macht, gaat overnemen. Met dank aan de heer Draghi kennen we de contouren op welke ondemocratische wijze dat proces gaat verlopen. Ik heb al eerder geschreven dat die machtsgreep op een dictatoriale wijze gaat plaatsvinden, zonder daarover op een democratische wijze verantwoording over af te leggen. Ik begrijp nu waarnaar de zegerit van de SP in de peilingen is te herleiden. Roemer wordt vertrouwd, de restvan het politieke decorum is uiterst twijfelachtig. Het standpunt van het CDA, de PvdA en Groen Links is niet helder. Ze hebben gekozen voor de verkeerde kant van de streep. De burgers hebben langzamerhand door wat politici niet willen accepteren. Waar de peilingen al niet goed voor zijn. Je kunt merken dat over 4,5 week er verkiezingen zijn voor de samenstelling van de 2e Kamer. Het wordt duidelijk dat partijen zich in het nauw gedrukt voelen. De winst van de SP in de peilingen wordt bedreigend voor de gevestigde politieke orde. De PvdA, het CDA en GL doen het tot dusverre slecht. Het €-dossier doet pijn. Politieke leiders worstelen met de vraag waarom de kiezers niet snappen dat hun partij juist het beste met ze voorheeft. Maar niemand heeft de wijsheid in pacht: niemand, ook Rutte en de Jager niet, zijn in staat het perspectief te schetsen van Nederland en de Europese Unie over tien jaar. Daarover is de burger ongerust en verschuift zijn stem naar de flanken. Het politieke midden (PvdA, VVD, CDA, GL en D66) smeekt het kiezersvolk terug te keren naar het midden, maar of dat ook gaat gebeuren is een kwestie van afwachten over het gedrag van de proteststemmers. Misschien moet het volk afdwingen dat er duidelijkheid moet komen over onze soevereiniteit en de bezuinigingswoede die over het land raast. Het volk heeft recht op duidelijkheid.

