UPDATE04062016/327 Het Brexit kamp ligt voor met 3 punten

Het Centraal Planbureau (CPB) waarschuwt deze keer voor de risico’s van het zeer ruime monetaire beleid van de Europese Centrale Bank (ECB). Het gevaar van gewenning aan vrijwel gratis geld ligt op de loer, schrijft het adviesorgaan van de regering. Het CPB wijst er verder op dat er nog geen draaiboek is voor de toekomstige afbouw van de maatregelen die de ECB heeft getroffen om de inflatie en economische groei in de eurolanden aan te jagen. Dat is niet zonder risico, omdat het rente- en stimuleringsbeleid van de ECB wereldwijd gevolgen heeft. De renteverhoging door de Amerikaanse Federal Reserve eind vorig jaar toont volgens het CPB aan hoe lastig het is om in een vervlochten wereldeconomie dergelijke steunmaatregelen terug te draaien. Met name opkomende markten kregen daarvoor de rekening gepresenteerd. De aanhoudend lage rente ondermijnt bovendien de vermogenspositie van met name pensioenfondsen en levensverzekeraars. Pensioenen kunnen daardoor niet altijd meestijgen met de inflatie en zullen in sommige gevallen zelfs gekort moeten worden. Dat zal zijn weerslag op de economie hebben, aldus het CPB. Voor levensverzekeraars ziet het plaatje er nog somberder uit. Hun herstelmogelijkheden zijn beperkt gezien de neergang van die markt en de onzekerheid rond de afwikkeling van het woekerpolisdossier. In zijn jaarlijkse risicorapportage aan de Tweede Kamer schrijft het CPB verder dat het Europese raamwerk voor banken nog steeds gaten vertoont. Daardoor is nog onduidelijk wie bij een faillissement van een bank opdraait voor de financiële verliezen. Ook is er nog geen volwaardig Europees garantiestelsel voor spaartegoeden. Die laatste uitspraak is verrassend want dat is allemaal geregeld dan wel had al geregeld moeten zijn in de Europese Bankenunie, volgens Dijssel, althans daarover heeft hij vorig jaar duidelijke uitspraken gedaan. Het rapport vertoont geen enkel beeld dan dat wij al niet wisten. Niks nieuws. Daar kijkt een prominente monetaire deskundige, die al enige tijd vanaf de zijlijn naar het monetaire beleid van Draghi kijkt en daar onlangs in Nieuwsuur zijn ongerustheid over heeft uitgesproken, heel anders naar. Ik sprak heel even met hem maar lang genoeg om daaruit verrassende conclusies te trekken. We waren het eens over het chaotische monetaire beleid, maar bleken het oneens over de reden van Draghi daarvoor. Hij stelde: Draghi wil het dit beleid de Zuid-Europese landen (hij noemde Italië met naam) steunen dat ben ik wel met hem eens maar alleen ‘als gevolg van’, maar met als hoofdreden het ontbreken van een politiek fundament in de EU (wat het Verdrag van Maastricht onder voorzitterschap van Lubbers had geëist voor het afsluiten van de Muntunie (euro/ECB) en daarna door Merkel werd omgezet in de EMU-regels (begrotingstekort van max 3% en staatsschuld van max 60%) in het Verdrag van Lissabon. Dat beaamde hij wel maar dat de regeringsleiders van nu incompetent zijn een verantwoord financieel/economisch beleid te voeren,wat het CPB in feite nu wel zegt, ging hem één stap te ver. Mijn conclusie daarvan is dat Draghi opzettelijk de Europese regeringsleiders wil confronteren met hun onmacht en onvermogen de economie aan te jagen, wat voor de ECB noodzakelijk is om de monetaire tools optimaal te kunnen inzetten. Het probleem is dat als de regeringsleiders zouden doen, wat volgens Draghi hard nodig is, de EMU regels zwaar overtreden gaan worden met alle consequenties vandien. Draghi heeft gelijk, de regeringsleiders voldoen niet aan zijn maandelijkse waarschuwingen dat ze nu eindelijk eens in beweging moeten gaan komen, de financiële structuur van de EU is ondeugdelijk en Europa kan niet voorruit en wil niet achteruit. Dus de samenleving zal verder moeten worden afgeslankt en het bedrijfsleven moet het initiatief overnemen van de politiek, maar daarvoor moet het volk een prijs gaan betalen en daar verzetten de vakbonden zich tegen. Wat ik daarmee bedoel is de medewerking van de politiek (ook van het Europees Parlement) toestemming is verleend cookies te mogen plaatsen in het internetverkeer opdat daarmee de omzet in de retailsector kan stijgen. Maar daar zit een heel negatief bijeffect aan en dat is ‘big data’. Wie is de eigenaar van de verzamelde data van consumenten in relatie tot privacy bescherming. Dit is de realiteit: alle data die worden ingezameld, doordat GB, Google verkopen en internetgebruikers aanleveren middels coockies worden samengebundeld. Daar is een levendige handel in, waar veel geld aan wordt verdiend door het bedrijfsleven, all over the world. Daarmee word ik iedere dag ook bestookt vanuit het binnen- en buitenland (Amerikanen zijn daar heel actief in, zo weten ze voor welke ziektes ik hulpmiddelen bestel en daarvoor word ik aangespoord met ‘special offerts’ vanuit de VS) omdat onze politici waaraan hebben meegewerkt en de vrije markt de ruimte hebben gegeven te doen met die privacy informatie wat ze willen om daarmee geld te verdienen. Acxiom bezit van 750 miljoen consumenten van over de hele wereld de profielen, 4orange, een Nederlandse handelaar in data, beschikt over de voorkeuren van 7 miljoen Nederlandse gezinnen; de digitale advertentiemarktomzetten bedroegen vorig jaar al bijna €1,5 mrd. Het Adviesbureau BCG voorspelt dat alleen al de verkoop van consumentenprofielen in Europa binnen vier jaar stijgt naar €1000 mrd. De markt weet nu al hoe U precies heet, op welke postcode U woont, uw leeftijd, uw geslacht, of U single bent, getrouwd (hoe uw gezinssamenstelling eruit ziet, wie uw ex-en en partners zijn), uw uitgaansgedrag, uw goklust, welke pornosites U in het verleden hebt bezocht, in welke supermarkten U koopt en welke voedingsvoorkeuren U hebt. Kortom, de handel is zeer geïnteresseerd om geld te betalen voor Uw profiel. En dat allemaal omdat de Europese en nationale overheden niet bij machte waren om de ombouw naar een nieuwe digitale samenleving uit te voeren. Maar nu weet U waar al die spam vandaan komt in Uw map Postvak IN. En als Europa met de VS en Canada in zee gaat met een vrijhandelsverdrag (TTIP en CETA) dan wordt het allemaal nog veel erger. Big Brother is watching you, Big Data is een bron van hoge winstopbrengsten en maakt het voor de retailbedrijven, die nog bestaan in de winkelcentra, steeds moeilijker.

