UPDATE 29022020/520 Slechtste beursweek sinds 2008

Aandelen noteerden deze week in mineur vanwege onzekerheden over het COVID-19 virus

De Europese beurzen en Wall Street sloten maandag allemaal in het rood. De FTSE sloot op 7156,83 d.i. 3,34%; CAC 40 5791,87 3,94%, DAX 13.035,24 4,01%, SMI 10.712,84 3,58%, AEX 593,30 3,89% en de Bel 20 3917,64 3,94%. DJIA 27.960,80 3,56% en de Nasdaq 100 9073,63 3,89%. De financiële waarden lagen er maandag in Amsterdam aangeboden: ABN Amro 14,24 4,01%, Adyen 823,62 5,21%, Aegon 3,52 5,32%, ING 9,51 3,73%, AF/KLM 8,292 8,68%. De beurzen op Wall Street zijn donderdag diep in het rood gesloten. De onrust onder beleggers vanwege de verspreiding van het coronavirus leidde er onder meer toe dat de toonaangevende Dow Jones maar liefst 1.190,95 punten (ruim 4,4%) lager sloot. Ook de Amerikaanse indices Nasdaq en S&P 500 sloten respectievelijk 4,6% en 4,4% lager: de slechtste dag sinds augustus 2011, aldus CNBC. Het totale verlies liep daarmee deze week op tot boven de 10%: een dergelijke correctie vond nog niet eerder plaats in zo’n korte tijd. Apple en Microsoft kregen met een koersdaling van 6,5% en 7,1% grote klappen. De uitbraak van het COVID-19-virus zou de doelstellingen van de bedrijven dwarsbomen, aldus woordvoerders. 2019 sloot af op 28.462,14. 12 februari noteerde de Dow Jones nog op een recordstand van 29.551,42 punten. Maandag verdween dat positieve nieuws als sneeuw voor de zon, toen de index (27.963,97) het grootste verlies in twee jaar tijd leed. Daarmee ging alle dit jaar geboekte winst verloren. De hele week stonden de aandelenbeurzen in het rood. Opvallend was dat vrijdag in het laatste halfuur van de handel de koersen op Wall Street krachtig herstelden (Nasdaq 100 eindigde met een plusje van 0,3%). De verwachte gevolgen van COVID-19 kwamen de hele week, wereldwijd, tot uiting in fors lagere noteringen. Op de laatste beursdag van februari sloot de AEX op 539,38, een weekverlies van 12,6%. De financiële waarden leverden fors in: ABN Amro sloot de week af op €12,44, Adyen op €797,20, Aegon op €3,071, ING op €8,609 en AF/KLM op €6,908

Wiens brood men eet diens woord men spreekt. Met andere woorden: als je je geld verdient met beleggingen moet je ervoor zorgen dat de opdrachtgevers niet met negatieve beleggingsresultaten worden geconfronteerd. Althans dat is het streven. Om een economie gezond te houden en te laten groeien is het noodzakelijk dat, na verloop van tijd, ballast uit het systeem wordt verwijderd om ruimte te maken voor nieuwe ontwikkelingen. In zo een situatie bevinden wij ons al elf jaar. Ons financieel/economische en monetaire systeem moet grondig worden herbouwd. Niet langer onderhoud plegen maar nieuwbouw. Uit ervaring weten wij dat de pijn doet, niet alleen financieel maar ook in de samenleving: het bedrijfsleven en sociaal/maatschappelijk. ‘Knappe koppen’ hebben bedacht dat zij ons daarvoor kunnen behoeden, althans dat denken zij. Je gaat grote hoeveelheden goedkoop geld in de markt pompen. Daarmee worden de economieën gestimuleerd en kunnen de financiële markten worden behoed voor een terugval. Bijwerkingen daarvan zijn: het waardeloos maken van geld, rendementen op vermogen (pensioen- en spaargelden) sterk verlagen en fors stijgende vastgoedwaarden. Verder ga je noodzakelijke afwaarderingen van pensioenuitkeringen naar de toekomst verschuiven, zodat de koopkracht van ouderen geen te zware last wordt voor economische groei. Maar wat er in werkelijkheid gebeurd is ‘potverteren’. Niet alleen wat er gebeurt bij de pensioenfondsen en bij de negatieve opbrengst van spaargeld, nee ook het beleid van de monetaire autoriteiten werkt daar actief aan mee. Ook politieke leiders participeren in dat proces. Neem Trump. Hij ‘dwingt’ de FED de rente te verlagen, uiteindelijk naar het niveau van de ECB, BoJ, BoE. De groei die daarmee in stand wordt gehouden zal uiteindelijk wegvallen, net als in Japan en Europa. En de schade die dat zal veroorzaken zal ongekend zijn in de geschiedenis, want uiteindelijk zal al het overtollige geld dat in de markten is gepompt worden vernietigd en zal de er voor het lenen van geld weer een billijke prijs moeten worden betaald. Maar zover is het nog lang niet. Er is weinig steun te verwachten van onze politieke leiders voor een ingreep in het huidige systeem. Geen enkel democratisch gekozen politicus gaat een doem scenario schetsen, ook als dat realistisch is. Dan liever samen ten onder gaan en je armen ten hemel richten en uitroepen ‘wir haben es nicht gewuszt!’ Ik weet het, in de media is niemand geïnteresseerd in een doem-scenario, ook als dat realistisch lijkt. Een optimistische visie, a la Rutte, is wat het volk wil horen en de ‘knappe koppen’ trekken de rimpels wel weer strak. Maar bomen hebben nog nooit tot in de hemel gegroeid en zullen dat ook nooit doen. Het paradijs op aarde is een illusie.

