UPDATE 20/21 06 2020/536 Staat de dollar op instorten?

Vandaag begint de zomer en gaan de dagen weer stapje voor stapje korten.

Ik hoefde niet lang te denken met welk onderwerp dit blog zou openen. Mijn eerste keus was ‘de interne markt’ en de positie daarin van onze oosterburen. Maar woensdagmorgen las ik op https://www.telegraaf.nl/financieel/4463004/amerikaanse-dollar-stort-in waar werd geopend met ’De Amerikaanse dollar stort in zelfs met 35%. De economie biedt onvoldoende steun aan de meest gebruikte munt, en enorme steun van de Amerikaanse centrale bank laat de waarde kelderen.’ Dat zou betekenen dat er spoedig een nieuwe fase intreedt van de handelsoorlogen die Trump met zijn economische concurrenten voert door middel van de invoering van invoertarieven. Kennelijk heeft hem dat niet het succes opgeleverd dat hij ervan verwacht had. Als hij erin slaagt, dan moeten derden partijen wel aan meewerken, dat de dollar zwaar wordt afgewaardeerd dan treft hij daarmee de hele wereld. Wat de Amerikanen in de laatste 80 jaar hebben opgebouwd: de bevrijding van West-Europa uit de handen van de Berlijnse bandieten en het beëindigen van de Tweede Wereldoorlog door 2 atoombonnen: op 6 augustus werd de Japanse havenstad Hiroshima gebombardeerd en op 9 augustus de stad Nagasaki. Kort daarna capituleerde het Japans Keizerrijk onvoorwaardelijk. Bretton Woods, het loslaten van de goudstandaard en uiteindelijk de zwevende wisselkoersen. In 1950 de Marshallhulp, the American Dream, het wereldleiderschap, de alliantie met Europa en het einde met America First. En dan nu het opblazen van het monetaire systeem met gigantische gevolgen voor de hele wereld zeker voor Europa. Wat nog blijft is de macht op militair terrein van de VS en een president, die nu achter staat in de peilingen op zijn Democratische rivaal Joe Biden en nu ‘alles of niets’ gaat inzetten in een poging zijn presidentschap nog 4 jaar te redden. Op zich is verlagen van de prijs van geld, devaluatie genaamd in een systeen met vaste wisselkoersen (wij hanteren nu een systeem waarin de koersen zwevend zijn) een beproefd middel om een economie te stimuleren en de positie op de wereldmarkten concurrerender te maken. De VS is nog altijd de wereldleider, maar die macht is tanende en de president loopt schade op in het binnenland. Kennelijk ziet Trump zo een gigoureuze ingreep als een probaat middel voor een gegarandeerd succes. Maar dan moet het vertrouwen in politiek, monetair, financieel en economisch terrein door beleggers van de VS, ook door China en Europa, een flinke deuk krijgen.

Dollar niet langer een veilige haven

De dollar zou met 35% in waarde dalen afgezet tegen zijn belangrijkste handelsmunten zoals de yen, het Britse pond en de euro. Die waarschuwing uit de voormalige chairman van zakenbank Morgan Stanley en hoogleraar Stephen Roach. „De dollar gaat zeer, zeer sterk dalen”, aldus de voormalige hoogleraar aan Yale University. De Chinese economie wordt steeds sterker en troeft de Verenigde Staten af. Omdat Washington zich steeds verder terugtrekt uit internationale handel en importheffingen optrekt voor handel met andere landen, verliest de dollar internationaal aanzien, stelt Roach, eerder chief economist van Morgan Stanley. ,,Een dodelijke combinatie”, zo typeert hij die houding van Washington. De coronacrisis, die de Verenigde Staten nog steeds in zijn greep heeft, wordt geen hoofdoorzaak maar draagt bij aan die verzwakking van de handelsmunt, betoogt hij. „De Amerikaanse economie kampt al lange tijd met aanzienlijke macro-onevenwichtigheden: een zeer lage binnenlandse spaarrente en een chronisch tekort op de lopende rekeningen”, vertelde hij bij CNBC. Een zwakke dollar lijkt goed voor de handel, en wordt nagestreefd door president Trump, maar op de lange termijn is een grote verzwakking volgens Roach slecht. Traditioneel wordt in een crisis door beleggers de dollar opgezocht. Maar die traditionele rol van veilige haven zal verdwijnen, aldus de econoom, als beleggers gaan zien wat de waarde in de toekomst zal zijn. Een zwakke dollar krijgt grote consequenties voor de aandelen- en grondstoffenhandel, omdat relatief veel beleggingen in dollars zijn genoteerd. Moet deze mededeling worden gezien als een waarschuwing dan wel een signaal? Het zou mij niet verbazen als een ontwikkeling als deze uit het brein komt van Trump. Zijn idee om de economische ontwikkelingen af te remmen met invoerheffingen heeft niet het gewenste resultaat opgeleverd. Uiteindelijk betalen de Amerikaanse consumenten de invoerheffingen, die de overheid int. Dus een volgend geniaal idee: de dollar moet fors devalueren. De Amerikaanse munt moet goedkoper worden tegenover andere wereldvaluta, dat zal pas de gewenste resultaten opleveren. De Amerikaanse exportproducten worden spotgoedkoop in vergelijking tot de wereldprijzen. Ik zal dat niet ontkennen, dat die beweging kan optreden. Dat zal enorme gevolgen hebben, niet alleen voor de grondstofprijzen, maar ook voor de koersen op de aandelenmarkten. De koersstijgingen op Wall Street van de afgelopen tijd komen nu in een heel ander daglicht te staan. Als de dollar in waarde daalt en de Amerikaanse bedrijvigheid toeneemt stijgen de koersen. Ik heb mij de laatste weken afgevraagd waarom de beleggers op Wall Street de toekomst met veel vertrouwen tegemoet zien, maar dat komt nu in een heel ander perspectief te staan. We staan aan de vooravond van een enorme kanteling van monetair en financieel/economisch beleid met één grote winnaar maar ook verliezers, althans zo ziet Trump dat. Zoals ik de zaak nu zie, krijgen wij in Europa zware klappen te verduren die dit proces gaat veroorzaken. De aandelen op de Europese, Britse en Japanse beurzen zullen divergeren met die van de Amerikaanse doordat die zwaar getroffen gaan worden daar de winsten van de bedrijven onder zware druk zullen komen te staan. De beurzen die in dollars handelen zullen daarvan profiteren, maar de Europese, Japanse en Britse beleggers zullen op slag geconfronteerd met dollarbeleggingen die met 35% in daalde zijn gedaald. Verder zal de onrust, die in de financiële wereld zal ontstaan, een verkoopgolf veroorzaken. Misschien ontstaat er wel een vraag naar bitcoins. Die stelling is speculatief want de reactie kan ook andersom zijn. Want als beleggers het vertrouwen in de dollar en de Amerikaanse economie niet massaal verliezen, resteert wel een milde recessie maar zal de dollar die val niet maken en zullen de Amerikaanse aandelen koersdalingen gaan vertonen. Als de zieke geest van Trump zijn zin krijgt met dit duivelse plan zullen de Amerikaanse beleggers voordeel behalen met het stimuleren van een val van de waarde van de dollar. In wat voor een wereld leven wij?