De econoom Valentijn van Nieuwenhuijzen schrijft op een buitengewoon interessant artikel op rtlz.nl over de weg die Europa moet inslaan om uit de crisis te geraken. Hij legt uit waarom bezuinigen op de staatsbegroting zal leiden tot een lagere economische groei/krimp, waar het land niet beter van wordt. Er moet erkend worden dat, aan de hand van de gestelde (maar onjuiste) diagnose over de Europese problematiek, een medicijn is voorgeschreven dat door de EU, en nog altijd door Angela Merkel en Mark Rutte als 'heilig' wordt beschouwd, met dwangvoorwaarden wordt uitgevoerd. De pionnen moeten worden verzet en het beleid moet worden ingezet op groei. Het zal de linkse partijen, met de SP voorop, goed doen daarover een bevestiging te krijgen. Ik zet hier en daar nog wel vraagtekens bij de visie van deze ING-econoom, maar hij wijst wel naar de weg richting een toekomstvisie. In de visie van het duo Rutte/de Jager zetten wij in op de positie van een 'veilige haven' voor de financiële wereld. Dat brengt met zich mee dat wij extreem lage rentes betalen voor geld dat wij op de markt ophalen. Ja, zult U zeggen, maar er is zoveel geld in omloop dat betrouwbare partijen op de markt altijd wel zullen worden bediend. Ik beaam dat: maar alleen als er geen systeembanken omvallen, het vertrouwen in één van de wereldvaluta niet wegvalt of financieel zwakke landen in een uitzichtloze situatie terechtkomen waardoor ze de handdoek in de ring gooien en Europa met de verliezen opscheept. Over dat laatste wil ik nog wel wat meer zeggen. De inspecteurs van de trojka blijven net zolang als nodig is voor helderheid over de uitvoering van de gemaakte afspraken, in Athene. De Grieken zeggen 'we hebben meer tijd nodig'. Als ik kijk naar de achterstand die is ontstaan door de verkiezingen is dat verklaarbaar. Maar ook de dwingende eisen van de trojka zijn in een veel te klein pakket verpakt. En daar komt nog een heel ander aspect om de hoek kijken. De trojka denkt de Griekse problemen te kunnen oplossen door geld/schulden goed te managen. Fout, helemaal fout. Kortzichtig beleid dat zijn doel nooit zal bereiken. Eerst moet de Griekse economie en de Griekse samenleving (sociaal/maatschappelijk) worden gemanaged. Op de rails gezet worden: de burgers moeten weer geld in hun portemonnee krijgen wat ze kunnen gaan uitgeven. Pas daarna moet er worden nagedacht over hoe om te gaan met die enorme schuldenberg. Dus schuldenberg pas aan het einde van het traject, eerst toekomstperspectief, dan economische groei en als laatste het opruimen van de schulden. Afgelopen week is er overeenstemming bereikt over een extra bezuinigingsplan van €11,5 mrd. Klik op de link om de visie van Valentijn van Nieuwenhuijzen te lezen. Of Berlijn deze visie deelt, betwijfel ik. Ze hinken op 2 benen. Op het ene been zetten ze een aanpak die ervan uitgaat dat zwakke landen tijdelijk uit de muntunie kunnen stappen en middels een monetaire aanpak financieel weer orde op zaken kunnen stellen. Ze stappen uit de euro en herintroduceren hun nationale valuta die de eerste 2 jaar wordt gekoppeld, binnen een bepaalde bandbreedte, aan de euro. Door de nationale valuta te devalueren (binnen de afgesproken bandbreedte) kan de exportfunctie worden verbeterd en de economie, met financiële steun van de EU, weer gezond worden gemaakt. Als de financiële positie weer op orde is gebracht en binnen de emu-afspraken valt, kan dat land weer terug instappen in de muntunie. Dat is optie 1. De 2e Duitse optie is veel strenger. De kerntaak van de ECB is en blijft het bewaken van de prijsstabiliteit in de eurozone. Het ESM krijgt geen bankvergunning waarmee ze onbeperkt leningen kunnen aangaan bij de ECB. Duitsland wil onder geen enkele voorwaarde dat er inflatie gaat ontstaan. Ze weten nog als de dag van vandaag tot welke ondergang dat in 1922 in de Weimar Republiek heeft geleid. Een brood kostte toen, op enig moment, een miljard Reichsmarken. Ze blijven bij hun standpunt dat de enige weg naar de toekomst, die moet worden genomen, die van een stabiliteitsunie is. Bezuinigingen en hervormingen blijven voor de eurozone de kerntaken. Hier wijken de visies van Valentijn van Nieuwenhuijzen en het trio Merkel/Roesler/Schauble. Berlijn blijft bij hun visie: eerst orde op zaken stellen en pas daarna verder praten. Dat kost tijd en de vraag is of die tijd wel beschikbaar is. Monti, Rayol en Hollande, gesteund door van Rompuij, zullen de Duitse aanpak niet accepteren. Dat is de theorie van mensen die achter een bureau zitten en niet met de dagelijkse praktijk geconfronteerd worden zoals de groep Monti. Merkel heeft wel een punt als ze zegt dat als de druk voor de zwakke landen van de ketel gehaald wordt de kans op een implosie toeneemt. De gedachte daarbij is dat als het bestuur van het ESM, U weet wel die 17 ministers van Financien uit de eurolanden, die nog nooit hebben aangetoond dat ze de euro-crisis kunnen oplossen (ik heb ze onbekwaamheid verweten), onbeperkt geld kan gaan opnemen bij de ECB dat ertoe leidt dat er nog duizend miljarden euro's in het geldcircuit terechtkomen, die alleen de euro-crisis zullen verergeren. De Europese Raad van ministers van Financien, is die club die Spanje €100 miljard noodhulp in het vooruitzicht stelde, zonder dat ze ook maar het minste idee hadden hoe erg de Spaanse (spaar)banken er voor staan. Er is geen bankier in de hele wereld te vinden die zonder relevante informatie, zonder extra dekking, geld gaat stoppen in banken die op de rand van de afgrond manoeuvreren. Daar is de overheid helemaal niet voor. Het is gekkenwerk wat daar gebeurt. Zwakke banken die overeind worden gehouden met -indirect- geld van de belastingbetalers. De belastingbetalers die de plichten en risico's van de aandeelhouders overnemen. In een markteconomie is het nu eenmaal zo dat als de aandeelhouders stoppen met risicodragend vermogen te schuiven, het bedrijf omvalt. Als de aandeelhouders geen heil meer zien in het verder functioneren van een bedrijf, daaronder ook te verstaan een financiële instelling, dan eindigt de zaak en werkt de curator de lopende zaken af. Helaas, maar zo is het wel. Alleen als het om banken gaat, denken een stelletje onbekwame politici zonder enige kennis van zaken, het beter te weten en die gaan bankiertje spelen. De prutsers waar ik het over heb zijn de Jager c.s., U weet wel die jongens die zich als gouverneurs van het ESM buiten de democratische spelregels hebben gezet door zichzelf immuniteit te geven, waardoor ze geen verantwoording, aan niemand, hoeven af te leggen over hun handelen. Wordt dat de toekomst van de Europese Unie. Ik zeg er niets meer over want dan maak ik me nog kwaad ook. Maar hoe leg ik dat uit aan mijn kleinkinderen?