Pensioenakkoord weer op de schop; dood of de gladiolen

25 februari schreef DFT dat ABN Amro verwacht dat pensioenfondsen dit jaar opnieuw niet over hoeven te gaan op pensioenkortingen bij lage dekkingsgraden, stelt de bank in een analyse. Pensioenfondsen met een dekkingsgraad van tussen de 90% en 100% zouden dan pas vanaf 1 januari 2022 over moeten gaan op kortingen.’’ Een halve dag later verscheen het bericht dat de vooruitzichten voor de Nederlandse pensioenfondsen er heel slecht uitzien. Het economisch bureau van ABN Amro verwacht daarom dat het kabinet dit jaar opnieuw met tijdelijke maatregelen zal komen om massale pensioenkortingen te voorkomen. Anders zullen veel fondsen enkele maanden voor de Tweede Kamerverkiezingen van volgend jaar flinke kortingen moeten doorvoeren. Ik kan me niet voorstellen dat de politiek dat laat gebeuren”, zegt ABN Amro-econoom Piet Rietman. Afgelopen jaar greep minister Wouter Koolmees van Sociale Zaken ook al in. Hierdoor hoefden bijvoorbeeld metaalfondsen PME en PMT recent niet te snijden in de pensioenuitkeringen. De econoom verwacht dat de rente dit jaar verder zal dalen. Dat zet de financiële positie van pensioenfondsen verder onder druk. Wat ook meespeelt is dat er volgend jaar een strengere rekenmethode aankomt. Zoals het er nu naar uitziet, komen de zogeheten dekkingsgraden van de fondsen daardoor straks fors lager uit. Met als gevolg dat er massale kortingen dreigen. Eén dag later meldde DFT echter dat op een besloten overleg van de vakbonds- en werkgeversvoorzitters met Koolmees, half februari, is besloten een geheel nieuw pensioenmodel te onderzoeken dat buiten de kaders van het pensioenakkoord gaat. Onderhandelaars hebben vastgesteld dat het polderakkoord van vorig jaar juni niet tot een houdbaar pensioen leidt. Door de snel dalende rente blijft het pensioen uit dat akkoord zeer instabiel. Pensioenfondsen moeten de rekenrente gebruiken om hun financiële situatie te berekenen. De toekomstige pensioenverplichtingen drukken steeds zwaarder op de balans doordat de rente hard daalt. Daardoor blijft de situatie voor pensioenfondsen nijpend, ook in jaren dat ze fantastische beleggingsrendementen boeken. Jaar op jaar dreigen kortingen op de pensioenen. Als de rekenrente wordt afgeschaft, verdwijnt de kortingsdreiging. Pensioenspaarders leggen dan maandelijks hun premie in en aan het einde van de loopbaan wordt dan duidelijk hoeveel pensioen ermee is opgebouwd. Door ook de pensioenaanspraak te schrappen wordt het veel lastiger om vooraf te sturen op een gewenst pensioenresultaat. En nog één dag later schrijft DFT: Even dreigde ik al nieuws vergarend in een semantische soep te verdrinken. Nemen de pensioenonderhandelingen nu een heel nieuwe wending? Schuiven politiek en polder het moeizaam bereikte pensioenakkoord aan de kant op zoek naar alweer een nieuw pensioenmodel? Óf betreft het hier slechts ’een technische verkenning’, een ’doorontwikkeling’ van het pensioencontract waaraan al maanden wordt gewerkt? De pensioenonderhandelingen zijn even fascinerend als (soms) ondoordringbaar. Of je nu minister bent, vakbondsbestuurder of werkgeversvoorman, je hebt allemaal een politiek en financieel belang te verdedigen. En die belangen leiden ertoe dat nieuws altijd met een bepaald ‘frame’ wordt gelekt. Zie daarvan dan maar een eenduidig raamwerk te maken. Op dit moment is het ‘frame’ waaraan de pensioenonderhandelaars zich allemaal op de een of andere manier vastklampen: doe net alsof er niets bijzonders gebeurt. We kleuren weliswaar ver buiten de lijntjes van het pensioenakkoord. Ach ja, de zekerheden kieperen we overboord. En, o ja, de rekenrente gaat er misschien aan. Maar dat is toch logisch? Kwestie van ’doorontwikkelen’. Toch is het zeer opmerkelijk wat half februari is gebeurd op het ministerie van Sociale Zaken. Eerst is er negen jaar lang onderhandeld over een pensioenakkoord. Talloze varianten gingen over tafel. Alle voors en tegens zijn uit en te na besproken. In het regeerakkoord stond nog model x, uiteindelijk kiezen politiek en polder voor model y. En wat gebeurt er acht maanden na het sluiten van het felbevochten akkoord op het departement? De hoofdrolspeler besluiten om model z eens te gaan onderzoeken. Als alle betrokkenen om de vrede in de achterban te bewaren dat model z liever model y2 willen noemen, mij best. Maar feit blijft dat vakbonden expliciet hebben laten vastleggen dat ze terugvallen op het pensioenakkoord als dat nieuwe model óók niet gaat werken. Feit blijft ook dat de rekenrente en de pensioenaanspraak nadrukkelijk in dat akkoord staan vermeld. Nu kieperen de onderhandelaars die overboord. Mocht dat de gewenste doorbraak opleveren, dan heiligt het doel de middelen. Want uiteindelijk is het daarom te doen. Komt er een nieuw pensioen dat wel uit te leggen is, dat transparant is, dat stabiel is. Of dat zo zal zijn, hangt sterk af van de kerstboom die de vakbonden er vermoedelijk van willen maken. Hoe meer solidariteit binnen en tussen generaties de bonden willen afspreken, hoe meer herverdelingsregels en buffers er worden verzonnen, hoe ingewikkelder het allemaal wordt. Dit is een vlucht naar voren. Maar cruciaal is dat dit wel een model oplevert dat vertrouwen wekt. Niet alleen bij de vergrijsde achterban van de bonden, maar ook bij al die jongeren die nu pas beginnen met pensioensparen. Hopelijk houden die onderhandelaars ook dat belang voor ogen. En of ze dit dan een baanbrekend nieuw pensioen noemen of de ’doorontwikkeling’ van bestaande modellen, dat zal me dan verder worst wezen. (bron: DFT en nu.nl) De uitgangspunten dateren van het moment dat de financiële markten nog niet de financieel/economische gevolgen hadden ingecalculeerd van COVID-19, een longvirus dat vooral dodelijk is voor ouderen met een zwakke gezondheid. Maar of deze nieuwe zienswijze echt een oplossing is voor de pensioenproblematiek, daar geloof ik niet in. De 5,6 miljoen deelnemers, die bij pensioenfondsen voor hun pensioen vermogen opbouwen, krijgen in het nieuwe voorstel geen enkele garantie hoeveel pensioen het opgebouwde pensioenvermogen gaat opleveren. Dat is dus een fopsigaar uit eigen doos (vakbonden). Je betaalt 40 jaar premie maar je weet niet hoeveel dat uiteindelijk gaat opleveren. Dat is volledig in strijd met het idee van ‘verzekeren’. Verder zouden de pensioenuitkeringen aan de 3,3 miljoen gepensioneerden niet behoeven te worden gekort. Ik snap hier helemaal niets van. Wie heeft zo’n wanproduct bedacht? Het probleem komt voort uit het monetaire beleid van de ECB. De lage (negatieve) rente, als gevolg van de veel te ruime liquiditeiten die in de markt zijn en worden gepompt, zijn desastreus voor spaarders en pensioenfondsen. Zo wordt er om de nek van werknemers en spaarders een strop getrokken. Zij krijgen de rekening gepresenteerd van een falend neoliberaal systeem, dat Rutte en zijn kabinetten, de EU en de ECB uitvoeren. „De daling van de dekkingsgraden in februari is fors”, concludeert ABN-econoom Rietman, meldt DFT.. Als een pensioenfonds een dekkingsgraad onder de 100% heeft, is er onvoldoende in kas om aan alle pensioenverplichtingen te voldoen. Rietman denkt dat de gemiddelde dekkingsgraad van de pensioenfondsen deze maand zakt van 100% naar 97%. Volgens Rietman zou de dekkingsgraad van ABP, het grootste pensioenfonds, uit kunnen komen op circa 92%. Maandag komen daarover de eerste cijfers. Hij houdt een kleine slag om de arm vanwege een foutenmarge. Vorig jaar hoefden fondsen eenmalig niet te korten als hun dekkingsgraad boven de 90% lag. Voor dit jaar is de grens weer op 100% gesteld. De dalende dekkingsgraden hebben van het pensioenakkoord een dode letter gemaakt”, stelt de ABN-econoom. „Grote fondsen als ABP en de metaalfondsen zitten de komende maanden tussen de 90 en 95%. Vervolgens kunnen ze, als op 1 januari 2021 een nieuwe rekenmethode wordt ingevoerd, onder de 90% zakken. Dat is qua maatschappelijke onrust ondenkbaar, dus is een radicale ommezwaai nodig zoals een stelsel zonder rekenrente.” De klappen voor de dekkingsgraden zullen fors zijn als gevolg van de dalende aandelenkoersen en de dalende rentes.

