Europese politici hebben de crisis alleen maar verergerd

Wat betekent de crisis voor een modaal gezin: vader werkt, moeder doet de huishouding, 2 jongens van 17 en 11 jaar. Ik zie vaak dat mensen dingen doen die je wel laat als je moet rondkomen van €2100 per maand. Je kunt je geen koffie meer permitteren van Douwe Egberts, zo simpel is het wel. Als je dan iets moet kopen dan ga je naar Action of Primark. Sparen lukt niet want alle geld gaat op aan vaste lasten en eten en drinken: aan huur €450, energie €250 (zo hoog door een niet geïsoleerde jaren50flat), eten en drinken (geen alcohol, geen sigaretten), auto, 2 katten en 2 opgroeiende kinderen. Ze maken zich zorgen over de toekomst. Het woord 'angst' valt. Waar gaat het kabinet nog meer op bezuinigen? Wordt de eigen bijdrage voor de zorg verhoogd? Blijft de studiefinanciering overeind? Komt er weer een nieuwe huurverhoging aan? Daar lig je wakker van. De onzekerheid die de crisis met zich meebrengt is vervelend. Je kunt geen plannen voor de toekomst meer maken want het perspectief ontbreekt. Vandaag naar de huisarts geweest. Die constateerde een veel te hoge bloeddruk. Ik moet nu bètablokkers slikken. Op de ziektekostenverzekering is niet gekort, wel is het geld voor de Postcodeloterij voor de premie van een rechtsbijstandverzekering gebruikt. De kosten van de auto vallen wel mee, maar waar ze de €90 parkeergeld van moet gaan betalen aan de gemeenteheffing, weten ze niet. Verjaardagskadootjes zijn ook afgeschaft, geld daarvoor is er niet meer en als het er soms wel is kopen ze liever een warme trui. Dit is een beeld van een land in crisis. Ik praat dan nog niet over mensen die werkeloos zijn geworden en/of hun koophuis willen verkopen dikwijls ver onder het bedrag dat nog aan de hypotheeknemer (de bank dus) moet worden betaald. Hoe komen mensen van hun restschuld af? Brengt schuldsanering de oplossing? Veel vragen, weinig duidelijkheid, geen zekerheid.

Lezers van dit blog weten dat ik al >1 jaar schrijf dat de oplossing van de crisis (euro/overheidsfinanciën/vastgoed/recessie) niet ligt in bezuinigen. Zowel Rutte, de Jager, Verhagen en Wilders luisteren niet naar de EC, het IMF, DNB en de OESO. Ze denken het beter te weten. Althans zo handelen ze. De EC heeft afgelopen dagen een lijstje gepubliceerd van de vijf slechtst presterende eurolanden. Dat zijn Griekenland, Portugal, Italië, Spanje en Nederland. De economische activiteit in die 5 landen daalt volgens de prognose gemiddeld met 2,2%. In Nederland met 0,9%. Daarmee is Nederland een probleemland geworden. Wij hebben heel lang meegelift met de Duitsers, maar die band is gebroken. Voor Duitsland schat de Europese Commissie een economische groei in van 0,6% en voor de Fransen van 0,4%. De Polen, Letten en Litouwers doen het in de EU het beste. Ik hoor het de Jager nog roepen 'als de zwakke Europese landen willen weten hoe je binnen de emu spelregels moet blijven kunnen wij ze dat laten zien'. En dat is nog geen half jaar geleden dat onze minister van Financiën dat riep. De bezuinigingen leveren dit jaar nog geen resultaat op: de staatsschuld zal verder oplopen. Het beleid van Rutte-1 is: bezuinigingen worden opgevoerd, recessie loopt op, huizenprijzen dalen dit jaar 5%, werkeloosheid stijgt, vastgoed zit op slot, 25 gemeenten zitten met zware verliezen op aangekocht grondbezit, noodzakelijke hervormingen worden niet aangepakt. Ronald Plasterk (PvdA) zegt daarover dat de recessie in Nederland te wijten is aan "het uitzonderlijk domme beleid van de Rutte-regering". Hij pleit ervoor dat Nederland op de knieën moet in Brussel en moet vragen om vrijstelling van de strenge begrotingsregels, omdat in ons land uitzonderlijke omstandigheden gelden. Die omstandigheden zijn "het uitzonderlijk domme beleid van de Rutte-regering". Als dit kabinet een zo uitzonderlijk dom financieel/economisch beleid voert, als Plasterk zegt, dan moet ingezet worden op de het vertrek van de Jager. En misschien wel van het hele kabinet Rutte-1. Rutte is nu aan zet om zijn visie te geven op de toekomst van Zutphen, Limburg, Nederland, de eurozone, de EU en de wereld voor deze en voor volgende generaties.