Moet de ‘interne markt’ binnen de eurozone wel in zijn huidige vorm worden voortgezet of moet er een einde komen aan het leveren op de pof aan landen die de importen helemaal niet kunnen betalen?

Recentelijk hebben de werkgevers, verenigd in VNO-NCW, in een webinar/seminar aandacht gevraagd van de politiek voor het Europadebat. Daar was weinig belangstelling voor. Geen van de Europa-woordvoerders in de Tweede Kamer had de uitnodiging aangenomen: ze hadden hun medewerkers ingeschreven. De werkgevers wilden vooral aandacht vragen voor steun aan de Zuid-Europese landen. Nederland moet zich niet afwenden van de Zuid-Europese handelspartners, maar constructief meedenken over het aanjagen van het economisch herstel in Europa na de diepe recessie, waarin we ons nu bevinden. En daar moeten nu al mee starten en niet langs de zijlijn blijven staan dan wel eisen stellen aan de zwakke eurolanden, wat niet tot het gewenste resultaat leidt. Het ging ook over steun verlenen aan het herstelplan van Merkel/Macron en de Europese Commissie van €750 mrd. Hans de Boer stelde wees op de voordelen die de interne markt heeft voor de exporterende bedrijven. Ruim 70% van onze uitvoer gaat naar EU-landen. De Nederlandse ex- en import naar Italië en Spanje bedragen €55 mrd. Dat is meer dan de handel met China ad €50 mrd. Oud-premier Jan Peter Balkenende verwoorde zijn kritiek op het politieke beleid dat op dit onderwerp wordt gevoerd, onder meer door zijn partijgenoot Wobke Hoekstra, de minister van Financiën, door te verwijzen naar het initiatief van de Duitse bondskanselier, Angela Merkel, die de helpende hand naar de zwakke Zuid-Europese landen. Hij Merkte op dat Nederland, door op te trekken met de ‘vrekkige’ vier (Nederland, Oostenrijk, Denemarken en Zweden) het beeld oproept ‘op de rem te blijven staan’. Ik heb behoefte enige kritische kanttekeningen te plaatsen bij de hier gedane uitspraken. Zoals ik een paar weken geleden ook al heb betoogd functioneert de interne markt goed voor de exporterende bedrijven: ze exporteren veel naar de zwakke eurolanden, de rekening wordt betaald, de winst wordt gerealiseerd en de aandeelhouders krijgen dividend uitgekeerd. Maar wie zit opgescheept met de ‘zwarte piet’? De Nederlandsche Bank (DNB), onze eigen centrale bank die moet waken over de waarde van ons geld en waarvoor de Nederlandse Staat, dus wij burgers, verantwoordelijk is. Het tovermiddel is TARGET2. Eerst enige informatie die DNB daarover verstrekt: TARGET2 is de afkorting van: Trans-European Automated Real-Time Gross Settlement Express Transfer. De 2 staat voor tweede generatie. Meer dan 1.700 banken maken gebruik van TARGET2 om eurotransacties uit te voeren, voor zichzelf of voor hun klanten. Gemiddeld zijn er circa 350.000 transacties per dag met een gezamenlijke waarde van €1.800 mrd. Het gaat veelal om grotere betalingen: een transactie bedraagt gemiddeld €5,3 mln. Bij meer dan 2/3 van de transacties gaat het om minder dan €50.000; bij 12% gaat het om meer dan €1 mln. De rekening courant (r/c) waarlangs de transacties worden geleid is €75.000.000.000 groot. Er zijn centrale banken die vorderingen hebben op andere Europese centrale banken van transacties niet niet gesetteld zijn, die staan debet. De centrale banken die hun schulden nog niet betaald hebben staan credit. De 3 grootste centrale banken met vorderingen per eind april 2020, zijn Duitsland met €918,8 mrd (dat is 122,5% van het grote herstelprogramma van de EC), Luxemburg met €225,8 mrd en Nederland met €81,5 mrd. De 5 centrale banken met de grootste schulden zijn: Italië met €512,9 mrd, Spanje met €431,5 mrd, de ECB zelf met €131,0 mrd, Frankrijk met €68,5 mrd en België met €65,2 mrd. Grosso modo: Duitsland financiert de schulden van Italië en Spanje in zijn eentje. Dat betekent ook dat de grote handelsoverschotten van Duitsland en Nederland voortkomen uit het op de pof leveren van goederen, waarvan niet duidelijk is of en wanneer die rekeningen ooit worden verrekend. Onze exporteurs leveren goederen, krijgen die betaald, middels DNB, die een openstaande vordering overhoudt op een ‘zwakke’ debiteur. Dat de werkgevers die situatie graag willen voortzetten, snap ik wel, maar wat zijn die vorderingen op die zwakke landen waard zijn is een vraagteken! Als wij dit systeem niet op willen blazen zullen wij die landen fors moeten subsidiëren en moeten steunen met leningen voor investeringen in de toekomst. Maar de vraag is of dit nog te redden is. Als ik ervan uitga dat het saneren van de schulden, het subsidiëren van de verliezen door de corona-crisis inclusief de financieel/economische schade en de investeren die hoognodig plaats moeten vinden door de komende generaties dan kom ik uit op €5 biljoen (=€5.000 mrd): voor de sanering van TARGET2, het saneren van staatsschulden in de zwakke landen, steunprogramma’s van de EU, incl investeringen in de toekomst, en de ECB en dan nog