In blog 326 heb ik aan Mark Rutte duidelijk gemaakt dat zijn premierschap een grote chaos heeft geschapen en zijn voorzitterschap van de EU een lijdensweg voor hem is geworden. Ik heb hem geadviseerd: ga naar de Koning. En of ik het voorvoeld had, zijn companen geven nu aan het voor gezien te houden. Nog één VVD minister blijft hem trouw en dat is Jeanine Hennis (Defensie). Henk Kamp (Economische Zaken) en Melanie Schultz (Infrastructuur en Milieu) zijn niet meer beschikbaar. Stef Blok en Edith Schippers houden het nog in beraad. Edith, de nummer 2 op de laatste VVD-verkiezingslijst voor de 2e Kamer, wil zich niet meer kandideren voor de VVD bij de komende verkiezingen op 15 maart a.s. Zeker zeven VVD-Kamerleden hebben laten weten niet in de Kamer te willen terugkeren. Onder hen is voormalig voorzitter van de Tweede Kamer, Anouchka van Miltenburg. Andere liberalen die niet terugkeren zijn Brigitte van der Burg, Helma Nepperus, Anne-Wil Lucas, Karin Straus, Betty de Boer en Ybeltje Berckmoes. Ze houden het kennelijk voor gezien. Een alarmerend signaal dat prominenten niet in de fractie terugwillen, die onder voorzitterschap van Halbe Zijlstra staat. Ook zwaar weer voor Mark Rutte, de gezien het verlies van draagvlak in de acherban, volgens de peilingen. Ik blijf bij mijn advies aan de premier: doe een stap terug en probeer ergens een baan te vinden als geschiedenisdocent.