DFT meldt dat de importprijzen in Duitsland zijn in januari met 0,4% gedaald ten opzichte van een maand eerder. Dat maakte het Duitse statistiekbureau bekend. In december stegen de importprijzen nog met 0,2%. Op jaarbasis was in januari sprake van een daling van de prijzen met 0,9%.

Het kabinet stelt een aanpassing van belastingbox 3 voor: dat is even schrikken

Die zou tegemoetkomen aan belastingplichtigen met vooral spaargeld en aansluiten bij het echte spaarrendement. Helaas pakt het in de praktijk veel slechter uit dan velen denken schrijft Eric-Jan Bakker, gecertificeerd financieel planner (FFP, CFP) en gecertificeerd beleggingsadviseur (DSI) in het bankwezen, op https://www.rd.nl/opinie/nieuwe-box-3-betekent-forse-belastingstijging-1.1634511 Staatssecretaris Snel van Financiën stuurde over het box 3-voorstel in september een brief aan de Tweede Kamer. Voor de zomer gaat het in definitieve vorm naar het parlement. Per 1 januari 2022 moeten de nieuwe plannen ingaan. In het voorstel wordt onderscheid gemaakt naar het soort vermogen. Hebt u enkel spaargeld, dan gaat u veelal minder belasting betalen. Hebt u andersoortig vermogen (aandelen, obligaties, vakantiehuisje, boot enzovoort), dan gaat u fors meer betalen. In het voorstel verdwijnen de verschillende categorieën van de hoeveelheid vermogen. Het maakt dus niet meer uit hoevéél u hebt; het gaat erom wát u hebt. Allereerst moet de ronkende boodschap van de staatssecretaris wat genuanceerd worden. Enthousiast suggereerde hij dat spaarders straks een vrijstelling van €440.000 per persoon hebben (fiscaal partners €880.000). Dat klinkt mooi als verkiezingsretoriek maar is onjuist. Er komt een heffingsvrij rendement (rendementsvrijstelling) van €400 per persoon. Het voorstel is dat spaargeld, bij de start een forfaitair rendement van 0,09% krijgt, maar dat kan jaarlijks worden gecorrigeerd naar de marktprijs. Daardoor valt de eerste (ongeveer) €440.000 euro buiten de belastingheffing (€400/0,09%). Maar zodra de rente (ofwel het forfaitair rendement) stijgt naar bijvoorbeeld 2%, slinkt de ”vrijstelling” van €440.000 al meteen tot slechts €20.000 (€400/2%). Hierbij ga ik ervan uit dat de overheid, in lijn met haar beleidsverleden, niet de vrijstelling evenredig verhoogt. Spaarders zijn in dit systeem dus zeker niet veilig. Bij rentestijging gaan ze heel snel fors meer betalen. Heel slim uitgedacht! Overigens geldt die vrijstelling niet enkel voor de categorie spaargeld maar voor het totale forfaitaire rendement in box 3. Heb je dus nog ander vermogen, dan kan die 400 euro al snel opgebruikt zijn. En dan word je belast voor elke euro boven de 400. Nu lijkt rentestijging nog ver weg. Als de nieuwe box 3-heffing echter eenmaal staat, krijg je die niet zomaar weer omgebouwd, als de situatie wijzigt. Dat heeft het verleden ons wel geleerd. In 2001 werd het forfaitaire rendement van box 3 op 4% gezet. De spaarrente lag toen net iets boven de 4%. Daarna is ze alleen maar gedaald. Pas in 2017(!) is een eerste stap gezet om het stelsel te herzien. En weet u nog wat minister Zalm van Financiën in 2001 zei? „Wie geen 4% risicoloos rendement haalt, is een sukkel.” Hier hebben we dus nog steeds last van, al zijn we nu heel veel kostbare rechtszaken (tot aan de Hoge Raad) en maatschappelijke onvrede verder. Heel merkwaardig is ook dat het kabinet stelt dat het forfaitair rendement moet aansluiten bij de werkelijke rente, terwijl in het voorstel ”0,09%” genoemd wordt. Velen krijgen nu 0 tot 0,01% rente op hun spaarrekening. Hoe verdedig je dan een forfaitair rendement van 0,09%? Er wordt dus toch weer met een onrealistisch spaarrendement gerekend. Nu stelt de staatssecretaris wel dat dit forfaitair rendement de werkelijke rente volgt (met vertraging). We hopen dus maar dat dit in het definitieve voorstel nog beter aangepast wordt aan de realiteit. En krijgen we bij negatieve rente dan belasting terug? We hebben het nu nog niet gehad over het rendement waarmee gerekend wordt bij het overig vermogen. De overheid veronderstelt dat je daarmee maar liefst 5,33% rendement realiseert. Dat dit heel vaak niet zo is, wordt gemakshalve genegeerd. Wel wordt toegegeven dat er een soort uitruil plaatsvindt: de hogere belasting op de overige vermogenscomponenten financiert de lagere opbrengst van belasting op het spaargeld. Als uitsmijter wordt ook nog eens het belastingtarief van box 3 met 10% verhoogd naar 33%. De staatssecretaris spreekt in zijn brief aan de Kamer van een „lichte” verhoging. Leuker kunnen ze het echt niet maken. Eenvoudiger en realistischer blijkbaar ook niet. In de huidige situatie is er een heffingsvrij vermogen van €30.846 per persoon. Dit bedrag wordt dus niet in de belastingheffing betrokken. Bij de nieuwe plannen komt een drempel van €30.846. Blijf je met je (totale) vermogen onder die drempel, dan is er geen heffing in box 3. Kom je er maar één euro boven, dan is gelijk al het vermogen (vanaf de eerste euro!) in box 3 belastbaar. Een eenvoudig voorbeeld ter illustratie van wat dit alles betekent voor de te betalen belasting. We gaan uit van een echtpaar met €30.000 spaargeld en een vakantiehuisje van €250.000, dat enkel voor eigen gebruik dient (dus geen huuropbrengsten). Er zijn geen schulden in box 3. Dit echtpaar krijgt straks te maken met een belastingstijging van maar liefst 242%! In plaats van €1707 nu gaan ze vanaf 2022 €4142 per jaar belasting in box 3 betalen, dus €203 per maand meer. Velen met bijvoorbeeld een vakantiehuisje zullen daarom verkoop ervan overwegen. Ze betalen immers ook nog eens de elk jaar verder stijgende lokale lasten en veelal een forse forensenbelasting. Ik reken nu met een vakantiehuisje, maar er zijn genoeg andere vermogensbestanddelen aan te wijzen die ook geen of weinig rendement opleveren (obligaties, lening aan kinderen, vruchtgebruik/bloot eigendom enzovoort). Mag de overheid zo’n sturende rol hebben in de aanwending van het vermogen van de burger dat die burger na alle belastingheffingen netto heeft overgehouden? Met deze voorstellen voor box 3 stuurt de regering heel sterk naar de vermogenscategorie spaargeld. Het manco in dit systeem is ook het feit dat er naast spaargeld maar één andere categorie is. Je kunt aandelen die dagelijks verhandelbaar zijn, en waar je dus snel van af kunt, niet vergelijken met bijvoorbeeld onroerend goed, dat niet direct liquide gemaakt kan worden. Toch vallen beide in dezelfde box 3-categorie. Vaak willen ouders hun kinderen helpen bij de aankoop of verbouwing van hun woning. Dat kan door een schenking maar ook door hun een lening te verstrekken uit hun spaargeld. Tot nu toe verandert er dan niets in box 3, maar op grond van de nieuwe plannen komt deze lening voor de ouders ineens in een andere vermogenscategorie. Dan wordt namelijk verondersteld dat dit hun een rendement van 5,33% oplevert. Dat is niet realistisch. Sterker nog: zouden de ouders bijvoorbeeld 6% rente gaan vragen, dan kan dit op bezwaren bij de fiscus stuiten (bij de kinderen is dit dan namelijk vaak aftrekbare rente in box 1). Ouders vragen meestal echter een (veel) lagere rente (je wilt je kinderen helpen), maar betalen over een (veel) hoger verondersteld rendement belasting. Heel krom. De overheid moet het werkelijke rendement op iemands bezittingen belasten. Dat is eerlijk en ook eenvoudig. De belastingdienst heeft hiervoor al bijna alle gegevens: saldo’s, renteoverzichten, beleggingsportefeuilles, dividenden, verkoopprijzen van al het onroerend goed in box 3 enzovoort. Heel veel kan dus direct toegewezen worden als rendement in box 3. Het enige wat de belastingdienst (nog) niet heeft, zijn de verhuuroverzichten van mensen die onroerend goed in box 3 verhuren. We kunnen eindeloos discussiëren over de vraag of het juist is dat de overheid ons bezit belast, maar het zou onze regering sieren als zij steeds een stap terug doet in de belastingheffing als ook de burger minder of geen rendement heeft. Dat zien we helaas niet terug in de nieuwe plannen voor box 3. Lees ook Voorstel hervorming belasting box 3 in 2022. Na lezing vraag ik mij af in hoeverre de overheid hier een eerlijke belasting heft over gelden, afkomstig uit inkomen waarover eerder al Inkomstenbelasting is betaald? In mijn visie: niet dus.