een grondige aanpak van de zwakke Europese banken, die sinds 2011 overeind zijn gehouden door Mario Draghi c.s. Dat de Europese regeringsleiders daarover overeenstemming bereiken, verwacht ik niet, maar verdergaan op de ingeslagen weg is ook eindig. Is dit probleem, dat wordt veroorzaakt door de interne markt, nieuw. NEE. We hebben een vrijwel identiek probleem eerder meegemaakt: de bejubelde interne markt is het hete hangijzer. Merkel verwelkomde de armere EU-landen binnen de eurozone in 2002 met “Jullie zijn nu onze vrienden in goede en in slechte tijden”. Dat was heldere taal, dachten ze in Griekenland. De exporterende bedrijven in de rijkere landen zagen grote mogelijkheden. Griekenland wilde graag onze producten kopen, maar konden de rekeningen niet betalen. Geen enkel probleem: onze banken hadden geld genoeg en verstrekten maar al te graag kredieten aan betrouwbare partners, die werden gedekt door Merkel c.s. Ze stonden met de meest concurrerende offertes in de rij in Athene. De export vanuit West-Europa steeg fors, de winsten van de bedrijven ook en niemand liep enig risico, dachten ze. Dat is het grote geheim van de interne markt, maakten de politici elkaar wijs. Tot 5 maart 2010 Merkel tot de ontdekking kwam dat vooral Duitse en Franse banken tot aan hun nek met Griekse leningen zaten, terwijl de Grieken niet meer konden voldoen aan hun rente- en aflossingsverplichtingen. Dus vroegen ze de EU om een extra kredietje. Onze toenmalige minister van Financiën, Jan Kees de Jager, verdedigde die kredietaanvraag in de Tweede Kamer met ‘als we dit afzetten tegen de winsten die wij de afgelopen jaren hebben gemaakt met de Griekse export, dan moeten we hier niet moeilijk over doen’. In mei 2010 was de Griekse financiële crisis een feit. Merkel en Macron besloten dat in geen geval hun banken met oninbare Griekse leningen bankroet zouden gaan. Dus moesten de onschuldige Grieken de schuld terugbetalen. De klappen van de financiers voor de bevolking waren zwaar, meedogenloos. De geschiedenis: ”In de beginfase was de situatie zo onduidelijk en lagen de standpunten van de drie partijen tegenover de Grieken zover uiteen dat besloten werd een Trojka, een driemansschap, in te stellen, van de Europese Unie, de Europese Centrale Bank en het Internationale Monetaire Fonds, die toezicht moeten houden op de door deze instellingen verstrekte kredieten aan noodlijdende Europese lidstaten. onderhandelingen voeren met lidstaten van die eurolanden die hun staatsschuld niet binnen de Europese richtlijnen hebben gehouden. Medio april 2011 nam de crisis in intensiteit toe. De onmiddellijke aanleiding waren uitspraken van twee Duitse ministers (gevolgd door een Bundesbank-functionaris en een adviseur van bondskanselier Merkel), erop neerkomende dat men geen bezwaar had tegen een “vrijwillige schuldsanering” van Griekse staatsschulden. Hierop daalden koersen van met name Griekse staatsleningen (doch ook Ierse, Portugese en Spaanse) zeer sterk. Opmerkelijk was dat de ECB geen steunaankopen deed. In Spanje ontstonden protestbeweging, bekend als “15-M”, naar de datum waarom deze van start ging (15 mei). In de loop van mei 2011 namen de problemen rond Griekenland crisisachtige vormen aan. Uiteindelijk kwamen partijen wel tot overeenstemming, ondanks gebrek aan eenheid binnen de EU. Jeroen Dijsselbloem, destijds minister van Financiën van Nederland, werd op 21 januari 2013 tot voorzitter van de Eurogroep, de ministers van Financiën van de 19 eurolanden, verkozen, die met de uitvoering werd belast. Het gevolg is dat Griekenland opgezadeld is met een staatsschuld €336 mrd (181,6% bbp). Ter vergelijking: de staatsschuld van Griekenland is slechts 3,3% van die van de hele eurozone. De huidige problemen van Italië, Spanje, en in mindere mate die van Portugal, België en Frankrijk zijn groter dan het beperkte bedrag van de Grieken. Griekenland draait nu weer mee op de kapitaalmarkten. Het 10-jarig geld doet nu 1,185%, dat is lager dan het Italiaanse tarief. Nu weer terug naar het heden, na dit uitstapje naar de Griekse crisis. Na alle ellende met de Griekse schulden als gevolg van het leveren van producten, die niet konden worden betaald, besloten de eurolanden toch de kip met het gouden ei niet te slachten. Er moest echter een andere list bedacht worden. De rekening laten betalen door de banken was een grote mislukking geworden, maar was de geniale gedachte als wij die rekeningen nu laten betalen door de centrale banken, dan merkt niemand daar iets meer van en kan de interne markt gewoon doordraaien. Het gevolg is dat Duitsland met een vordering van bijna €1 biljoen de hele interne markt financiert en dus de volledig macht uitoefent. Dat vind ik, in acht genomen het Duitse regime in de periode 1935-1945, uiterst onwenselijk. Maar zo heeft Merkel dat opgebouwd en die macht gaat ze het komende jaar overdragen aan haar opvolgende bondskanselier.