Een ander groot probleem bij onze oosterburen en voor Europa. Merkel sloeg al twee keer bij Erdogan de plank mis en nu is ze in een harde een harde confrontatie met de Turken terechtgekomen. Het gaat om de resolutie “herinnering en herdenking van de volkerenmoord op de Armeniërs en andere christelijke minderheden in de jaren 1915 en 1916” ingediend door de CDU, CSU, SPD en Die Grünen. Duitse media spreken over een meerderheid vanuit de fracties van de CSU, CDU, SPD en de Groenen die in totaal 566 van de 630 zetels in de Bundestag bezetten. Maar nergens heb ik de uitslag van de stemming over de genocide-resolutie kunnen vinden. Nederlandse media spraken van 628 stemmen van de 630. De Turkse premier laat weten dat slechts 40%, 250 afgevaardigden,voor de resolutie hebben gestemd en daaraan verbindt hij de conclusie dat 60% van 630 afgevaardigden geen voor-stem hebben uitgebracht. Als de Turken hierover gelijk zouden hebben, heeft 55% van de vier partijen die de resolutie hebben ingediend ook geen ja-stem uitgebracht. Het gaat dus om een Duitse bevestiging van de genocide van 1,5 Armeniërs en christelijke minderheden door het toenmalige Ottomaanse Rijk, waarmee Duitsland een bondgenootschap had. Het Duitse Parlement bevestigt dat er toen een massaslachting heeft plaatsgevonden, waarvoor zij mede-verantwoordelijkheid waren. Maar de verantwoordelijkheid daarvan schuiven zij nu voor de volle 100% naar de Turken, het Parlement en de regering Merkel zullen een schadevergoeding uitkeren aan het nageslacht van de toen omgebrachte burgers af. Ik vind dit hautain gedrag gezien vanuit het Nazi verleden, waar veel meer slachtoffers vielen. Sowieso worden hier wonden opengereten van 100 jaar geleden. De Turken erkennen wel dat er een Armeense kwestie is waar het gaat om minder slachtoffers, maar de Turken mijden het woord ‘volkerenmoord’ omdat Armenië een conflictpartij was in de Eerste Wereldoorlog. Daar ligt een immens spanningsveld omdat wij een deal met de Turken hebben gesloten voor overname van vluchtelingen die zich momenteel in Griekenland bevinden. Erdogan steigert en dreigt de deal op te blazen en het lidmaatschap van de NAVO in heroverweging te kunnen nemen. Dit is echt alles waar Europa niet op zit te wachten: ruzie met een bondgenoot op de oostelijke flank maken, waar grote geo-politieke belangen een rol spelen. Daarbij is het een groot land met een cultuur die afwijkt van de westelijke. Andere normen en waarden, waar anders wordt gedacht over hoever de vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid moet worden toegestaan als het vooral gaat over de president die beslist over de Europese-Turkse deal. En over terroristen wordt ook heel verschillend gedacht: Erdogan hanteert de regel dat ‘wie niet voor mij is, is tegen mij’ en dus een terrorist. Een aandachtspunt is ook het feit dat vier miljoen Turken in Duitsland vreedzaam samenleven maar die voor het karretje worden gespannen ‘dat 90% van de Turken de beschuldiging van genocide afwijst. Het streven naar vrede door de Europese landen loopt hier mogelijk grote schade op. Er is toch geen zinnig mens die een oorlog wil gaan provoceren. Hier wordt politiek van de kleine p gevoerd. De Turkse president Erdogan is zoals verwacht zeer ontstemd over het erkennen van de Armeense genocide door het Duitse parlement. Met het terugroepen van zijn ambassadeur zullen de gesprekken over vluchtelingenopvang en een eventueel lidmaatschap van de EU nog moeizamer worden. Het terugroepen van de ambassadeur is geen verrassing, vertelt NOS-correspondent Jeroen Akkermans: “Hij had zijn koffers waarschijnlijk al gepakt. Turkije moet een daad stellen, dit is er eentje van.” Het kondigt een nieuwe fase aan in de toch al onder druk staande relatie tussen beide macho-landen, die vanwege de vluchtelingencrisis elkaar ook hard nodig hebben. “Met het terughalen van de ambassadeur kan je de boel niet masseren en komen de gesprekken in de ijskast te staan.” De twee landen zijn hierdoor in een patstelling geraakt waar ze niets mee opschieten, analyseert Akkermans. Ze zijn namelijk ook tot elkaar veroordeeld. “Dit is een pokerspel, wie het eerst met zijn oogleden knippert is de loser.”