Huishoudketen Blokker en webreus Coolblue hebben problemen met levering van bepaalde artikelen door uitval van productie in China.

Peking heeft duizenden fabrieken op slot gezet om verdere verspreiding van de besmetting via het personeel te voorkomen. Verder is het transport van goederen en mensen sterk gestoord. Coolblue meldt ’zijn verkopen te temperen’ en is gestopt met reclame maken, omdat er minder producten uit China binnenkomen als gevolg van het COVID-19-virus. De webwinkel verhoogde afgelopen dagen online-prijzen van artikelen, tot ergernis van shoppende klanten. Het bedrijf verwacht ’in de komende weken en maanden beschikbaarheidsproblemen bij onze leveranciers.’ Een marketing-medewerker zegt in de mail dat de verkoop wordt geminderd door “de marketing uit te zetten en de prijzen aan te passen”, om zo hun “hele grote schuren tot de nok toe te vullen”. Volgens de medewerker zijn de maatregelen noodzakelijk omdat “de productie in China op een laag pitje staat”. oolblue verwacht volgens de NOS beschikbaarheidsproblemen bij leveranciers te gaan zien in de komende weken en maanden. Ondertussen probeert Coolblue overal voorraden met artikelen aan te leggen om de uitval van miljoenen producten uit China komende tijd te kunnen opvangen. Het gaat bij Blokker voorlopig om een klein deel van de artikelen, aldus het bedrijf. Op korte termijn zouden klanten weinig merken omdat er soms vervanging beschikbaar is. Maar als de Chinese problemen doorzetten, kan het tot de zomer duren voordat nieuwe voorraad in de winkels komt. Eerder werd al bekend dat de productie van iPhones in China ook mogelijk wordt vertraagd door de uitbraak van het coronavirus. Er zijn minder arbeiders beschikbaar om te werken, omdat er reisbeperkingen gelden vanwege het virus. Ook bij meerdere autofabrieken ligt het werk stil. De luchtvaartsector wordt hard geraakt door de problemen rondom het nieuwe coronavirus. Kwam eerder Air France-KLM met een winstwaarschuwing voor het lopende kwartaal, nu waarschuwen ook easyJet en British Airways-moeder IAG, en Finnair voor negatieve gevolgen. De Britse prijsvechter easyJet, een van de grootste gebruikers van Schiphol, kampt met een dalende vraag naar vliegreizen naar Noord-Italië. Ook op andere routes is de reisdrift van consumenten minder. Daardoor zal het bedrijf een aantal vluchten uit het schema schrappen. Volgens de onderneming is nog niet te zeggen wat de impact van het virus op de financiële prestaties zal zijn. IAG, dat ook het bedrijf achter onder meer Iberia en Aer Lingus is, waarschuwde voor de financiële gevolgen dit jaar.