De regeringsleiders van de Europese Unie, vertegenwoordigd in de Europese Raad, komen halverwege juli weer bijeen om te praten over de Europese meerjarenbegroting en het herstelfonds

De Europese leiders waren gisteren nog tot op het bot verdeeld over zaken als de omvang van het herstelfonds en de verhouding tussen giften en leningen. Ook werd er gesproken over de kortingen die sommige noordelijke lidstaten als Nederland krijgen op de Europese meerjarenbegroting. “Het was duidelijk dat we vandaag nog geen resultaat konden behalen”, zei de Duitse bondskanselier Angela Merkel na afloop van de videotop. “De bruggen die we moeten bouwen zijn erg groot”, aldus de bondskanselier. Merkel voegt daaraan toe dat er zo snel mogelijk een deal gesloten moest worden, zodat het geld van het herstelfonds snel verdeeld kan worden onder de landen die het nodig hebben. Premier Mark Rutte deelt die gedachte niet en benadrukte “geen haast” te hebben. “Inhoud is het belangrijkste”, zei Rutte tegen Politico. De Europese Raad zal halverwege juli weer bij elkaar komen om dichter tot een akkoord te komen. In de tussentijd zal de Belgische Raad-president Charles Michel meerdere voorstellen in elkaar draaien en naar de regeringsleiders sturen, met de hoop dat de partijen dan op de fysieke top in Brussel tot een akkoord komen. Op welke datum die top plaatsvindt, is nog niet bekend. (bron: nu.nl) Onze premier speelt op meerdere fronten hoog spel en verliest daarmee de belangen die Nederland binnen de Europese Unie en zeker ook op de interne markt, uit het oog. De situatie is niet meer zo dat er verdeeld kan worden uit de winsten, nee we moeten dat nu doen uit een verliessituatie: de enorme verliezen door corona, de dalende wereldhandel, de zware economische krimp, grote sommen geld die in bedrijven moeten worden gepompt om ze te behoeden voor sluiting en een oplopende werkeloosheid. Rutte wil perse een korting op het lidmaatschapsgeld behouden, dat wij hebben. Hij wil ook het Europese budget beperken in de komende 6 jaar. Hij is alleen maar een Europeaan als dat geld oplevert dan wel die functies uitvoert die Nederland in zijn eentje niet meer kan uitvoeren. Een gevoel van solidariteit is hem vreemd en dat houdt hij verre van zich. Daarmee blokkeert hij de opbouw van een krachtig Europa, wat hard nodig is in het krachtenspel dat is ontstaan na de globalisering. Dat Rutte de EU-top heeft laten mislukken zal hem niet in dank worden afgenomen door Duitsland en Frankrijk en de grote armere landen. Rutte speelt hoog spel: hij denkt dat door nee te zeggen en de besluitvorming te vertragen, hij uiteindelijk zijn zin wel krijgt. Maar ik denk dat Merkel en Macron zijn getreiter zat zijn. Ik sluit niet uit dat hem een nieuw voorstel zal worden voorgelegd waarop hij ja of nee kan zeggen. En als hij nee zegt zal hem worden ingefluisterd dat Nederland maar uit de EU en de euro moet stappen. Overigens verwacht ik na de zoveelste verstoring van besluitvorming binnen de EU dat het stem- en vetorecht hervormd gaan worden. De EU moet voort en kan zich niet langer voortdurend door kleine landen laten afremmen uitsluitend om nationale belangen te laten prevaleren boven Europese. ECB-president Christine Lagarde heeft Europese regeringsleiders verteld dat hun economieën een “dramatische krimp” hebben ingezet door de corona-crisis, zeggen ingewijden. Lagarde deed de uitspraak tijdens de EU-top in een videoconferentie, waar onder meer plannen voor de Europese meerjarenbegroting en het corona-herstelfonds besproken werden. De maatregelen zijn nodig om de Europese economie uit het slop te trekken, stelt Lagarde. Ze verwacht dat de economie van het eurogebied dit jaar door de corona-crisis met een kleine 9% zal krimpen. Ze voorziet “een scherpe daling” van 13% in het tweede kwartaal. De ECB-president hamert er daarom op dat de regeringsleiders snel tot een akkoord moeten komen, om zo de economie te stimuleren en de financiële markten rustig te houden. Een snel gesloten akkoord zou de financiële markten laten weten dat “de EU terug is”, aldus Lagarde. De hoop van de ECB-president zal hoogstwaarschijnlijk niet vervuld worden. De EU is namelijk tot op het bot verdeeld over de herstelplannen. Nederland heeft meermaals in conclaaf met Oostenrijk, Denemarken en Zweden laten weten geen ruimere meerjarenbegroting en een minder uitgebreid herstelfonds te willen. Waar Nederland graag de hand op de knip houdt, zijn de Baltische staten en Oost-Europese landen bang dat er te veel geld gaat naar landen als Spanje en Italië, terwijl zij juist minder geld krijgen uit bestaande potjes. De landen willen dat het geld uit het herstelfonds gelijker wordt verdeeld over Europa.

Berichten vanuit het corona-front

De coronapandemie versnelt, waarschuwt de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Op één dag kwamen er wereldwijd 150.000 bevestigde besmettingen bij. Dat is het hoogste aantal nieuwe besmettingen op een dag tot nu toe. Bijna de helft van de nieuwe infecties werd geteld in Noord- en Zuid-Amerika. Ook in Zuid-Azië en het Midden-Oosten kwamen er veel nieuwe gevallen bij. De baas van de WHO spreekt van een “nieuwe gevaarlijke fase”. De WHO benadrukt dat de maatregelen om het virus in te dammen vooral moeten blijven gelden en waarschuwt voor het gevaar dat het virus nog steeds vormt. (bron: NOS)

In Brazilië zijn vrijdag 54.771 nieuwe besmettingen vastgesteld, waarmee het totale aantal besmettingen is opgelopen naar 1.032.913, blijkt uit cijfers van de Johns Hopkins University. Het totale dodental is opgelopen naar 48.954. Brazilië is na de Verenigde Staten wereldwijd het land met de meeste besmettingen en overledenen door het corona-virus. De eerste corona-besmetting in het Zuid-Amerikaanse land werd eind februari vastgesteld en voorlopig lijkt er nog geen einde te komen aan het aantal nieuwe besmettingen. Gezondheidsexperts in het land vrezen dat het werkelijke aantal besmettingen drie keer zo hoog is en dat dat aantal alleen maar zal toenemen wanneer de corona-maatregelen in het land worden versoepeld. De Braziliaanse president Jair Bolsonaro haalt zijn schouders op over de gevolgen van het corona-virus in zijn land. Mensen gaan nu eenmaal een keer dood, zei hij recent. “Het spijt ons van alle doden, maar dit is uiteindelijk ieders lot.” De rechts-populistische Braziliaanse president ruziet met gouverneurs van deelstaten over het beëindigen van lockdowns (hij is voor), doet niet aan social distancing en promoot onbewezen geneesmiddelen. Zijn regering besloot eerder deze maand zelf geen totalen van bevestigde corona-besmettingen en -doden meer openbaar te maken. (bron: DFT)

De Chinezen maakten deze week bekend dat de nieuwe uitbarsting in een deel van Peking veroorzaakt wordt door de Europese variant van COVID-19.

In de Duitse plaats Göttingen moeten alle 700 bewoners van een flatgebouw in quarantaine vanwege een uitbraak van het coronavirus. Meer dan honderd mensen hebben positief getest op het gevreesde longvirus. Met de maatregel hoopt de Nedersaksische stad de uitbraak te stoppen. De autoriteiten gaan ervan uit dat veel mensen in het gebouw in contact zijn geweest met mensen die het virus met zich meedragen. Alle bewoners moeten een mondkapje op. Ook is er een medische post ingericht voor het gebouw. Er zouden veel families van grote omvang in de flat en omgeving wonen. Of de uitbraak betekent dat versoepelingen in Göttingen worden teruggedraaid, is nog niet duidelijk. De laatste week steeg het aantal geïnfecteerden in de stad en omstreken tot 44,86 gevallen per 100.000 inwoners. (bron: DFT)

Het aantal corona-besmettingen bij een groot slachthuis bij het Duitse stadje Rheda-Wiedenbrück is gestegen naar 657. De directie van vleesgigant Tönnies legde de productie in het abattoir in de deelstaat Noordrijn-Westfalen stil en de regionale overheid gaf 7000 mensen opdracht in quarantaine te gaan. Het gaat om werknemers en anderen die recentelijk op het terrein zijn geweest. Ook hebben de autoriteiten alle scholen en kinderopvangcentra in het district gesloten tot het begin van de zomervakantie eind deze maand. Volgens Gereon Schulze Althoff, die bij het bedrijf verantwoordelijk is voor bestrijding van het virus, heeft de firma ‘gevochten als een leeuw’ om de ziekte buiten de deur te houden. Schulze Althoff zei niet zeker te weten waarom het bedrijf nu toch is getroffen door zo’n grote uitbraak. Maar hij zei er rekening mee te houden dat Oost-Europese werknemers de laatste tijd, nadat grenzen open waren gegaan, hun thuislanden hebben bezocht en het virus mee terug hebben genomen. “We zijn blootgesteld aan nieuwe risico’s.” De Duitse bondskanselier Angela Merkel prees de lokale autoriteiten voor hun snelle ingrijpen en de sluiting van de scholen. “Dit laat zien dat het virus niet weg is”, aldus Merkel. Ook elders in de wereld zijn er opvallend veel corona-uitbraken bij slachthuizen. De oorzaak is nog onbekend. Mogelijk dat de lage temperatuur en het rondblazen van koude lucht in abattoirs tot verspreiding van het virus leidt. (bron: Trouw)