Een schets uit de samenleving: Nederland doet zichzelf de das om omdat het kabinet Rutte-1 eerst zo streng was voor de Grieken, moet het nu zelf zo hard bezuinigen. Het resultaat daarvan is dat de burgers zich armer voelen en daardoor minder gaan kopen. Dat is het gevolg van het regeringsbeleid dat van de zwakkere eurolanden werd geëist hun begroting snel op orde te brengen is er geen ruimte meer (in Brussel) om voor onszelf een voorrangspositie te vragen. En dat hebben we grotendeels te danken aan Jan Kees. Wij zijn nog een van de drie eurolanden die nog een kredietwaardigheid hebben van AAA. Om die toppositie te handhaven moet er flink bezuinigd gaan worden. Er wordt gedacht aan €6 a 7 mrd. Olli Rehn ziet voor Nederland een knellend probleem: de economie geraakt verder in problemen door die extra bezuinigingen. Het consumentenvertrouwen is in tien jaar niet zo laag geweest met als resultaat dat de burger al een jaar de hand op de knip houdt. Dat is een probleem dat nog wordt versterkt door de teruglopende export als gevolg van teruglopende vraag vanuit de eurozonelanden. Dit laatste is geen nieuw item, ik heb er een jaar geleden, toen de Jager ons nog wijs maakte dat wij niet zonder de euro konden vanwege de economische groei die kwam van de export naar de zwakke eurolanden, al voor gewaarschuwd. Daarbij komt dat verwacht wordt dat de huizenprijzen in een traag tempo nog 10% kunnen dalen. Dit jaar met 5%. Ook de aangekondigde kortingen op pensioenuitkeringen zet druk op de ketel evenals de ketelmuziek rondom de aangekondigde beraadslagingen over nieuwe bezuinigingen. De toekomst vertelt niet veel goeds in petto voor het koopkrachtplaatje. De harde uitspraken van de Jager richting de zwakkere eurolanden heeft nu tot gevolg dat we niet zonder nieuwe bezuinigingen wegkomen. De recessie vervolgt zijn weg.
Een vraag om over na te denken: is er een economie mogelijk zonder de economische groei module? Hans Achterhuis, de denker des vaderlands, heeft daarover nagedacht.