Klaas Knot aan het woord

Het coronavirus zal grotere gevolgen hebben voor de wereldeconomie dan de SARS-uitbraak van begin deze eeuw, voorspelt de voorzitter van De Nederlandsche Bank (DNB) Klaas Knot. “Hoewel het te vroeg is om precies te meten wat de gevolgen van deze virusuitbraak zijn, kan ik veilig zeggen dat het de wereldeconomie harder zal raken dan SARS, zei de DNB-voorzitter in een toespraak in Amsterdam. Met de uitspraken volgt Knot de uitspraken van andere economen, zoals IMF-directeur Kristalina Georgieva, die hetzelfde zeiden over de wereldwijde uitbraak van het COVID-19-virus. “SARS werd door de hele wereld gevoeld en markten verloren er ruim $40 mrd (36,4 mrd) door. Sindsdien is China uitgegroeid van de zesde wereldeconomie, naar de op een na grootste”, aldus de centralebankvoorzitter. Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) ziet de economische schade ook al. Een woordvoerder van het IMF zegt dat het VN-orgaan verwacht dat de economische groei naar beneden bijgesteld moet worden.

Grote bedrijven als Microsoft, Apple en Philips hebben inmiddels laten weten dat ze lagere resultaten zullen boeken door het virus. De multinationals worden geraakt omdat de productie van leveranciers in landen als China hapert. Sorry, mijnheer de President van de Nederlandsche Bank, wat U deze week in Amsterdam zei is niks nieuws. Dat hebben anderen al eerder gezegd. Wat ik mis is een visie op de toekomst. Dat de economie in de eurolanden volgend kwartaal in een recessie terecht komt, ik sluit zelfs niet uit dat we dit kwartaal al onder de streep zakken, is vrijwel zeker. Dat zal voornamelijk afhangen van de ontwikkelingen in de drie grootste economische eurolanden. Dat de wereldhandel daalt en de economische groei, mede door de maatregelen rond het coronavirus, wegzakt, is geen discussiepunt. De schaarse producten zullen duurder worden met een stijgende inflatie en een dalende koopkracht, de werkeloosheid zal weer stijgen en er komt snel een einde aan de stijgende lonen. Wat veel interessanter is, is de aanpak met welk monetair beleid de ECB daarop gaat reageren. Op zich hebben de monetaire autoriteiten geen tools meer in hun gereedschapskist, die kunnen worden ingezet. De geldmarkten nog verder oppompen zal de problemen voor de banken, verzekeraars en financiële instellingen, de spaarders en de pensioenfondsen alleen maar vergroten. De waarde van geld daalt evenredig met de stijgende negatieve rentes, de inflatie en de fiscale heffingen. Realiseert U zich wel wat het betekent dat er 30-jarig geld beschikbaar is in Nederland, Duitsland en Zwitserland met een negatieve rente. Kunt U, vanuit Uw positie, de gevolgen daarvan voor de financieel/economische en sociaal/maatschappelijke aspecten schetsen voor deze en volgende generaties? Is dit monetaire beleid wel duurzaam voor nu en komende generaties? Of is het de onmacht van de monetaire autoriteiten het volledig uit de hand gelopen beleid weer in gezonder en stabieler vaarwater te manoeuvreren? Als de waarde van ons geld daalt, tot welke gevolgen kan dat dan leiden? Onze knappe koppen zijn bezig de problemen vooruit te schuiven door ‘pot te verteren’.