Johan te Hove vraagt mij waarom de geldpersen niet gecontroleerd een éénmalig aangezet mogen worden anders dan schuiven met de bestaande miljarden. Hij reikt een aantal voordelen aan: de zwakke landen kunnen hun schulden wegstrepen, de euro wordt minder waard en dat is goed voor de export naar landen buiten de eurolanden en dat is ook aantrekkelijk voor het toerisme. De hier genoemde voordelen zijn slechts relatief positief. Als er meer geld in omloop komt waartegenover eenzelfde hoeveelheid goederen en diensten staat, zegt de theorie dat er inflatie ontstaat. Voorbeeld: voedingsproducten worden duurder met als gevolg dat de vakbonden loonsverhogingen gaan eisen. De koopkracht gaat dalen met gevolgen voor het netto besteedbaar inkomen. Gevolgen voor de economische groei/krimp? De schulden van de zwakke landen worden niet minder, wat er gebeurt is dat ze verhuizen van debiteur. Wat er wel kan gebeuren is dat deze landen hun 'dure' schulden kunnen terugbetalen met 'goedkopere' euro's. Bij de vermogensverstrekkers treden dan verliezen op. De 'winst' op de export neemt weer af zodra loonsverhogingen in de prijzen worden doorberekend. Datzelfde geldt voor het toerisme. Wat bij een inflatie ook meespeelt als negatief bijeffect is dat de waarde van het spaargeld daalt in waarde. Op de achtergrond speelt mee dat door de persen te laten draaien het vertrouwen in de valuta onder beleggers en burgers af kan nemen, met alle gevolgen die dat kan veroorzaken. Alleen doen als de nood op een andere wijze niet meer op te lossen is.

Duitse ondernemers verliezen steeds meer vertrouwen in de economie. In juli werd het laagste peil in 28 maanden bereikt. De stemming onder Nederlandse ondernemers in de industrie blijft ook somber. Het producentenvertrouwen daalde van -4,8 naar -5,2. Ook is het bedrijfsleven pessimistischer over de ontwikkeling van de werkgelegenheid in de komende 3 maanden.

Kort Nieuws:

Vanuit het Nederlandse bedrijfsleven komen steeds meer aankondigingen dat er in het personeelsbestand gesneden gaat worden. Er worden aantallen genoemd van tussen de 1000 en 5000. Als reden wordt aangegeven: gebrek aan daadkracht bij politiek Den Haag;

Herman van Rompuij presenteert op 11 september zijn voorstel voor een bankenunie;

De nieuwe toezichthouder op het bankwezen in de eurozone, die in het kader van de bankenunie wordt geintroduceerd, moet ertoe leiden dat de nieuwe reddingsboei, het Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM), banken rechtstreeks kan gaan steunen. Daardoor wordt de druk op overheden verlicht. Spanje met zijn noodlijdende banksector zou als eerste land kunnen profiteren. Naar verluidt is het de bedoeling dat de voorstellen op de Europese top van 13 en 14 december worden goedgekeurd, zodat de toezichthouder begin volgend jaar van start kan gaan;

Spanje heeft de EC nog altijd niet om noodsteun voor zijn banken gevraagd;

In juni is de productie in Duitsland verder afgenomen;

De BoE heeft de groei prognoses voor de korte- en middellange termijn naar beneden toe bijgesteld;

Winst ING daalt in het 2e kwartaal bijna een kwart;

De problemen op de kantorenmarkt, waar 7 miljoen m2 leeg staat, houden aan. Het aanbod neemt toe en de vraag neemt af;