Ik zeg het nog maar weer eens: de onzekerheid in de wereldeconomie moet worden bestreden door hervormingen en investeringen. In een eerder blog heb ik dat al eens ingevuld: wat te hervormen en waarin te investeren. Ik sta achter Christiane Lagarde die de rijkere landen (onder andere Duitsland en Nederland), met een ruime toegang tot de financiële markten, adviseert te stoppen met bezuinigen en een beleid in te zetten met hervormingen en investeringen. Als we kijken naar hoe we in een recessie terechtgekomen zijn dan begint dat met de subprimes (zomer 2007) en de daarop gevolgde vastgoedcrisis in de VS, die ook Europese landen heeft besmet. Daarbij komt dat de wereldeconomie sedert 2008 (het jaar dat Lehman Brothers instortte, waardoor een banken-, euro- en overheidsschuldencrisis ontstond) in een heel onzekere situatie verkeert. Voor de oorzaak wordt verwezen naar 'te weinig geld in kas en een te laag risicodragend vermogen bij de Westerse banken'. Europa heeft daar visieloos op gereageerd waardoor het noodzakelijke vertrouwen in de toekomst ontbreekt. Het is niet nieuw dat ik de Europese politieke elite zwak beleid verwijt waardoor de crisis alleen nog maar erger wordt. De vraag is of consumenten en investeerders pessimistisch zijn over de geprognotiseerde economische ontwikkeling. Hoe ver is het proces gevorderd waardoor een recessie in een depressie terecht komt. Ik ga hier niet over speculeren omdat ik denk dat we nog niet in een depressie zijn geraakt, misschien wel onderweg zijn naar ……………. maar dat zien we later wel. Een belemmering bij het oplossen van de huidige crisis is de irrationaliteit van de grote banken en beleggingsfondsen in Europa en de VS, waaronder het IMF en de ECB. Door de muntunie zijn de eurolanden onderling sterk verbonden (wat ik de slangenkuil noem) en als ze, wat we op dit moment waarnemen, allemaal gaan bezuinigen geraakt de eurozone in een economische krimp. Ik wijs naar de Europese politieke elite die niet adequaat heeft gereageerd op de groeiende economische problemen. Om uit de crisis te komen zullen politici hervormingen moeten gaan doorvoeren: op de arbeidsmarkt, de vastgoedsector, de zorg en moeten zorgdragen voor houdbare pensioenstelsels. Verder moeten regeringen inzetten op het doorbreken van het heersende pessimisme (dat ze zelf veroorzaakt hebben) door overheidsinvesteringen te doen in onderwijs, energie en de digitale infrastructuur. Er moet een sociaal platform komen om de factoren kapitaal en arbeid te doen samenwerken. Er moeten grote stappen voorwaarts gezet worden op het terrein van het aanleggen van politieke fundamenten in de EU. In die zin verdwijnt de soevereiniteit van zeker de kleinere landen. Voor het Koninkrijk Nederland zal geen plek meer zijn, evenals voor het Koninkrijk België en het Prinsdom Luxemburg. Terug naar de realiteit van de dag. “Maatregelen van de Nederlandse regering om zich van de schuldenlast (staatsschuld) te ontdoen treffen vooral de huishoudens: de aangekondigde pensioenkortingen, dalende huizenprijzen en de aankondiging van een nieuwe bezuinigingsronde zijn hiervoor verantwoordelijk.” Nederland is in principe een land dat het voortouw zou kunnen nemen voor het scheppen van economische activiteiten. Alleen dat gebeurt niet, onder dit kabinet. Rutte-1 moet in deze fase eerst orde op zaken stellen om uit het rijtje te komen van de 5 slechtst presterende eurolanden.
Italianen verdienen gemiddeld de helft van wat Nederlanders of Duitsers verdienen. Dat blijkt uit de laatste cijfers van Eurostat, dat de bruto jaarinkomens uit 2009 heeft vergeleken. Dat Noord-Europeanen meer verdienen dan Italianen, was bekend, maar nu blijken zelfs de Grieken en Spanjaarden hogere inkomens te hebben. Alleen in Portugal, Slovenië, Malta en Slowakije verdienen de mensen minder dan in Italië. De Nederlanders prijken in het rapport op de tweede plaats, na Luxemburgers, die gemiddeld bijna 49.000 euro bruto verdienden. In ons land lag het bruto inkomen op ruim 44.000. Dat is 3000 euro meer dan in Duitsland. Een Italiaan verdiende 23.406 euro bruto per jaar. In Griekenland was dat 29.000, Spanje 26.300 en Cyprus 24.700. Dit nieuws kwam hard aan in Italië, waar het afgelopen jaar drie stevige bezuinigingsronden zijn doorgevoerd. Vorige week nog moest een nieuwe bittere pil worden geslikt. Premier Mario Monti kan zijn belofte om belastingverlaging door te voeren, dankzij de inkomsten uit de strijd tegen de belastingontduiking, niet waarmaken. De Italiaanse media berichtten hier geschokt over.

Dit bericht is geplaatst in Financieel/economisch met de tags . Bookmark de permalink.