COVID-19 is een mildere versie van een virus

Bij het publiceren zijn 85.727 mensen besmet, waarvan 79.251 in China (en 66.337 in de provincie Hubei), 2.933 doden (waarvan in Hubei 2.727) en nog 7.820 in kritieke toestand. 39.480 besmette personen zijn inmiddels hersteld. Ik vraag mij af of de dreiging van COVID-19 zo groot is, als de wijze waarop wordt gereageerd door overheden. Het Corona-virus is veel minder dodelijk dan eerder SARS (10%) was. Het is een zware griep die een longinfectie veroorzaakt, dat wel, waar maar 3,4% van de besmette personen aan sterft. Of dat ook betekent dat 96% weer opknapt, zonder blijvende bijwerkingen achter te laten, moeten we afwachten. In feite sterven aan dit virus veelal ouderen met een zwakke gezondheid en jonge kinderen met weinig weerstand. In de verste verten treedt het beeld niet op van de Spaanse griep (pandemie) honderd jaar geleden. De schattingen van het aantal doden liggen tussen de 20 en 100 miljoen, waarvan 30.000 in Nederland. Aangenomen wordt dat tussen de 2½% en 5% van de wereldbevolking toen eraan overleed. Bij iedere griep is het besmettingsgevaar groot, maar het lijkt erop dat velen na verloop van enkele weken weer zijn opgeknapt en weer aan het werk kunnen. Voordeel is dan wel dat al die mensen daarna voor hun hele leven immuun zijn voor dit virus en voor virussen die later ontstaan en zijn opgebouwd met bouwstenen van COVID-19. We moeten wel oppassen dat we geen enorme investeringen gaan doen om een relatief klein gevaar te bestrijden. Zoals we het nu aanpakken gaat ons dat én economische groei én financiële baten kosten. Je kunt er ook op een geheel andere wijze naar kijken. Wij mensen leven in de natuur. Die natuur corrigeert als mensen die natuur uitputten dan wel frustreren. Als de warmte op aarde stijgt b.v. door CO2-uitstoot en belasting van het milieu en de natuur, gaat de zeespiegel ook stijgen. Dat proces kunnen wij niet onderbreken. Dat is een autonoom gebeuren. Wij, hier met laaggelegen kustprovincies, kunnen onze kustwering versterken en de dijken verhogen, maar wij kunnen nooit altijd de kracht van het water trotseren. Er zullen altijd zwakke plekken in de verdedigingswerken ontstaan en dat kan er weer toe leiden dat Schiphol op een dag weer een grote plas wordt ten zuiden van Haarlem: de Haarlemmermeer, wat het bijna 200 jaar geleden ook was. Ik kies voor deze opening om duidelijk te maken dat wij mensen afhankelijk zijn van de natuur met al zijn krachten als regen, wind, stormen en orkanen, droogte en bosbranden, aardbevingen, tsunami’s, vulkaanuitbarstingen en de kracht van het water. Maar ook waarmee wij nu worden geconfronteerd: het coronavirus. De laatste 100 jaar zijn wij regelmatig daarmee geconfronteerd. Meestal noemen we dat een griepaanval, soms een epidemie, heel zelden een pandemie. Stel, 70 jaar geleden, heb ik meerdere malen griep gehad. Daar waren toendertijd nog geen specifieke medicijnen voor. Je lag drie weken op bed met koorts en een asperientje en daarmee had je een bepaalde immuniteit opgebouwd tegen dat specifieke virus. Stierven daar mensen aan? Ja zeker, vooral ouderen met een zwakke gezondheid. Daar kun je van zeggen dat dat vreselijk is, maar het is wel de realiteit van het leven. Op zich is COVID-19 een redelijk onschuldig virus, voor zover wij, op dit moment, kunnen vaststellen. 3,4% van de besmette mensen overlijdt tot dusverre aan deze longziekte. Dat zou kunnen betekenen dat veruit de meeste besmette personen weer herstellen. Wat hebben wij te vrezen: hoeveel ouderen zouden er toch ook, als gevolg van een andere oorzaak, zijn overleden. Treffen de overheden geen panische maatregelen om te voorkomen dat mensen besmet raken met dit virus als we weten dat veruit de meesten na drie weken weer gewoon aan het werk kunnen? Ik neem hierbij aan dat er naderhand geen bijwerkingen worden vastgesteld die niet behandelbaar zijn. Dan kijk ik naar de schade die optreedt als gevolg van de voorzorgsmaatregelen die door overheden worden getroffen. De economische schade als gevolg van de wereldhandel die daalt, de economische groei die terug zal vallen, de enorme verliezen op de aandelenmarkten als gevolg van dalende koersen en dan de humane, culturele en sportieve gevolgen. Neem het toerisme dat instort, culturele manifestaties die worden afgelast, grote sportevenementen in Zuid-Korea en Japan die stilgelegd zijn dan wel zijn afgelast. En dan de vraag of de Olympische zomer Spelen wel door kunnen gaan. Misschien ontstaat die discussie ook nog wel voor het WK Voetbal deze zomer. Het moet geen gekte worden want dan worden naast de financieel/economische ook de sociaal/maatschappelijke delen van de samenleving getroffen.

Guy Boscard, de adviserende trader op de beurs

https://www.usmarkets.nl/beursdagboek/trader-guy/2020-02-24

Stevige daling, vertrouwen valt weg, wat doen Centrale Banken nu? Dat ik de afgelopen weken vrijwel als een van de enigen aan het zwaaien was met de boodschap “mensen let op het lijkt 1999-2000 met deze gang van zaken” werd vaak weg gezet als “daar heb je die clown weer” maar toch moeten velen nu merken dat er iets niet in de haak is wat betreft de beurzen. Tijdens het afgelopen weekend moest ik iemand nog uitleggen die aangaf dat er geen andere weg meer was dan dat het geld naar de beurs moest, ik zei gewoonweg dat Amazon nog nooit winst heeft gemaakt, dat Apple bij mindere vooruitzichten ruim verdubbelde in beurswaarde het afgelopen jaar en dat Microsoft bijna 40 jaar erover deed om tot een beurswaarde van $750 mrd te geraken en dat die waarde in nog geen jaar tijd opliep naar het dubbele. Dan zie je in de pers, ofwel beleggers bladen in de VS de uitdaging staan wie er als eerste de $2000 mrd grens zal bereiken. Mensen, het is geen spelletje de beurs, of zijn het allemaal gamers die achter de knoppen zitten bij de grote banken, funds en hedgefunds? Nogmaals moet ik zeggen, ze hebben nog nooit wat meegemaakt, het enige wat er nu wordt gedacht is, de Centrale Banken komen zich er wel mee bemoeien en het zal allemaal wel weer goed komen … Dat zal ook wel maar de put wordt zo steeds dieper, wat betreft vandaag, we zien hoe kwetsbaar de markt is op momenten dat het vertrouwen wegvalt. De reden is niet alleen dat coronavirus, ik gaf het al aan voor dat het speelde, de waarderingen zijn en blijven veel te hoog op Wall Street. Verder snap ik niet zo goed dat beleggers weer in de bekende val trappen, vermogensbeheerders draaien op volle toeren nu je geen rente meer krijgt bij de banken blijven die nog altijd positief. Ga er maar naartoe, vraag eens of je niet moet uitstappen, je gaat altijd als antwoord krijgen nee, het komt wel goed, het geld kan nergens anders heen. En zo blijft de cirkel rond, tot de klap er komt … Hoeft niet nu te zijn, kan zelfs nog maanden en zelfs jaren duren voor we de rekening krijgen.

Wobke Hoekstra is een slechte belegger

Dit schrijft Jim Tehupuring, eigenaar van Pro Beleggen en 1Vermogensbeheer, in een column op DFT. Het gebeurde in de kelders van het Binnenhof. Minister Wopke Hoekstra (Financiën) bereidde in het geniep plannen voor om aandelen Air France KLM te kopen. Het idee: invloed te kunnen uitoefenen op het beleid bij de luchtvaartmaatschappij om zo meer invloed te kunnen uitoefenen op de belangen van KLM. Eigenhandig gaf hij ABN Amro de opdracht om zestig miljoen aandelen te kopen. Een uitgave van €741 mln. Je zou verwachten dat dit in de Kamer was besproken. Maar nee, dat deed Wopke niet. Als een communistische dictator negeerde hij adviezen van zijn ambtenaren, dwong hen geheimhouding af en nationaliseerde hij eigenhandig 14% van Air France KLM. Zijn handelen, zonder toestemming van de Tweede Kamer, probeerde hij na kritische vragen en een formeel onderzoek recht te praten. Hoekstra lijkt ermee weg te komen. Het onderzoek richtte zich op de rechtmatigheid van het proces. Maar je kunt ook vraagtekens plaatsen bij de investering van bijna €¾ miljard publieksgeld. Als belegger zoek je naar bedrijven die een solide winstgevendheid (kunnen) laten zien en groeipotentie hebben. Een van de laatste aandelen waarbij je dan uitkomt is Air France KLM. Het bedrijf wordt dramatisch geleid, gaat gebukt onder een hoge schuldenlast en ziet bijna jaarlijks de resultaten verslechteren. Het bedrijf presteert zo beroerd dat aandeelhouders al meer dan tien jaar lang geen cent dividend ontvangen. Deze week presenteerde de vliegmaatschappij cijfers over 2019: de omzet bleek iets gestegen, maar de kosten waren nog harder opgelopen. De winst daalde met 31%. Wie bedenkt dat gecorrigeerd voor wisselkoerseffecten er helemaal geen winst was, begrijpt dat aandeelhouders wederom teleurgesteld waren. De koers dook stevig in het rood. Exact één jaar geleden verwierf Hoekstra ’zijn’ belang in Air France KLM. Sindsdien is de koers gedaald van €12,35 naar €6,908. De Staat verloor €326 mln publieksgeld, dat in rook opging. Het is niet alleen de wijze waarop, maar ook investering zelf waarop Wopke Hoekstra mag worden aangepakt. Een schandalige gang van zaken en een groot financieel verlies gaan schuil achter de (vooral door hemzelf) vermeende noodzaak om een controlerend aandelenbelang te kopen.