In Nederland wordt gesproken over ‘de kwestie Armenië’. En terecht want wij hebben boter op ons hoofd. Ik doel dan nog niet eens over de rijkdom die de VOC in de 17de en 18de eeuw vergaarde door handels- en slavenpraktijken, wij waren de grootste slavenhandelaren op het traject Afrika/Noord en Zuid Amerika. Nee, ik spreek nu over de twee Politionele acties die de door de kabinetten Schermerhorn en Drees in de priode 1947/49 op Java en Sumatra werden uitvoerd. Wat was de reden daarvan? Op 6 december 1942 hield Koningin Wilhelmina, vanuit Londen, een rede voor Radio Oranje. Tijdens deze rede verklaart ze dat na de oorlog in het Koninkrijk der Nederlanden de verhoudingen tussen de Rijksdelen gelijkwaardig zullen zijn. Onafhankelijkheid dus, dachten ze na de oorlog in onze koloniën. Maar zo gemakkelijk is dat niet verlopen. De ‘Indonesische Nationale Revolutie’ riep kort na de capitulatie van Japan, de Republiek Indonesië, in augustus 1945 uit. De overdracht van de soevereiniteit over de voormalige kolonie Nederlands-Indië (uitgezonderd Westelijk Nieuw-Guinea) door Nederland aan Indonesië eindigde in december 1949. Met ‘politionele acties’ worden gedoeld op een tweetal offensieve operaties van de Nederlandse strijdkrachten tijdens de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog. Deze operaties vonden plaats op de eilanden Java en Sumatra in de periodes van 21 juli tot 5 augustus 1947 (eerste actie) en 19 december 1948 tot 5 januari 1949 (tweede actie). De reden van deze militaire ingrepen, waar ca 5.000 Nederlandse soldaten het leven lieten, was het verzet om de toezegging van Koningin Wilhelmina aan de kolonies te trotseren met als reden dat het opruimen van de puinhopen en de wanorde in ons land na afloop van de Tweede Wereldoorlog zo groot was dat , zonder de inkomsten vanuit Oost-Indië dat niet te realiseren zou zijn. Dus werden er passagiersschepen met, in totaal 100.000 militairen en materiaal naar Batavia gestuurd. Het grootste deel van deze militairen werd bij de acties ingezet. Deze omvang maakte duidelijk dat van een beperkte ‘politieactie’, zoals de Nederlandse regering het probeerde voor te stellen, geen sprake was. De Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog had meestentijds het karakter van een guerrilla van de Indonesische nationalisten tegen de Nederlandse troepen. Tijdens de bijna vier jaar durende militaire aanwezigheid van Nederland in Indonesië vielen onder de Nederlandse en Indisch-Nederlandse burgerbevolking duizenden doden. Aan Indonesische zijde vielen naar schatting 150.000 doden Achteraf valt wel te beluisteren dat ‘her en der Nederlandse militairen daar als beesten tekeer zijn gegaan’. Zestig jaar lang heeft geen enkele Nederlandse regering het onderwerp op de agenda gezet, nimmer een excuus aangeboden. Het Nederlandse leger executeerde tijdens de onafhankelijkheidsoorlog (1945-1949) duizenden mannen. Veel slachtoffers vielen in Zuid-Sulawesi. Een ander bekend bloedbad voltrok zich in het dorp Rawagede op Java. Pas in 2011 bepaalde de rechter dat de misdaden niet verjaard waren, waarna een regeling werd getroffen met weduwen uit Rawagede. In augustus 2013 werd ook een schikking getroffen getroffen met weduwen van slachtoffers in Sulawesi. De schadevergoeding bedroeg 20.000 euro. Ambtenaren en militairen die tijdens de Japanse bezetting van Nederlands-Indië geen salaris hebben gehad krijgen alsnog een extra vergoeding. Ongeveer 1100 mensen die nog in leven zijn krijgen ieder €25.000 uitgekeerd. Wij moeten ons buiten de discussie houde over geen of wel genocide tegen de Armeniërs 100 jaar geleden. Het lost niets op en het gaat over wat plaatsvond 3 generaties geleden.

Soms lees ik ook goed nieuws. Zo komen deze week een aantal kunstenaars en denkers naar Amsterdam voor een groot cultureel programma in de hoofdstad deze maand. En ……… speelt de Toneelgroep Amsterdam een aantal beroemde speeches na van grote denkers. Winston Churchill, Jean Monnet, the Iron Lady, maar ook Victor Hugo. Verder worden genoemd Helmut Schmidt, Francois Mitterand en de eigentijdse Franse extreem-rechtse Marie Le Pen. Kennelijk wordt men zich nu pas bewust van de noodzaak om naar het verleden te moeten kijken om de toekomst in te kunnen richten. Een loffelijk streven. Als ik kijk naar het Holland Festival dan kijk ik sterk de indruk dat de culturele wereld veel verder is met ‘de nieuwe wereld van de volgende generatie’ dan onze politici die blijven steken in de modder. Neem de politieke partijen die hun politieke leiders al in stelling hebben gebracht voor over 9 maanden. Wat mij stoort dat een aantal partijen opnieuw lijsttrekkers op de boeg, voortgekomen uit de oude politiek. Het land en Europa hebben dringend behoefte aan nieuwe gezichten, nieuw beleid en visie. Dan moeten we niet verder met Rutte en Samsom, Buma en Roemer. Die voldoen niet aan het profiel van de politieke leider van 2017, die gaan voor nieuw beleid. De nu herkozen politieke leiders, zetten een stap terug in de duisternis: weer vier verloren jaren (2017-2021).

De basisgedachte van het Europese investeringsfonds van Juncker was om een hefboomeffect van €21 mrd EU-basisvermogen als garantiestelling de Europese Investeringsbank €60 mrd krediet kan gaan uitlenen en vervolgens private investeerders dan zouden instappen waardoor er een investeringspot van €300 mrd zou ontstaan.Er is pas €12,8 mrd door het Europese Fonds voor Strategische investeringen gefinancierd. Dat was de verwachting van Juncker was veel positiever. Maar of investeerders de boot afhouden of dat de bedrijven de contacten niet kunnen leggen of dat er nog steeds onvoldoende vertrouwen is in het beleid van Brussel en de 28 regeringsleiders van de EU-lidstaten, het plan komt niet van de grond. En dan komt Draghi weer in beeld die de euro-lidstaten probeert aan te zetten tot grootschalige infrastructuele investeringen voor de nieuwe generaties, maar daarmee worden afgestopt door de neo-liberale uitgangspunten, zoals die door Rutte, Merkel en Brussel worden voorgeschreven en gecontroleerd op de naleving ervan.