Zelfs zonder de gevolgen van het coronavirus neemt armoede de komende jaren flink toe in ons land

Dit schrijft Rick van de Lustgraaf in Trouw op basis van berekeningen van het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP) en het Centraal Planbureau (CPB). ‘De bijstand moet mensen uit de armoede houden, maar dat lukt niet.’ Het aantal mensen dat leeft van een inkomen onder de armoedegrens neemt vanaf 2021 fors toe, melden het SCP en het CPB in een omvangrijk rapport over de effecten van het Nederlandse armoedebeleid. Momenteel leeft ongeveer 5,3% van de bevolking (een kleine 900.000 inwoners) van een inkomen onder de armoedegrens. Dat percentage zal tussen 2021 en 2035 stijgen naar 6,8%, luidt de sombere prognose. Een belangrijke kanttekening is dat er geen rekening is gehouden met de gevolgen van de coronacrisis, die, melden de onderzoekers, de resultaten van deze studie alleen maar relevanter maken. De armoedegrens die het SCP hanteert is het zogeheten niet-veel-maar-toereikendbudget, en loopt op van een besteedbaar inkomen van 1135 per maand voor een alleenstaande, tot 2315 per maand voor een stel met drie kinderen. De planbureaus baseren hun zorgwekkende conclusie grotendeels op de jaarlijkse verlaging van de bijstandsuitkering, die door de overheid in 2011 is ingevoerd. Die maatregel is bedoeld om mensen in de bijstand te stimuleren aan het werk te gaan, omdat het inkomensverschil tussen werk en uitkering jaarlijks groter wordt. Als de verlaging van de bijstandsuitkering volgend jaar al zou stoppen in plaats van pas in 2035, zoals nu is bedoeld, lopen de uitkeringsgerechtigden bijna 50% minder risico op een leven in armoede, stellen de onderzoekers vast. Een nadeel daarvan is dat de prikkel om werk te zoeken afneemt. “De bedoeling van de bijstand is juist dat we mensen uit de armoede houden, maar het is duidelijk dat dat nu niet lukt”, zegt Gijsbert Vonk, hoogleraar sociale zekerheidsrecht aan de Rijksuniversiteit Groningen. “De uitkeringsbedragen zijn te laag en blijven al jaren achter ten opzichte van de welvaartsgroei. En de voorwaarden om in aanmerking te komen voor de bijstand worden steeds strenger, zoals de bijverdiensten die worden gekort op de uitkering.” De berekening van de planbureaus is een slag in de lucht, stelt hoogleraar Jan Rath van de Universiteit van Amsterdam (UvA) en specialist in armoedebeleid, omdat de crisis ongetwijfeld nog een duit in het zakje zal doen. “Vanaf volgend jaar zal de overheid weer flink moeten bezuinigingen, nog los van alle andere economische gevolgen van de coronacrisis. De perspectieven zijn volgens mij alleen somberder.” De onderzoekers beschrijven maar liefst veertig, soms dure, opties waarmee de overheid armoede de komende jaren in meer of mindere mate kan reduceren. Van het verhogen van het kindgebonden budget voor gezinnen met minstens drie kinderen tot het verhogen van de arbeidskorting voor werknemers met lagere inkomens. Ook schetsen de planbureaus een aantal mogelijke stelselwijzigingen die bijdragen aan een reductie van armoede, zoals de invoering van een basisinkomen en een vereenvoudiging van het toeslagensysteem. Als iedereen een basisinkomen zou krijgen, waarbij de onderzoekers rekenen met een besteedbaar inkomen van 1235 per maand voor een alleenstaande, inclusief toeslagen en het kindgebonden budget, neemt de armoede met 60% af, is de verwachting. Maar, het basisinkomen kost veel geld en zorgt voor een flinke knauw in de werkgelegenheid. “Het is daarom niet reëel dat we nu rigoureus overstappen op een basisinkomen”, zegt Vonk. Een middenweg, waarbij de bijstand wordt verhoogd en het eenvoudiger wordt gemaakt om in aanmerking te komen voor de uitkering biedt meer soelaas, verwacht hij. “De bijstand gaat ervan uit dat je of voltijd werkt, of niet werkt. Je sluit veel groepen uit, zoals zpp’ers of parttimers, die niet al te veel verdienen, terwijl zij er misschien ook deels recht op zouden moeten hebben. We moeten toe naar een stelsel waarbij je werk en een gedeeltelijke uitkering kunt combineren. En zo zijn er nog heel veel andere opties waar politici en onderzoekers nu over nadenken. De roep om verandering van het uitkeringssysteem wordt steeds luider. Waar ik een vraag over heb is dat als je in de bijstand zit, bijverdiensten worden gekort. Maar als bijverdiensten ertoe aan bij zouden dragen dat je een baan krijgt moet dat wel worden gestimuleerd.

Financieel/economische frontberichten

Het Centraal Planbureau verwacht dat de Nederlandse economie dit jaar met 6% krimpt. Daarbij verdubbelt de werkloosheid. Het CPB spreekt van een ongekende krimp, maar wijst erop dat de onzekerheid nog groot is. Als een tweede corona-golf tot nieuwe maatregelen leidt, zullen de krimp en de werkloosheid nog hoger uitvallen. Maar als de huidige versoepelingen leiden tot optimisme onder consumenten, kan het allemaal nog meevallen. De overheidsfinanciën krijgen “een forse tik, maar blijven uit de gevarenzone”.

Van de vijf grote pensioenfondsen hebben er vier nog altijd, ondanks een lichte verbetering, een dekkingsgraad onder de 90%. Het gaat om ABP, Zorg en Welzijn, PME en PMT. Samen hebben ze zo’n 7,7 miljoen deelnemers. Voor hen dreigt korting op de pensioenuitkering.