In het 3e kwartaal zal de Franse economie opnieuw krimpen, verwacht de Franse centrale bank;

De consumentenuitgaven in de VS stagneren;

De bodem van de Griekse schatkist is in zicht;

Premier Monti is optimistisch over de afloop van de strijd tegen de euro-crisis; de werkeloosheid is gestegen naar 10,8%; Monti ziet licht aan het einde van de tunnel, zegt hij, maar hij onderbouwt zijn uitspraak niet. Hij was vorige week in Parijs en Berlijn om te praten over mogelijkheden voor Europese hulp voor zijn land;

In Duitsland zijn binnen de CDU/CSU de meningen niet unaniem over de mogelijkheid dat aan het ESM een zogenoemde banklicentie zal gaan worden verstrekt, waardoor het ESM de mogelijkheid zou krijgen rechtstreeks bij de ECB geld te lenen. Zo een constructie past niet binnen het mandaat van de Europese Centrale Bank, zegt een beleidsmaker van de CDU. Het Duitse parlement zou zo een constructie nooit legitimeren. Draghi leek daar vorige week anders over te denken. ECB-bestuurslid Ewald Nowotny opperde die mogelijk wel met als motief de leencapaciteit van het ESM te vergroten;

Er komen cijfers naar buiten van het Spaanse ministerie van de begroting, die weinig transparant zijn en om een toelichting vragen. Het betreft cijfers zonder de begrotingscijfers van de 17 Spaanse regio's. Inclusief die cijfers, die we dus niet kennen, mag het begrotingstekort dit jaar uitkomen op 6,3%. De data die nu worden vrijgegeven gaan over het emu-saldo (begrotingstekort) over het 1e halfjaar. In de eerste 6 maanden van vorig jaar bedroeg dat cijfer: 2,6%, dit jaar is het tekort opgelopen tot 4,04%. Maar over heel 2011 wordt verantwoord: 8,9%. Uit de toelichting blijkt dat in inkomsten dit halfjaar met 2% zijn gestegen maar dat overheidsuitgaven met 19% zijn toegenomen. Wie het snapt mag het zeggen;

De Duitse detailhandel heeft in juni minder omzet behaald. Het was de derde maand op rij dat de detailhandelsverkopen in Duitsland dalen. De omzet ging met 0,1 procent omlaag in vergelijking met mei. Op jaarbasis zou sprake zijn van een omzetgroei van 2,9 procent.

In de eerste 6 maanden van dit jaar ging de omzet met 2,8 procent omhoog. De Duitse detailhandel rekent voor heel 2012 op een omzetgroei van 1,5 procent;

Douwe Egberts heeft voor heel 2012 een winstwaarschuwing afgegeven vanwege boekhoudkundige onregelmatigheden. Volgens DE zal het nettoresultaat dit jaar €45 tot 55 miljoen lager uitvallen. Het eigen vermogen van de onderneming zal naar verwachting afnemen met €85 tot €95 miljoen. De onregelmatigheden in de boekhouding zijn geconstateerd bij de Braziliaanse activiteiten. Inmiddels loopt er een onderzoek. Het concern laat weten maatregelen te nemen om de interne controle te verbeteren;

Regionale leiders spraken met het Spaanse ministerie van Financiën af dat het schuldenplafond van de 17 regio's voor 2012 op 15,1% van het bruto binnenlands product (bbp) komt en voor 2013 op 16%. Vier regio's, waaronder twee van de grootste, Andalusië en Catalonië, weigerden echter in te stemmen met de ingreep. Catalonië, de rijkste regio, boycotte de vergadering en de Andalusische vertegenwoordiger liep tijdens het overleg weg. Ook de Canarische Eilanden en de regio Asturias stemden tegen. De Andalusische financiële leider Carmen Marinez Aguayo zei dat het schuldenplafond betekent dat er in 2013 3 miljard euro extra moet worden bezuinigd op onderwijs en gezondheidszorg. ,,Het is disproportioneel'', zei ze.