Vorige week redde de Italiaanse marine 13.000 vluchtelingen van gammele bootjes die onderweg waren naar Europa om in Italië aan te komen, maar de VN trekt aan de bel want zij vrezen dat er ook 7000 migranten hun bestemming niet hebben bereikt en in een massagraf in de Middellandzee zijn verdwenen. Honger en armoede in grote delen van Afrika en vluchtelingen uit het Midden-Oosten de omleiding via Libië volgen om Europa te bereiken. Het gebruik van de ‘Italië-route’ stelt de EU voor een nieuw probleem. EU-President Tusk erkent in het Europees Parlement dat er met Libië — voor migranten de belangrijkste vertrekplek in Noord-Afrika — niet eenzelfde akkoord kan worden gesloten als met Turkije. Daarvoor is de situatie in Libië te onstabiel. ‘We kunnen geen muren op zee bouwen’, zo vatte Gianni Pittella, fractievoorzitter van de Europese sociaaldemocraten de uitdagingen van de EU samen. Veel EU-parlementariërs vinden dat de oorzaken van de vluchtelingenstroom moeten worden aangepakt: de oorlog in Syrië, maar ook de armoede in Afrika. Volgens Tusk wordt dit argument door sommige EU-landen juist gebruikt ‘om helemaal niets te doen’. Donald Tusk zegt wel dat hij ondersteuning wil voor Malta en Italië bij de nieuwe vluchtroute. Hij zegt te hopen dat Europa nu bereid is om snel te reageren. ‘Bij de Balkanroute kwamen we te laat in actie’, zo verwees hij naar de maandenlange pogingen om de opvang van migranten die via de Egeïsche Zee in Europa aankwamen, gezamenlijk aan te pakken. Uiteindelijk kwam er een oplossing toen omringende landen de grens met Griekenland sloten. Tusk, wat voor onzin kraam je nu weer uit? Er zitten 53.800 vluchtelingen opgesloten in een problematisch land als Griekenland, die met levensgrote schulden zit, waar Europa vooralsnog niets aan gaat doen die geld moeten lenen om niet om te vallen en jij praat over een oplossing. Wiens belangen is Tusk hier aan het behartigen, niet die van de 32 EU-lidstaten, hooguit die van de rijke Noord- en West Europese eurolanden. Rot op, man, je weet niet waar je over spreekt.

Ik heb in NRC Next een verhaal gelezen van emeritus hoogleraar van Praag over zijn stelling dat mensen niet ongerust hoeven te zijn over hun pensioenen, waarvoor zij hun leven lang pensioenpremie hebben betaald. Ik maak daar wel enige kanttekeningen bij. De nieuwe realiteit is dat je 40 jaar iedere maand voor je oude dag spaart en geen enkele garantie krijgt hoe groot je pensioenuitkering wordt. Die garantie was er ‘vroeger’ wel. Dat houdt ook verband met de stabiele rente op staatsfondsen, die er toen was. De verrekenrente die DNB nu oplegt aan de fondsen is een farce en geen aftekening van de werkelijkheid, daarin volg ik de professor. De hoogte daarvan zou moeten zijn het gemiddelde rendement over de 40 jaar waarin de pensioenopbouw plaatsvindt. Er is geen enkele deskundige die daarover een zinvolle prognose kan geven, dus gaan we maar heel laag zitten en dat creëert een doemscenario. En dan zijn er nog 5,0,,,, andere aspecten: 1. pensioenfondsen werden beheerd door werkgevers en werknemers en nu wil de overheid de regie overnemen; 2. het monetaire beleid van de grote centrale banken in de wereld is bepalend voor de hoogte van het rendement dat fondsen realiseren, dus als de rente van 0% weer naar normale hoogte gaat ontstaat er meer rust in pensioenland, zeg ik, maar tegelijkertijd twijfel ik over de bijwerkingen van zo’n ontwikkeling:effecten gaan omlaag en de overheidsschulden zijn niet langer houdbaar. De koopkracht gaat daardoor dalen en een deflatoire ontwikkeling stort de wereld dan in een crisis. Over zo’n ontwikkeling maken mensen zich momenteel zorgen en terecht; 3. op het arbeidsvlak zal de werktijd worden verlengd aangezien mensen ouder gaan worden door ontwikkelingen in de medische sector. Ik neem aan dat binnen 20 jaar de eindleeftijd wel naar de 100 jaar gaat; 4. er ligt een plan bij de SER, waarover geen eenduidige mening is, waarin de mogelijkheid wordt geschapen dat deelnemers zelf, het zou gaan om tussen de 10 en 15% van de totale opbouwers, mogen bepalen waarin hun opgebouwde pensioenreserves worden belegd: dat kan dan ook risicovol zijn. Maar als deze speculanten fout gokken met hun geld dan eindigen ze niet in armoede, want zo is het voorstel dat alle deelnemers in een pot geld moeten storten, ook die behoedzaam beleggen, waaruit pensioenuitkeringen worden aangevuld van gokkers die fout met hun pensioengeld zijn omgegaan. Dat is te gek voor woorden: gokkers worden beloond als ze als slecht beleggen door geld dat door alle werkenden moet worden betaald. D66 is er enthousiast over; 5. de eurozone is zo opgesteld dat de rijkere eurolanden de schulden van de armere landen gaan afbetalen. Dat zou kunnen betekenen dat onze spaargelden en pensioenreserves van zo’n €2.000 mrd gebruikt gaan worden voor de redding van Europa. Ik sluit niet uit dat Brussel daartoe op enig moment, wellicht stapsgewijze, zal overgaan, op grond van de Europese Bankenunie.