Grote bedrijven die bij de Nederlandse overheid aankloppen voor financiële individuele steun, krijgen dat alleen als ze geen gebruikmaken van regelingen waardoor ze minder belasting betalen. Het kabinet heeft ingestemd met een voorstel daarover van staatssecretaris Vijlbrief van Financiën. Het gaat nadrukkelijk om individuele steun die bedrijven vragen, bijvoorbeeld een garantstelling voor een lening en niet voor collectieve regelingen zoals de tegemoetkoming in de loonkosten. In alle gevallen gaat het om bedrijven die van belang zijn voor Nederland, uit het oogpunt van werkgelegenheid bijvoorbeeld. “Grote bedrijven die bij de overheid aankloppen in deze corona-crisis willen we ondersteunen als ze belangrijk zijn voor de Nederlandse samenleving. Maar het past niet om in slechte tijden te vragen om belastinggeld en tegelijkertijd belasting te ontwijken”, aldus de staatssecretaris. Daarom worden nu aanvullende voorwaarden gesteld. Een woordvoerder van Financiën kan niet zeggen of het om grote aantallen bedrijven gaat die dit raakt. “Maar we nemen de maatregel niet voor niks.” De ondernemingen mogen geen vestiging in een land hebben met een winstbelastingtarief van onder de 9%, of in landen die op de zwarte lijst staan. “Op dit moment zijn dit in totaal 24 landen.” Ook mag het bedrijf geen betalingen doen aan landen met een te laag tarief of die op de lijst staan, het gaat dan om rente en royalty’s. Ondernemingen die een aanvraag tot steun hebben gedaan maar hun zaakjes nog niet op orde hebben, krijgen indien nodig een jaar de tijd om aan de voorwaarden te voldoen. “Omdat het in deze corona-crisis nodig kan zijn om snel te handelen als een bedrijf in moeilijkheden zit.” Dit is weer typisch Nederlands beleid: de kool en de geit sparen. Bedrijven die belastingen in Nederland ontwijken of ontduiken, door een creatief fiscaal beleid te voeren kunnen gewoon profiteren van de collectieve regelingen, zoals een subsidie van 90% voor de loonkosten en de vakantieuitkering. En als ze voor individuele steun daar niet aan voldoen krijgen ze een jaar de tijd om wel aan de regels te voldoen. En is 9% winstbelasting voor winstbelasting niet extreem laag. Burgers betalen in verhouding veel hogere belastingen.

Er rolt vanaf dit najaar een golf aan faillissementen door Nederland. Het komende anderhalf jaar zullen er bijna 8000 bedrijven omvallen, berekent kredietverzekeraar Coface in een nieuw rapport. Dat is inclusief eenmanszaken. Ter vergelijking: in 2019 gingen er 3792 op de fles. Voor de raming baseert Coface zich op haar grote verzameling aan bedrijfsgegevens in Nederland. Daarnaast laat de verzekeraar de nu bestaande overheidssteun doorwerken in zijn berekeningen. Overheidsadviseurs en andere economen wijzen er al langer op dat geldinjecties vanuit het kabinet niet alle faillissementen zullen voorkomen. Hoeveel precies was tot dusverre onduidelijk. Het geleidelijke opheffen van de lockdown verandert daar niets aan. De beperkende maatregelen hebben veel ondernemers hard geraakt en veel van de verloren inkomsten worden nooit meer ingehaald. Ook zullen huishoudens de komende tijd uit voorzorg minder consumeren, en bedrijven minder investeren. Dat drukt de economische groei en werkt meer faillissementen in de hand. Qua faillissementen zit Nederland in een stilte voor de storm, zegt Edwin Busio, directeur van Coface Nederland. Het kost namelijk een paar maanden om alle procedures te doorlopen die eraan vooraf gaan. “Zo zijn onbetaalde facturen niet direct opeisbaar door de leveranciers. En gaan er opnieuw weer een paar weken overheen voordat leveranciers de vorderingen overdragen aan incassobureaus of kredietverzekeraars. Je bent in totaal zo een paar maanden verder.” Veel financiële ellende waar bedrijven in maart mee te kampen hadden, komt dus nog niet terug in de statistieken. Vier sectoren komen met name in het nauw: horeca, toerisme, detailhandel en transport. Die eerste twee spreken min of meer voor zich in een anderhalvemetersamenleving waar er minder klanten in een etablissement passen. De detailhandel heeft ook minder klandizie gehad en zat ook voor de crisis al in zwaar weer doordat consumenten steeds meer online bestelden. Ook de transportsector krijgt klappen in Nederland, zegt Busio. “Denk aan logistiek rond de havens, de binnenvaart, luchtvaart en vrachtwagentransport.” “Het is een natuurfenomeen dat de sterksten overleven, ook in de economie”, vervolgt hij. Dat is niet per se verkeerd. Door de lage rente was het erg goedkoop om aan krediet te komen. Er zijn ondernemingen die puur door dat goedkope geld het hoofd boven water hielden, maar die in de kern helemaal niet financieel gezond waren. Veel economen stellen dat het voor een economie geen kwaad kan als die omvallen. Wel doet het wat met het consumentenvertrouwen als er in korte tijd veel winkels uit het straatbeeld verdwijnen, stelt Busio. Horeca en detailhandel zijn zichtbaar en het valt dus op als die failliet gaan. Daardoor kan er onrust ontstaan, wat zijn weerslag heeft op de bestedingen. Busio zegt dat het nu nog te vroeg lijkt voor de overheid om te beslissen of er langduriger steun nodig is aan bedrijven. “Dat moet het kabinet in het najaar doen.

Air France maakt plannen voor een vrijwillige vertrekregeling om het personeelsbestand in te krimpen. De maatschappij wil tot 8300 banen schrappen, waarvan 300 van piloten, 2000 van leden van het cabinepersoneel en 6000 van grondmedewerkers. De bezuinigingen bij Air France zouden 17% van alle medewerkers kunnen treffen, aldus ingewijden. Zusterbedrijf KLM kwam al eerder met een vrijwillige vertrekregeling. Ook bij andere maatschappijen beginnen de gevolgen van de corona-crisis merkbaar te worden. British Airways maakte eerder bekend 12.000 banen te schrappen en bij het Duitse Lufthansa zouden nu 22.000 voltijdbanen te veel zijn.

De Britse toezichthouder voor financiële markten Financial Conduct Authority (FCA) legt het Duitse Commerzbank een boete op van £37,8 mln, omgerekend ruim €42 mln, vanwege gebrekkig toezicht op witwaspraktijken. Volgens de FCA was Commerzbank in Londen op de hoogte van het gebrek aan toezicht op witwastransacties tussen 2012 en 2017 en werd onvoldoende actie ondernomen. Inmiddels heeft de bank stappen genomen om het toezicht op verdachte transacties te verbeteren. Omdat Commerzbank meewerkte aan het onderzoek, kreeg de bank een korting op de boete van 30%.