Kinderlijk gedrag van Rutte op de EU-top over de EU-begroting 2021-2027

Kinderlijk gedrag.’ Het is beslist geen alledaagse kwalificatie van een Europese regeringsleider over het handelen van een collega. Afgelopen vrijdag tijdens de mislukte EU-top viel dit harde oordeel toch: en wel van bondskanselier Angela Merkel over de snoeiharde opstelling van premier Mark Rutte. Merkel oordeelt streng over het gedrag van Rutte: hij heeft zijn hand overspeeld. Zij was beslist niet de enige die zich opwond over de manier waarop Rutte – mede namens Oostenrijk, Zweden en Denemarken – weigerde ook maar een duimbreed toe te geven tijdens de onderhandelingen over een nieuwe Europese meerjarenbegroting (2021-2027). EU-president Charles Michel was ontdaan na een afzonderlijk gesprek donderdagnacht (20-02-20) met Rutte en de andere drie ‘vrekken’. ‘Quelle arrogance’, verzuchtte hij. Ook de Franse president Emmanuel Marcon was in zijn wiek geschoten, hij noemde het optreden van Rutte ‘stuitend’. De Spaanse premier Pedro Sánchez tot slot, kon zijn irritatie evenmin inhouden. ‘Weet Rutte wel dat ik meer burgers vertegenwoordig dan zijn zuinige vier landen bij elkaar?’ Rutte heeft het verbruid, stellen diplomaten en ambtenaren die de geflopte top van nabij volgden. Voor even tenminste, iedereen weet dat uiteindelijk Rutte, Merkel, Macron, Sánchez en de andere regeringsleiders toch weer door één deur zullen gaan. Bij een Unie zonder geld heeft niemand baat. Maar daags na de mislukte top, is de irritatie zicht- en hoorbaar hoog. Dat Rutte er hard in zou gaan, was ingecalculeerd. Maar dat hij überhaupt niet wilde onderhandelen – althans volgens zijn criticasters – werd als ongehoord ervaren. ‘Als je niet wilt praten, blijf dan gewoon weg’, zegt een nog steeds boze diplomaat. De ergernis bij Michel kwam die donderdagavond toen hij alle leiders apart wilde spreken om de impasse in de onderhandelingen te doorbreken. Rutte weigerde dat, hij kwam alleen samen met zijn drie zuinige vrienden. Rutte voerde het woord en gaf geen millimeter toe. Hij formuleerde dusdanig scherp dat Michel stil viel. Toen de vier waren vertrokken, kwam het ‘quelle arrogance’. De onverbiddelijke opstelling van Rutte zorgde ervoor dat de leiders na hem – de reeks gesprekken met Michel duurde tot bijna 7 uur ’s ochtends – alleen nog over de rode lijnen van de zuinige vier gingen. Wat Sánchez tot zijn uitspraak over de beperkte demografische omvang van de vrekken bracht. Voor Merkel was vrijdagochtend de maat vol. Terwijl ze voorzichtig met Macron naar openingen zocht, gaf Rutte ook nu niet thuis. Ontzet door zoveel halsstarrigheid liet ze zich de woorden ‘kinderlijke gedrag’ ontvallen. Wat bijdroeg tot de irritatie was dat Rutte tegenover de pers grappen maakte over alle tijd die hij tijdens de top zou hebben om een nieuwe biografie over Chopin te lezen. EU-ambtenaren waarschuwen dat obstinaat gedrag een prijs heeft: er spelen genoeg zaken in Brussel waar Nederland kan worden teruggepakt. Dit dreigement wordt vaker – en meestal te makkelijk – gebruikt. Leiders beseffen ook dat de Tweede Kamer Rutte geen financiële ruimte geeft. ‘Laat eerst het stof even neerdalen’, zegt een diplomaat. ‘Uiteindelijk zal ook Nederland bij een nieuwe EU-top bewegen.’ (bron: VK) Het lijkt erop dat Rutte en zijn drie ‘makkers’ een greep naar de macht doen in de EU, in ieder geval dwingen ‘de gierigen’ een begrotingsbeleid af, dat een grote meerderheid afwijst. Hij speelt het zo hard dat er een slecht compromis tot stand komt, waarmee de macht van Europa wordt ondermijnd. Hang de vlag maar vast halfstok,