Nog enkele korte berichten en one-liners, die een beeld geven van de deplorabele toestand waarin Nederland en Europa zich bevinden. Volkswagen heeft voormalig topman Bernd Pischetsrieder na zijn vertrek in 2006 nog vijf jaar lang een miljoenensalaris doorbetaald, waar hij maar een of twee dagen per maand voor hoefde te werken. In totaal streek hij zo’n €50 mln op voor zijn diensten als ‘adviseur’.

De 13 lidstaten van belangrijke oliestaten binnen de OPEC zien geen nut in het maken van afspraken over productiebeheersing. De markt moet zijn werk doen. Brent noteert nu $48,64 per gallon, tegen $49,32 een week geleden.

Het CBS meldt dat Nederlanders ouder worden. Bij de start in 1956 van de Algemene Ouderdomswet leefden de mannen 78 jaar en de vrouwen werden gemiddeld net geen 80, nu leven vrouwen gemiddeld 85,9 jaar en mannen blijven steken op 83,2 jaar. De verwachting is dat de gemiddelde leeftijd in 2060 zal zijn gestegen naar 90 jaar.

De zaak Joris Demmink, topambtenaar van 2002 tot 2012, als secretaris-generaal op het ministerie van Justitie, ligt weer ter tafel, nu bij de Rechtbank in Amsterdam. Behandeld wordt een aanklacht wegens pedofilie met minderjarigen in jongensbordelen, dit keer van een oud-prostitué, Bart van Well, waarmee Demmink twee keer seks zou hebben gehad. Hij verdenkt de overheid ervan oogluikend, seks met minderjarigen, te hebben toegestaan en nalatig te hebben gehandeld. De zaak die nu weer op tafel ligt is het Rolodex onderzoek, van de rolodex van professor Ger van Roon. De inmiddels overleden historicus zou de spil van het netwerk zijn geweest. In zijn rolodex zouden de namen en nummers van alle betrokkenenen staan waar het Openbaar Ministerie in gesaboteerd zou hebben om meerdere hooggeplaatste ambtenaren te beschermen. Oud-secretaris en voormalig officier van Justitie, het huidige VVD-kamerlid Fred Teeven, zou in 1997 en 1998 leiding hebben gegeven aan een geheim onderzoek daarnaar, werd kort geleden daarover ondervraagd. Hij verklaarde toen dat Demmink eind jaren negentig geen verdachte was als pedofiel, in de Rolodex-zaak. Teeven gaat in beroep tegen het besluit van de rechter, 6 weken geleden, dat hij onder ede heeft moeten getuigen. Het OM ondersteunt zijn hoger beroep. De geheimhoudingsplicht die hij indertijd had als Officier van Justitie, ook als leider van het geheime onderzoek naar pedofiele topambtenaren, is nu niet door een rechter niet meer te overrulen. Zij stellen dat het openbreken van de geheimhoudingsplicht van een huidig Kamerlid tot ongewenste situaties leidt. Maar ….. ook moet worden uitgesloten dat Teeven, onder ede, een valse verklaring heeft afgelegd. Het geheime onderzoek, 15 jaar geleden, zou zijn stopgezet toen Demmink, met naam en toenaam, werd genoemd. Dat stellen twee rechercheurs die bij het onderzoek betrokken waren deze week onder ede. De naam van de topman van justitie kwam voor in het onderzoek naar het netwerk van pedoseksuelen. Het stopzetten verbaasde de rechercheurs in het team. Ook voormalig officier van justitie Fred Teeven was erbij toen verteld werd dat het onderzoek moest worden stopgezet. Het AD meldde eerder na groot onderzoek ‘dat Demmink in de jaren tachtig contact zou hebben gehad met een man die bekendstond als pooier van minderjarige jongens. Ook heeft het OM twee mannen verhoord die stellen in 1996 te zijn verkracht tijdens een zakenreis van Demmink. En dan is er nog een verhaal van een chauffeurs van een dienstauto die met Demmink naar Tjechië had gereden en terug waarover hij stelde dat hij in die periode zich in Turkije bevond. Het OM zag, ondanks alle beschuldigingen, geen reden om over te gaan tot vervolging van Demmink. De rechtbank droeg het OM begin 2014 toch op een groot onderzoek te starten naar alle aanklachten aan het adres van Demmink. Hij ontkent alle aantijgingen en werd daar indertijd in gesteund door premier Balkenende (ook CDA). Dit besluit stond los van de civielrechtelijke procedure die het slachtoffer van Well in 2015 begon. Er zouden volgens de rechtbank nog genoeg aanwijzingen zijn die “redelijk vermoeden van schuld voor verkrachting” zouden geven. Eind mei 2016 werd dit grote strafrechtelijke onderzoek afgerond. Naar verwachting besluit het OM in juni of Demmink alsnog wordt vervolgd. Het ministerie van Justitie heeft zich altijd achter Demmink gesteld. Toenmalig minister Ivo Opstelten van Justitie stelde in 2014 meerdere malen te geloven in de onschuld van zijn vroegere topambtenaar. Het OM was toen nog volop met het onderzoek naar alle beschuldigingen bezig. De geruchten van een mogelijke doofpot binnen zijn ministerie sprak de bewindsman met klem tegen. Na aandringen van de Tweede Kamer stopte Opstelten begin 2014 wel met het betalen van de advocaatkosten van Demmink. Mocht de oud-topman ooit worden veroordeeld, moet hij de €113.000, die het ministerie eerder bijdroeg aan de verdediging, terugbetalen.