De economen Vermeend en van der Ploeg schrijven deze week op hun column op DFT dat we de afgelopen weken in politiek Den Haag zagen dat partijen al volop bezig zijn met de Tweede Kamerverkiezingen in maart volgend jaar. Het belangrijkste thema lijkt de vraag te worden wie straks de crisis gaat betalen en op welke wijze de neergang van onze economie wordt aangepakt. Belangrijke vragen zijn hoe we onze economische groei aanjagen en banen scheppen. Ook de beloften van sommige partijen gaan een rol spelen, zoals van links om de collectieve sector verder te vergroten. Ze hebben hun kiezers nu al beloofd extra uitgaven te willen doen voor onderwijs, zorg en het klimaat. Daarbij rijst de vraag hoe ze deze wensen, die oplopen tot ongeveer 10 mrd structureel, met een lege schatkist gaan financieren. Volgens recente ramingen van het Centraal Planbureau (CPB) heeft het nieuwe kabinet in 2021 te maken met een begrotingstekort van 4,7%, een staatsschuld van ruim 60% en een werkloosheid van circa 650.000 mensen (in 2020 rond de 450.0000). Als de recessie in Nederland harder toeslaat dan loopt de werkloosheid op tot 10% en neemt de staatsschuld toe tot ruim 75% van het bbp ( lager dan andere EU-landen). Los van de tijdelijke recessie wordt voor de regeringsperiode 2021-2025 een magere structurele economische groei verwacht die ligt tussen 1% en 1,5% per jaar. Het valt op dat in de Haagse politiek nog geen zorgen zichtbaar zijn over rekensommen die laten zien wat de effecten zijn van deze lage groei. Door de verwachte stijging van de kosten van de overheid voor de zorg, AOW en pensioenen moet deze groei min of meer volledig worden uitgegeven aan deze ‘onvermijdelijke’ kosten die ‘automatisch’ leiden tot een door links gewenste grotere collectieve sector. Dit betekent dat een nieuw kabinet nauwelijks over geld beschikt voor extra koopkracht voor burgers, maar ook niet voor verbetering van ons onderwijs en een versterking van onze economie. Over het algemeen zijn de meeste politieke partijen van opvatting dat het in een recessie onverstandig zou zijn te gaan bezuinigen. De neergang van de economie wordt daardoor versterkt. Links, rechts en midden zitten hier min of meer op één lijn en zijn tegenstander van bezuinigingsoperaties. Bij de mogelijkheid om de lege schatkist te vullen met extra belastingen staat links alleen en botst het met rechts en het midden. Hoewel Nederland wereldwijd al een koploper is met een hoge lastendruk op burgers is links er voorstander van deze druk nog verder op te voeren voor rijken. Zo stellen ze een zogenoemde rijkentaks voor waardoor onze economie verder wordt verzwakt. Hierna onderbouwen de beide heren economen in de column waarom zij dat een slecht idee vinden dat nauwelijks tot het gewenste resultaat zal leiden. In politiek Den Haag domineert de gedachte dat voorkomen moet worden dat de gemiddelde burger voor de crisis opdraait. Ook wij vinden dat van bedrijven een redelijke bijdrage mag worden verwacht. Bij links circuleren al ideeën voor een extra winstbelasting op multinationals. Dat kan door een verhoging van ons vennootschapsbelastingtarief, maar ook door het beperken van fiscale aftrekposten en maatregelen tegen het legaal ontgaan van belastingen. Aan een verhoging van het tarief kleven nadelen, zoals een verslechtering van ons bedijfsvestigingsklimaat dat toch al onder druk staat. Recent heeft een commissie van fiscale experts op verzoek van de Tweede Kamer een gedegen rapport uitgebracht om multinationals effectiever te belasten. Dit kan een jaarlijks extra bedrag opleveren van circa 600 mln. Een hoger bedrag is mogelijk als de fiscale bevoordeling van bedrijfsleningen wordt ingeperkt. Eerder hebben wij al betoogd dat verreweg de beste oplossing voor deze bedrijven een Europese winstbelasting is. Daarnaast kan overwogen worden de voorgenomen verlaging van het tarief van de vennootschapsbelasting te schrappen en deze te beperken tot het midden- en kleinbedrijf. De economische crisis moeten we oplossen en betalen met een omvangrijk herstelprogramma waarmee het verdienvermogen van onze economie wordt versterkt en de groei wordt aangejaagd. De Duitse aanpak waarbij digitalisering, nieuwe technologieën, innovaties, R&D en klimaatbeleid centraal staat kan als voorbeeld dienen. Enkele kanttekeningen. De schatkist is zeker niet leeg. Onze staatsschuld uitgedrukt in een percentage van het bbp behoorde tot de laagste binnen de EU vóór de corona-crisis. Wij beschikten over forse buffers, die momenteel worden ingezet om de verliezen door corona en het corona-besmettingen programma worden veroorzaakt, op te vangen. Wij zijn nog altijd een rijk land, dat nog altijd in staat moet worden geacht de investeringen die nodig zijn voor de bouw van een nieuwe maatschappij voor onze jongeren en komende generaties vorm te geven en in te richten. Daarbij staan wij, overheid, bedrijfsleven en burgers wel voor een grote uitdaging, waarvoor wij ons gezamenlijk moeten inzetten. Dat gaat offers vragen van volk en vaderland. En dus ook van het bedrijfsleven en hun aandeelhouders en de huidige rijkeren dezer aarde. Ik plaats mij vanuit mijn christelijk gedachtegoed, links van het midden, en stel daarbij centraal de opbouw van een nieuwe omgeving, waar mensen kunnen leven en kunnen werken. Daarbij stel ik de ombouw van eco 3.0 naar eco 4.0 centraal met aandacht voor klimaat, milieu, natuur, de afbouw van het fossiele tijdperk, de verduurzaming van de maatschappij, onderwijs gericht op robotisering, algoritmen, KI, internet of things, R&D, nieuwe machtsverhoudingen, een nieuwe vorm van democratie, sociale-, arbeids- en wooninrichtingen. Dat gaat vele malen verder dan het betoog van V&vdP. Dat daarbij aan de orde komen zaken als de financiering van deze gigantische ombouw en het tempo waarin dit te realiseren is, is van het grootste belang. Daarom moet aan dat laagvloerse gekibbel van de 27 EU-regeringsleiders snel een einde komen en het vizier worden gericht op het maken van de blauwdrukken door architecten, waarbij het niet langer van belang is of je in de oude economie arm of rijk was, maar wie de mensen van de toekomst worden die deze opdracht kunnen uitvoeren.