Minister Kamp (Sociale Zaken) lijkt terug te moeten komen op zijn plannen om de kwakkelende pensioensector te helpen met gunstigere rekenregels. Ambtenaren op Sociale Zaken zijn zich onlangs rot geschrokken na gesprekken met experts over de effecten van de aanpassing die de bewindsman afgelopen juni voorstelde. Deze zou leiden tot torenhoge kosten voor pensioenfondsen. Dit melden diverse ingewijden binnen de pensioenwereld. Zij bezochten de afgelopen weken het ministerie van Sociale Zaken om hun mening te geven over de introductie van een nieuwe rekenmethode, gebaseerd op de zogenoemde Ultimate Forward Rate (UFR). Hun ronduit negatieve advies heeft de ambtenaren van Kamp doen inzien dat deze rente meer kwaad dan goed doet.

De Zwitserse bank UBS heeft de winst in het tweede kwartaal scherp zien dalen door de onrust op de financiële markten. Ook de rommelige beursgang van Facebook zorgde voor verliezen bij UBS. De winst van UBS zakte tot 425 miljoen frank (353 miljoen euro), van 1 miljard frank een jaar eerder. UBS verwacht niet dat de crisis op de financiële markten spoedig voorbij zal zijn en vreest verdere tegenwind bij de inkomstenontwikkeling en de instroom van nieuw geld bij het vermogensbeheer. UBS leed een verlies van 349 miljoen frank bij de begeleiding van de beursgang van Facebook op de technologiebeurs Nasdaq. Die emissie verliep erg problematisch en het aandeel zakte kort daarna sterk in waarde. UBS wil Nasdaq gaan aanklagen vanwege het geknoei met de beursgang van Facebook.

De tijd begint te dringen voor de Italiaanse premier Monti. Hij heeft nog een halfjaar om tot scoren te komen. Hij heeft de Senaat een vertrouwensstem gevraagd om 4 miljard euro aan bezuinigingen voor dit jaar versneld te mogen doorvoeren. Deze bezuinigingen stellen Italië in staat een geplande btw-verhoging voor zich uit te schuiven en het begrotingstekort te beteugelen. De nieuwe besparingen voor dit jaar zijn een aanvulling op de in december aangekondigde geplande bezuinigingen van 10,5 miljard euro. Het pakket omvatte een verhoging van 2% omzetbelasting, op dit moment vastgesteld op 10 procent en 21 procent, per oktober. De voorgestelde bezuinigingen zal deze verhoging vertragen tot juli volgend jaar. Een van de maatregelen in het versnelde pakket is het schrappen in de uitgaven voor de gezondheidszorg en een geleidelijke afslanking van het aantal ambtenaren. Een deel van de maatregelen zal Italië, de op twee na grootse economie in de eurozone, helpen het begrotingstekort terug te dringen.

Banco Bilbao Vizcaya Argentaria (BBVA) heeft de winst in het tweede kwartaal fors zien afnemen. De op een na grootste bank van Spanje moest op grote schaal geld opzij zetten vanwege de problemen op de Spaanse vastgoedmarkt. BBVA rapporteerde een winst van 505 miljoen euro, bijna 58 procent minder dan in dezelfde periode een jaar geleden.

De inflatie in de eurozone blijft stabiel op 2,4%, ook de werkloosheid is deze maand stabiel gebleven, in Duitsland groeide deze maand de werkloosheid ook niet, wel zijn de Duitse winkelverkopen onverwachts gedaald, Het economisch vertrouwen in de eurozone is in juli voor de vierde maand op rij gedaald. De vertrouwensindex kwam uit op 87,9, tegen 89,9 een maand eerder. Vooral industriebedrijven en consumenten zijn pessimistischer geworden over de economie. Scherpe dalingen deden zich voor in Duitsland, Frankrijk en Spanje. In Nederland verbeterde het sentiment enigszins. Volgens de onderzoekers maken consumenten zich toenemende zorgen over werkloosheid en de toekomstige economische situatie.

Slotstand indices 3 augustus 2012/week 31: AEX 330,43; BEL 20 2.304,23; CAC 40 3.374,19; DAX 30 6.865,66; FTSE 100 5.787,28; SMI 6.461,54; RTS (Rusland) 1.369,89; DJIA 13.096,17; Nasdaq 100 2.676,00; Nikkei 8.653,18; Hang Seng 19.690,20; All Ords 4.290,10; € $1,2387; goud $1603,60. 

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch met de tags , , , . Bookmark de permalink.