De Surinamers zijn somber gestemd. Paramaribo is failliet, als gevolg van de sterk verlaagde olie- en grondstofprijzen. Het IMF schiet te hulp met een boterzachte lening van $478 mln wordt tegen strenge voorwaarden beschikbaar gesteld. In feite neem het IMF de regie van de regering Bouterse over. Maar voor de korte termijn kunnen de ambtenaren, apothekers en ziekenhuizen weer betaald worden en komen er weer medicijnen beschikbaar.

Franse en Belgische vakbonden lopen massaal te hoop tegen tegen de neo-liberale opdrachten uit Brussel, waarbij opgebouwde sociale verworvenheden en arbeidswetten aan de kant worden geschoven, desnoods, wordt geregeerd per decreet zoals in Frankrijk. Het is verwijtbaar dat zij niet in gesprek zijn getreden met het volk, de burgers, om hen duidelijk te maken dat er meerdere onderdelen van de samenleving hervormingen moeten gaan plaatsvinden, waar offers gevraagd voor gaan worden van de rijken, de ondernemers, de werknemers, de zorg, het transport om uiteindelijk naar een duurzamer samenleving te gaan. Dat het bedrijfsleven niet gaat profiteren van de veranderen van het oude arbeidsrecht, maar juist moeten gaan investeren in meer werkgelegenheid en in nieuwe technieken in bv de autoindustrie,banken moeten transparanter worden en bankiers weer integere dienstverleners, daarvoor moet de overheid instaan. Maar niet met de botte bijl erin hakken, daarmee los je het probleem niet op en komt Marie Le Pen straks de puinhopen opruimen.

De polen pikken het niet en zijn de dwangbevelen van Brussel zat. Toch gaat Frans Timmermans de duimschroeven ver aandraaien, zonder te weten waartoe dat gaat leiden. De autocraten in Brussel willen niets van doen hebben met de democratie en de rechtsstaat in de 28 EU-landen. Zij bepalen het beleid en niet de regeringen, volksvertegenwoordigers en de rechters in de lidstaten. Wat dat betreft hebben de Engelsen wel goed in de gaten wat ook hen gaat treffen. Maar terug naar Polen. Timmermans gaat een volgende stap zetten in de rechtsstaatprocedure en de Polen vinden dit een onwettige (naar Pools recht) daad en stappen daarover naar het Europese Hof van Justitie. Zij stellen dat Europa zich niet moet mengen in uitspraken van het Constitutionele Hof, ook als Brussel zich niet aan die uitspraken confirmeert. Het einde van het conflict kan zijn dat de Polen principieel blijven en uit de EU stappen.

Stapje voor stapje trekt de arbeidsmarkt aan, maar er komen nog hobbels aan. Als de Britten over 3 weken een Brexit uitspreken kan dat voor het continent, in eerste instantie, een teruglopende handel veroorzaken met als gevolg enige stagnatie in de economische groei. Voor 50++ blijft de arbeidsmarkt moeilijk. Jongeren moeten wel kiezen om als ZZPer voor een eigen weg te gaan, veelal zonder sociale dekking en pensioenopbouw.

De Europese Commissie wil van de 28 EU-lidstaten weten of ze nog achter de de onderhandelingen over TTIP, de vrijhandelsovereenkomst van de EU met de VS, staan. Brussel wordt ongerust door geluiden uit de Europese achterban, de Franse regering die wil uitstappen en gemor bij de Duitsers. Realiseert Europa zich met het einde van de ondferhandelingen in zicht dat het continent niet gereed is om zo’n gigantische stap in het diepe te zetten. Wat het kapitalisme wil is dat Europa zich uitlevert en Amerikaanse beleggers met waardeloze dollars zich onze landerijen en interessante bedrijven toe-eigenen. Kijk naar wat de VS in Oekraïne is toegeslagen.