Trump negatief in de schijnwerpers

De memoires van de Amerikaanse oud-veiligheidsadviseur John Bolton mogen worden gepubliceerd. Het Witte Huis probeerde dat te voorkomen bij de rechter, maar die wees de eis af. Volgens de regering-Trump bevat het boek informatie die de nationale veiligheid in gevaar brengt. Uit gelekte passages blijkt onder meer dat Bolton Trumps beleid chaotisch en willekeurig noemt. (bron: NOS) Donald Trump vroeg de president van China om hulp bij zijn herverkiezing. Hij beloofde Turkije dat hij een aanklacht tegen een bank zou laten verdwijnen. En hij overwoog serieus Venezuela binnen te vallen. Oh, en, Trump deed met Oekraïne precies waarvan hij tijdens het impeachmentproces werd beschuldigd. John Bolton, die van april 2018 tot september 2019 diende als Nationale Veiligheidsadviseur, onthult het allemaal in zijn boek ‘The room where it happened’. Diverse Amerikaanse kranten kregen het in handen en publiceerden er de sappigste voorbeelden uit. Het is politiek gesproken mosterd na de maaltijd: Trump werd op 5 februari in dat impeachmentproces vrijgesproken door de Senaat. Bolton heeft destijds niet verteld wat hij allemaal wist. Maar, zegt Bolton, dat is niet zijn schuld – maar van de Democraten. Die zouden bij de impeachment van Trump een ‘wanprestatie’ hebben geleverd. Het boek komt komende week uit. Volgens de regering-Trump staat het vol met staatsgeheimen en mag het niet gepubliceerd worden. Maar volgens de advocaten van Bolton zijn die er tijdens een tijdrovend revisieproces met een professionele veiligheidsdeskundige van het Witte Huis allemaal uitgehaald. Nadat die haar akkoord had gegeven, werd dat later van hogerhand weer ingetrokken. (bron: Trouw)

Onder president Trump stappen de Verenigde Staten uit internationale akkoorden en zeggen ze samenwerkingsverbanden op. Is het afgelopen met het multilateralisme, waarbij landen in overleg handelen, vraagt Gijs Moes zich in Trouw af? Het klimaatakkoord van Parijs? Weg ermee. De mensenrechtenraad van de Verenigde Naties? Foute club. Het handelsakkoord TPP? Oplichterij. De Navo? Oneerlijk. En de wereldgezondheidsorganisatie WHO? Onbetrouwbaar. De Amerikaanse president Donald Trump houdt helemaal niet van al dat gedoe met meerdere landen in een organisatie, die in vaak moeizaam overleg compromissen zoeken en afspraken maken. Trump regelt het liever een-op-een met andere wereldleiders. Zo kan hij de perfecte deal nastreven, een kunst waarin hij, naar eigen zeggen, een meester is. Dit staat haaks op de multilaterale wereldorde die is gecreëerd na de Tweede Wereldoorlog, met oprichting van de Verenigde Naties, de Wereldbank en de Navo. Na de val van de Muur en de ineenstorting van de Sovjet-Unie leek een bloeiperiode te beginnen. Maar amper een kwarteeuw na het einde van de Koude Oorlog lijkt de tijd weer aan de natiestaat, die soeverein en zonder verplichtingen onderhandelt met andere landen. Is het tij echt gekeerd, of zien we slechts een tijdelijke terugval in het overleg in internationale organisaties?

President Trump zegt “verbeterde stukken” in te dienen om het Dreamers-programma toch te kunnen stoppen. Het Amerikaanse Hooggerechtshof oordeelde dat hij het beschermingsprogramma voor migranten niet mag terugdraaien. Het Deferred Action for Childhood Arrivals (DACA)-programma geldt voor ongeveer 650.000 migranten die als kind illegaal naar de VS zijn gekomen. Deze zogeheten Dreamers kregen een tijdelijke verblijfsvergunning onder president Obama waardoor ze konden studeren en werken. Wat er anders is aan de documenten die Trump wil indienen, is niet bekendgemaakt. Op Twitter zegt de president dat het Hooggerechtshof erom heeft gevraagd. Volgens hem “is er nog niets gewonnen of verloren”. De uitspraak van het Hooggerechtshof houdt in dat de veelal Latijns-Amerikaanse DACA-migranten beschermd worden en niet kunnen worden uitgezet. Ook komen ze in aanmerking voor het verlengen van hun tweejaarlijkse werkvergunning. Trump beloofde tijdens zijn verkiezingscampagne al om de regeling op te heffen. In 2017 hielden lagere rechters het terugdraaien tegen.

Er is in dit blog geen plaats meer voor twee artikelen: De EU verkeert niet in goede staat en Over drie jaar is het over en uit met de productie van de BMW X1 in het Limburgse Born. Die komen in het volgende blog. 

©2020 hannesdewitte@02051935.nl

Slotstand indices d.d. 19 juni 2020; week 25: AEX 567,83; Bel20 3.376,57; CAC40 4.979,45; DAX30 12.330,76; FTSE 100 6.292,60; SMI 10.266,29; RTS (Rusland) 1249,67; DJIA 25.871,46; NY-Nasdaq 100 10.008,64; Nikkei 22.478,79; Hang Seng 24.643,89; All Ords 6061,60; SSEC 2.967,63; €/$1,118 BTC/USD $9.322,96; 1 troy ounce goud $1.743,30, dat is €50.172,09 per kilo; 3 maands Euribor -0,407%; 1 weeks -0,516%; 1 mnds -0,507%; 10 jarig Nederlandse Staat -0,259% 10 jaar VS 0,7135%; 10 jaar Belgische Staat -0,092%; 10 jaar Duitse Staat -0,449%; Franse Staat 0,089%; VK 0,24%; 10 jaar CHF (Zwitserse franken) -0,416%; 10 jaar Japan 0,0078%; Spanje 0,488%; 10 jaar Italië 1,361%. Een liter E10 hier aan de pomp €1,425.

De indices van de belangrijkste aandelenbeurzen noteerden weer licht hoger, na slechte prognoses voor het komende jaar, stijgende werkloosheid, een zware recessie en slecht nieuws vanuit bepaalde sectoren in het bedrijfsleven, oplopende begrotingstekorten, stijgende staatsschulden, de financieel/economische gevolgen van de corona-crisis en een gebrek aan eenheid bij de 27 regeringsleiders van de EU-lidstaten over een krachtig EU-beleid. De goudprijs steeg weer wat. Ook de rentetarieven daalden. Ik voeg ook deze week weer een lijst toe van 10 landen met een rentenotering voor 30-jarig staatspapier. In de meeste landen daalden de tarieven: Zwitserland -0,24 9%; Duitsland 0,018%; Nederland 0,032%; Japan 0,5631%; GB 0,717%; Frankrijk 0,578%; Canada 1,0302%; Spanje 1,298%; VS 1,4826%; Italië 2,325%. 5-jarig staatspapier met een negatieve rente: Duitsland -0,655% Zwitserland -0,59%; Nederland -0,601%; Denemarken -0,485%; België -0,473%; Frankrijk -0,49%; Japan -0,1147%; Spanje -0,103%.

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch. Bookmark de permalink.