Denezwoos

Als U zich nu afvraagt wat ‘denezwoos’ voorstelt, dan kan ik mij dat goed voorstellen. Ik moest er ook even goed naar kijken maar het woord is de afkorting van de landen die binnen de EU de ‘gierige vier’ worden genoemd: Denemarken, Nederland, Zweden en Oostenrijk. Net zoals Benelux staat voor België, Nederland en Luxemburg. Christoph Schmidt schrijft in Trouw dat België en Luxemburg de Nederlandse zuinigheid in het EU-begrotingsconflict hekelen. De hechte Benelux kraakt. Nee, van een nexit uit de EU is geen sprake. Maar de mislukte Europese begrotingstop vorige week was, voor wie het wilde zien, wel het toneel van een kleinere nexit: die uit de Benelux. Die is misschien maar tijdelijk, maar de geïsoleerde positie van Nederland in deze kleine maar doorgaans hechte club is zelden eerder vertoond. In Benelux-verband stond premier Rutte donderdag en vrijdag geheel alleen in zijn hardnekkigheid om de EU-meerjarenbegroting (2021-2027) omlaag te praten. Ongehoord waren de verwijten van zijn ambtgenoten Sophie Wilmès (België) en Xavier Bettel (Luxemburg) tegenover de Nederlandse zuinigheid. Rutte trekt al een tijdje samen op met collega-zuinigerds uit Denemarken, Oostenrijk en Zweden, die tijdens de gesprekken op de top – onderhandelingen waren het nauwelijks te noemen – geen krimp gaven, tot ergernis van een blok van zeventien andere landen uit het oosten en zuiden van de EU. België en Luxemburg zitten iets neutraler in de discussie en hebben zich bij geen van beide blokken aangesloten, maar haalden wel hard uit naar Nederland in het bijzonder. “We hebben verschillende ideeën over de EU”, zei Bettel na afloop van de top. “Ik zie de EU als een kans, niet als een rekening.” De premier onderstreepte dat Luxemburg, als een van de grootste contribuanten aan de EU-begroting, relatief gezien, wel bereid is om meer te betalen. “We waren hier om te laten zien dat de EU geen kruidenierswinkel is, maar een project dat ons in staat stelt economisch te groeien en in vrede te leven.” Wilmès, die als waarnemend premier – België wacht al bijna negen maanden op een nieuwe regering -minder uitgesproken was over haar noorderbuur, zei wel dat de ‘onbuigzaamheid’ van de zuinige vier ‘elke discussie moeilijker maakt dan nodig’. Wat het verschil van inzicht extra pikant maakt, is dat alle drie de Benelux-premiers tot de liberale Europese familie behoren. De begrotingsruzie gaat zo diep, dat die eigenlijk alle grote politieke families verscheurt, ook de sociaal-democratische. De helft van de zuinige vier komt uit dat ‘rode’ nest: de Deense Mette Frederiksen en de Zweed Stefan Löfven. Dat de EU van 27 landen ruziet over de begroting is logisch, maar de Benelux? Doorgaans is de verhouding uitstekend tussen de zo goed als lage landen. Het is inmiddels traditie dat de drie premiers elkaar kort voor elke Europese top treffen om hun inzet waar mogelijk te synchroniseren. Sinds 2012 is het samenwerkingsverband zelfs structureel en institutioneel versterkt. Wat ooit (in 1944) begon als Benelux, heet sindsdien ‘Benelux Unie’. Doel is om niet alleen economisch samen te werken, maar ook op het terrein van politiek, justitie en veiligheid. De Brexit heeft de drie landen nog inniger in elkaars armen gedreven. “We hebben afgesproken ons niet langer te laten belemmeren door mogelijke meningsverschillen”, zei Bettel in 2017 nog tegen het Financieele Dagblad. De vraag is of Rutte wakker ligt van de Benelux-scheuring rond de begroting. Hij is immers in eigen land al jarenlang gewend om per onderwerp pragmatisch naar coalities te zoeken in het parlement. Vooralsnog gooit Rutte zijn volle gewicht in de Deens-Nederlands-Oostenrijks-Zweedse as: de Denezwoos. (bron: Trouw) Ook voor mij is de vraag waar Rutte mee bezig is en welke waarden hij ter discussie stelt. Doet hij een greep naar de macht in Brussel? Hij kiest voor een pragmatische coalitie van blauw en rood (paars dus) en offert daar, hopelijk kortstondig, de samenwerking van de Pays Bas voor op. Ik vrees dat hij nog steeds niet gaat voor langetermijn investeringen, maar voor minder geld voor de kortere termijn. Hij wil daarbij subsidies en fondsen voor de armere regio’s en sectoren opofferen om zijn gelijk te halen. Daarmee raakt hij essentiële broodnodige investeringen voor de toekomst. Ik herhaal nog maar eens dat wij een premier hebben zonder visie, waar wij zo snel mogelijk vanaf moeten. De vraag is alleen ‘wie staan er in de coulissen klaar’? Vanuit de politiek ‘niemand’ dus, moeten wij kijken naar het zakenleven.

©2020 hannesdewitte@02051935.nl

Slotstand indices d.d. 28 feb 2020; week 9: AEX 539,38; Bel20 3.488,60; CAC40 5.309,90; DAX30 11.890,35; FTSE 100 6.580,61; SMI 9.807,82; RTS (Rusland) 1299,69; DJIA 25.409,36; NY-Nasdaq 100 8.461,83; Nikkei 21.142,96; Hang Seng 26.129,93; All Ords 6.511,50; SSEC 2.880,30; €/$1,103; BTC/USD $8.666,51; 1 troy ounce goud $1585,50, dat is €46.234,33 per kilo; 3 maands Euribor -0,424%; 1 weeks -0,518%; 1 mnds -0,488%; 10 jarig Nederlandse Staat -0,485%; 10 jaar VS 1,1666%; 10 jaar Belgische Staat -0,232%; 10 jaar Duitse Staat -0,612%; Franse Staat -0,295%; VK 0,433%; 10 jaar CHF (Zwitserse franken) -0,82%; 10 jaar Japan -0,1591%; Spanje 0,282%; 10 jaar Italië 1,122%. Een liter E10 hier aan de pomp €1,623.

De indices van de belangrijkste aandelenbeurzen noteerden FORS lager op waarschuwingen voor de economische gevolgen van COVID-19 en de ruime liquiditeiten op de kapitaalmarkten. Verliezen in week 9: RTS (Rusland) 14,7%; Bel20 14,5%; AEX 12,6%; DAX30 12,4%; DJIA 12,4%; CAC40 11,9%; SMI 11,7%; FTSE 100 11,1%; NY-Nasdaq 100 10,4%; All Ords 9,9%; Nikkei 9,6%; SSEC 5,2% Hang Seng 4,3%. De bitcoin noteerde $1000 lager. De goudprijs daalde deze week 4,5%, rentetarieven noteerden fors lager, behalve in de landen die waar COVID-19 besmettingen stijgen, ook het 30-jarige papier daalde weer waar Nederland en Duitsland weer negatief noteerde . Ik voeg ook deze week weer een lijst toe van 10 landen met een rentenotering voor 30-jarig staatspapier. In de meeste landen daalden de tarieven: Zwitserland -0,48%; Duitsland –0,156%; Nederland –0,138%; Japan 0,2814%; Frankrijk 0,425%; GB 0,925%; Spanje 1,059%; Canada 1,2723%; VS 1,6743%; Italië 2,094%. 5-jarig staatspapier met een negatieve rente: Zwitserland -0,83%; Duitsland -0,772%; Denemarken -0,744%; Nederland -0,708%; België -0,589%; Frankrijk -0,573%; Japan -0,2673%; Spanje -0,2%.

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.