Over de huidige toestand in Oekraïne gesproken. De grote vriend van de VS en van Europa, president Petro Porosjenko verkeert in zwaar weer. En dat kan slecht voor de president aflopen. De oppositie zegt dat het zakenimperium van de president steeds nauwer verweven is met de Oekraïense politiek. Hetgeen de president wordt verweten. Bij de uitvoering van de opschoningswet voor lokale aanklagers werden slechts 2 nieuwe aanklagers geïnstalleerd, de rest van de oude garde, die de belangen van de oligarchen dient, bleef gewoon op hun post. Deze week is een wetswijziging aangenomen die de kwaliteit en onafhankelijkheid van rechters moet waarborgen. Daarmee moet er een einde komen van het huidige corrupte rechtssysteem over de welig tierende corruptie in het land. Porossjenko slaat terug door op sleutelposities ‘beschermelingen’ neer te zetten die zijn belangen moeten verdedigen. Maar hij heeft niet gerekend dat de uit Rusland terugekeerde pilote Nadja Savtsjenko kan zij wel eens de poten onder zijn stoel gaat wegzagen door de waarheid over privé en Presidentiële belangen openbaar te maken. Uit de Panama Papers blijkt dat op de dag dat in Oost-Oekraïne honderden sopldaten sneuvelden hij zijn bedrijfsbelangen overzee veiligstelde. Radicale politici als Savtsjenko gaan de groeiende volkswoede een stem geven en meedogenloos oppositie voeren tegen de president en zijn oligarchen-vriendjes, zeker nu de ingezette hervormingen spaak lopen. Erger dan extremisme is een teleurgestelde en gefrustreerde bevolking. Terwijl het kapitaal van de president alsmaar toeneemt, is het salaris van de gewone man nog maar 1/3 waarde ten opzichte van 3 jaar geleden. In de steden staan er dagelijks rijen voor de gaarkeukens omdat het volk onvoldoende voedsel heeft. Porosjenko speelt poker maar waar onvrede en economische rampspoed toe kunnen leiden, leert de toekomst.

Henk Kamp zit zijn laatste maanden op zijn zetel op het Ministerie van Economische Zaken, dat naast economische activiteiten mede als doelstelling heeft ‘energie die schoon is en zeker blijft stromen ook de Natura 2000 gebieden, Werelderfgoed en Natuurmonumenten. Schone energie is niet alleen noodzaak het is tevens een prachtig exportproduct’ en ‘ondernemen met oog voor de natuur en dierenwelzijn. Zo ontstaat evenwicht tussen economie en ecologie.’ Schone woorden. Hij staat deze week toe aan de NAM (ENGIE) twee proefboringen uit te voeren in de winters vanam in oktober nog een motie aan tegen gaswinning op Terschelling aannam, maar in de nieuwe wet is daarover nog niets vastgelegd. In de nieuwe Mijnbouwwet, waarover de Kamer nog discussieert en die binnen enkele maanden wordt aangenomen, wordt het boren in natuurgebieden aan banden gelegd. Nog net voordat die wet in werking treedt is Kamp de NAM tegemoetgekomen met deze toezegging voor proefboringen, waar weinig draagvlak voor is in de samenleving. Wel mooi weer spelen met Natura 2000, Werelderfgoed en Natuurmonumenten en dan dit. En dat noemt men vakmanschap.Smijten met geld in de vorm van kredietverlening tegen lage tarieven aan onrendabele kolen- en staalreuzen. Hugo Erken en Jurriaan Kalf, beiden RABO-economen, schrijven in MeJudice, dat zij nog altijd twijfelen of de Chinese economie wel vorig jaar met 6,7% is gestegen. In hun berekeningen komen ze uit op 4,5%. Ze noemen Chinese data zelfs notoir onbetrouwbaar. De prognoses voor dit en volgend jaar worden gesteld op 6,5% en 7%. De staatsschuld bedroeg 255% bbp, ver boven de Europese normen, dichter bij de Japanse. Ook daar is de groei is uit de economie, net als in Japan en in Europa. We hebben betere tijden gehad.

Slotstand indices 03 juni 2016; week 22: AEX 445,31; BEL 20 3.490,55; CAC-40 4421,78; DAX 30 10.103,26; FTSE 100 6209,63; SMI 8.148.40; RTS (Rusland) 902,64; DJIA 17807,06; NY-Nasdaq 100 4.509,793; Nikkei 225 16642,23; Hang Seng 20942,14; All Ords 5392,50; SSEC 2938,682; €/$ 1,1367; goud $1243,50; dat is €35.161,93 per kg, 3 maands Euribor -0,261 (1 weeks -0,363, 1 mnds -0,351), 10 jarig Nederlandse Staat 0,165, 10 jaar VS 1,715. Een liter diesel hier aan de pomp €1,139, elders €1,259.

hannesdewitte@gmail.com

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch. Bookmark de permalink.